Mateus 17

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nu n‑yaꞌa iñu kɨu, te ndeka dɨɨn Jesús Spedrua, xiꞌin Jacobo xiꞌin Sua, ñani Jacobo juaꞌan koio ɨɨn yuku dujun.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, seu irmão, e os conduziu em particular a um alto monte,
2 Te n‑dama ñɨɨ‑ia. Te n‑ndii nuu‑ia ná ndii ngandii. N‑ndukuixi daꞌma‑ia, te koko ná koko ɨɨn xa datnuni.
2 E transfigurou-se diante deles; e o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes se tornaram brancas como a luz.
3 Dana ini n‑ka xini‑s Moisés xiꞌin Elías xa ka ndantuꞌu‑s xiꞌin Jesús.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Te n‑jaꞌan Spedru nuu‑ia: —Dito, naka vaꞌa xa n‑kixee‑ro yaꞌa. ¿Vatuka xa kadavaꞌa‑da uni veꞌe yutnu vixi a? Ɨɨn ku kuu veꞌe‑n, ɨnka ku kuu veꞌe Moisés, te ɨnka ku kuu veꞌe Elías.
4 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
5 Nɨni jaꞌan‑s te n‑ndixi vikó nuꞌu nde nuu ñuꞌu te n‑ka daꞌu‑s nuu vikó jan. Te n‑jaꞌan Ianyuux xiti vikó jan: —Ia yaꞌa kuu Daꞌya Yɨɨ mani‑r. Yo kudɨ ini‑r xa kida‑ia tniu‑r. Kunini koio xa jaꞌan‑ia.
5 E, estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu. E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho, em quem me comprazo; escutai-o.
6 Nu n‑ka teku ndruni se ndeka‑ia juaꞌan tnuꞌu ijan, te n‑ka xe juiin xiti‑s, chi yo ndeꞌe n‑ka yuꞌu‑s.
6 E os discípulos, ouvindo isto, caíram sobre os seus rostos, e tiveram grande medo.
7 N‑xe tuꞌa Jesús nuu xnii xiti‑s. N‑tnɨɨ ñaꞌa‑ia, te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Ndojuiin koio. Maxku yuꞌu‑n.
7 E, aproximando-se Jesus, tocou-lhes, e disse: Levantai-vos, e não tenhais medo.
8 N‑ka ndonenuu‑s te ña n‑ka xini ka‑s Moisés xiꞌin Elías. Mee nga Jesús n‑ndoo xiꞌin‑s.
8 E, erguendo eles os olhos, ninguém viram senão unicamente a Jesus.
9 Nɨni vax nuu koio‑s xiꞌin‑ia yuku, n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: —Maxku ñaꞌa jaꞌan koio‑n nuu ñayiu xa dijan n‑ka xini‑n. Nde na nandoto ruꞌu, Ia kuu ñayiu, dada jaꞌan koio‑n.
9 E, descendo eles do monte, Jesus lhes ordenou, dizendo: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja ressuscitado dentre os mortos.
10 Te n‑ka xijan tnuꞌu‑s‑ia: —Nux mee‑n kuu Ia kuu ñayiu, ¿nakuenda ka jaꞌan se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xa io xa kiꞌna ka Elías ndixi?
10 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Por que dizem então os escribas que é mister que Elias venha primeiro?
11 Xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Ndaa xa se n‑xo kuu ná n‑xo kuu Elías, kiꞌna ka‑s n‑kida xa natu ini ñayiu xa n‑ka kida‑i kuechi. Dɨuni n‑kida‑s xa n‑ka nduu‑i ñayiu vaꞌa anu.
11 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas;
12 Xandaa xa xá n‑ndixi‑s, ko ña n‑ka xini ñayiu jundu n‑kuu‑s. N‑ka kida ñaꞌa ñayiu davaꞌa nga xa n‑ka juini‑i xa kada‑i‑sɨ. Vax kuyatni kɨu dani kada uꞌu ñaꞌa ñayiu ruꞌu, Ia kuu ñayiu —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
12 Mas digo-vos que Elias já veio, e não o conheceram, mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim farão eles também padecer o Filho do homem.
13 Ijan dada n‑ka kutnuni ini‑s xa Sua n‑kakuneꞌe‑ia.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falara de João o Batista.
14 N‑naxee‑ia xiꞌin‑s nuu xyuku dava ka daña xiꞌin ñayiu n‑ka taka, te n‑xe tuꞌa ñaꞌa ɨɨn se n‑xe tuꞌa ñaꞌa, te n‑xe juiin xiti‑s nuu‑ia.
14 E, quando chegaram à multidão, aproximou-se-lhe um homem, pondo-se de joelhos diante dele, e dizendo:
15 N‑jaꞌan‑s: —Dito, kundaꞌu ini‑n daꞌya yɨɨ‑da chi kueꞌe xiyɨꞌɨ tnaꞌa‑s. Yo ndaꞌu kuu‑s. N‑kukueꞌe vuelta ndua niꞌno‑s nuu nuꞌu, nuu ndute du.
15 Senhor, tem misericórdia de meu filho, que é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água;
16 Ndeka‑da‑s n‑kixi nuu se dakuaꞌa‑n, ko ñayo‑s n‑ndaku xa ndadavaꞌa‑s‑sɨ.
16 E trouxe-o aos teus discípulos; e não puderam curá-lo.
17 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑da ɨɨn ɨɨn‑da: —Ndoꞌo, ñayiu io vitna, ñatu ka kukanu ini ñaꞌa vaꞌa‑n. Unu loko‑n. ¿Nadaa ka kɨu ndoñuꞌu xa kutuu‑ro? ¿Kuiti nadaa ka kɨu nadaa ka ñuu kundee ini‑r? Ijan dada xiaꞌan‑ia nuu se ndeka daꞌya‑s n‑xee: —Juan kueka daꞌya‑n.
17 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei eu convosco, e até quando vos sofrerei? Trazeimo aqui.
18 Te n‑kudeen Jesús nuu xaloko ñuꞌu ñaꞌa, te n‑kee‑i anu‑s. Hora ijan ni n‑ndvaꞌa seluchi ijan.
18 E, repreendeu Jesus o demônio, que saiu dele, e desde aquela hora o menino sarou.
19 Ijan dada juaꞌan dɨɨn koio‑da xiꞌin‑ia, te n‑ka xijan tnuꞌu‑da‑ia: —¿Nakuenda ña n‑ka ndaku‑da xa kineꞌe‑da xaloko jan?
19 Então os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, disseram: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑da ntdaa‑da: —Ña n‑ka ndaku‑n xaxeꞌe xa ña ka kukanu ini‑n Ianyuux. Nux xandaa xakuiti ka kukanu ini‑n‑ia, juini ñatu ka kukanu ini vaꞌa‑n‑ia, nux juñaꞌa‑n nuu tnduu yaꞌa: “Xiko juiin. Juaꞌan ɨnka lado.” Te xiko juiin. Nux xandaa xakuiti ka kukanu ini‑n‑ia, ndaku‑n xa kada‑n davaꞌa nga milagru —kuu‑ia, n‑jaꞌan‑ia.
20 E Jesus lhes disse: Por causa de vossa incredulidade; porque em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá, e há de passar; e nada vos será impossível.
21 — ausente —
21 Mas esta casta de demônios não se expulsa senão pela oração e pelo jejum.
22 Ijan dada n‑ka ndixi‑da xiꞌin‑ia distrito Galilea. Ijan n‑jaꞌan ntuku‑ia nuu‑da ntdaa‑da: —Xá kuyatni xa kada ɨɨn se kada xa tnɨɨ ñaꞌa juxtixia ruꞌu, Ia kuu ñayiu.
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens;
23 Kaꞌni ñaꞌa‑s, te kɨu kuu uni nandoto‑r —kuu Jesús. Nu n‑ka teku‑da xa n‑jaꞌan‑ia, yo vichi n‑ka tnau ini‑da.
23 E matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressuscitará. E eles se entristeceram muito.
24 N‑ka nangondita‑da xiꞌin‑ia Capernaum. Ijan xtuu se ka xijan tvini kuu xiꞌin veñuꞌu. N‑ka xijan tnuꞌu‑s Spedru: —¿Xiaꞌan maestru‑n tvini kuu xiꞌin veñuꞌu‑ro a?
24 E, chegando eles a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as dracmas, e disseram: O vosso mestre não paga as dracmas?
25 N‑jaꞌan Spedru: —Joon —kuu‑s, xiaꞌan‑s. Ijan dada n‑kɨu Spedru xiꞌin Jesús veꞌe‑ia, te kiꞌna ka‑ia n‑jaꞌan. N‑xijan tnuꞌu‑ia‑s: —Simón, ¿Nax xani ini‑n? Se taxnuni nuu ñayiu ñuñayiu, ¿jundu nuu ka xijan‑s tvini? ¿Ka xijan‑s tvini nuu ñayiu ñuu‑s a ka xijan‑s tvini nuu ñayiu ɨnka ñuu a?
25 Disse ele: Sim. E, entrando em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra os tributos, ou o censo? Dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Xiaꞌan Spedru: —Ka xijan‑s tvini nuu ñayiu ɨnka ñuu. Xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Xaxeꞌe xijan ñatu ka xajan se ñuu‑s tvini.
26 Disse-lhe Pedro: Dos alheios. Disse-lhe Jesus: Logo, estão livres os filhos.
27 Xa maxku tu uꞌu koio‑s, juaꞌan nuu mar, te dakeé‑n yɨkɨ chaka nuu ndute jan. Te chaka na tava‑n kiꞌna nuu, ndata‑n yuꞌu‑tɨ, te kineꞌe‑n tvini yɨꞌɨ. Kaneꞌe‑n tvini ijan jɨꞌɨn, te juñaꞌa‑n nuu‑s xa kuenda‑ro nduu‑ro kuu.
27 Mas, para que os não escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir, e abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-o por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.