2 Coríntios 10
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NTLH
1 Mee‑da, Spalu, xijan‑da nuu‑n, xa maxku daxio koio‑n tnuꞌu‑da. Ná n‑jandixa Cristu Taa‑ia Ianyuux, da jandixa mee‑da Ianyuux. Se vaꞌa n‑kuu Cristu, se ñatu n‑kuxee ini nuu Ianyuux. Te duꞌa kuu mee‑da. Ka jaꞌan‑s xa kundaꞌu kukee‑da nuu‑n hora tuu‑da xiꞌin‑n, te ka jaꞌan‑s xa yo ndundeꞌe‑da nuu‑n hora xika tuu‑da.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Xijan‑da nuu‑n xa maxku kadajuexa ñaꞌa koio‑n, xa ndundeꞌe‑da nuu se ka jaꞌan xa kida‑da davaꞌa nga xa juini‑da xa niꞌi‑da xa juini‑da.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Xandaa kuu xa kuu‑da ɨɨn seyɨɨ, ná kuu davaꞌa nga ɨnka seyɨɨ, ko ña jantnaꞌa‑da ná jantnaꞌa ɨnka seyɨɨ.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Jantnaꞌa‑da, ko ñatu xetniu‑da xa xetniu ñayiu ñatu ka jandixa Cristu. Jantnaꞌa‑da xiꞌin xa taxnuni Ianyuux, xa danaa‑da ntdaa xa kida xa ma jandixa koio ñayiu Ianyuux. Kuu ná kuu xa danaa‑da ɨɨn cuartel a ɨɨn vekaa kaꞌnu. Dajane‑da xeveꞌe, danaa‑da ntdaa xa io.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Dandeꞌa ñaꞌa‑da xa ña ka xani ini vaꞌa se ijan. Dandeꞌa ñaꞌa‑da xa se najuen tnuꞌu mee‑s ka kuu‑s, se ñatu juini xa jini koio mee‑n Ianyuux. Kada‑da xa dandoo koio‑n xaxtnuni mee‑s, xa kada koio‑n xa juini Cristu.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Na kada koio mee‑n ná io ná juaꞌan xa jandixa vaꞌa koio‑n Cristu, te io tuꞌa mee‑da xa kada uꞌu‑da ntdaa se ka kuxee ini.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Ka xini‑n nanda kaa xa xndeꞌa‑n, te ka xani ini‑n xa kutnuni ini‑n. Nux xani ini ɨɨn ñayiu xa kunduu‑i xiꞌin Cristu, io xa najani ini‑i xa nani kunduu‑i xiꞌin Cristu, dani kunduu mee‑da xiꞌin Cristu tuku.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Jaꞌan‑da xa n‑taxi Xtoꞌo‑ro xa taxnuni‑ia nuu mee‑da, te n‑tundaꞌa ñaꞌa‑ia mee‑da nuu mee‑n. Te ma kujanuu‑da xa duꞌa jaꞌan‑da. Ña n‑taxi‑ia xa taxnuni‑ia xa danaa ñaꞌa‑da, n‑taxi‑ia xa taxnuni‑ia xa chindee ñaꞌa‑da.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Ña juini‑da xa kani ini koio‑n xa kidavaꞌa‑da carta nuu‑n xa dayuꞌu ñaꞌa‑da.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Xini‑da xa ka jaꞌan‑s: “Carta kidavaꞌa Spalu kuu xa taxnuni‑s xiꞌin xa ndaku‑s, ko mee mee‑s ña ndaku‑s, te ñatu xiniñuꞌu tnuꞌu jaꞌan‑s.”
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Ña kutnuni ini koio‑s xa nani kuu‑da hora tuu xika‑da, dani ku kuu‑da hora kutuu‑da xiꞌin‑n. Xa kidavaꞌa‑da xiꞌin xa kada‑da, ɨɨn nuu kuu.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Ña kuaꞌa‑da xa dadavatnaꞌa‑da xiꞌin se jaꞌan vaꞌa mee‑s. Ka chikuꞌa tnaꞌa‑s mee‑s, ka dadavatnaꞌa‑s mee‑s. Duꞌa kuu xa xa lilu ka kida‑s.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Na n‑taxi Ianyuux tniu‑da, n‑tundaꞌa ñaꞌa‑ia mee‑da nde Corinto. Nux jaꞌan vaꞌa‑da, jaꞌan vaꞌa‑da xaxeꞌe tniu n‑taxi Ianyuux.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Kidatniu‑da xiꞌin mee‑n, xaxeꞌe xa n‑tundaꞌa ñaꞌa Ianyuux nuu‑n. Kiꞌna ka mee‑da n‑xee nde ñuu‑n, xa kachitnuꞌu‑da tnuꞌu Jesucristu.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Ñatu ka najuen tnuꞌu‑da mee‑da xaxeꞌe tniu n‑ka kida ɨnka ñayiu. Xndetu‑da, xa hora jandixa vaꞌa koio ka mee‑n, dani kadatniu koio ka mee‑da meꞌñu mee‑n.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Te dada juña tnuꞌu‑da tnuꞌu Jesucristu nuu ñayiu xtuu xika ka dada mee‑n. Chi ma najuen tnuꞌu‑da mee‑da xaxeꞌe tniu ka kida ɨnka ñayiu.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Nux jaꞌan vaꞌa ɨɨn ñayiu, na jaꞌan vaꞌa‑i xaxeꞌe Xtoꞌo‑ro.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 ¿Nax xiniñuꞌu nux jaꞌan vaꞌa ɨɨn seyɨɨ xaxeꞌe mee‑s? Xa xiniñuꞌu kuu xa xitotnuni Ianyuux mee‑s, te jaꞌan vaꞌa mee‑ia xaxeꞌe‑s.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.