Atos 7

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 N‑xijan tnuꞌu dutu taxnuni Steva:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Xiaꞌan Steva nuu ñayiu:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 N‑jaꞌan‑ia nuu‑s: “Ta kee ñuu‑n ya. Dandoo ñayiu ka kuu tnaꞌa‑n, te juaꞌan ɨnka ñuu nuu daneꞌe ñaꞌa‑r.”
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 N‑kee Abraham país nani Caldea te n‑xe kotuu‑s ñuu Harán. Ijan n‑xiꞌí taa‑s. Ijan dada n‑xe kotuu‑s nuu tuu‑ro ya na n‑jaꞌan Ianyuux nuu‑s,
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 ko ni itaꞌu ñuꞌu ña n‑xiaꞌan‑ia, juini nga nuu kunujuiin mee‑s, ko n‑xiaꞌan‑ia tnuꞌu‑ia xa kutaꞌu daꞌya dana‑s ñuꞌu yaꞌa. Duꞌa n‑jaꞌan Ianyuux juini ñayo na daꞌya‑s n‑xio daa.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Dɨuni n‑jaꞌan Ianyuux nuu‑s xa daꞌya dana‑s jɨꞌɨn koo‑i ɨnka país te kadatniu duꞌa koio‑i nuu toꞌo ñuu ijan. Kada uꞌu ñayiu ijan daꞌya dana‑s koon cientu kuia.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Xiaꞌan Ianyuux nuu Abraham: “Kada uꞌu‑r ñayiu ñuu ijan xaxeꞌe xa kadatniu duꞌa ñayiu ndeka‑r nuu‑i. Ijan dada kee koio‑i ñuu toꞌo jan te ndadakaꞌnu ñaꞌa‑i mee‑r yaꞌa.”
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 N‑kendoo tratu Ianyuux xiꞌin Abraham xa juñaꞌa‑ia ɨɨn xa juñaꞌa‑ia. Xaxeꞌe tratu ijan, n‑xaꞌnde ndodo Abraham ñɨɨ nuu ii Isaac nu n‑kuu una kɨu‑s. Dani n‑xaꞌnde ndodo Isaac ñɨɨ nuu ii daꞌya yɨɨ‑s, se kuu Jacob. Dani n‑kida Jacob uxi uu daꞌya yɨɨ‑s.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 ʼXaxeꞌe xa ɨnuu kuedi ini dava ka daꞌya yɨɨ Jacob n‑ka diko‑s ñani‑s José nuu se ka xeꞌen Egipto, te xndeka ñaꞌa se n‑ka xeen ñaꞌa jan juaꞌan ijan. Juini daa n‑yaꞌa‑s, ko n‑xo kunduu‑s xiꞌin Ianyuux.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Xaxeꞌe xa ndaꞌu n‑xo yaꞌa‑s n‑chindee ñaꞌa‑ia, te ñatuka daa n‑yaꞌa‑s. N‑xiaꞌan Ianyuux xa xinitnuni José, te n‑kidatniu‑ia anu se n‑taxnuni Egipto xa n‑tna ini‑s‑sɨ. Xijan kuu xa n‑tetutniu‑s José xa taxnuni‑s nuu ñayiu Egipto. Dɨuni n‑tetutniu‑s‑sɨ xa taxnuni‑s nuu ñayiu ka kidatniu veꞌe‑s.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 N‑kuu tnama ndeꞌe Egipto xiꞌin Canaán te ndaꞌu n‑ka yaꞌa ñayiu. Ña n‑ka xo niꞌi xixitna‑ro xa kaxi‑i.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Nu n‑teku Jacob xa io trɨu Egipto te n‑tundaꞌa‑s daꞌya yɨɨ‑s ijan.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 N‑ka xeꞌen ntuku ñani José Egipto ɨnka vuelta, te vuelta yaꞌa n‑datuu José mee‑s nuu ñani‑s. Ijan dada n‑xini se taxnuni ka Egipto jundu kuu familia José.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 N‑tundaꞌa José razón Canaán xa n‑kana‑s taa‑s, ñani‑s xiꞌin ntdaa ka familia‑s xtuu ijan. Uni diko xaꞌun‑s xa ntdaa‑s
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 n‑ka xee Egipto. Ntdaa‑s xiꞌin dava ka xixitna‑ro n‑ka xiꞌí ijan.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Xneꞌe se Israel yɨkɨ kuñu Jacob juan ndixi Siquem te n‑ka ki kuxi‑s nuu ñuꞌu n‑xeen Abraham nuu daꞌya yɨɨ Hamor xiꞌin tvini kuu plata.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 ʼNu vax kuyatni tiempo jɨn tnaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux nuu Abraham, te n‑ka kukueꞌe xixitna‑ro Egipto.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Ijan dada n‑taxnuni ɨɨn se ña n‑xo xini tnaꞌa xiꞌin José nuu ñayiu Egipto.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 N‑kida uꞌu‑s daꞌya dana xixitna‑ro Jacob. N‑taꞌu tniu‑s xa kajan tuu koio daꞌya dana‑s daꞌya yɨjɨn‑i juera xa na kuú koio‑s.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Tiempu ijan n‑kaku Moisés, te n‑tna ini ñaꞌa Ianyuux. Uni yoo n‑xo ndeka ñaꞌa tadɨꞌɨ‑s veꞌe‑s.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Daa n‑xe dandoo ñaꞌa dɨꞌɨ‑s ɨɨn nuu n‑dandoo ñaꞌa‑ña, te n‑nakueka ñaꞌa daꞌya dɨꞌɨ se taxnuni Egipto. N‑xo ndeka ñaꞌa‑ña, te n‑dakaka ñaꞌa‑ña xkuela. Kuenda kɨu daꞌya‑ña n‑kuu‑s.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Duꞌa n‑kuu xa n‑kuaꞌa vaꞌa‑s tutu na ka tuꞌa se Egipto. Vaꞌa n‑xo tuꞌa‑s xa jaꞌan‑s. Vaꞌa n‑xo tuꞌa‑s xa kada‑s ɨɨn xa kada‑s.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 ʼNu n‑chitu‑s uu diko kuia te n‑kuu anu‑s xa kotoniꞌni‑s ñayiu kuu tnaꞌa‑s, ñayiu ka kuu daꞌya dana Israel.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Nu n‑xee‑s nuu xndaxio yatnuꞌu‑s, te n‑xini‑s xa kani ɨɨn se Egipto se kuu yatnuꞌu‑s te n‑nujuiin xiꞌin‑s xiꞌin‑s. N‑kani‑s se Egipto xa n‑dandenaa‑s, te n‑xaꞌni‑s‑sɨ.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Xaꞌa n‑kida Moisés chi n‑kaxí ñaꞌa Ianyuux xa dakaku‑s yatnuꞌu‑s, ko ñayo yatnuꞌu‑s n‑ka xani ini xa dɨu‑s kuu se dakaku ñaꞌa.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Kɨu kuu uu n‑xini ntuku Moisés uu se ka kuu yatnuꞌu‑s ka jantnaꞌa. N‑juini‑s xa dadaꞌan niꞌno‑s. Xiaꞌan‑s: “¿Nakuenda ka jantnaꞌa‑n te ñani mee‑n ka kutnaꞌa?”
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 N‑tundaꞌa se jani ɨnka‑s jan Moisés te n‑jaꞌan‑s: “¿Jundu n‑tetutniu ñaꞌa xa ku kuu‑n se taxnuni nuu koio‑r a ku kuu‑n juexi u?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ¿A juini‑n xa kaꞌni ñaꞌa‑n ná n‑xaꞌni‑n se Egipto iku a?”, kuu‑s, n‑xiaꞌan‑s.
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Nu n‑teku Moisés xa duꞌa n‑jaꞌan se ijan te n‑xino‑s. Juaꞌan‑s nuu nani Madián. N‑xe kotuu‑s ñuu ijan, te n‑xio uu daꞌya yɨɨ‑s.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ʼNu n‑yaꞌa uu diko kuia, te juaꞌan‑s yatni nuu nani Yuku Sinaí nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau. Te nde andɨu n‑juun ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, ɨɨn nuu yutnu iñu koko nukoo ijan.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Nu n‑xini‑s xijan te n‑yuꞌu anu‑s. N‑xe tuꞌa‑s yutnu koko jan xa kundeꞌa vaꞌa ka‑s te n‑teku‑s xa n‑jaꞌan Ianyuux. N‑jaꞌan‑ia:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 “Ruꞌu kuu Ianyuux xixitna‑n Abraham, Isaac, Jacob.” Nɨꞌɨ Moisés xaxeꞌe xa yo vichi n‑yuꞌu‑s te ña n‑kuyɨɨ‑s xa kundeꞌa ka‑s xijan.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Ijan dada xiaꞌan Ianyuux nuu‑s: “Kineꞌe ndixa‑n chi ii nuu nujuiin‑n.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Xá naꞌa‑r xa ka kida uꞌu ñayiu Egipto daꞌya‑r. Ka jan kuechi‑i nuu‑r te n‑juun‑r xa dakaku‑r‑yɨ. Ta kindeꞌe ka xa kunini‑n xa jaꞌan‑r. Tundaꞌa ñaꞌa‑r nuꞌu Egipto”, kuu Ianyuux, n‑xiaꞌan‑ia nuu‑s.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Dɨu‑s kuu se ña n‑xe ini ñaꞌa xixitna‑ro. N‑ka jaꞌan‑i nuu‑s: “¿Jundu n‑tetutniu ñaꞌa xa ku kuu‑n se taxnuni nuu‑r a xa ku kuu‑n juexi u?” Juini daa n‑ka jaꞌan‑i nuu‑s, ko n‑tundaꞌa ñaꞌa Ianyuux xa taxnuni‑s nuu ñayiu ijan xiꞌin xa dakaku‑s‑yɨ ná n‑jaꞌan ángel, ia n‑juun nuu yutnu koko jan nuu‑s.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Dɨu‑s n‑kuu se n‑kineꞌe xixitna‑ro Egipto. N‑kida‑s milagru na n‑xo tuu‑i ijan, na n‑ka yaꞌa‑i mar nani Mar Kueꞌe, na n‑ka xo tuu‑i nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau du. Uu diko kuia n‑xo tuu‑i ijan.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Dɨu‑s n‑kuu se n‑jaꞌan nuu xixitna‑ro: “Kada Ianyuux xa ɨɨn daꞌya dana‑n jaꞌan tnuꞌu Ianyuux ná jaꞌan ruꞌu”, kuu‑s, n‑xiaꞌan‑s.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Mee‑s kuu se n‑xo tuu xiꞌin xixitna‑ro na n‑ka xo tuu‑i nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau. Dɨuni n‑xo tuu‑s xiꞌin ángel n‑jaꞌan xiꞌin‑s Yuku Sinai. N‑chidotnuni‑s xa n‑jaꞌan‑ia, te n‑kendoo xijan xiꞌin xixitna‑ro.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Ña n‑ka juini xixitna‑ro xa jandixa‑i Moisés. Ña n‑ka xe ini‑i‑sɨ, te n‑ka juini‑i xa ngondita koio‑i xa nuꞌu‑i Egipto.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 N‑ka jaꞌan‑i nuu Aarón: “Kadavaꞌa‑n ɨɨn ianyuux na juindodo nuu nuu‑ro chi ña kutnuni nax n‑kuu xa ñayo ka Moisés, se ndeka ñaꞌa vaxi nde Egipto.”
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Te n‑kidavaꞌa Aaron xiꞌin‑i ɨɨn xa kaa ná kaa ncerru. N‑ka xaꞌni‑i kɨtɨ xa n‑ka doko‑i‑tɨ nuu xijan. N‑ka kida‑i viko xa chiñuꞌu‑i ncerru n‑ka kidavaꞌa‑i.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Xaxeꞌe xaꞌa n‑xika yata Ianyuux nuu‑i. N‑dandoo‑ia‑i xa ndadakaꞌnu koio‑i chudini, chi duꞌa n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 xaxeꞌe xa xneꞌe‑n veñuꞌu luchi ianyuux nani Moloc n‑ka kixee.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 ʼNa n‑xo tuu xixitna‑ro nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau, n‑ka xo nevaꞌa‑i tabernáculo nuu n‑kaa niꞌno yuú yodotnuni tnuꞌu‑ia. N‑taꞌu tniu Ianyuux xa n‑kidavaꞌa Moisés tabernáculo kaa ná kaa xa n‑dandeꞌa‑ia‑s.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 N‑xika kuia, te n‑kendoo Josué xiꞌin dava ka xixitna‑ro xiꞌin tabernáculo jan. Xneꞌe‑s‑tnu n‑ka kixee yaꞌa, te n‑ka xo nevaꞌa xixitna‑ro‑tnu. Nde n‑xiꞌí David, ijan dada ñatuka n‑ka xetniu‑i‑tnu. N‑chindee Ianyuux xixitna‑ro xa n‑ka xijun‑s ntdaa ñayiu n‑ka xio yaꞌa, te n‑ka tnɨɨ‑s ñuꞌu‑i.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 N‑tna ini Ianyuux David te dɨu‑s n‑xijan tnuꞌu‑ia nuu io vaꞌa xa kadavaꞌa‑s ɨɨn veñuꞌu‑ia. Kuu‑ia Ianyuux xixitna‑ro Jacob.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Juini daa n‑juini David, ko ñadu dɨu‑s n‑kidavaꞌa veñuꞌu Jerusalén chi Salomón n‑kidavaꞌa veñuꞌu‑ia.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 N‑kidavaꞌa Salomón veñuꞌu‑ia juini ñatu io‑ia xiti veñuꞌu ka kidavaꞌa ñayiu. Duꞌa n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu‑ia nuu ñayiu:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Andɨu nukoo silla‑r xa nukoo‑r te ñuñayiu neñi ndodo xeꞌe‑r.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Ñadu mee‑r n‑xani ini ntdantuꞌu xa io a?
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 ʼÑa ka juini‑n xa natu ini‑n xa n‑ka kida‑n kuechi, ña ka jandixa‑n Ianyuux, ña ka chinuu‑n tnuꞌu‑ia. Ndɨkɨu ndɨñuu ka dangondita‑n Espíritu‑ia. Ná n‑ka kuu xixitna‑n, daa ka kuu‑n.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Kunini vaꞌa koio‑n xa jaꞌan‑da ya. Xixitna‑n jan n‑ka kida uꞌu ntdaa se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Nde se n‑ka jaꞌan xa kixi Ia ña tuu na kuechi kada n‑ka xaꞌni‑i. N‑ka diko‑n Ia yaꞌa, te n‑ka xaꞌni ñaꞌa se n‑ka tnɨɨ ñaꞌa.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 N‑ka teku‑n tnuꞌu‑ia n‑jaꞌan ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, ko ña ka jandixa‑n tnuꞌu jan —kuu Steba, n‑xiaꞌan‑s.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Nu n‑yaꞌa n‑jaꞌan‑s xaꞌa yo ndeꞌe n‑ka kiti ini ñayiu n‑ka xo nini xa n‑jaꞌan‑s xa diko n‑ka nɨꞌɨ yuꞌu n‑ka nɨꞌɨ nuu‑i.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 N‑ndakoto niꞌni Steba andɨu te n‑xini‑s xa diñu Ianyuux xaxeꞌe xa ñuꞌu Espíritu‑ia‑s. Dɨuni n‑xini‑s xa nujuiin Jesús lado kuaꞌa‑ia.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Te xiaꞌan‑s nuu ñayiu jan:
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 N‑ka xadɨ ndaꞌa ñayiu xyuku ijan doꞌo‑i, te xee n‑ka kana‑i. N‑ka xetuꞌa se xyuku ijan nuu nujuiin Steba, te n‑ka tnɨɨ‑s‑sɨ.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 N‑ka kineꞌe ñaꞌa‑s nde yuꞌu ñuu Jerusalén, te ijan n‑ka janñaꞌa‑s yuú. Se n‑ka xo ndeꞌa naxa n‑kuu, n‑ka janyuku‑s daꞌma‑s nuu ɨɨn solteru nani Saulo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Nɨni ka jani‑s Steba yuú, n‑xijan taꞌu‑s nuu Ianyuux. N‑jaꞌan‑s:
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ijan dada n‑xe juiin xiti‑s te xee xa xee n‑kana‑s:
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.