Atos 26
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 Ijan dada n‑jaꞌan Agripa nuu Spalu:
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 —Dito, Ta Agripa, kuvete‑da xa jaꞌan‑da nuu ndixi xa kuu‑n se taxnuni, ntdaa xa ka tekuechi ñaꞌa se Israel vitna xa dadaꞌan niꞌno‑da mee‑da.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Xini ndixi na xa xneꞌe tnɨɨ koio‑da xa ka kuu‑da yatnuꞌu Israel, te dɨuni xini‑n nax kuu xa ka jantnaꞌa tnuꞌu‑da. Xijan kuu xa xijan taꞌu‑da nuu‑n xa kada nde ini‑n xa kunini‑n tnuꞌu na jaꞌan‑da.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 ʼNtdaa se ka kuu yatnuꞌu Israel xini janda n‑xo kuu‑da ñuu‑da xiꞌin Jerusalén na luchi‑da, te dani ka xini‑s janda kuu‑da vitna.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Nde daa xini tnaꞌa‑da xiꞌin‑s, te na jaꞌan koio‑s nux ka juini‑s xa jaꞌan‑s nax kida‑da chi jandixa‑da ley se Israel ka kuu fariseu.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Te vitna xndeka ñaꞌa‑s n‑ka kixee yaꞌa xaxeꞌe xa ñu ini‑da xa yaꞌa ɨɨn xa n‑chinaa Ianyuux nuu xixitna‑da ntdaa‑da xa ka kuu‑da daꞌya dana Israel xa yaꞌa.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Ka xinokuechi‑da xa ka kuu‑da daꞌya dana uxi uu daꞌya yɨɨ Israel nuu Ianyuux xa na niꞌi koio‑da xa xndetu‑da, te xaꞌa kida xa ka jaꞌan‑s xa io kuechi‑da.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 ¿A ña jandixa ndixi xa kuaꞌa Ianyuux xa nadandoto‑ia ndɨyɨ a?
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 ʼN‑xo xani ini‑da xa io vaꞌa xa kida uꞌu‑da ñayiu ka kukanu ini Jesús, Ia n‑xio Nazaret. Kueꞌe xa n‑kida‑da ñayiu ijan.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Daa n‑kida‑da Jerusalén. N‑taꞌu tniu dutu ka taxnuni xa n‑chindiꞌu‑da kueꞌe ñayiu n‑kida Ianyuux xa n‑ka nduu‑i ñayiu ii vekaa, te nu n‑ka xo xaꞌni‑s‑yɨ n‑xo ku ɨnuu‑da xiꞌin‑s.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Kueꞌe vuelta n‑kida uꞌu‑da ñayiu, te n‑kidajuexa‑da‑i xa na jan kuiꞌa‑i Jesús. Ntdaa veñuꞌu kuechi ñayiu Israel n‑xo kida‑da xaꞌa. N‑xo kiti ini‑da nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu, te nde ñuu toꞌo n‑xo kandijun‑da‑i n‑xo xeꞌen.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 ʼXaxeꞌe xijan neꞌe‑da orde n‑ka taxi dutu ka taxnuni juaꞌan ñuu Damasco xa kada uꞌu‑da ñayiu ka kukanu ini Jesucristu ijan.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Ichi juaꞌan‑da naxa kaa x‑uu n‑xini‑da ɨɨn xa ndii andɨu. Ndeꞌe ka n‑ndii xijan dada ngandii. N‑ndii nɨkanduu nuu juaꞌan‑da xiꞌin se juaꞌan xiꞌin‑da.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 N‑ka ndua‑da ntdaa‑da, te n‑teku‑da xa n‑jaꞌan. Hebreu n‑jaꞌan. Duꞌa n‑jaꞌan: “Saulo, Saulo, ¿nakuenda kida uꞌu‑n ñayiu ndeka‑r? Kuenda kɨu ngutu xeñi ditni arado hora kidatniu‑tɨ kuu‑n, te datnukueꞌe ñaꞌa‑tnu.”
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 ʼIjan dada n‑jaꞌan‑da: “¿Jundu kuu ndixi?” Te n‑jaꞌan‑ia: “Ruꞌu kuu Jesús, Ia kida uꞌu‑n.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Ndojuiin. Xaxeꞌe xa n‑kaxí ñaꞌa‑r xa junukuechi‑n nuu‑r, xijan kuu xa ndeꞌa ñaꞌa‑n, te jini‑n xa kada‑r. Najani‑n nuu ñayiu xa n‑xini‑n vitna xiꞌin xa jini ka‑n.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Tundaꞌa ñaꞌa‑r jɨꞌɨn nuu ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel xiꞌin nuu ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel, te dakaku ñaꞌa‑r nuu‑i.
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 Jaꞌan‑n nuu‑i jundu kuu Ianyuux xa na kutnuni ini‑i jundu kuu‑ia, te ma kutuu ka‑i nuu nee. Kada‑r xa jandixa‑i‑ia; ma taxnuni ka Kuiꞌna nuu‑i. Taxkanu ini‑ia xa n‑ka kida‑i kuechi, te nanitaꞌu‑i xiꞌin dava ka ñayiu kukanu ini ñaꞌa n‑kida‑ia xa n‑ka nduu‑i ñayiu ii”, kuu Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑da, n‑jaꞌan‑ia.
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 ʼN‑jandixa‑da xa n‑jaꞌan‑ia nuu‑da na n‑xini‑da ɨɨn xa n‑xini‑da andɨu; ñatu n‑kida yata‑da‑ia.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Kiꞌna nu ka nuu ñayiu Damasco n‑jaꞌan‑da xa na natu ini koio‑i xa n‑ka kida‑i kuechi, te na kukanu ini‑i Ianyuux. Dɨuni n‑jaꞌan‑da xa na kada koio‑i xavaꞌa xa na kundeꞌa koio dava ka ñayiu xa n‑ka natu ini‑i xa n‑ka kida‑i kuechi. Ijan dada n‑jaꞌan‑da xaꞌa nuu ñayiu Jerusalén xiꞌin nituꞌu región Judea xiꞌin nuu ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Xaxeꞌe xaꞌa, n‑ka tnɨɨ ñaꞌa se Israel xiti veñuꞌu Jerusalén, te n‑ka juini‑s xa kaꞌni ñaꞌa koio‑s,
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 ko n‑chindee ñaꞌa Ianyuux xa ñatu n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑s, te kakuneꞌe naꞌi‑da‑ia nuu ñayiu ndandɨꞌɨ xiꞌin nuu ñayiu ñatu ndandɨꞌɨ. Ñadu xa xani ini mee‑da jaꞌan‑da chi jaꞌan‑da xa n‑ka jaꞌan se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu xiꞌin xa n‑chidotnuni Moisés na n‑kakuneꞌe‑s nuu nax yaꞌa.
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 N‑ka jaꞌan se jan xa io xa kuú Ia kuu Cristu, te dɨu‑ia kuu Ia kiꞌna nu nandoto xa kuú‑ia. Ijan dada nandoto ñayiu ka xiꞌí. N‑ka jaꞌan‑s xa kada‑ia xa teku ñayiu Israel xiꞌin ñayiu ñatu kuu yatnuꞌu Israel tnuꞌu‑ia. Duꞌa n‑ka chidotnuni‑s —kuu Spalu, xiaꞌan‑s.
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Nu n‑yaꞌa xa n‑dadaꞌan niꞌno‑s mee‑s, n‑kana Festo:
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Te xiaꞌan Spalu nuu Festo:
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Xini vaꞌa To Agripa de xa kakuneꞌe‑da. Xijan kuu xa ñatu yuꞌu‑da xa jaꞌan‑da xaꞌa. Naꞌa‑da xa n‑xo teku‑s tnuꞌu kakuneꞌe‑da chi nuu kanda n‑kuu xaꞌa.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 —Dito, ¿jandixa‑n xa n‑ka jaꞌan se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu a? Jandixa‑n. Nax kuu ñaꞌa.
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Xiaꞌan Agripa jan:
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Xiaꞌan Spalu:
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Ijan dada n‑ndojuiin Agripa xiꞌin Festo xiꞌin Berenice xiꞌin ntdaa se xyuku ijan.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 Te n‑ka kee dɨɨn‑s xa ndatnuꞌu koio‑s. Ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Te xiaꞌan Agripa nuu Festo:
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.