Mateus 17

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nu n‑yaꞌa iñu kɨu, te ndeka dɨɨn Jesús Spedrua, xiꞌin Jacobo xiꞌin Sua, ñani Jacobo juaꞌan koio ɨɨn yuku dujun.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Te n‑dama ñɨɨ‑ia. Te n‑ndii nuu‑ia ná ndii ngandii. N‑ndukuixi daꞌma‑ia, te koko ná koko ɨɨn xa datnuni.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Dana ini n‑ka xini‑s Moisés xiꞌin Elías xa ka ndantuꞌu‑s xiꞌin Jesús.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Te n‑jaꞌan Spedru nuu‑ia: —Dito, naka vaꞌa xa n‑kixee‑ro yaꞌa. ¿Vatuka xa kadavaꞌa‑da uni veꞌe yutnu vixi a? Ɨɨn ku kuu veꞌe‑n, ɨnka ku kuu veꞌe Moisés, te ɨnka ku kuu veꞌe Elías.
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Nɨni jaꞌan‑s te n‑ndixi vikó nuꞌu nde nuu ñuꞌu te n‑ka daꞌu‑s nuu vikó jan. Te n‑jaꞌan Ianyuux xiti vikó jan: —Ia yaꞌa kuu Daꞌya Yɨɨ mani‑r. Yo kudɨ ini‑r xa kida‑ia tniu‑r. Kunini koio xa jaꞌan‑ia.
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Nu n‑ka teku ndruni se ndeka‑ia juaꞌan tnuꞌu ijan, te n‑ka xe juiin xiti‑s, chi yo ndeꞌe n‑ka yuꞌu‑s.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 N‑xe tuꞌa Jesús nuu xnii xiti‑s. N‑tnɨɨ ñaꞌa‑ia, te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Ndojuiin koio. Maxku yuꞌu‑n.
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 N‑ka ndonenuu‑s te ña n‑ka xini ka‑s Moisés xiꞌin Elías. Mee nga Jesús n‑ndoo xiꞌin‑s.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Nɨni vax nuu koio‑s xiꞌin‑ia yuku, n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: —Maxku ñaꞌa jaꞌan koio‑n nuu ñayiu xa dijan n‑ka xini‑n. Nde na nandoto ruꞌu, Ia kuu ñayiu, dada jaꞌan koio‑n.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Te n‑ka xijan tnuꞌu‑s‑ia: —Nux mee‑n kuu Ia kuu ñayiu, ¿nakuenda ka jaꞌan se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xa io xa kiꞌna ka Elías ndixi?
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Ndaa xa se n‑xo kuu ná n‑xo kuu Elías, kiꞌna ka‑s n‑kida xa natu ini ñayiu xa n‑ka kida‑i kuechi. Dɨuni n‑kida‑s xa n‑ka nduu‑i ñayiu vaꞌa anu.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Xandaa xa xá n‑ndixi‑s, ko ña n‑ka xini ñayiu jundu n‑kuu‑s. N‑ka kida ñaꞌa ñayiu davaꞌa nga xa n‑ka juini‑i xa kada‑i‑sɨ. Vax kuyatni kɨu dani kada uꞌu ñaꞌa ñayiu ruꞌu, Ia kuu ñayiu —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Ijan dada n‑ka kutnuni ini‑s xa Sua n‑kakuneꞌe‑ia.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 N‑naxee‑ia xiꞌin‑s nuu xyuku dava ka daña xiꞌin ñayiu n‑ka taka, te n‑xe tuꞌa ñaꞌa ɨɨn se n‑xe tuꞌa ñaꞌa, te n‑xe juiin xiti‑s nuu‑ia.
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 N‑jaꞌan‑s: —Dito, kundaꞌu ini‑n daꞌya yɨɨ‑da chi kueꞌe xiyɨꞌɨ tnaꞌa‑s. Yo ndaꞌu kuu‑s. N‑kukueꞌe vuelta ndua niꞌno‑s nuu nuꞌu, nuu ndute du.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Ndeka‑da‑s n‑kixi nuu se dakuaꞌa‑n, ko ñayo‑s n‑ndaku xa ndadavaꞌa‑s‑sɨ.
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑da ɨɨn ɨɨn‑da: —Ndoꞌo, ñayiu io vitna, ñatu ka kukanu ini ñaꞌa vaꞌa‑n. Unu loko‑n. ¿Nadaa ka kɨu ndoñuꞌu xa kutuu‑ro? ¿Kuiti nadaa ka kɨu nadaa ka ñuu kundee ini‑r? Ijan dada xiaꞌan‑ia nuu se ndeka daꞌya‑s n‑xee: —Juan kueka daꞌya‑n.
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Te n‑kudeen Jesús nuu xaloko ñuꞌu ñaꞌa, te n‑kee‑i anu‑s. Hora ijan ni n‑ndvaꞌa seluchi ijan.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Ijan dada juaꞌan dɨɨn koio‑da xiꞌin‑ia, te n‑ka xijan tnuꞌu‑da‑ia: —¿Nakuenda ña n‑ka ndaku‑da xa kineꞌe‑da xaloko jan?
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑da ntdaa‑da: —Ña n‑ka ndaku‑n xaxeꞌe xa ña ka kukanu ini‑n Ianyuux. Nux xandaa xakuiti ka kukanu ini‑n‑ia, juini ñatu ka kukanu ini vaꞌa‑n‑ia, nux juñaꞌa‑n nuu tnduu yaꞌa: “Xiko juiin. Juaꞌan ɨnka lado.” Te xiko juiin. Nux xandaa xakuiti ka kukanu ini‑n‑ia, ndaku‑n xa kada‑n davaꞌa nga milagru —kuu‑ia, n‑jaꞌan‑ia.
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 — ausente —
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Ijan dada n‑ka ndixi‑da xiꞌin‑ia distrito Galilea. Ijan n‑jaꞌan ntuku‑ia nuu‑da ntdaa‑da: —Xá kuyatni xa kada ɨɨn se kada xa tnɨɨ ñaꞌa juxtixia ruꞌu, Ia kuu ñayiu.
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 Kaꞌni ñaꞌa‑s, te kɨu kuu uni nandoto‑r —kuu Jesús. Nu n‑ka teku‑da xa n‑jaꞌan‑ia, yo vichi n‑ka tnau ini‑da.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 N‑ka nangondita‑da xiꞌin‑ia Capernaum. Ijan xtuu se ka xijan tvini kuu xiꞌin veñuꞌu. N‑ka xijan tnuꞌu‑s Spedru: —¿Xiaꞌan maestru‑n tvini kuu xiꞌin veñuꞌu‑ro a?
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 N‑jaꞌan Spedru: —Joon —kuu‑s, xiaꞌan‑s. Ijan dada n‑kɨu Spedru xiꞌin Jesús veꞌe‑ia, te kiꞌna ka‑ia n‑jaꞌan. N‑xijan tnuꞌu‑ia‑s: —Simón, ¿Nax xani ini‑n? Se taxnuni nuu ñayiu ñuñayiu, ¿jundu nuu ka xijan‑s tvini? ¿Ka xijan‑s tvini nuu ñayiu ñuu‑s a ka xijan‑s tvini nuu ñayiu ɨnka ñuu a?
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Xiaꞌan Spedru: —Ka xijan‑s tvini nuu ñayiu ɨnka ñuu. Xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Xaxeꞌe xijan ñatu ka xajan se ñuu‑s tvini.
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Xa maxku tu uꞌu koio‑s, juaꞌan nuu mar, te dakeé‑n yɨkɨ chaka nuu ndute jan. Te chaka na tava‑n kiꞌna nuu, ndata‑n yuꞌu‑tɨ, te kineꞌe‑n tvini yɨꞌɨ. Kaneꞌe‑n tvini ijan jɨꞌɨn, te juñaꞌa‑n nuu‑s xa kuenda‑ro nduu‑ro kuu.
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.