Mateus 17

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nu n‑yaꞌa iñu kɨu, te ndeka dɨɨn Jesús Spedrua, xiꞌin Jacobo xiꞌin Sua, ñani Jacobo juaꞌan koio ɨɨn yuku dujun.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Te n‑dama ñɨɨ‑ia. Te n‑ndii nuu‑ia ná ndii ngandii. N‑ndukuixi daꞌma‑ia, te koko ná koko ɨɨn xa datnuni.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Dana ini n‑ka xini‑s Moisés xiꞌin Elías xa ka ndantuꞌu‑s xiꞌin Jesús.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Te n‑jaꞌan Spedru nuu‑ia: —Dito, naka vaꞌa xa n‑kixee‑ro yaꞌa. ¿Vatuka xa kadavaꞌa‑da uni veꞌe yutnu vixi a? Ɨɨn ku kuu veꞌe‑n, ɨnka ku kuu veꞌe Moisés, te ɨnka ku kuu veꞌe Elías.
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Nɨni jaꞌan‑s te n‑ndixi vikó nuꞌu nde nuu ñuꞌu te n‑ka daꞌu‑s nuu vikó jan. Te n‑jaꞌan Ianyuux xiti vikó jan: —Ia yaꞌa kuu Daꞌya Yɨɨ mani‑r. Yo kudɨ ini‑r xa kida‑ia tniu‑r. Kunini koio xa jaꞌan‑ia.
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Nu n‑ka teku ndruni se ndeka‑ia juaꞌan tnuꞌu ijan, te n‑ka xe juiin xiti‑s, chi yo ndeꞌe n‑ka yuꞌu‑s.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 N‑xe tuꞌa Jesús nuu xnii xiti‑s. N‑tnɨɨ ñaꞌa‑ia, te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Ndojuiin koio. Maxku yuꞌu‑n.
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 N‑ka ndonenuu‑s te ña n‑ka xini ka‑s Moisés xiꞌin Elías. Mee nga Jesús n‑ndoo xiꞌin‑s.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Nɨni vax nuu koio‑s xiꞌin‑ia yuku, n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: —Maxku ñaꞌa jaꞌan koio‑n nuu ñayiu xa dijan n‑ka xini‑n. Nde na nandoto ruꞌu, Ia kuu ñayiu, dada jaꞌan koio‑n.
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 Te n‑ka xijan tnuꞌu‑s‑ia: —Nux mee‑n kuu Ia kuu ñayiu, ¿nakuenda ka jaꞌan se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xa io xa kiꞌna ka Elías ndixi?
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Ndaa xa se n‑xo kuu ná n‑xo kuu Elías, kiꞌna ka‑s n‑kida xa natu ini ñayiu xa n‑ka kida‑i kuechi. Dɨuni n‑kida‑s xa n‑ka nduu‑i ñayiu vaꞌa anu.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Xandaa xa xá n‑ndixi‑s, ko ña n‑ka xini ñayiu jundu n‑kuu‑s. N‑ka kida ñaꞌa ñayiu davaꞌa nga xa n‑ka juini‑i xa kada‑i‑sɨ. Vax kuyatni kɨu dani kada uꞌu ñaꞌa ñayiu ruꞌu, Ia kuu ñayiu —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Ijan dada n‑ka kutnuni ini‑s xa Sua n‑kakuneꞌe‑ia.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 N‑naxee‑ia xiꞌin‑s nuu xyuku dava ka daña xiꞌin ñayiu n‑ka taka, te n‑xe tuꞌa ñaꞌa ɨɨn se n‑xe tuꞌa ñaꞌa, te n‑xe juiin xiti‑s nuu‑ia.
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 N‑jaꞌan‑s: —Dito, kundaꞌu ini‑n daꞌya yɨɨ‑da chi kueꞌe xiyɨꞌɨ tnaꞌa‑s. Yo ndaꞌu kuu‑s. N‑kukueꞌe vuelta ndua niꞌno‑s nuu nuꞌu, nuu ndute du.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 Ndeka‑da‑s n‑kixi nuu se dakuaꞌa‑n, ko ñayo‑s n‑ndaku xa ndadavaꞌa‑s‑sɨ.
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑da ɨɨn ɨɨn‑da: —Ndoꞌo, ñayiu io vitna, ñatu ka kukanu ini ñaꞌa vaꞌa‑n. Unu loko‑n. ¿Nadaa ka kɨu ndoñuꞌu xa kutuu‑ro? ¿Kuiti nadaa ka kɨu nadaa ka ñuu kundee ini‑r? Ijan dada xiaꞌan‑ia nuu se ndeka daꞌya‑s n‑xee: —Juan kueka daꞌya‑n.
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Te n‑kudeen Jesús nuu xaloko ñuꞌu ñaꞌa, te n‑kee‑i anu‑s. Hora ijan ni n‑ndvaꞌa seluchi ijan.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Ijan dada juaꞌan dɨɨn koio‑da xiꞌin‑ia, te n‑ka xijan tnuꞌu‑da‑ia: —¿Nakuenda ña n‑ka ndaku‑da xa kineꞌe‑da xaloko jan?
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑da ntdaa‑da: —Ña n‑ka ndaku‑n xaxeꞌe xa ña ka kukanu ini‑n Ianyuux. Nux xandaa xakuiti ka kukanu ini‑n‑ia, juini ñatu ka kukanu ini vaꞌa‑n‑ia, nux juñaꞌa‑n nuu tnduu yaꞌa: “Xiko juiin. Juaꞌan ɨnka lado.” Te xiko juiin. Nux xandaa xakuiti ka kukanu ini‑n‑ia, ndaku‑n xa kada‑n davaꞌa nga milagru —kuu‑ia, n‑jaꞌan‑ia.
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 — ausente —
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Ijan dada n‑ka ndixi‑da xiꞌin‑ia distrito Galilea. Ijan n‑jaꞌan ntuku‑ia nuu‑da ntdaa‑da: —Xá kuyatni xa kada ɨɨn se kada xa tnɨɨ ñaꞌa juxtixia ruꞌu, Ia kuu ñayiu.
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 Kaꞌni ñaꞌa‑s, te kɨu kuu uni nandoto‑r —kuu Jesús. Nu n‑ka teku‑da xa n‑jaꞌan‑ia, yo vichi n‑ka tnau ini‑da.
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 N‑ka nangondita‑da xiꞌin‑ia Capernaum. Ijan xtuu se ka xijan tvini kuu xiꞌin veñuꞌu. N‑ka xijan tnuꞌu‑s Spedru: —¿Xiaꞌan maestru‑n tvini kuu xiꞌin veñuꞌu‑ro a?
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 N‑jaꞌan Spedru: —Joon —kuu‑s, xiaꞌan‑s. Ijan dada n‑kɨu Spedru xiꞌin Jesús veꞌe‑ia, te kiꞌna ka‑ia n‑jaꞌan. N‑xijan tnuꞌu‑ia‑s: —Simón, ¿Nax xani ini‑n? Se taxnuni nuu ñayiu ñuñayiu, ¿jundu nuu ka xijan‑s tvini? ¿Ka xijan‑s tvini nuu ñayiu ñuu‑s a ka xijan‑s tvini nuu ñayiu ɨnka ñuu a?
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Xiaꞌan Spedru: —Ka xijan‑s tvini nuu ñayiu ɨnka ñuu. Xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Xaxeꞌe xijan ñatu ka xajan se ñuu‑s tvini.
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 Xa maxku tu uꞌu koio‑s, juaꞌan nuu mar, te dakeé‑n yɨkɨ chaka nuu ndute jan. Te chaka na tava‑n kiꞌna nuu, ndata‑n yuꞌu‑tɨ, te kineꞌe‑n tvini yɨꞌɨ. Kaneꞌe‑n tvini ijan jɨꞌɨn, te juñaꞌa‑n nuu‑s xa kuenda‑ro nduu‑ro kuu.
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.