Apocalipse 18
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARA
1 Nu n‑yaꞌa xa n‑xini‑da ñadɨꞌɨ jan, ijan dada n‑xini‑da ɨɨn ángel taxnuni nuu ñayiu ñuñayiu vax juun andɨu. N‑koko ñuñayiu chi ndii‑ia.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Xee kana‑ia. N‑jaꞌan‑ia:
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Naa Babilonia chi ñayiu ñuu ijan n‑daneꞌe ñayiu ntdantuꞌu nación ñuñayiu xa kava‑i xiꞌin ñayiu ñatu kuu ñadɨꞌɨ‑i a yɨɨ‑i. Ná kuu anu ɨɨn se n‑xini ndɨdɨ́ xa koꞌo‑s, daa ka kuu anu‑i xa kada‑i xijan. Ka kidakuechi se ka taxnuni ntaka dava nación xiꞌin ñadɨꞌɨ Babilonia jan. Se ka xeen te ka nadiko‑s nituꞌu ñuñayiu, yo n‑ka kukuika‑s xa ka najueen‑s te ka nadiko‑s ndatniu nuu ñayiu ñuu Babilonia jan —kuu ángel, n‑jaꞌan‑ia.
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 N‑teku ntuku‑da xa n‑jaꞌan andɨu. N‑jaꞌan:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Nde andɨu ndeꞌa‑ia xa ka kida‑i. Xini‑ia ntdaa xaloko ka kida‑i.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Kada uꞌu koio‑n ñayiu n‑ka kida uꞌu ñaꞌa. Ndeꞌe ka kada uꞌu‑n‑yɨ. Ñayiu n‑ka kida uꞌu ñaꞌa ɨɨn vuelta, uu vuelta kada uꞌu‑n‑yɨ. Dandenaa koio‑n xa n‑ka kida ñaꞌa‑i.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Xaxeꞌe xa ndeꞌe n‑ka ku iꞌni‑i xiꞌin tvini‑i xiꞌin xaxii‑i, xijan kuu xa ndeꞌe kada uꞌu‑n‑yɨ. Kada koio‑n xa ndaꞌu na yaꞌa‑i. Dɨuni kada koio‑n xa na kukoꞌyo ini‑i. Xko jaꞌan mee xko jaꞌan ɨɨn ñá kuu kuenda kɨu ñuu Babilonia. Duꞌa xko jaꞌan‑ña: “Kuu‑ro ñá taxnuni. Ndito yɨɨ‑ro, ñatu n‑xiꞌí‑te. Ña kukoꞌyo ini‑ro.”
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Xaxeꞌe xijan ndaꞌu yaꞌa ñayiu ñuu dian. Kuu tnama. Koo xa koꞌyo ini. Kayu ñuu dian. Te kuú koio‑i. Idii ni kɨu yaꞌa koio‑i ntdaa xijan. Dayaꞌa ñaꞌa Ianyuux juxtixia xaxeꞌe xa taxnuni‑ia.
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Na jini se ka taxnuni ntaka ñuu ñuñayiu n‑ka kidakuechi xiꞌin ñadɨꞌɨ kuu Babilonia jan xa kane ñuꞌa ñuu‑ña xa kayu, ndaꞌi koio‑s. Kueꞌe tvini n‑ka xe juꞌun‑s xiꞌin‑ña xa n‑ka xo xeen‑s ndatniu yo yaꞌu n‑ka xo nevaꞌa‑s xiꞌin‑ña.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Xika kunujuiin koio‑s xa na ñaꞌa ndaꞌu yaꞌa koio‑s ná yaꞌa ñayiu ñuu ijan, te juñaꞌa tnaꞌa‑s:
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Hora na jini se ka xeen te ka nadiko‑s, dɨuni kukoꞌyo ini‑s te ndaꞌi koio‑s xaxeꞌe ñuu ijan chi mayo ka jueen xa ka diko‑s.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Xa ka diko‑s kuu oro, plata, yuú vili xndaa yo yaꞌu, perla, daꞌma linu, daꞌma seda, daꞌma tndee ndɨjɨn ndiꞌi, daꞌma kueꞌe yo yaꞌu, xiꞌin ntdantuꞌu nuu yutnu vili xeꞌen, yutnu yo yaꞌu, bronce, hierro, marmol, ndatniu marfil du.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Ka diko‑s canela xiꞌin ntaka xa keé nuu ndeyu, duxa tnuu, duxa kuixi, yuchi vili xeꞌen, vinu, aciti, yuchi trɨu, mee trɨu du. Ka diko‑s ngutu, tkachi, caballu, carreta du. Dɨuni ka diko‑s se kadatniu duꞌa.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Te jaꞌan koio‑s nuu ñayiu ijan:
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 N‑ka kukuika se ijan xaxeꞌe xa yo n‑ka xo xeen ñayiu Babilonia ndatniu‑s jan. Xika kunujuiin koio‑s xa na ñaꞌa ndaꞌu yaꞌa koio‑s ná yaꞌa ñayiu ñuu ijan. Kukoꞌyo ini koio‑s te ndaꞌi‑s.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Na yaꞌa xijan, juñaꞌa tnaꞌa‑s:
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 — ausente —
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 — ausente —
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Yo kukoꞌyo ini‑s te ndaꞌi‑s xaxeꞌe ñuu ijan. Te kodo koio‑s ñuꞌu yuchi dɨkɨ‑s. Kana koio‑s:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 —Na kuvete ia xndaxio andɨu. Na kuvete ñayiu n‑kida Ianyuux xa n‑ka nduu‑i ñayiu ii. Na kuvete se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xa kada koio‑s tniu‑ia. Na kuvete se n‑ka xo jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Na kuvete koio‑s ntdaa‑s chi n‑dayaꞌa Ianyuux juxtixia ñayiu ñuu ijan xa n‑dandenaa‑ia xa n‑ka kida ñaꞌa‑i.
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Ijan n‑ndoneꞌe ɨɨn ángel ndaku ɨɨn toto kaꞌnu longo kaa ná kaa yodo molino. N‑dajane niꞌno‑ia nuu mar te n‑jaꞌan‑ia:
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Ma uun ka teku ñayiu xa kande arpa ñuu ijan. Mayo ka teku xa tɨu ñayiu flauta, ni xa tɨu ñayiu strompeta. Mayo ka teku xa kata ñayiu, ni xa tɨu; ni xa kande mayo ka‑i teku. Ma koo ka ñayiu kadavaꞌa ntaka ndatniu xetniu‑ro. Ndondoo‑i naa. Ma uun ka teku ñayiu xa ku kurrɨɨ molino.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Ma ku koko ka luz xiti ñuu, ni xiti veꞌe. Mayo ka teku xa ku kuvaa viko tnundaꞌa. N‑ka xo kunuu ñayiu ñuu ijan xa n‑ka xo xeen‑i te yo n‑ka xo diko‑i ntaka ndatniu. Yo n‑ka xo dandaꞌu‑i dava ka ñayiu ñuñayiu, te n‑ka xo chibruju‑i‑yɨ.
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Ñayiu ñuu kaꞌnu yaꞌa n‑ka xaꞌni ñayiu n‑kida Ianyuux xa n‑ka nduu‑i ñayiu ii. Dava ñayiu n‑ka xaꞌni‑i jan n‑ka xo jaꞌan xa n‑xo jaꞌan Ianyuux nuu‑i. Te xaxeꞌe‑i n‑ka xaꞌni ñayiu ñuñayiu ndɨyɨ.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.