Atos 19
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARIB
1 Nɨni tuu Apolos Corinto, n‑yaꞌa Spalu nuu io yuku te juan ndixi ntuku‑s Éfeso. Ijan n‑nitnaꞌa‑s xiꞌin se ka kukanu ini Jesucristu.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 N‑xijan tnuꞌu‑s‑sɨ:
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 N‑xijan tnuꞌu ntuku Spalu‑s:
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Xiaꞌan Spalu:
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Nu n‑ka teku se ijan tnuꞌu yaꞌa, te n‑ka najuendute‑s xaxeꞌe xa n‑ka kukanu ini‑s Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 N‑xajan ndodo Spalu ndaꞌa‑s dɨkɨ‑s ɨɨn ɨɨn‑s, te n‑keé ñaꞌa Espíritu Ianyuux. N‑ka nukuita‑s ka jaꞌan‑s ɨnka yuꞌu, te n‑ka jaꞌan‑s xa n‑jaꞌan Ianyuux nuu ñayiu.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Naxa uxi uu‑s xa ntdaa‑s.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Uni yoo n‑xo tuu Spalu Éfeso, te n‑xo xeꞌen‑s veñuꞌu ñayiu Israel xa n‑xo jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Ñatu n‑yuꞌu‑s xa n‑xo jaꞌan‑s. N‑xo daxino ini‑s ñayiu xa jandixa‑i tnuꞌu n‑xo jaꞌan‑s. N‑kakuneꞌe‑s janda kada koio‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i,
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 ko n‑xio ñayiu ñatu n‑jandixa. Ña n‑juini‑i xa kukanu ini‑i Jesucristu. N‑ka jaꞌan‑i nuu ñayiu n‑ka xo nataka xa ñatu xiniñuꞌu xa n‑xo jaꞌan Spalu. Xijan kuu xa n‑dandoo Spalu ñayiu ijan. Ndeka‑s ñayiu n‑ka kukanu ini Jesucristu juaꞌan vexcuela ɨɨn se nani Tirano. Ijan n‑xo dakuaꞌa‑s‑yɨ ntdaa kɨu n‑xo tuu‑s ijan.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Duꞌa n‑kida‑s uu kuia. Xijan kuu xa ntdaa ñayiu xndaxio ñuu kuechi xndaxio distrito Asia, n‑ka teku tnuꞌu Ianyuux, nani ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel, dani ñayiu ñatu ka kuu ñayiu Israel.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 N‑xetniu Ianyuux Spalu xa kada‑ia milagro
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 xa nde pañitu a mandili n‑xe kajuꞌun Spalu xneꞌe ñayiu juaꞌan nuu ñayiu ka kuꞌu. Te n‑ka ndvaꞌa ñayiu ka kuꞌu jan. Dɨuni n‑ka xo kee xaloko anu‑i.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 Dava se Israel n‑ka xo xikonuu Éfeso xa ka kineꞌe‑s xaloko xñuꞌu anu ñayiu. N‑ka xo juini‑s xa kineꞌe‑s xaloko jan xa n‑ka xo kakuneꞌe‑s dɨu Jesús. N‑ka xo jaꞌan‑s:
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Xaꞌa ka kida uxa daꞌya yɨɨ ɨɨn se Israel nani Eseva. Kuu‑s dutu taxnuni.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Nanga ɨnka vuelta n‑ka juini‑s xa kakuneꞌe‑s dɨu Jesús xa kineꞌe koio‑s xaloko ñuꞌu anu ɨɨn se ñuꞌu ñaꞌa xaloko, te n‑ka jaꞌan xaloko nuu‑s ɨɨn ɨɨn‑s:
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Hora ijan ni n‑ndava ndee se ñuꞌu ñaꞌa xaloko jan uxa ñani tnaꞌa‑s. Ndaku ka se ñuꞌu ñaꞌa xaloko jan dada ntdaa se ijan. Xaxeꞌe xa loko n‑jani‑s se ka kineꞌe xaloko jan, n‑ka kee‑s veꞌe se n‑ñuꞌu ñaꞌa xaloko jan, te n‑ka kendava‑s. N‑ka kuvichi‑s, te n‑ka tnukueꞌe‑s.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Ntdaa ñayiu xndaxio Éfeso n‑ka teku xaꞌa, nani n‑ka teku ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel, dani n‑ka teku ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel, te loko n‑ka yuꞌu‑i. Duꞌa n‑kuu xa kueꞌe ñayiu n‑ka najuen tnuꞌu Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Kueꞌe ñayiu n‑ka kukanu ini Jesucristu jan, n‑ka xo nataka, te n‑ka xo naꞌma‑i kuechi n‑ka kida‑i.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 Kueꞌe ñayiu n‑ka xo nataka jan n‑ka xo kida magia, te xneꞌe‑i libru‑i n‑ka xee xa na kundeꞌa ntdaa ñayiu n‑ka nataka jan te n‑ka teñuꞌu‑i libru‑i. N‑ka kida‑s cuenta yaꞌu libru n‑kayu jan. Naxa uu diko uxi mil tvini kuu plata kuu yaꞌu libru jan xa ntdaa.
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Duꞌa n‑kuu xa kueꞌe ñuu n‑ka teku ka ñayiu tnuꞌu Jesucristu, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, juaꞌan. N‑kunuu tnuꞌu‑ia.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Nu n‑yaꞌa ntdaa xaꞌa, n‑xani ini Spalu xa kixi ntuku‑s Macedonia xiꞌin Acaya, te ijan dada nuꞌu‑s Jerusalén. Te n‑xo jaꞌan‑s:
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Ijan n‑tundaꞌa‑s Timoteo xiꞌin se nani Erasto vaxi ntuku Macedonia nɨni ndoo ka mee‑s ɨɨn uu ka yoo distrito Asia. Se yaꞌa ka kuu se ka chindee ñaꞌa.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 — ausente —
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 — ausente —
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 N‑nadataka‑s se ɨɨn ni tniu ka kida xiꞌin‑s. N‑jaꞌan‑s nuu se n‑ka nataka jan:
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 Ka xini‑n te ka teku‑n xa ɨɨn se nani Spalu xikonuu yaꞌa, te jaꞌan‑s nuu ñayiu xa ianyuux ka kidavaꞌa ñayiu ñuñayiu ñatu kuu‑ia ianyuux. Duꞌa jaꞌan‑s te kueꞌe ñayiu dajaꞌan‑s, te dandaꞌu‑s‑yɨ. Ñadu ni ñuu‑ro kida‑s xaꞌa chi diko nga xa ndexio‑s ntdaa ñuu kuechi Asia.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Ñadu xavaꞌa kuu xa kida‑s, chi dakuita‑s tniu‑ro, te dɨuni mayo ka ñayiu chinuu veñuꞌu Artemisa, ia yo ndandɨꞌɨ, ia ka ndadakaꞌnu ntdaa ñayiu xndaxio Asia xiꞌin nɨkaꞌnu ñuñayiu. Dɨuni mayo ka‑i ku jaꞌan xa ndandɨꞌɨ‑ia, ni mayo ka jandixa xa kuu‑ia ianyuux —kuu Demetrio, xiaꞌan‑s.
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Nu n‑ka teku se n‑ka nataka jan tnuꞌu yaꞌa, yo n‑ka kiti ini‑s, te n‑ka kana‑s:
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 N‑ka kana n‑ka kau ntuku ñayiu ñuu jan ɨnka vuelta. N‑ka tnɨɨ se Éfeso se nani Gayo xiꞌin se nani Aristarco, te xndeka ñaꞌa‑s juaꞌan nuu xko nataka ñayiu ñuu jan. Se Macedonia n‑ka kunduu xiꞌin Spalu ka kuu‑s.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 N‑juini Spalu xa kɨu tnaꞌa‑s ijan xa jaꞌan‑s nuu ñayiu jan, ko ña n‑ka xejoon ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xa chitnaꞌa‑s.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Dani n‑ka jaꞌan se ka kuu juxtixia distrito Asia ka xini tnaꞌa xiꞌin Spalu nuu ɨɨn se kuu ndaꞌa xeꞌe‑s xa na juña tnuꞌu‑sɨ Spalu xa maxku chitnaꞌa‑s.
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Ka kana ñayiu n‑ka nataka jan. Dava‑i ka kana ɨɨn tnuꞌu, dava‑i ka kana ɨnka tnuꞌu, te kueꞌe‑i ña xini nakuenda xa n‑ka nataka‑i.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Dava se ka kuu yatnuꞌu Israel n‑ka tundaꞌa ɨɨn se nani Alejandro nuu ntdaa ñayiu jan, te n‑ka xian tnuꞌu dava se xyuku jan nax jaꞌan‑s nuu ñayiu xyuku jan. Ijan n‑ndoneꞌe ndaꞌa‑s nuu ñayiu xa maxku jaꞌan koio ka‑i, te n‑jaꞌan‑s nax kuu xa ndaa nuu ñayiu ñuu jan.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Nu n‑ka xini ñayiu jan xa se Israel kuu Alejandro jan, uu hora n‑ka kana‑i ntdaa‑i:
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Ɨɨn se netniu ñuu jan n‑kida xa n‑kunaꞌi ñayiu jan, te n‑jaꞌan‑s:
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Te xaꞌa mayo jaꞌan xa ña ndaa. Kundetu koio‑n itaꞌu. Maxku ñaꞌa kada koio‑n. Kiꞌna ka kani ini vaꞌa koio‑n.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 Se xndeka‑n n‑ka kixee yaꞌa, maxku kandeka‑n‑sɨ kixi n‑kuu chi ñayo‑s n‑ka duꞌu ndatniu io xiti veñuꞌu, ni ña kuiꞌa ka jaꞌan‑s ianyuux‑ro.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Nuxa Demetrio xiꞌin se ɨɨn ni tniu ka kida xiꞌin‑s, ka juini xa tekuechi‑s ɨɨn ñayiu, io juexi xiꞌin vetniu. Na jɨꞌɨn koio‑s ijan; kajan‑s kuechi‑i.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 Nux ɨnka xa ka juini‑n, na kada‑ro junta na jaꞌan ley‑ro xa kiꞌna ka ndatnuꞌu koio‑ro nuu nax kada‑ro.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Xaxeꞌe xa n‑ka kana‑n n‑ka kau‑n vitna, vaa ni kada uꞌu ñaꞌa gobierno romano nux ma taxkanu ini ñaꞌa‑s. ¿Nax jaꞌan‑ro nuu‑s xa dadaꞌan niꞌno‑ro mee‑ro?
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 Nu n‑yaꞌa n‑jaꞌan‑s xijan, te n‑jaꞌan‑s nuu ñayiu xa na nandute‑i.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.