Atos 21

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nu n‑ka dandoo‑da se ka kukanu ini Jesucristu jan, n‑ka ndeé‑da barcu, te n‑ka yaꞌa ndaa‑da nde yuꞌu mar nuu nani Cos. Ijan dada n‑ka ndee‑da Cos, te kɨu kuu uu n‑ka xee‑da yuꞌu mar nuu nani Rodas. Ijan dada n‑ka xee‑da nuu nani Pátara.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Pátara jan n‑ka niꞌi‑da ɨnka barcu jɨꞌɨn distrito Fenicia, te n‑ka keé‑da.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Dikonga xa xee‑da Fenicia n‑ka yaꞌa‑da do sur isla Chipre, te n‑ka xeꞌen‑da do Siria. N‑ka xee‑da Tiro, te n‑ka nane‑da barcu jan. Barcu xñuꞌu‑da juaꞌan jan io xa jɨn neꞌe‑i xa ndido‑i ijan.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Tiro n‑ka nitnaꞌa‑da xiꞌin se ka kukanu ini Jesucristu. Uxa kɨu n‑ka ndoo‑da veꞌe ɨɨn‑s. N‑ka xian tnuꞌu‑sɨ Spalu xa n‑jaꞌan Espíritu Ianyuux xa maxku nuꞌu ka‑s Jerusalén,
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 ko nu n‑yaꞌa uxa kɨu, n‑ka ndee‑da ijan. Ntdaa se ijan xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s xiꞌin daꞌya‑s n‑ka xe dayaꞌa ñaꞌa nde yuꞌu mar. N‑ka xe juiin xiti‑da ntdaa‑da, te n‑ka xijan taꞌu koio‑da nuu Ianyuux.
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 N‑ka jaꞌan‑da nuu ñayiu ijan xa ndee koio‑da Tiro. Ijan dada n‑ka ndeé‑da barcu, te n‑ka xiko ñayiu jan; ka nuꞌu‑i veꞌe‑i.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Dani juaꞌan koio‑da, te n‑ka xee‑da ñuu Tolemaida:
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Kɨu kuu uu n‑ka ndeé ntuku‑da barcu, te n‑ka xee‑da Cesarea. Ijan xndaxio uxa tnaꞌa se ka jaꞌan nuu ñayiu nax io xa kada koio‑i xa na kuaꞌa nanitaꞌu‑i, te n‑ka ndoo‑da veꞌe ɨɨn‑s. Slipe nani‑s.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 Koon daꞌya dɨꞌɨ‑s io. Mee ni soltera ka kuu‑i. Dichi ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu ka kuu‑i.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Nuu n‑kuu tɨtnɨ kɨu xtuu‑da ijan, te n‑xee ɨɨn se Judea nani Agabo. Se jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu kuu‑s tuku.
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 Nuu n‑xee‑s nuu xtuu‑da, te n‑tnɨɨ‑s cinturón Spalu. N‑duku‑s ndaꞌa‑s xiꞌin xeꞌe‑s, te n‑jaꞌan‑s:
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Nuu n‑ka teku daña xiꞌin ñayiu Cesarea xaꞌa, n‑ka xijan taꞌu‑da nuu Spalu xa maxku nuꞌu‑s Jerusalén.
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Juini n‑ka xijan taꞌu‑da nuu‑s xa maxku nuꞌu‑s ijan, ko n‑jaꞌan‑s:
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Ñayo‑da n‑kundee tnuꞌu xa daxino ini‑da‑s, te n‑ka jaꞌan‑da:
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Nu n‑yaꞌa xaꞌa, n‑ka kidatuꞌa‑da mee‑da xa n‑ka ndee‑da xiꞌin‑s ijan, te juaꞌan koio‑da Jerusalén.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 N‑ka kunduu‑da xiꞌin dava ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xndaxio Cesarea juaꞌan Jerusalén. Ñayiu yaꞌa xndeka ñaꞌa n‑ka xeꞌen veꞌe ɨɨn se nani Mnason xa n‑ka ndoo‑da ijan. Se Chipre kuu‑s. Xa n‑kuu naꞌa, daa nga kukanu ini se yaꞌa Jesucristu.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 N‑ka xee‑da Jerusalén, te n‑ka kuvete ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xa n‑ka xee‑da.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Kɨu kuu uu n‑ka xeꞌen‑da ntdaa‑da xiꞌin Spalu nuu tuu Jacob. Ijan xtuu sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu:
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 —Vaꞌa nga taꞌu kuu koio‑n —kuu Spalu, xiaꞌan‑s nuu ñayiu ijan.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Nuu n‑ka teku sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu kukanu ini Jesucristu jan, n‑ka najuen tnuꞌu‑s Ianyuux, te n‑ka jaꞌan‑s nuu Spalu:
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 Ka najani ñayiu yaꞌa xa jaꞌan‑n xa maxku chinuu koio ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio ñuu toꞌo ley n‑chidotnuni Moisés. Nunxa xiaꞌan‑n nuu‑i xa maxku kaꞌnde ndodo‑i ñɨɨ nuu ii daꞌya yɨɨ‑i, ni maxku kada‑i nax xndijun tnɨɨ‑ro vaxi.
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 Xaxeꞌe xa n‑ka teku‑i xaꞌa, hora na teku‑i xa n‑nxee ntuku‑n, ¿nax jaꞌan‑ro nuu‑i hora na kajan tnuꞌu ñaꞌa‑i nu ndaa daa n‑kida‑n a ñaꞌa?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 Na kachitnuꞌu ñaꞌa koio‑da nuu janda kada‑n. Yaꞌa xtuu koon se xa io xa kada koio‑s ɨɨn xa n‑ka chinaa‑s nuu Ianyuux.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 Kandeka‑n‑sɨ jɨꞌɨn veñuꞌu xa ndunini‑n xiꞌin‑s, te chiyaꞌu‑n. Ijan dada na dete dɨkɨ‑s na kuaꞌa na jini ñayiu Israel xa vete ñayiu n‑ka najani xijan nuu‑i, te jini‑i xa jandixa naꞌi‑n ley n‑chidotnuni Moisés.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 Xa n‑ka tundaꞌa‑da tutu juaꞌan nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel xa n‑ka kida ɨnuu‑ro xa maxku kaxi koio‑i kuñu n‑ka doko‑i nuu santu. Maxku kaxi‑i nɨñɨ. Maxku kaxi koio‑i kuñu kɨtɨ n‑ka xeꞌne. Ni maxku kava koio seyɨɨ, ni ñadɨꞌɨ xiꞌin ñayiu ñatu n‑tnundaꞌa xiꞌin‑ña —kuu sexaꞌnu jan, ka xiaꞌan‑s nuu Spalu.
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Ijan dada ndeka Spalu nkoon se ijan juaꞌan xa ndunini koio‑s xiꞌin‑s. Nu n‑ka daxinokava Spalu xiꞌin‑s xa n‑ka ndunini‑s kɨu ijan, te n‑xeꞌen‑s veñuꞌu xa juña tnuꞌu‑s dutu na kɨu daxinokava‑s xijan xiꞌin xa na kɨu doko‑s nuu Ianyuux xa io xa doko koio se ijan.
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 Diko nga xa daxinokava koio‑s xijan, n‑ka xini se ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio Asia Spalu veñuꞌu, te n‑ka dataka‑s ñayiu. N‑ka kida‑s xa n‑ka kana n‑ka kau‑i, te n‑ka tnɨɨ‑s Spalu.
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 Ka kana‑s xa na xee koio dava ka se Israel xyuku ijan. Ka xiaꞌan‑s:
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 Xaxeꞌe xa n‑ka xini‑s xa ndeka tnaꞌa Spalu xiꞌin ɨɨn se Éfeso xikonuu xiti ñuu Jerusalén, xijan kuu xa duꞌa n‑ka jaꞌan‑s te n‑ka xani ini‑s xa ndeka‑s‑sɨ n‑xeꞌen veñuꞌu. Trófimo nani se ijan.
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 Ntdantuꞌu ñayiu ñuu jan n‑ka kana n‑ka kau. N‑ka kendava‑i, te n‑ka xee‑i nuu nujuiin Spalu. N‑ka tnɨɨ dava‑s Spalu, te n‑ka kineꞌe‑s‑sɨ veñuꞌu jan. Hora ijan ni n‑ka nakadɨ‑s yeñuꞌu jan.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 N‑teku comandante ɨɨn batallón xa ntdantuꞌu ñayiu Jerusalén n‑ka ndandita nuu Spalu xiꞌin xa ka kuu anu‑i xa kaꞌni koio‑i‑sɨ,
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 te n‑nadataka‑s soldado‑s xiꞌin soldado ka taxnuni. N‑ka kendava‑s; ka xeꞌen‑s nuu xyuku ñayiu jan. Nu n‑ka xini ñayiu jan comandante xiꞌin soldado‑s, n‑ka nujani‑i xa ka jani‑i Spalu.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Ijan dada n‑xe tuꞌa comandante jan Spalu. N‑tnɨɨ ñaꞌa‑s, te n‑taꞌu tniu‑s xa na duku ñaꞌa koio soldado‑s uu cadena. Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑s ñayiu nuu nde se kuu‑s, te nax n‑kida‑s.
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Dava ñayiu n‑ka jaꞌan ɨɨn tnuꞌu, dava‑i n‑ka jaꞌan ɨnka tnuꞌu. Xaxeꞌe xa yo n‑ka kana n‑ka kau ñayiu jan, xijan kuu xa ña n‑kuu xa kajan tnuꞌu comandante Spalu nax n‑kida‑s. Xaxeꞌe xijan n‑taꞌu tniu‑s xa kandeka koio soldado jan Spalu jɨꞌɨn veꞌe nuu xtuu‑s.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 Nu n‑ka naxee soldado jan escalera veꞌe nuu xtuu‑s, n‑ka xido‑s Spalu xaxeꞌe xa yo ka kundeꞌe ñayiu jan.
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 Ntdantuꞌu‑i xndijun ñaꞌa te ka kana‑i:
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Diko nga xa ndɨu koio‑s xiꞌin Spalu veꞌe jan, n‑xijan tnuꞌu Spalu comandante jan:
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 ¿Ñadu ndoꞌo kuu se Egipto n‑kixi yaꞌa xa dandandita‑n ñayiu nuu gobierno kuia xa uni, kuia xa koon a? ¿Ñadu ndoꞌo ndeka koon mil se ka xaꞌni ndɨyɨ n‑xeꞌen nuu ñatu nga juun dau, te ñayo io a?
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 Xiaꞌan Spalu:
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 N‑xejoon comandante xa jaꞌan Spalu. N‑xani soldado jan Spalu escalera, te n‑ndoneꞌe ndaꞌa‑s xa maxku jaꞌan koio ka ñayiu xndijun ñaꞌa jan. Ña tuu ka nax n‑ka jaꞌan‑i, te n‑jaꞌan‑s hebreu. Xiaꞌan‑s:
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.