Atos 7
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 N‑xijan tnuꞌu dutu taxnuni Steva:
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Xiaꞌan Steva nuu ñayiu:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 N‑jaꞌan‑ia nuu‑s: “Ta kee ñuu‑n ya. Dandoo ñayiu ka kuu tnaꞌa‑n, te juaꞌan ɨnka ñuu nuu daneꞌe ñaꞌa‑r.”
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 N‑kee Abraham país nani Caldea te n‑xe kotuu‑s ñuu Harán. Ijan n‑xiꞌí taa‑s. Ijan dada n‑xe kotuu‑s nuu tuu‑ro ya na n‑jaꞌan Ianyuux nuu‑s,
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 ko ni itaꞌu ñuꞌu ña n‑xiaꞌan‑ia, juini nga nuu kunujuiin mee‑s, ko n‑xiaꞌan‑ia tnuꞌu‑ia xa kutaꞌu daꞌya dana‑s ñuꞌu yaꞌa. Duꞌa n‑jaꞌan Ianyuux juini ñayo na daꞌya‑s n‑xio daa.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Dɨuni n‑jaꞌan Ianyuux nuu‑s xa daꞌya dana‑s jɨꞌɨn koo‑i ɨnka país te kadatniu duꞌa koio‑i nuu toꞌo ñuu ijan. Kada uꞌu ñayiu ijan daꞌya dana‑s koon cientu kuia.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Xiaꞌan Ianyuux nuu Abraham: “Kada uꞌu‑r ñayiu ñuu ijan xaxeꞌe xa kadatniu duꞌa ñayiu ndeka‑r nuu‑i. Ijan dada kee koio‑i ñuu toꞌo jan te ndadakaꞌnu ñaꞌa‑i mee‑r yaꞌa.”
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 N‑kendoo tratu Ianyuux xiꞌin Abraham xa juñaꞌa‑ia ɨɨn xa juñaꞌa‑ia. Xaxeꞌe tratu ijan, n‑xaꞌnde ndodo Abraham ñɨɨ nuu ii Isaac nu n‑kuu una kɨu‑s. Dani n‑xaꞌnde ndodo Isaac ñɨɨ nuu ii daꞌya yɨɨ‑s, se kuu Jacob. Dani n‑kida Jacob uxi uu daꞌya yɨɨ‑s.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ʼXaxeꞌe xa ɨnuu kuedi ini dava ka daꞌya yɨɨ Jacob n‑ka diko‑s ñani‑s José nuu se ka xeꞌen Egipto, te xndeka ñaꞌa se n‑ka xeen ñaꞌa jan juaꞌan ijan. Juini daa n‑yaꞌa‑s, ko n‑xo kunduu‑s xiꞌin Ianyuux.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Xaxeꞌe xa ndaꞌu n‑xo yaꞌa‑s n‑chindee ñaꞌa‑ia, te ñatuka daa n‑yaꞌa‑s. N‑xiaꞌan Ianyuux xa xinitnuni José, te n‑kidatniu‑ia anu se n‑taxnuni Egipto xa n‑tna ini‑s‑sɨ. Xijan kuu xa n‑tetutniu‑s José xa taxnuni‑s nuu ñayiu Egipto. Dɨuni n‑tetutniu‑s‑sɨ xa taxnuni‑s nuu ñayiu ka kidatniu veꞌe‑s.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 N‑kuu tnama ndeꞌe Egipto xiꞌin Canaán te ndaꞌu n‑ka yaꞌa ñayiu. Ña n‑ka xo niꞌi xixitna‑ro xa kaxi‑i.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Nu n‑teku Jacob xa io trɨu Egipto te n‑tundaꞌa‑s daꞌya yɨɨ‑s ijan.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 N‑ka xeꞌen ntuku ñani José Egipto ɨnka vuelta, te vuelta yaꞌa n‑datuu José mee‑s nuu ñani‑s. Ijan dada n‑xini se taxnuni ka Egipto jundu kuu familia José.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 N‑tundaꞌa José razón Canaán xa n‑kana‑s taa‑s, ñani‑s xiꞌin ntdaa ka familia‑s xtuu ijan. Uni diko xaꞌun‑s xa ntdaa‑s
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 n‑ka xee Egipto. Ntdaa‑s xiꞌin dava ka xixitna‑ro n‑ka xiꞌí ijan.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Xneꞌe se Israel yɨkɨ kuñu Jacob juan ndixi Siquem te n‑ka ki kuxi‑s nuu ñuꞌu n‑xeen Abraham nuu daꞌya yɨɨ Hamor xiꞌin tvini kuu plata.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ʼNu vax kuyatni tiempo jɨn tnaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux nuu Abraham, te n‑ka kukueꞌe xixitna‑ro Egipto.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Ijan dada n‑taxnuni ɨɨn se ña n‑xo xini tnaꞌa xiꞌin José nuu ñayiu Egipto.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 N‑kida uꞌu‑s daꞌya dana xixitna‑ro Jacob. N‑taꞌu tniu‑s xa kajan tuu koio daꞌya dana‑s daꞌya yɨjɨn‑i juera xa na kuú koio‑s.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Tiempu ijan n‑kaku Moisés, te n‑tna ini ñaꞌa Ianyuux. Uni yoo n‑xo ndeka ñaꞌa tadɨꞌɨ‑s veꞌe‑s.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Daa n‑xe dandoo ñaꞌa dɨꞌɨ‑s ɨɨn nuu n‑dandoo ñaꞌa‑ña, te n‑nakueka ñaꞌa daꞌya dɨꞌɨ se taxnuni Egipto. N‑xo ndeka ñaꞌa‑ña, te n‑dakaka ñaꞌa‑ña xkuela. Kuenda kɨu daꞌya‑ña n‑kuu‑s.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Duꞌa n‑kuu xa n‑kuaꞌa vaꞌa‑s tutu na ka tuꞌa se Egipto. Vaꞌa n‑xo tuꞌa‑s xa jaꞌan‑s. Vaꞌa n‑xo tuꞌa‑s xa kada‑s ɨɨn xa kada‑s.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ʼNu n‑chitu‑s uu diko kuia te n‑kuu anu‑s xa kotoniꞌni‑s ñayiu kuu tnaꞌa‑s, ñayiu ka kuu daꞌya dana Israel.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Nu n‑xee‑s nuu xndaxio yatnuꞌu‑s, te n‑xini‑s xa kani ɨɨn se Egipto se kuu yatnuꞌu‑s te n‑nujuiin xiꞌin‑s xiꞌin‑s. N‑kani‑s se Egipto xa n‑dandenaa‑s, te n‑xaꞌni‑s‑sɨ.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Xaꞌa n‑kida Moisés chi n‑kaxí ñaꞌa Ianyuux xa dakaku‑s yatnuꞌu‑s, ko ñayo yatnuꞌu‑s n‑ka xani ini xa dɨu‑s kuu se dakaku ñaꞌa.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Kɨu kuu uu n‑xini ntuku Moisés uu se ka kuu yatnuꞌu‑s ka jantnaꞌa. N‑juini‑s xa dadaꞌan niꞌno‑s. Xiaꞌan‑s: “¿Nakuenda ka jantnaꞌa‑n te ñani mee‑n ka kutnaꞌa?”
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 N‑tundaꞌa se jani ɨnka‑s jan Moisés te n‑jaꞌan‑s: “¿Jundu n‑tetutniu ñaꞌa xa ku kuu‑n se taxnuni nuu koio‑r a ku kuu‑n juexi u?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿A juini‑n xa kaꞌni ñaꞌa‑n ná n‑xaꞌni‑n se Egipto iku a?”, kuu‑s, n‑xiaꞌan‑s.
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Nu n‑teku Moisés xa duꞌa n‑jaꞌan se ijan te n‑xino‑s. Juaꞌan‑s nuu nani Madián. N‑xe kotuu‑s ñuu ijan, te n‑xio uu daꞌya yɨɨ‑s.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ʼNu n‑yaꞌa uu diko kuia, te juaꞌan‑s yatni nuu nani Yuku Sinaí nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau. Te nde andɨu n‑juun ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, ɨɨn nuu yutnu iñu koko nukoo ijan.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Nu n‑xini‑s xijan te n‑yuꞌu anu‑s. N‑xe tuꞌa‑s yutnu koko jan xa kundeꞌa vaꞌa ka‑s te n‑teku‑s xa n‑jaꞌan Ianyuux. N‑jaꞌan‑ia:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Ruꞌu kuu Ianyuux xixitna‑n Abraham, Isaac, Jacob.” Nɨꞌɨ Moisés xaxeꞌe xa yo vichi n‑yuꞌu‑s te ña n‑kuyɨɨ‑s xa kundeꞌa ka‑s xijan.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Ijan dada xiaꞌan Ianyuux nuu‑s: “Kineꞌe ndixa‑n chi ii nuu nujuiin‑n.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Xá naꞌa‑r xa ka kida uꞌu ñayiu Egipto daꞌya‑r. Ka jan kuechi‑i nuu‑r te n‑juun‑r xa dakaku‑r‑yɨ. Ta kindeꞌe ka xa kunini‑n xa jaꞌan‑r. Tundaꞌa ñaꞌa‑r nuꞌu Egipto”, kuu Ianyuux, n‑xiaꞌan‑ia nuu‑s.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Dɨu‑s kuu se ña n‑xe ini ñaꞌa xixitna‑ro. N‑ka jaꞌan‑i nuu‑s: “¿Jundu n‑tetutniu ñaꞌa xa ku kuu‑n se taxnuni nuu‑r a xa ku kuu‑n juexi u?” Juini daa n‑ka jaꞌan‑i nuu‑s, ko n‑tundaꞌa ñaꞌa Ianyuux xa taxnuni‑s nuu ñayiu ijan xiꞌin xa dakaku‑s‑yɨ ná n‑jaꞌan ángel, ia n‑juun nuu yutnu koko jan nuu‑s.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Dɨu‑s n‑kuu se n‑kineꞌe xixitna‑ro Egipto. N‑kida‑s milagru na n‑xo tuu‑i ijan, na n‑ka yaꞌa‑i mar nani Mar Kueꞌe, na n‑ka xo tuu‑i nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau du. Uu diko kuia n‑xo tuu‑i ijan.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Dɨu‑s n‑kuu se n‑jaꞌan nuu xixitna‑ro: “Kada Ianyuux xa ɨɨn daꞌya dana‑n jaꞌan tnuꞌu Ianyuux ná jaꞌan ruꞌu”, kuu‑s, n‑xiaꞌan‑s.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Mee‑s kuu se n‑xo tuu xiꞌin xixitna‑ro na n‑ka xo tuu‑i nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau. Dɨuni n‑xo tuu‑s xiꞌin ángel n‑jaꞌan xiꞌin‑s Yuku Sinai. N‑chidotnuni‑s xa n‑jaꞌan‑ia, te n‑kendoo xijan xiꞌin xixitna‑ro.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Ña n‑ka juini xixitna‑ro xa jandixa‑i Moisés. Ña n‑ka xe ini‑i‑sɨ, te n‑ka juini‑i xa ngondita koio‑i xa nuꞌu‑i Egipto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 N‑ka jaꞌan‑i nuu Aarón: “Kadavaꞌa‑n ɨɨn ianyuux na juindodo nuu nuu‑ro chi ña kutnuni nax n‑kuu xa ñayo ka Moisés, se ndeka ñaꞌa vaxi nde Egipto.”
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Te n‑kidavaꞌa Aaron xiꞌin‑i ɨɨn xa kaa ná kaa ncerru. N‑ka xaꞌni‑i kɨtɨ xa n‑ka doko‑i‑tɨ nuu xijan. N‑ka kida‑i viko xa chiñuꞌu‑i ncerru n‑ka kidavaꞌa‑i.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Xaxeꞌe xaꞌa n‑xika yata Ianyuux nuu‑i. N‑dandoo‑ia‑i xa ndadakaꞌnu koio‑i chudini, chi duꞌa n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 xaxeꞌe xa xneꞌe‑n veñuꞌu luchi ianyuux nani Moloc n‑ka kixee.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ʼNa n‑xo tuu xixitna‑ro nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau, n‑ka xo nevaꞌa‑i tabernáculo nuu n‑kaa niꞌno yuú yodotnuni tnuꞌu‑ia. N‑taꞌu tniu Ianyuux xa n‑kidavaꞌa Moisés tabernáculo kaa ná kaa xa n‑dandeꞌa‑ia‑s.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 N‑xika kuia, te n‑kendoo Josué xiꞌin dava ka xixitna‑ro xiꞌin tabernáculo jan. Xneꞌe‑s‑tnu n‑ka kixee yaꞌa, te n‑ka xo nevaꞌa xixitna‑ro‑tnu. Nde n‑xiꞌí David, ijan dada ñatuka n‑ka xetniu‑i‑tnu. N‑chindee Ianyuux xixitna‑ro xa n‑ka xijun‑s ntdaa ñayiu n‑ka xio yaꞌa, te n‑ka tnɨɨ‑s ñuꞌu‑i.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 N‑tna ini Ianyuux David te dɨu‑s n‑xijan tnuꞌu‑ia nuu io vaꞌa xa kadavaꞌa‑s ɨɨn veñuꞌu‑ia. Kuu‑ia Ianyuux xixitna‑ro Jacob.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Juini daa n‑juini David, ko ñadu dɨu‑s n‑kidavaꞌa veñuꞌu Jerusalén chi Salomón n‑kidavaꞌa veñuꞌu‑ia.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 N‑kidavaꞌa Salomón veñuꞌu‑ia juini ñatu io‑ia xiti veñuꞌu ka kidavaꞌa ñayiu. Duꞌa n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu‑ia nuu ñayiu:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Andɨu nukoo silla‑r xa nukoo‑r te ñuñayiu neñi ndodo xeꞌe‑r.
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 ¿Ñadu mee‑r n‑xani ini ntdantuꞌu xa io a?
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 ʼÑa ka juini‑n xa natu ini‑n xa n‑ka kida‑n kuechi, ña ka jandixa‑n Ianyuux, ña ka chinuu‑n tnuꞌu‑ia. Ndɨkɨu ndɨñuu ka dangondita‑n Espíritu‑ia. Ná n‑ka kuu xixitna‑n, daa ka kuu‑n.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Kunini vaꞌa koio‑n xa jaꞌan‑da ya. Xixitna‑n jan n‑ka kida uꞌu ntdaa se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Nde se n‑ka jaꞌan xa kixi Ia ña tuu na kuechi kada n‑ka xaꞌni‑i. N‑ka diko‑n Ia yaꞌa, te n‑ka xaꞌni ñaꞌa se n‑ka tnɨɨ ñaꞌa.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 N‑ka teku‑n tnuꞌu‑ia n‑jaꞌan ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, ko ña ka jandixa‑n tnuꞌu jan —kuu Steba, n‑xiaꞌan‑s.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Nu n‑yaꞌa n‑jaꞌan‑s xaꞌa yo ndeꞌe n‑ka kiti ini ñayiu n‑ka xo nini xa n‑jaꞌan‑s xa diko n‑ka nɨꞌɨ yuꞌu n‑ka nɨꞌɨ nuu‑i.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 N‑ndakoto niꞌni Steba andɨu te n‑xini‑s xa diñu Ianyuux xaxeꞌe xa ñuꞌu Espíritu‑ia‑s. Dɨuni n‑xini‑s xa nujuiin Jesús lado kuaꞌa‑ia.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Te xiaꞌan‑s nuu ñayiu jan:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 N‑ka xadɨ ndaꞌa ñayiu xyuku ijan doꞌo‑i, te xee n‑ka kana‑i. N‑ka xetuꞌa se xyuku ijan nuu nujuiin Steba, te n‑ka tnɨɨ‑s‑sɨ.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 N‑ka kineꞌe ñaꞌa‑s nde yuꞌu ñuu Jerusalén, te ijan n‑ka janñaꞌa‑s yuú. Se n‑ka xo ndeꞌa naxa n‑kuu, n‑ka janyuku‑s daꞌma‑s nuu ɨɨn solteru nani Saulo.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Nɨni ka jani‑s Steba yuú, n‑xijan taꞌu‑s nuu Ianyuux. N‑jaꞌan‑s:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Ijan dada n‑xe juiin xiti‑s te xee xa xee n‑kana‑s:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.