Atos 7

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 N‑xijan tnuꞌu dutu taxnuni Steva:
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Xiaꞌan Steva nuu ñayiu:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 N‑jaꞌan‑ia nuu‑s: “Ta kee ñuu‑n ya. Dandoo ñayiu ka kuu tnaꞌa‑n, te juaꞌan ɨnka ñuu nuu daneꞌe ñaꞌa‑r.”
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 N‑kee Abraham país nani Caldea te n‑xe kotuu‑s ñuu Harán. Ijan n‑xiꞌí taa‑s. Ijan dada n‑xe kotuu‑s nuu tuu‑ro ya na n‑jaꞌan Ianyuux nuu‑s,
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 ko ni itaꞌu ñuꞌu ña n‑xiaꞌan‑ia, juini nga nuu kunujuiin mee‑s, ko n‑xiaꞌan‑ia tnuꞌu‑ia xa kutaꞌu daꞌya dana‑s ñuꞌu yaꞌa. Duꞌa n‑jaꞌan Ianyuux juini ñayo na daꞌya‑s n‑xio daa.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Dɨuni n‑jaꞌan Ianyuux nuu‑s xa daꞌya dana‑s jɨꞌɨn koo‑i ɨnka país te kadatniu duꞌa koio‑i nuu toꞌo ñuu ijan. Kada uꞌu ñayiu ijan daꞌya dana‑s koon cientu kuia.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Xiaꞌan Ianyuux nuu Abraham: “Kada uꞌu‑r ñayiu ñuu ijan xaxeꞌe xa kadatniu duꞌa ñayiu ndeka‑r nuu‑i. Ijan dada kee koio‑i ñuu toꞌo jan te ndadakaꞌnu ñaꞌa‑i mee‑r yaꞌa.”
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 N‑kendoo tratu Ianyuux xiꞌin Abraham xa juñaꞌa‑ia ɨɨn xa juñaꞌa‑ia. Xaxeꞌe tratu ijan, n‑xaꞌnde ndodo Abraham ñɨɨ nuu ii Isaac nu n‑kuu una kɨu‑s. Dani n‑xaꞌnde ndodo Isaac ñɨɨ nuu ii daꞌya yɨɨ‑s, se kuu Jacob. Dani n‑kida Jacob uxi uu daꞌya yɨɨ‑s.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 ʼXaxeꞌe xa ɨnuu kuedi ini dava ka daꞌya yɨɨ Jacob n‑ka diko‑s ñani‑s José nuu se ka xeꞌen Egipto, te xndeka ñaꞌa se n‑ka xeen ñaꞌa jan juaꞌan ijan. Juini daa n‑yaꞌa‑s, ko n‑xo kunduu‑s xiꞌin Ianyuux.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Xaxeꞌe xa ndaꞌu n‑xo yaꞌa‑s n‑chindee ñaꞌa‑ia, te ñatuka daa n‑yaꞌa‑s. N‑xiaꞌan Ianyuux xa xinitnuni José, te n‑kidatniu‑ia anu se n‑taxnuni Egipto xa n‑tna ini‑s‑sɨ. Xijan kuu xa n‑tetutniu‑s José xa taxnuni‑s nuu ñayiu Egipto. Dɨuni n‑tetutniu‑s‑sɨ xa taxnuni‑s nuu ñayiu ka kidatniu veꞌe‑s.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 N‑kuu tnama ndeꞌe Egipto xiꞌin Canaán te ndaꞌu n‑ka yaꞌa ñayiu. Ña n‑ka xo niꞌi xixitna‑ro xa kaxi‑i.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Nu n‑teku Jacob xa io trɨu Egipto te n‑tundaꞌa‑s daꞌya yɨɨ‑s ijan.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 N‑ka xeꞌen ntuku ñani José Egipto ɨnka vuelta, te vuelta yaꞌa n‑datuu José mee‑s nuu ñani‑s. Ijan dada n‑xini se taxnuni ka Egipto jundu kuu familia José.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 N‑tundaꞌa José razón Canaán xa n‑kana‑s taa‑s, ñani‑s xiꞌin ntdaa ka familia‑s xtuu ijan. Uni diko xaꞌun‑s xa ntdaa‑s
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 n‑ka xee Egipto. Ntdaa‑s xiꞌin dava ka xixitna‑ro n‑ka xiꞌí ijan.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Xneꞌe se Israel yɨkɨ kuñu Jacob juan ndixi Siquem te n‑ka ki kuxi‑s nuu ñuꞌu n‑xeen Abraham nuu daꞌya yɨɨ Hamor xiꞌin tvini kuu plata.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 ʼNu vax kuyatni tiempo jɨn tnaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux nuu Abraham, te n‑ka kukueꞌe xixitna‑ro Egipto.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Ijan dada n‑taxnuni ɨɨn se ña n‑xo xini tnaꞌa xiꞌin José nuu ñayiu Egipto.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 N‑kida uꞌu‑s daꞌya dana xixitna‑ro Jacob. N‑taꞌu tniu‑s xa kajan tuu koio daꞌya dana‑s daꞌya yɨjɨn‑i juera xa na kuú koio‑s.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Tiempu ijan n‑kaku Moisés, te n‑tna ini ñaꞌa Ianyuux. Uni yoo n‑xo ndeka ñaꞌa tadɨꞌɨ‑s veꞌe‑s.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Daa n‑xe dandoo ñaꞌa dɨꞌɨ‑s ɨɨn nuu n‑dandoo ñaꞌa‑ña, te n‑nakueka ñaꞌa daꞌya dɨꞌɨ se taxnuni Egipto. N‑xo ndeka ñaꞌa‑ña, te n‑dakaka ñaꞌa‑ña xkuela. Kuenda kɨu daꞌya‑ña n‑kuu‑s.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Duꞌa n‑kuu xa n‑kuaꞌa vaꞌa‑s tutu na ka tuꞌa se Egipto. Vaꞌa n‑xo tuꞌa‑s xa jaꞌan‑s. Vaꞌa n‑xo tuꞌa‑s xa kada‑s ɨɨn xa kada‑s.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 ʼNu n‑chitu‑s uu diko kuia te n‑kuu anu‑s xa kotoniꞌni‑s ñayiu kuu tnaꞌa‑s, ñayiu ka kuu daꞌya dana Israel.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Nu n‑xee‑s nuu xndaxio yatnuꞌu‑s, te n‑xini‑s xa kani ɨɨn se Egipto se kuu yatnuꞌu‑s te n‑nujuiin xiꞌin‑s xiꞌin‑s. N‑kani‑s se Egipto xa n‑dandenaa‑s, te n‑xaꞌni‑s‑sɨ.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Xaꞌa n‑kida Moisés chi n‑kaxí ñaꞌa Ianyuux xa dakaku‑s yatnuꞌu‑s, ko ñayo yatnuꞌu‑s n‑ka xani ini xa dɨu‑s kuu se dakaku ñaꞌa.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Kɨu kuu uu n‑xini ntuku Moisés uu se ka kuu yatnuꞌu‑s ka jantnaꞌa. N‑juini‑s xa dadaꞌan niꞌno‑s. Xiaꞌan‑s: “¿Nakuenda ka jantnaꞌa‑n te ñani mee‑n ka kutnaꞌa?”
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 N‑tundaꞌa se jani ɨnka‑s jan Moisés te n‑jaꞌan‑s: “¿Jundu n‑tetutniu ñaꞌa xa ku kuu‑n se taxnuni nuu koio‑r a ku kuu‑n juexi u?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿A juini‑n xa kaꞌni ñaꞌa‑n ná n‑xaꞌni‑n se Egipto iku a?”, kuu‑s, n‑xiaꞌan‑s.
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Nu n‑teku Moisés xa duꞌa n‑jaꞌan se ijan te n‑xino‑s. Juaꞌan‑s nuu nani Madián. N‑xe kotuu‑s ñuu ijan, te n‑xio uu daꞌya yɨɨ‑s.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 ʼNu n‑yaꞌa uu diko kuia, te juaꞌan‑s yatni nuu nani Yuku Sinaí nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau. Te nde andɨu n‑juun ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, ɨɨn nuu yutnu iñu koko nukoo ijan.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Nu n‑xini‑s xijan te n‑yuꞌu anu‑s. N‑xe tuꞌa‑s yutnu koko jan xa kundeꞌa vaꞌa ka‑s te n‑teku‑s xa n‑jaꞌan Ianyuux. N‑jaꞌan‑ia:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Ruꞌu kuu Ianyuux xixitna‑n Abraham, Isaac, Jacob.” Nɨꞌɨ Moisés xaxeꞌe xa yo vichi n‑yuꞌu‑s te ña n‑kuyɨɨ‑s xa kundeꞌa ka‑s xijan.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Ijan dada xiaꞌan Ianyuux nuu‑s: “Kineꞌe ndixa‑n chi ii nuu nujuiin‑n.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Xá naꞌa‑r xa ka kida uꞌu ñayiu Egipto daꞌya‑r. Ka jan kuechi‑i nuu‑r te n‑juun‑r xa dakaku‑r‑yɨ. Ta kindeꞌe ka xa kunini‑n xa jaꞌan‑r. Tundaꞌa ñaꞌa‑r nuꞌu Egipto”, kuu Ianyuux, n‑xiaꞌan‑ia nuu‑s.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Dɨu‑s kuu se ña n‑xe ini ñaꞌa xixitna‑ro. N‑ka jaꞌan‑i nuu‑s: “¿Jundu n‑tetutniu ñaꞌa xa ku kuu‑n se taxnuni nuu‑r a xa ku kuu‑n juexi u?” Juini daa n‑ka jaꞌan‑i nuu‑s, ko n‑tundaꞌa ñaꞌa Ianyuux xa taxnuni‑s nuu ñayiu ijan xiꞌin xa dakaku‑s‑yɨ ná n‑jaꞌan ángel, ia n‑juun nuu yutnu koko jan nuu‑s.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Dɨu‑s n‑kuu se n‑kineꞌe xixitna‑ro Egipto. N‑kida‑s milagru na n‑xo tuu‑i ijan, na n‑ka yaꞌa‑i mar nani Mar Kueꞌe, na n‑ka xo tuu‑i nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau du. Uu diko kuia n‑xo tuu‑i ijan.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Dɨu‑s n‑kuu se n‑jaꞌan nuu xixitna‑ro: “Kada Ianyuux xa ɨɨn daꞌya dana‑n jaꞌan tnuꞌu Ianyuux ná jaꞌan ruꞌu”, kuu‑s, n‑xiaꞌan‑s.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Mee‑s kuu se n‑xo tuu xiꞌin xixitna‑ro na n‑ka xo tuu‑i nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau. Dɨuni n‑xo tuu‑s xiꞌin ángel n‑jaꞌan xiꞌin‑s Yuku Sinai. N‑chidotnuni‑s xa n‑jaꞌan‑ia, te n‑kendoo xijan xiꞌin xixitna‑ro.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Ña n‑ka juini xixitna‑ro xa jandixa‑i Moisés. Ña n‑ka xe ini‑i‑sɨ, te n‑ka juini‑i xa ngondita koio‑i xa nuꞌu‑i Egipto.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 N‑ka jaꞌan‑i nuu Aarón: “Kadavaꞌa‑n ɨɨn ianyuux na juindodo nuu nuu‑ro chi ña kutnuni nax n‑kuu xa ñayo ka Moisés, se ndeka ñaꞌa vaxi nde Egipto.”
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Te n‑kidavaꞌa Aaron xiꞌin‑i ɨɨn xa kaa ná kaa ncerru. N‑ka xaꞌni‑i kɨtɨ xa n‑ka doko‑i‑tɨ nuu xijan. N‑ka kida‑i viko xa chiñuꞌu‑i ncerru n‑ka kidavaꞌa‑i.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Xaxeꞌe xaꞌa n‑xika yata Ianyuux nuu‑i. N‑dandoo‑ia‑i xa ndadakaꞌnu koio‑i chudini, chi duꞌa n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 xaxeꞌe xa xneꞌe‑n veñuꞌu luchi ianyuux nani Moloc n‑ka kixee.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 ʼNa n‑xo tuu xixitna‑ro nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau, n‑ka xo nevaꞌa‑i tabernáculo nuu n‑kaa niꞌno yuú yodotnuni tnuꞌu‑ia. N‑taꞌu tniu Ianyuux xa n‑kidavaꞌa Moisés tabernáculo kaa ná kaa xa n‑dandeꞌa‑ia‑s.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 N‑xika kuia, te n‑kendoo Josué xiꞌin dava ka xixitna‑ro xiꞌin tabernáculo jan. Xneꞌe‑s‑tnu n‑ka kixee yaꞌa, te n‑ka xo nevaꞌa xixitna‑ro‑tnu. Nde n‑xiꞌí David, ijan dada ñatuka n‑ka xetniu‑i‑tnu. N‑chindee Ianyuux xixitna‑ro xa n‑ka xijun‑s ntdaa ñayiu n‑ka xio yaꞌa, te n‑ka tnɨɨ‑s ñuꞌu‑i.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 N‑tna ini Ianyuux David te dɨu‑s n‑xijan tnuꞌu‑ia nuu io vaꞌa xa kadavaꞌa‑s ɨɨn veñuꞌu‑ia. Kuu‑ia Ianyuux xixitna‑ro Jacob.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Juini daa n‑juini David, ko ñadu dɨu‑s n‑kidavaꞌa veñuꞌu Jerusalén chi Salomón n‑kidavaꞌa veñuꞌu‑ia.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 N‑kidavaꞌa Salomón veñuꞌu‑ia juini ñatu io‑ia xiti veñuꞌu ka kidavaꞌa ñayiu. Duꞌa n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu‑ia nuu ñayiu:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Andɨu nukoo silla‑r xa nukoo‑r te ñuñayiu neñi ndodo xeꞌe‑r.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 ¿Ñadu mee‑r n‑xani ini ntdantuꞌu xa io a?
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 ʼÑa ka juini‑n xa natu ini‑n xa n‑ka kida‑n kuechi, ña ka jandixa‑n Ianyuux, ña ka chinuu‑n tnuꞌu‑ia. Ndɨkɨu ndɨñuu ka dangondita‑n Espíritu‑ia. Ná n‑ka kuu xixitna‑n, daa ka kuu‑n.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Kunini vaꞌa koio‑n xa jaꞌan‑da ya. Xixitna‑n jan n‑ka kida uꞌu ntdaa se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Nde se n‑ka jaꞌan xa kixi Ia ña tuu na kuechi kada n‑ka xaꞌni‑i. N‑ka diko‑n Ia yaꞌa, te n‑ka xaꞌni ñaꞌa se n‑ka tnɨɨ ñaꞌa.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 N‑ka teku‑n tnuꞌu‑ia n‑jaꞌan ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, ko ña ka jandixa‑n tnuꞌu jan —kuu Steba, n‑xiaꞌan‑s.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Nu n‑yaꞌa n‑jaꞌan‑s xaꞌa yo ndeꞌe n‑ka kiti ini ñayiu n‑ka xo nini xa n‑jaꞌan‑s xa diko n‑ka nɨꞌɨ yuꞌu n‑ka nɨꞌɨ nuu‑i.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 N‑ndakoto niꞌni Steba andɨu te n‑xini‑s xa diñu Ianyuux xaxeꞌe xa ñuꞌu Espíritu‑ia‑s. Dɨuni n‑xini‑s xa nujuiin Jesús lado kuaꞌa‑ia.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Te xiaꞌan‑s nuu ñayiu jan:
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 N‑ka xadɨ ndaꞌa ñayiu xyuku ijan doꞌo‑i, te xee n‑ka kana‑i. N‑ka xetuꞌa se xyuku ijan nuu nujuiin Steba, te n‑ka tnɨɨ‑s‑sɨ.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 N‑ka kineꞌe ñaꞌa‑s nde yuꞌu ñuu Jerusalén, te ijan n‑ka janñaꞌa‑s yuú. Se n‑ka xo ndeꞌa naxa n‑kuu, n‑ka janyuku‑s daꞌma‑s nuu ɨɨn solteru nani Saulo.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Nɨni ka jani‑s Steba yuú, n‑xijan taꞌu‑s nuu Ianyuux. N‑jaꞌan‑s:
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ijan dada n‑xe juiin xiti‑s te xee xa xee n‑kana‑s:
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.