Atos 21
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NAA
1 Nu n‑ka dandoo‑da se ka kukanu ini Jesucristu jan, n‑ka ndeé‑da barcu, te n‑ka yaꞌa ndaa‑da nde yuꞌu mar nuu nani Cos. Ijan dada n‑ka ndee‑da Cos, te kɨu kuu uu n‑ka xee‑da yuꞌu mar nuu nani Rodas. Ijan dada n‑ka xee‑da nuu nani Pátara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Pátara jan n‑ka niꞌi‑da ɨnka barcu jɨꞌɨn distrito Fenicia, te n‑ka keé‑da.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Dikonga xa xee‑da Fenicia n‑ka yaꞌa‑da do sur isla Chipre, te n‑ka xeꞌen‑da do Siria. N‑ka xee‑da Tiro, te n‑ka nane‑da barcu jan. Barcu xñuꞌu‑da juaꞌan jan io xa jɨn neꞌe‑i xa ndido‑i ijan.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Tiro n‑ka nitnaꞌa‑da xiꞌin se ka kukanu ini Jesucristu. Uxa kɨu n‑ka ndoo‑da veꞌe ɨɨn‑s. N‑ka xian tnuꞌu‑sɨ Spalu xa n‑jaꞌan Espíritu Ianyuux xa maxku nuꞌu ka‑s Jerusalén,
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 ko nu n‑yaꞌa uxa kɨu, n‑ka ndee‑da ijan. Ntdaa se ijan xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s xiꞌin daꞌya‑s n‑ka xe dayaꞌa ñaꞌa nde yuꞌu mar. N‑ka xe juiin xiti‑da ntdaa‑da, te n‑ka xijan taꞌu koio‑da nuu Ianyuux.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 N‑ka jaꞌan‑da nuu ñayiu ijan xa ndee koio‑da Tiro. Ijan dada n‑ka ndeé‑da barcu, te n‑ka xiko ñayiu jan; ka nuꞌu‑i veꞌe‑i.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Dani juaꞌan koio‑da, te n‑ka xee‑da ñuu Tolemaida:
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Kɨu kuu uu n‑ka ndeé ntuku‑da barcu, te n‑ka xee‑da Cesarea. Ijan xndaxio uxa tnaꞌa se ka jaꞌan nuu ñayiu nax io xa kada koio‑i xa na kuaꞌa nanitaꞌu‑i, te n‑ka ndoo‑da veꞌe ɨɨn‑s. Slipe nani‑s.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Koon daꞌya dɨꞌɨ‑s io. Mee ni soltera ka kuu‑i. Dichi ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu ka kuu‑i.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Nuu n‑kuu tɨtnɨ kɨu xtuu‑da ijan, te n‑xee ɨɨn se Judea nani Agabo. Se jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu kuu‑s tuku.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Nuu n‑xee‑s nuu xtuu‑da, te n‑tnɨɨ‑s cinturón Spalu. N‑duku‑s ndaꞌa‑s xiꞌin xeꞌe‑s, te n‑jaꞌan‑s:
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Nuu n‑ka teku daña xiꞌin ñayiu Cesarea xaꞌa, n‑ka xijan taꞌu‑da nuu Spalu xa maxku nuꞌu‑s Jerusalén.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Juini n‑ka xijan taꞌu‑da nuu‑s xa maxku nuꞌu‑s ijan, ko n‑jaꞌan‑s:
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ñayo‑da n‑kundee tnuꞌu xa daxino ini‑da‑s, te n‑ka jaꞌan‑da:
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Nu n‑yaꞌa xaꞌa, n‑ka kidatuꞌa‑da mee‑da xa n‑ka ndee‑da xiꞌin‑s ijan, te juaꞌan koio‑da Jerusalén.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 N‑ka kunduu‑da xiꞌin dava ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xndaxio Cesarea juaꞌan Jerusalén. Ñayiu yaꞌa xndeka ñaꞌa n‑ka xeꞌen veꞌe ɨɨn se nani Mnason xa n‑ka ndoo‑da ijan. Se Chipre kuu‑s. Xa n‑kuu naꞌa, daa nga kukanu ini se yaꞌa Jesucristu.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 N‑ka xee‑da Jerusalén, te n‑ka kuvete ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xa n‑ka xee‑da.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Kɨu kuu uu n‑ka xeꞌen‑da ntdaa‑da xiꞌin Spalu nuu tuu Jacob. Ijan xtuu sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu:
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 —Vaꞌa nga taꞌu kuu koio‑n —kuu Spalu, xiaꞌan‑s nuu ñayiu ijan.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Nuu n‑ka teku sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu kukanu ini Jesucristu jan, n‑ka najuen tnuꞌu‑s Ianyuux, te n‑ka jaꞌan‑s nuu Spalu:
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Ka najani ñayiu yaꞌa xa jaꞌan‑n xa maxku chinuu koio ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio ñuu toꞌo ley n‑chidotnuni Moisés. Nunxa xiaꞌan‑n nuu‑i xa maxku kaꞌnde ndodo‑i ñɨɨ nuu ii daꞌya yɨɨ‑i, ni maxku kada‑i nax xndijun tnɨɨ‑ro vaxi.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Xaxeꞌe xa n‑ka teku‑i xaꞌa, hora na teku‑i xa n‑nxee ntuku‑n, ¿nax jaꞌan‑ro nuu‑i hora na kajan tnuꞌu ñaꞌa‑i nu ndaa daa n‑kida‑n a ñaꞌa?
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Na kachitnuꞌu ñaꞌa koio‑da nuu janda kada‑n. Yaꞌa xtuu koon se xa io xa kada koio‑s ɨɨn xa n‑ka chinaa‑s nuu Ianyuux.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Kandeka‑n‑sɨ jɨꞌɨn veñuꞌu xa ndunini‑n xiꞌin‑s, te chiyaꞌu‑n. Ijan dada na dete dɨkɨ‑s na kuaꞌa na jini ñayiu Israel xa vete ñayiu n‑ka najani xijan nuu‑i, te jini‑i xa jandixa naꞌi‑n ley n‑chidotnuni Moisés.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Xa n‑ka tundaꞌa‑da tutu juaꞌan nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel xa n‑ka kida ɨnuu‑ro xa maxku kaxi koio‑i kuñu n‑ka doko‑i nuu santu. Maxku kaxi‑i nɨñɨ. Maxku kaxi koio‑i kuñu kɨtɨ n‑ka xeꞌne. Ni maxku kava koio seyɨɨ, ni ñadɨꞌɨ xiꞌin ñayiu ñatu n‑tnundaꞌa xiꞌin‑ña —kuu sexaꞌnu jan, ka xiaꞌan‑s nuu Spalu.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Ijan dada ndeka Spalu nkoon se ijan juaꞌan xa ndunini koio‑s xiꞌin‑s. Nu n‑ka daxinokava Spalu xiꞌin‑s xa n‑ka ndunini‑s kɨu ijan, te n‑xeꞌen‑s veñuꞌu xa juña tnuꞌu‑s dutu na kɨu daxinokava‑s xijan xiꞌin xa na kɨu doko‑s nuu Ianyuux xa io xa doko koio se ijan.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Diko nga xa daxinokava koio‑s xijan, n‑ka xini se ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio Asia Spalu veñuꞌu, te n‑ka dataka‑s ñayiu. N‑ka kida‑s xa n‑ka kana n‑ka kau‑i, te n‑ka tnɨɨ‑s Spalu.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Ka kana‑s xa na xee koio dava ka se Israel xyuku ijan. Ka xiaꞌan‑s:
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Xaxeꞌe xa n‑ka xini‑s xa ndeka tnaꞌa Spalu xiꞌin ɨɨn se Éfeso xikonuu xiti ñuu Jerusalén, xijan kuu xa duꞌa n‑ka jaꞌan‑s te n‑ka xani ini‑s xa ndeka‑s‑sɨ n‑xeꞌen veñuꞌu. Trófimo nani se ijan.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Ntdantuꞌu ñayiu ñuu jan n‑ka kana n‑ka kau. N‑ka kendava‑i, te n‑ka xee‑i nuu nujuiin Spalu. N‑ka tnɨɨ dava‑s Spalu, te n‑ka kineꞌe‑s‑sɨ veñuꞌu jan. Hora ijan ni n‑ka nakadɨ‑s yeñuꞌu jan.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 N‑teku comandante ɨɨn batallón xa ntdantuꞌu ñayiu Jerusalén n‑ka ndandita nuu Spalu xiꞌin xa ka kuu anu‑i xa kaꞌni koio‑i‑sɨ,
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 te n‑nadataka‑s soldado‑s xiꞌin soldado ka taxnuni. N‑ka kendava‑s; ka xeꞌen‑s nuu xyuku ñayiu jan. Nu n‑ka xini ñayiu jan comandante xiꞌin soldado‑s, n‑ka nujani‑i xa ka jani‑i Spalu.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Ijan dada n‑xe tuꞌa comandante jan Spalu. N‑tnɨɨ ñaꞌa‑s, te n‑taꞌu tniu‑s xa na duku ñaꞌa koio soldado‑s uu cadena. Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑s ñayiu nuu nde se kuu‑s, te nax n‑kida‑s.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Dava ñayiu n‑ka jaꞌan ɨɨn tnuꞌu, dava‑i n‑ka jaꞌan ɨnka tnuꞌu. Xaxeꞌe xa yo n‑ka kana n‑ka kau ñayiu jan, xijan kuu xa ña n‑kuu xa kajan tnuꞌu comandante Spalu nax n‑kida‑s. Xaxeꞌe xijan n‑taꞌu tniu‑s xa kandeka koio soldado jan Spalu jɨꞌɨn veꞌe nuu xtuu‑s.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Nu n‑ka naxee soldado jan escalera veꞌe nuu xtuu‑s, n‑ka xido‑s Spalu xaxeꞌe xa yo ka kundeꞌe ñayiu jan.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ntdantuꞌu‑i xndijun ñaꞌa te ka kana‑i:
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Diko nga xa ndɨu koio‑s xiꞌin Spalu veꞌe jan, n‑xijan tnuꞌu Spalu comandante jan:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 ¿Ñadu ndoꞌo kuu se Egipto n‑kixi yaꞌa xa dandandita‑n ñayiu nuu gobierno kuia xa uni, kuia xa koon a? ¿Ñadu ndoꞌo ndeka koon mil se ka xaꞌni ndɨyɨ n‑xeꞌen nuu ñatu nga juun dau, te ñayo io a?
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Xiaꞌan Spalu:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 N‑xejoon comandante xa jaꞌan Spalu. N‑xani soldado jan Spalu escalera, te n‑ndoneꞌe ndaꞌa‑s xa maxku jaꞌan koio ka ñayiu xndijun ñaꞌa jan. Ña tuu ka nax n‑ka jaꞌan‑i, te n‑jaꞌan‑s hebreu. Xiaꞌan‑s:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.