Atos 21

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nu n‑ka dandoo‑da se ka kukanu ini Jesucristu jan, n‑ka ndeé‑da barcu, te n‑ka yaꞌa ndaa‑da nde yuꞌu mar nuu nani Cos. Ijan dada n‑ka ndee‑da Cos, te kɨu kuu uu n‑ka xee‑da yuꞌu mar nuu nani Rodas. Ijan dada n‑ka xee‑da nuu nani Pátara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Pátara jan n‑ka niꞌi‑da ɨnka barcu jɨꞌɨn distrito Fenicia, te n‑ka keé‑da.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Dikonga xa xee‑da Fenicia n‑ka yaꞌa‑da do sur isla Chipre, te n‑ka xeꞌen‑da do Siria. N‑ka xee‑da Tiro, te n‑ka nane‑da barcu jan. Barcu xñuꞌu‑da juaꞌan jan io xa jɨn neꞌe‑i xa ndido‑i ijan.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Tiro n‑ka nitnaꞌa‑da xiꞌin se ka kukanu ini Jesucristu. Uxa kɨu n‑ka ndoo‑da veꞌe ɨɨn‑s. N‑ka xian tnuꞌu‑sɨ Spalu xa n‑jaꞌan Espíritu Ianyuux xa maxku nuꞌu ka‑s Jerusalén,
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 ko nu n‑yaꞌa uxa kɨu, n‑ka ndee‑da ijan. Ntdaa se ijan xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s xiꞌin daꞌya‑s n‑ka xe dayaꞌa ñaꞌa nde yuꞌu mar. N‑ka xe juiin xiti‑da ntdaa‑da, te n‑ka xijan taꞌu koio‑da nuu Ianyuux.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 N‑ka jaꞌan‑da nuu ñayiu ijan xa ndee koio‑da Tiro. Ijan dada n‑ka ndeé‑da barcu, te n‑ka xiko ñayiu jan; ka nuꞌu‑i veꞌe‑i.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Dani juaꞌan koio‑da, te n‑ka xee‑da ñuu Tolemaida:
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Kɨu kuu uu n‑ka ndeé ntuku‑da barcu, te n‑ka xee‑da Cesarea. Ijan xndaxio uxa tnaꞌa se ka jaꞌan nuu ñayiu nax io xa kada koio‑i xa na kuaꞌa nanitaꞌu‑i, te n‑ka ndoo‑da veꞌe ɨɨn‑s. Slipe nani‑s.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Koon daꞌya dɨꞌɨ‑s io. Mee ni soltera ka kuu‑i. Dichi ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu ka kuu‑i.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Nuu n‑kuu tɨtnɨ kɨu xtuu‑da ijan, te n‑xee ɨɨn se Judea nani Agabo. Se jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu kuu‑s tuku.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Nuu n‑xee‑s nuu xtuu‑da, te n‑tnɨɨ‑s cinturón Spalu. N‑duku‑s ndaꞌa‑s xiꞌin xeꞌe‑s, te n‑jaꞌan‑s:
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Nuu n‑ka teku daña xiꞌin ñayiu Cesarea xaꞌa, n‑ka xijan taꞌu‑da nuu Spalu xa maxku nuꞌu‑s Jerusalén.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Juini n‑ka xijan taꞌu‑da nuu‑s xa maxku nuꞌu‑s ijan, ko n‑jaꞌan‑s:
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ñayo‑da n‑kundee tnuꞌu xa daxino ini‑da‑s, te n‑ka jaꞌan‑da:
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Nu n‑yaꞌa xaꞌa, n‑ka kidatuꞌa‑da mee‑da xa n‑ka ndee‑da xiꞌin‑s ijan, te juaꞌan koio‑da Jerusalén.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 N‑ka kunduu‑da xiꞌin dava ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xndaxio Cesarea juaꞌan Jerusalén. Ñayiu yaꞌa xndeka ñaꞌa n‑ka xeꞌen veꞌe ɨɨn se nani Mnason xa n‑ka ndoo‑da ijan. Se Chipre kuu‑s. Xa n‑kuu naꞌa, daa nga kukanu ini se yaꞌa Jesucristu.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 N‑ka xee‑da Jerusalén, te n‑ka kuvete ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xa n‑ka xee‑da.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Kɨu kuu uu n‑ka xeꞌen‑da ntdaa‑da xiꞌin Spalu nuu tuu Jacob. Ijan xtuu sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu:
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 —Vaꞌa nga taꞌu kuu koio‑n —kuu Spalu, xiaꞌan‑s nuu ñayiu ijan.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Nuu n‑ka teku sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu kukanu ini Jesucristu jan, n‑ka najuen tnuꞌu‑s Ianyuux, te n‑ka jaꞌan‑s nuu Spalu:
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Ka najani ñayiu yaꞌa xa jaꞌan‑n xa maxku chinuu koio ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio ñuu toꞌo ley n‑chidotnuni Moisés. Nunxa xiaꞌan‑n nuu‑i xa maxku kaꞌnde ndodo‑i ñɨɨ nuu ii daꞌya yɨɨ‑i, ni maxku kada‑i nax xndijun tnɨɨ‑ro vaxi.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Xaxeꞌe xa n‑ka teku‑i xaꞌa, hora na teku‑i xa n‑nxee ntuku‑n, ¿nax jaꞌan‑ro nuu‑i hora na kajan tnuꞌu ñaꞌa‑i nu ndaa daa n‑kida‑n a ñaꞌa?
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Na kachitnuꞌu ñaꞌa koio‑da nuu janda kada‑n. Yaꞌa xtuu koon se xa io xa kada koio‑s ɨɨn xa n‑ka chinaa‑s nuu Ianyuux.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Kandeka‑n‑sɨ jɨꞌɨn veñuꞌu xa ndunini‑n xiꞌin‑s, te chiyaꞌu‑n. Ijan dada na dete dɨkɨ‑s na kuaꞌa na jini ñayiu Israel xa vete ñayiu n‑ka najani xijan nuu‑i, te jini‑i xa jandixa naꞌi‑n ley n‑chidotnuni Moisés.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Xa n‑ka tundaꞌa‑da tutu juaꞌan nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel xa n‑ka kida ɨnuu‑ro xa maxku kaxi koio‑i kuñu n‑ka doko‑i nuu santu. Maxku kaxi‑i nɨñɨ. Maxku kaxi koio‑i kuñu kɨtɨ n‑ka xeꞌne. Ni maxku kava koio seyɨɨ, ni ñadɨꞌɨ xiꞌin ñayiu ñatu n‑tnundaꞌa xiꞌin‑ña —kuu sexaꞌnu jan, ka xiaꞌan‑s nuu Spalu.
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Ijan dada ndeka Spalu nkoon se ijan juaꞌan xa ndunini koio‑s xiꞌin‑s. Nu n‑ka daxinokava Spalu xiꞌin‑s xa n‑ka ndunini‑s kɨu ijan, te n‑xeꞌen‑s veñuꞌu xa juña tnuꞌu‑s dutu na kɨu daxinokava‑s xijan xiꞌin xa na kɨu doko‑s nuu Ianyuux xa io xa doko koio se ijan.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Diko nga xa daxinokava koio‑s xijan, n‑ka xini se ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio Asia Spalu veñuꞌu, te n‑ka dataka‑s ñayiu. N‑ka kida‑s xa n‑ka kana n‑ka kau‑i, te n‑ka tnɨɨ‑s Spalu.
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Ka kana‑s xa na xee koio dava ka se Israel xyuku ijan. Ka xiaꞌan‑s:
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 Xaxeꞌe xa n‑ka xini‑s xa ndeka tnaꞌa Spalu xiꞌin ɨɨn se Éfeso xikonuu xiti ñuu Jerusalén, xijan kuu xa duꞌa n‑ka jaꞌan‑s te n‑ka xani ini‑s xa ndeka‑s‑sɨ n‑xeꞌen veñuꞌu. Trófimo nani se ijan.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Ntdantuꞌu ñayiu ñuu jan n‑ka kana n‑ka kau. N‑ka kendava‑i, te n‑ka xee‑i nuu nujuiin Spalu. N‑ka tnɨɨ dava‑s Spalu, te n‑ka kineꞌe‑s‑sɨ veñuꞌu jan. Hora ijan ni n‑ka nakadɨ‑s yeñuꞌu jan.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 N‑teku comandante ɨɨn batallón xa ntdantuꞌu ñayiu Jerusalén n‑ka ndandita nuu Spalu xiꞌin xa ka kuu anu‑i xa kaꞌni koio‑i‑sɨ,
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 te n‑nadataka‑s soldado‑s xiꞌin soldado ka taxnuni. N‑ka kendava‑s; ka xeꞌen‑s nuu xyuku ñayiu jan. Nu n‑ka xini ñayiu jan comandante xiꞌin soldado‑s, n‑ka nujani‑i xa ka jani‑i Spalu.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Ijan dada n‑xe tuꞌa comandante jan Spalu. N‑tnɨɨ ñaꞌa‑s, te n‑taꞌu tniu‑s xa na duku ñaꞌa koio soldado‑s uu cadena. Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑s ñayiu nuu nde se kuu‑s, te nax n‑kida‑s.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Dava ñayiu n‑ka jaꞌan ɨɨn tnuꞌu, dava‑i n‑ka jaꞌan ɨnka tnuꞌu. Xaxeꞌe xa yo n‑ka kana n‑ka kau ñayiu jan, xijan kuu xa ña n‑kuu xa kajan tnuꞌu comandante Spalu nax n‑kida‑s. Xaxeꞌe xijan n‑taꞌu tniu‑s xa kandeka koio soldado jan Spalu jɨꞌɨn veꞌe nuu xtuu‑s.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Nu n‑ka naxee soldado jan escalera veꞌe nuu xtuu‑s, n‑ka xido‑s Spalu xaxeꞌe xa yo ka kundeꞌe ñayiu jan.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 Ntdantuꞌu‑i xndijun ñaꞌa te ka kana‑i:
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Diko nga xa ndɨu koio‑s xiꞌin Spalu veꞌe jan, n‑xijan tnuꞌu Spalu comandante jan:
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 ¿Ñadu ndoꞌo kuu se Egipto n‑kixi yaꞌa xa dandandita‑n ñayiu nuu gobierno kuia xa uni, kuia xa koon a? ¿Ñadu ndoꞌo ndeka koon mil se ka xaꞌni ndɨyɨ n‑xeꞌen nuu ñatu nga juun dau, te ñayo io a?
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Xiaꞌan Spalu:
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 N‑xejoon comandante xa jaꞌan Spalu. N‑xani soldado jan Spalu escalera, te n‑ndoneꞌe ndaꞌa‑s xa maxku jaꞌan koio ka ñayiu xndijun ñaꞌa jan. Ña tuu ka nax n‑ka jaꞌan‑i, te n‑jaꞌan‑s hebreu. Xiaꞌan‑s:
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.