Atos 21

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nu n‑ka dandoo‑da se ka kukanu ini Jesucristu jan, n‑ka ndeé‑da barcu, te n‑ka yaꞌa ndaa‑da nde yuꞌu mar nuu nani Cos. Ijan dada n‑ka ndee‑da Cos, te kɨu kuu uu n‑ka xee‑da yuꞌu mar nuu nani Rodas. Ijan dada n‑ka xee‑da nuu nani Pátara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Pátara jan n‑ka niꞌi‑da ɨnka barcu jɨꞌɨn distrito Fenicia, te n‑ka keé‑da.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Dikonga xa xee‑da Fenicia n‑ka yaꞌa‑da do sur isla Chipre, te n‑ka xeꞌen‑da do Siria. N‑ka xee‑da Tiro, te n‑ka nane‑da barcu jan. Barcu xñuꞌu‑da juaꞌan jan io xa jɨn neꞌe‑i xa ndido‑i ijan.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Tiro n‑ka nitnaꞌa‑da xiꞌin se ka kukanu ini Jesucristu. Uxa kɨu n‑ka ndoo‑da veꞌe ɨɨn‑s. N‑ka xian tnuꞌu‑sɨ Spalu xa n‑jaꞌan Espíritu Ianyuux xa maxku nuꞌu ka‑s Jerusalén,
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 ko nu n‑yaꞌa uxa kɨu, n‑ka ndee‑da ijan. Ntdaa se ijan xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s xiꞌin daꞌya‑s n‑ka xe dayaꞌa ñaꞌa nde yuꞌu mar. N‑ka xe juiin xiti‑da ntdaa‑da, te n‑ka xijan taꞌu koio‑da nuu Ianyuux.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 N‑ka jaꞌan‑da nuu ñayiu ijan xa ndee koio‑da Tiro. Ijan dada n‑ka ndeé‑da barcu, te n‑ka xiko ñayiu jan; ka nuꞌu‑i veꞌe‑i.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Dani juaꞌan koio‑da, te n‑ka xee‑da ñuu Tolemaida:
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Kɨu kuu uu n‑ka ndeé ntuku‑da barcu, te n‑ka xee‑da Cesarea. Ijan xndaxio uxa tnaꞌa se ka jaꞌan nuu ñayiu nax io xa kada koio‑i xa na kuaꞌa nanitaꞌu‑i, te n‑ka ndoo‑da veꞌe ɨɨn‑s. Slipe nani‑s.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Koon daꞌya dɨꞌɨ‑s io. Mee ni soltera ka kuu‑i. Dichi ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu ka kuu‑i.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Nuu n‑kuu tɨtnɨ kɨu xtuu‑da ijan, te n‑xee ɨɨn se Judea nani Agabo. Se jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu kuu‑s tuku.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Nuu n‑xee‑s nuu xtuu‑da, te n‑tnɨɨ‑s cinturón Spalu. N‑duku‑s ndaꞌa‑s xiꞌin xeꞌe‑s, te n‑jaꞌan‑s:
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Nuu n‑ka teku daña xiꞌin ñayiu Cesarea xaꞌa, n‑ka xijan taꞌu‑da nuu Spalu xa maxku nuꞌu‑s Jerusalén.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Juini n‑ka xijan taꞌu‑da nuu‑s xa maxku nuꞌu‑s ijan, ko n‑jaꞌan‑s:
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Ñayo‑da n‑kundee tnuꞌu xa daxino ini‑da‑s, te n‑ka jaꞌan‑da:
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Nu n‑yaꞌa xaꞌa, n‑ka kidatuꞌa‑da mee‑da xa n‑ka ndee‑da xiꞌin‑s ijan, te juaꞌan koio‑da Jerusalén.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 N‑ka kunduu‑da xiꞌin dava ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xndaxio Cesarea juaꞌan Jerusalén. Ñayiu yaꞌa xndeka ñaꞌa n‑ka xeꞌen veꞌe ɨɨn se nani Mnason xa n‑ka ndoo‑da ijan. Se Chipre kuu‑s. Xa n‑kuu naꞌa, daa nga kukanu ini se yaꞌa Jesucristu.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 N‑ka xee‑da Jerusalén, te n‑ka kuvete ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xa n‑ka xee‑da.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Kɨu kuu uu n‑ka xeꞌen‑da ntdaa‑da xiꞌin Spalu nuu tuu Jacob. Ijan xtuu sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu:
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 —Vaꞌa nga taꞌu kuu koio‑n —kuu Spalu, xiaꞌan‑s nuu ñayiu ijan.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Nuu n‑ka teku sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu kukanu ini Jesucristu jan, n‑ka najuen tnuꞌu‑s Ianyuux, te n‑ka jaꞌan‑s nuu Spalu:
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Ka najani ñayiu yaꞌa xa jaꞌan‑n xa maxku chinuu koio ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio ñuu toꞌo ley n‑chidotnuni Moisés. Nunxa xiaꞌan‑n nuu‑i xa maxku kaꞌnde ndodo‑i ñɨɨ nuu ii daꞌya yɨɨ‑i, ni maxku kada‑i nax xndijun tnɨɨ‑ro vaxi.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Xaxeꞌe xa n‑ka teku‑i xaꞌa, hora na teku‑i xa n‑nxee ntuku‑n, ¿nax jaꞌan‑ro nuu‑i hora na kajan tnuꞌu ñaꞌa‑i nu ndaa daa n‑kida‑n a ñaꞌa?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Na kachitnuꞌu ñaꞌa koio‑da nuu janda kada‑n. Yaꞌa xtuu koon se xa io xa kada koio‑s ɨɨn xa n‑ka chinaa‑s nuu Ianyuux.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Kandeka‑n‑sɨ jɨꞌɨn veñuꞌu xa ndunini‑n xiꞌin‑s, te chiyaꞌu‑n. Ijan dada na dete dɨkɨ‑s na kuaꞌa na jini ñayiu Israel xa vete ñayiu n‑ka najani xijan nuu‑i, te jini‑i xa jandixa naꞌi‑n ley n‑chidotnuni Moisés.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Xa n‑ka tundaꞌa‑da tutu juaꞌan nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel xa n‑ka kida ɨnuu‑ro xa maxku kaxi koio‑i kuñu n‑ka doko‑i nuu santu. Maxku kaxi‑i nɨñɨ. Maxku kaxi koio‑i kuñu kɨtɨ n‑ka xeꞌne. Ni maxku kava koio seyɨɨ, ni ñadɨꞌɨ xiꞌin ñayiu ñatu n‑tnundaꞌa xiꞌin‑ña —kuu sexaꞌnu jan, ka xiaꞌan‑s nuu Spalu.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Ijan dada ndeka Spalu nkoon se ijan juaꞌan xa ndunini koio‑s xiꞌin‑s. Nu n‑ka daxinokava Spalu xiꞌin‑s xa n‑ka ndunini‑s kɨu ijan, te n‑xeꞌen‑s veñuꞌu xa juña tnuꞌu‑s dutu na kɨu daxinokava‑s xijan xiꞌin xa na kɨu doko‑s nuu Ianyuux xa io xa doko koio se ijan.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Diko nga xa daxinokava koio‑s xijan, n‑ka xini se ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio Asia Spalu veñuꞌu, te n‑ka dataka‑s ñayiu. N‑ka kida‑s xa n‑ka kana n‑ka kau‑i, te n‑ka tnɨɨ‑s Spalu.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Ka kana‑s xa na xee koio dava ka se Israel xyuku ijan. Ka xiaꞌan‑s:
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Xaxeꞌe xa n‑ka xini‑s xa ndeka tnaꞌa Spalu xiꞌin ɨɨn se Éfeso xikonuu xiti ñuu Jerusalén, xijan kuu xa duꞌa n‑ka jaꞌan‑s te n‑ka xani ini‑s xa ndeka‑s‑sɨ n‑xeꞌen veñuꞌu. Trófimo nani se ijan.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Ntdantuꞌu ñayiu ñuu jan n‑ka kana n‑ka kau. N‑ka kendava‑i, te n‑ka xee‑i nuu nujuiin Spalu. N‑ka tnɨɨ dava‑s Spalu, te n‑ka kineꞌe‑s‑sɨ veñuꞌu jan. Hora ijan ni n‑ka nakadɨ‑s yeñuꞌu jan.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 N‑teku comandante ɨɨn batallón xa ntdantuꞌu ñayiu Jerusalén n‑ka ndandita nuu Spalu xiꞌin xa ka kuu anu‑i xa kaꞌni koio‑i‑sɨ,
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 te n‑nadataka‑s soldado‑s xiꞌin soldado ka taxnuni. N‑ka kendava‑s; ka xeꞌen‑s nuu xyuku ñayiu jan. Nu n‑ka xini ñayiu jan comandante xiꞌin soldado‑s, n‑ka nujani‑i xa ka jani‑i Spalu.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Ijan dada n‑xe tuꞌa comandante jan Spalu. N‑tnɨɨ ñaꞌa‑s, te n‑taꞌu tniu‑s xa na duku ñaꞌa koio soldado‑s uu cadena. Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑s ñayiu nuu nde se kuu‑s, te nax n‑kida‑s.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Dava ñayiu n‑ka jaꞌan ɨɨn tnuꞌu, dava‑i n‑ka jaꞌan ɨnka tnuꞌu. Xaxeꞌe xa yo n‑ka kana n‑ka kau ñayiu jan, xijan kuu xa ña n‑kuu xa kajan tnuꞌu comandante Spalu nax n‑kida‑s. Xaxeꞌe xijan n‑taꞌu tniu‑s xa kandeka koio soldado jan Spalu jɨꞌɨn veꞌe nuu xtuu‑s.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Nu n‑ka naxee soldado jan escalera veꞌe nuu xtuu‑s, n‑ka xido‑s Spalu xaxeꞌe xa yo ka kundeꞌe ñayiu jan.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Ntdantuꞌu‑i xndijun ñaꞌa te ka kana‑i:
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Diko nga xa ndɨu koio‑s xiꞌin Spalu veꞌe jan, n‑xijan tnuꞌu Spalu comandante jan:
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 ¿Ñadu ndoꞌo kuu se Egipto n‑kixi yaꞌa xa dandandita‑n ñayiu nuu gobierno kuia xa uni, kuia xa koon a? ¿Ñadu ndoꞌo ndeka koon mil se ka xaꞌni ndɨyɨ n‑xeꞌen nuu ñatu nga juun dau, te ñayo io a?
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Xiaꞌan Spalu:
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 N‑xejoon comandante xa jaꞌan Spalu. N‑xani soldado jan Spalu escalera, te n‑ndoneꞌe ndaꞌa‑s xa maxku jaꞌan koio ka ñayiu xndijun ñaꞌa jan. Ña tuu ka nax n‑ka jaꞌan‑i, te n‑jaꞌan‑s hebreu. Xiaꞌan‑s:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.