Mateus 17
Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs BKJ
1 Nu n‑yaꞌa iñu kɨu, te ndeka dɨɨn Jesús Spedrua, xiꞌin Jacobo xiꞌin Sua, ñani Jacobo juaꞌan koio ɨɨn yuku dujun.
1 E, seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, seu irmão, e os conduziu à parte a um alto monte,
2 Te n‑dama ñɨɨ‑ia. Te n‑ndii nuu‑ia ná ndii ngandii. N‑ndukuixi daꞌma‑ia, te koko ná koko ɨɨn xa datnuni.
2 e transfigurou-se diante deles; e a sua face resplandeceu como o sol, e as suas vestes estavam brancas como a luz.
3 Dana ini n‑ka xini‑s Moisés xiꞌin Elías xa ka ndantuꞌu‑s xiꞌin Jesús.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Te n‑jaꞌan Spedru nuu‑ia: —Dito, naka vaꞌa xa n‑kixee‑ro yaꞌa. ¿Vatuka xa kadavaꞌa‑da uni veꞌe yutnu vixi a? Ɨɨn ku kuu veꞌe‑n, ɨnka ku kuu veꞌe Moisés, te ɨnka ku kuu veꞌe Elías.
4 Então, respondendo Pedro, disse a Jesus: Senhor, é bom estarmos aqui; se queres, façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
5 Nɨni jaꞌan‑s te n‑ndixi vikó nuꞌu nde nuu ñuꞌu te n‑ka daꞌu‑s nuu vikó jan. Te n‑jaꞌan Ianyuux xiti vikó jan: —Ia yaꞌa kuu Daꞌya Yɨɨ mani‑r. Yo kudɨ ini‑r xa kida‑ia tniu‑r. Kunini koio xa jaꞌan‑ia.
5 E, enquanto ainda falava, eis que uma nuvem luminosa os cobriu. E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho, em quem me comprazo; escutai-o.
6 Nu n‑ka teku ndruni se ndeka‑ia juaꞌan tnuꞌu ijan, te n‑ka xe juiin xiti‑s, chi yo ndeꞌe n‑ka yuꞌu‑s.
6 E os discípulos, ouvindo isso, caíram sobre as suas faces, e temeram muito.
7 N‑xe tuꞌa Jesús nuu xnii xiti‑s. N‑tnɨɨ ñaꞌa‑ia, te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Ndojuiin koio. Maxku yuꞌu‑n.
7 E, vindo Jesus, tocou-os e disse: Levantai-vos, e não temais.
8 N‑ka ndonenuu‑s te ña n‑ka xini ka‑s Moisés xiꞌin Elías. Mee nga Jesús n‑ndoo xiꞌin‑s.
8 E, eles levantando os seus olhos, não viram a nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Nɨni vax nuu koio‑s xiꞌin‑ia yuku, n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: —Maxku ñaꞌa jaꞌan koio‑n nuu ñayiu xa dijan n‑ka xini‑n. Nde na nandoto ruꞌu, Ia kuu ñayiu, dada jaꞌan koio‑n.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou, dizendo: A nenhum homem conteis a visão, até que o Filho do homem seja ressuscitado dentre os mortos.
10 Te n‑ka xijan tnuꞌu‑s‑ia: —Nux mee‑n kuu Ia kuu ñayiu, ¿nakuenda ka jaꞌan se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xa io xa kiꞌna ka Elías ndixi?
10 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: Por que dizem então os escribas que Elias deverá vir primeiro?
11 Xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Ndaa xa se n‑xo kuu ná n‑xo kuu Elías, kiꞌna ka‑s n‑kida xa natu ini ñayiu xa n‑ka kida‑i kuechi. Dɨuni n‑kida‑s xa n‑ka nduu‑i ñayiu vaꞌa anu.
11 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas.
12 Xandaa xa xá n‑ndixi‑s, ko ña n‑ka xini ñayiu jundu n‑kuu‑s. N‑ka kida ñaꞌa ñayiu davaꞌa nga xa n‑ka juini‑i xa kada‑i‑sɨ. Vax kuyatni kɨu dani kada uꞌu ñaꞌa ñayiu ruꞌu, Ia kuu ñayiu —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles não o reconheceram, mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim eles farão também sofrer o Filho do homem.
13 Ijan dada n‑ka kutnuni ini‑s xa Sua n‑kakuneꞌe‑ia.
13 Então compreenderam os discípulos que lhes falara de João, o Batista.
14 N‑naxee‑ia xiꞌin‑s nuu xyuku dava ka daña xiꞌin ñayiu n‑ka taka, te n‑xe tuꞌa ñaꞌa ɨɨn se n‑xe tuꞌa ñaꞌa, te n‑xe juiin xiti‑s nuu‑ia.
14 E, chegando à multidão, aproximou-se dele certo homem, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 N‑jaꞌan‑s: —Dito, kundaꞌu ini‑n daꞌya yɨɨ‑da chi kueꞌe xiyɨꞌɨ tnaꞌa‑s. Yo ndaꞌu kuu‑s. N‑kukueꞌe vuelta ndua niꞌno‑s nuu nuꞌu, nuu ndute du.
15 Senhor, tem misericórdia de meu filho; pois é lunático e padece muito; porque muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Ndeka‑da‑s n‑kixi nuu se dakuaꞌa‑n, ko ñayo‑s n‑ndaku xa ndadavaꞌa‑s‑sɨ.
16 E eu o trouxe aos teus discípulos, mas não puderam curá-lo.
17 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑da ɨɨn ɨɨn‑da: —Ndoꞌo, ñayiu io vitna, ñatu ka kukanu ini ñaꞌa vaꞌa‑n. Unu loko‑n. ¿Nadaa ka kɨu ndoñuꞌu xa kutuu‑ro? ¿Kuiti nadaa ka kɨu nadaa ka ñuu kundee ini‑r? Ijan dada xiaꞌan‑ia nuu se ndeka daꞌya‑s n‑xee: —Juan kueka daꞌya‑n.
17 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo? Até quando vos suportarei? Trazei-mo aqui.
18 Te n‑kudeen Jesús nuu xaloko ñuꞌu ñaꞌa, te n‑kee‑i anu‑s. Hora ijan ni n‑ndvaꞌa seluchi ijan.
18 E, repreendeu Jesus o demônio, que saiu dele; e desde aquela hora ficou o menino curado.
19 Ijan dada juaꞌan dɨɨn koio‑da xiꞌin‑ia, te n‑ka xijan tnuꞌu‑da‑ia: —¿Nakuenda ña n‑ka ndaku‑da xa kineꞌe‑da xaloko jan?
19 Então os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, disseram: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
20 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑da ntdaa‑da: —Ña n‑ka ndaku‑n xaxeꞌe xa ña ka kukanu ini‑n Ianyuux. Nux xandaa xakuiti ka kukanu ini‑n‑ia, juini ñatu ka kukanu ini vaꞌa‑n‑ia, nux juñaꞌa‑n nuu tnduu yaꞌa: “Xiko juiin. Juaꞌan ɨnka lado.” Te xiko juiin. Nux xandaa xakuiti ka kukanu ini‑n‑ia, ndaku‑n xa kada‑n davaꞌa nga milagru —kuu‑ia, n‑jaꞌan‑ia.
20 E Jesus disse-lhes: Por causa de vossa incredulidade; pois na verdade eu vos digo que, se vós tiverdes fé como um grão de semente da mostarda, direis a esta montanha: Remova daqui para aquele lugar, e será removida; e nada será impossível para vós.
21 — ausente —
21 Mas essa espécie não se expulsa senão pela oração e pelo jejum.
22 Ijan dada n‑ka ndixi‑da xiꞌin‑ia distrito Galilea. Ijan n‑jaꞌan ntuku‑ia nuu‑da ntdaa‑da: —Xá kuyatni xa kada ɨɨn se kada xa tnɨɨ ñaꞌa juxtixia ruꞌu, Ia kuu ñayiu.
22 Enquanto permaneciam eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem será traído nas mãos dos homens.
23 Kaꞌni ñaꞌa‑s, te kɨu kuu uni nandoto‑r —kuu Jesús. Nu n‑ka teku‑da xa n‑jaꞌan‑ia, yo vichi n‑ka tnau ini‑da.
23 E matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressuscitará. E eles se entristeceram grandemente.
24 N‑ka nangondita‑da xiꞌin‑ia Capernaum. Ijan xtuu se ka xijan tvini kuu xiꞌin veñuꞌu. N‑ka xijan tnuꞌu‑s Spedru: —¿Xiaꞌan maestru‑n tvini kuu xiꞌin veñuꞌu‑ro a?
24 E vindo eles para Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que recebiam tributos, e perguntaram: O vosso mestre não paga tributos?
25 N‑jaꞌan Spedru: —Joon —kuu‑s, xiaꞌan‑s. Ijan dada n‑kɨu Spedru xiꞌin Jesús veꞌe‑ia, te kiꞌna ka‑ia n‑jaꞌan. N‑xijan tnuꞌu‑ia‑s: —Simón, ¿Nax xani ini‑n? Se taxnuni nuu ñayiu ñuñayiu, ¿jundu nuu ka xijan‑s tvini? ¿Ka xijan‑s tvini nuu ñayiu ñuu‑s a ka xijan‑s tvini nuu ñayiu ɨnka ñuu a?
25 Disse ele: Sim. E quando entrou na casa, Jesus o preveniu, dizendo: O que tu pensas, Simão? De quem cobram os reis da terra o tributo ou imposto? Dos seus próprios filhos, ou dos estrangeiros?
26 Xiaꞌan Spedru: —Ka xijan‑s tvini nuu ñayiu ɨnka ñuu. Xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Xaxeꞌe xijan ñatu ka xajan se ñuu‑s tvini.
26 E Pedro lhe disse: Dos estrangeiros. Disse-lhe Jesus: Então os filhos são isentos.
27 Xa maxku tu uꞌu koio‑s, juaꞌan nuu mar, te dakeé‑n yɨkɨ chaka nuu ndute jan. Te chaka na tava‑n kiꞌna nuu, ndata‑n yuꞌu‑tɨ, te kineꞌe‑n tvini yɨꞌɨ. Kaneꞌe‑n tvini ijan jɨꞌɨn, te juñaꞌa‑n nuu‑s xa kuenda‑ro nduu‑ro kuu.
27 Mas, para que não os ofendamos, vai ao mar, lança o anzol, e toma o primeiro peixe que subir; e abrindo-lhe a sua boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dai-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.