Atos 26
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC
1 Ijan dada n‑jaꞌan Agripa nuu Spalu:
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 —Dito, Ta Agripa, kuvete‑da xa jaꞌan‑da nuu ndixi xa kuu‑n se taxnuni, ntdaa xa ka tekuechi ñaꞌa se Israel vitna xa dadaꞌan niꞌno‑da mee‑da.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Xini ndixi na xa xneꞌe tnɨɨ koio‑da xa ka kuu‑da yatnuꞌu Israel, te dɨuni xini‑n nax kuu xa ka jantnaꞌa tnuꞌu‑da. Xijan kuu xa xijan taꞌu‑da nuu‑n xa kada nde ini‑n xa kunini‑n tnuꞌu na jaꞌan‑da.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 ʼNtdaa se ka kuu yatnuꞌu Israel xini janda n‑xo kuu‑da ñuu‑da xiꞌin Jerusalén na luchi‑da, te dani ka xini‑s janda kuu‑da vitna.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Nde daa xini tnaꞌa‑da xiꞌin‑s, te na jaꞌan koio‑s nux ka juini‑s xa jaꞌan‑s nax kida‑da chi jandixa‑da ley se Israel ka kuu fariseu.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Te vitna xndeka ñaꞌa‑s n‑ka kixee yaꞌa xaxeꞌe xa ñu ini‑da xa yaꞌa ɨɨn xa n‑chinaa Ianyuux nuu xixitna‑da ntdaa‑da xa ka kuu‑da daꞌya dana Israel xa yaꞌa.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Ka xinokuechi‑da xa ka kuu‑da daꞌya dana uxi uu daꞌya yɨɨ Israel nuu Ianyuux xa na niꞌi koio‑da xa xndetu‑da, te xaꞌa kida xa ka jaꞌan‑s xa io kuechi‑da.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 ¿A ña jandixa ndixi xa kuaꞌa Ianyuux xa nadandoto‑ia ndɨyɨ a?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 ʼN‑xo xani ini‑da xa io vaꞌa xa kida uꞌu‑da ñayiu ka kukanu ini Jesús, Ia n‑xio Nazaret. Kueꞌe xa n‑kida‑da ñayiu ijan.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Daa n‑kida‑da Jerusalén. N‑taꞌu tniu dutu ka taxnuni xa n‑chindiꞌu‑da kueꞌe ñayiu n‑kida Ianyuux xa n‑ka nduu‑i ñayiu ii vekaa, te nu n‑ka xo xaꞌni‑s‑yɨ n‑xo ku ɨnuu‑da xiꞌin‑s.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Kueꞌe vuelta n‑kida uꞌu‑da ñayiu, te n‑kidajuexa‑da‑i xa na jan kuiꞌa‑i Jesús. Ntdaa veñuꞌu kuechi ñayiu Israel n‑xo kida‑da xaꞌa. N‑xo kiti ini‑da nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu, te nde ñuu toꞌo n‑xo kandijun‑da‑i n‑xo xeꞌen.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 ʼXaxeꞌe xijan neꞌe‑da orde n‑ka taxi dutu ka taxnuni juaꞌan ñuu Damasco xa kada uꞌu‑da ñayiu ka kukanu ini Jesucristu ijan.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Ichi juaꞌan‑da naxa kaa x‑uu n‑xini‑da ɨɨn xa ndii andɨu. Ndeꞌe ka n‑ndii xijan dada ngandii. N‑ndii nɨkanduu nuu juaꞌan‑da xiꞌin se juaꞌan xiꞌin‑da.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 N‑ka ndua‑da ntdaa‑da, te n‑teku‑da xa n‑jaꞌan. Hebreu n‑jaꞌan. Duꞌa n‑jaꞌan: “Saulo, Saulo, ¿nakuenda kida uꞌu‑n ñayiu ndeka‑r? Kuenda kɨu ngutu xeñi ditni arado hora kidatniu‑tɨ kuu‑n, te datnukueꞌe ñaꞌa‑tnu.”
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 ʼIjan dada n‑jaꞌan‑da: “¿Jundu kuu ndixi?” Te n‑jaꞌan‑ia: “Ruꞌu kuu Jesús, Ia kida uꞌu‑n.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Ndojuiin. Xaxeꞌe xa n‑kaxí ñaꞌa‑r xa junukuechi‑n nuu‑r, xijan kuu xa ndeꞌa ñaꞌa‑n, te jini‑n xa kada‑r. Najani‑n nuu ñayiu xa n‑xini‑n vitna xiꞌin xa jini ka‑n.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Tundaꞌa ñaꞌa‑r jɨꞌɨn nuu ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel xiꞌin nuu ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel, te dakaku ñaꞌa‑r nuu‑i.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Jaꞌan‑n nuu‑i jundu kuu Ianyuux xa na kutnuni ini‑i jundu kuu‑ia, te ma kutuu ka‑i nuu nee. Kada‑r xa jandixa‑i‑ia; ma taxnuni ka Kuiꞌna nuu‑i. Taxkanu ini‑ia xa n‑ka kida‑i kuechi, te nanitaꞌu‑i xiꞌin dava ka ñayiu kukanu ini ñaꞌa n‑kida‑ia xa n‑ka nduu‑i ñayiu ii”, kuu Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑da, n‑jaꞌan‑ia.
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 ʼN‑jandixa‑da xa n‑jaꞌan‑ia nuu‑da na n‑xini‑da ɨɨn xa n‑xini‑da andɨu; ñatu n‑kida yata‑da‑ia.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Kiꞌna nu ka nuu ñayiu Damasco n‑jaꞌan‑da xa na natu ini koio‑i xa n‑ka kida‑i kuechi, te na kukanu ini‑i Ianyuux. Dɨuni n‑jaꞌan‑da xa na kada koio‑i xavaꞌa xa na kundeꞌa koio dava ka ñayiu xa n‑ka natu ini‑i xa n‑ka kida‑i kuechi. Ijan dada n‑jaꞌan‑da xaꞌa nuu ñayiu Jerusalén xiꞌin nituꞌu región Judea xiꞌin nuu ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Xaxeꞌe xaꞌa, n‑ka tnɨɨ ñaꞌa se Israel xiti veñuꞌu Jerusalén, te n‑ka juini‑s xa kaꞌni ñaꞌa koio‑s,
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 ko n‑chindee ñaꞌa Ianyuux xa ñatu n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑s, te kakuneꞌe naꞌi‑da‑ia nuu ñayiu ndandɨꞌɨ xiꞌin nuu ñayiu ñatu ndandɨꞌɨ. Ñadu xa xani ini mee‑da jaꞌan‑da chi jaꞌan‑da xa n‑ka jaꞌan se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu xiꞌin xa n‑chidotnuni Moisés na n‑kakuneꞌe‑s nuu nax yaꞌa.
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 N‑ka jaꞌan se jan xa io xa kuú Ia kuu Cristu, te dɨu‑ia kuu Ia kiꞌna nu nandoto xa kuú‑ia. Ijan dada nandoto ñayiu ka xiꞌí. N‑ka jaꞌan‑s xa kada‑ia xa teku ñayiu Israel xiꞌin ñayiu ñatu kuu yatnuꞌu Israel tnuꞌu‑ia. Duꞌa n‑ka chidotnuni‑s —kuu Spalu, xiaꞌan‑s.
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Nu n‑yaꞌa xa n‑dadaꞌan niꞌno‑s mee‑s, n‑kana Festo:
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Te xiaꞌan Spalu nuu Festo:
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Xini vaꞌa To Agripa de xa kakuneꞌe‑da. Xijan kuu xa ñatu yuꞌu‑da xa jaꞌan‑da xaꞌa. Naꞌa‑da xa n‑xo teku‑s tnuꞌu kakuneꞌe‑da chi nuu kanda n‑kuu xaꞌa.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 —Dito, ¿jandixa‑n xa n‑ka jaꞌan se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu a? Jandixa‑n. Nax kuu ñaꞌa.
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Xiaꞌan Agripa jan:
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Xiaꞌan Spalu:
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Ijan dada n‑ndojuiin Agripa xiꞌin Festo xiꞌin Berenice xiꞌin ntdaa se xyuku ijan.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Te n‑ka kee dɨɨn‑s xa ndatnuꞌu koio‑s. Ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Te xiaꞌan Agripa nuu Festo:
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.