Mateus 14
Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs NVI
1 Tiempu ijan n‑xite ndodo xa jaꞌan Jesús, te n‑teku Herodes, se taxnuni xa kida Jesús.
1 Por aquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu os relatos a respeito de Jesus
2 N‑jaꞌan‑s nuu se ka xinokuechi nuu‑s: —Dɨu‑s kuu Sua Bautista. N‑nandoto‑s. Xijan kuu xa kuaꞌa‑s kada‑s milagru —kuu Herodes, n‑xiaꞌan‑s.
2 e disse aos que o serviam: "Este é João Batista; ele ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
3 Duꞌa n‑kuu xa n‑xiꞌí Sua. N‑tnɨɨ Herodes‑sɨ. N‑duku ñaꞌa‑s te n‑chindiꞌu ñaꞌa‑s vekaa xaxeꞌe xa n‑jaꞌan Sua nuu‑s xa ñatu n‑jandixa‑s ley Ianyuux. Daa n‑jaꞌan Sua nuu‑s, chi tuu‑s xiꞌin Herodías, ñá kuu ñadɨꞌɨ ñani‑s, se nani Slipe.
3 Pois Herodes havia prendido e amarrado João, colocando-o na prisão por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão,
4 — ausente —
4 porquanto João lhe dizia: "Não te é permitido viver com ela".
5 N‑kuu Herodes xa kaꞌni‑s Sua, ko n‑yuꞌu‑s xa ndandita koio ñayiu distrito ijan, chi ka xini‑i xa Sua n‑kuu se jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, porque este o considerava profeta.
6 Kɨu n‑naxee yoo kɨu n‑kaku Herodes, daa n‑xataxeꞌe daꞌya dɨꞌɨ Herodías nuu se xtuu viko‑s, te yo n‑tna ini‑s xa xataxeꞌe‑i.
6 No aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e agradou tanto a Herodes
7 Xijan kuu xa n‑kida‑s uxi dɨkɨ ndaꞌa‑s xa n‑chinaa‑s xa davaꞌa nga xa kajan‑i juñaꞌa‑s.
7 que ele prometeu sob juramento dar-lhe o que ela pedisse.
8 Te n‑jaꞌan dɨꞌɨ‑i nuu‑i xa na kajan‑i dɨkɨ Sua. Te daa xiaꞌan‑i nuu Herodes: —Na kava ndodo dɨkɨ Sua Bautista ɨɨn nuu koꞌo, te taxi‑n —kuu‑i, xiaꞌan‑i.
8 Influenciada por sua mãe, ela disse: "Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João Batista".
9 Yo n‑tnau ini Herodes, te n‑chi ini‑s, ko xaxeꞌe xa n‑chinaa‑s xiꞌin xaxeꞌe xa n‑ka teku se ka xaxdeꞌñu xiꞌin‑s xa n‑chinaa‑s, xijan kuu xa n‑taꞌu tniu‑s nuu se ka xinokuechi nuu‑s xa na kaꞌnde‑s dɨkɨ Sua, te na juñaꞌa koio‑s dɨkɨ‑s dichi ijan.
9 O rei ficou aflito, mas, por causa dos juramento e dos convidados, ordenou que lhe fosse dado o que ela pedia
10 — ausente —
10 e mandou decapitar João na prisão.
11 Neꞌe ɨɨn‑s koꞌo kandodo dɨkɨ Sua n‑naxee, te n‑xiaꞌan‑s‑yɨ, te neꞌe‑i koꞌo kandodo dɨkɨ‑s juaꞌan nuu dɨꞌɨ‑i.
11 Sua cabeça foi levada num prato e entregue à jovem, que a levou à sua mãe.
12 Se n‑dakuaꞌa Sua n‑ka xe kineꞌe ñaꞌa‑s vekaa, te n‑ka xe kuxi ñaꞌa‑s. Ijan dada n‑ka xe juña tnuꞌu‑s Jesús xa daa n‑yaꞌa.
12 Os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Nu n‑teku Jesús xa n‑xiꞌí Sua, te n‑ndeé‑ia barcu. Mee ni‑ia juaꞌan nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau. Nu n‑ka teku ñayiu xndaxio ñuu ijan xa xá juaꞌan‑ia, te n‑ka xiko nduu‑i yuꞌu mar xa xndijun‑i‑ia juaꞌan, te daña, se n‑dakuaꞌa ñaꞌa‑ia, xndijun‑da‑ia juaꞌan koio xiꞌin ɨnka barcu.
13 Ouvindo o que havia ocorrido, Jesus retirou-se de barco em particular para um lugar deserto. As multidões, ao ouvirem falar disso, saíram das cidades e o seguiram a pé.
14 Nu n‑kane‑ia barcu, te n‑xini‑ia kueꞌe ñayiu xyuku ijan. N‑kundaꞌu ini‑ia‑i, te n‑ndadavaꞌa‑ia ñayiu ka kuꞌu.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu tão grande multidão, teve compaixão deles e curou os seus doentes.
15 Nu n‑kundiꞌi ngandii, te n‑ka xetuꞌa ntdaa‑da‑ia. Ka xiaꞌan‑da: —Ñayo ñayiu io yaꞌa ka diko xa jueen‑ro xa kaxi‑ro te vax ñini. Tundaꞌa‑n ñayiu ya xa na jɨꞌɨn‑i ñuu kuechi xndaxio yatni xa njueen koio‑i xa kaxdini‑i.
15 Ao cair da tarde, os discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já está ficando tarde. Manda embora a multidão para que possam ir aos povoados comprar comida".
16 N‑jaꞌan‑ia: —Ña kidayɨka‑i xa jɨꞌɨn koio‑i xa njueen‑i xa kaxi‑i. Juñaꞌa koio xa na kaxi‑i.
16 Respondeu Jesus: "Eles não precisam ir. Dêem-lhes vocês algo para comer".
17 Te ka xiaꞌan‑da: —Ñatu kueꞌe xa xneꞌe‑da vaxi xa kaxi‑ro. Oꞌon ni tila xiꞌin uu ni chaka.
17 Eles lhe disseram: "Tudo o que temos aqui são cinco pães e dois peixes".
18 Te n‑jaꞌan‑ia: —Juan jeꞌen koio.
18 "Tragam-nos aqui para mim", disse ele.
19 N‑taꞌu tniu‑ia xa na nkoo koio ñayiu jan nuu ite. N‑tnɨɨ‑ia oꞌon tila jan xiꞌin nduu chaka jan te n‑nukondeꞌa‑ia andɨu te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila jan te n‑taxi‑ia ntdaa daña, se dakuaꞌa ñaꞌa‑ia, xa dakexio‑da nuu ñayiu xyuku jan.
19 E ordenou que a multidão se assentasse na grama. Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, deu-os aos discípulos, e estes à multidão.
20 N‑ka xaxi‑da ntdaa‑da xiꞌin ñayiu jan xa nde n‑ka chitu xiti‑da xiꞌin‑i. Te n‑ka nadataka‑da pedazo n‑ka kendoo te n‑ka dachitu‑da uxi uu yɨka.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços que sobraram.
21 N‑ka xaxi naxa oꞌon mil seyɨɨ. Dɨuni n‑ka xaxi ñadɨꞌɨ xiꞌin daꞌya‑ña, ko ña n‑ka kaꞌu‑da‑ña xiꞌin daꞌya‑ña.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Ijan dada n‑jaꞌan‑ia nuu ntdaa mee‑da xa na ndeé koio‑da barcu xa na nangondita koio‑da nɨni xiaꞌan‑ia nuu ñayiu xa nangondita koio‑i; nuꞌu‑i veꞌe‑i. Te duꞌa n‑ka kida‑da.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 Nu n‑yaꞌa n‑jaꞌan‑ia xa ndixi koio ñayiu, te juaꞌan mee ni‑ia yuku xa kajan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. Nu n‑kunee dani tuu naꞌi‑ia ijan.
23 Tendo despedido a multidão, subiu sozinho a um monte para orar. Ao anoitecer, ele estava ali sozinho,
24 Xñutuu daña xiti barcu xa ka ndixi‑da. Nu n‑ka kudava‑da xiꞌin barcu nuu mar, ndeꞌe xe kandava barcu nuu ndute, chi yo ndeꞌe kane tachi.
24 mas o barco já estava a considerável distância da terra, fustigado pelas ondas, porque o vento soprava contra ele.
25 Antecas xa tuu, n‑ka xini‑da‑ia xa xika‑ia nuu mar, te duꞌa juan xee‑ia do nuu ka ndixi‑da. Yo n‑ka yuꞌu‑da. N‑ka xiaꞌan tnaꞌa‑da xa anu kuu xa n‑ka xini‑da. Xaxeꞌe xa yo n‑ka yuꞌu‑da xee n‑ka kana‑da.
25 Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar.
26 — ausente —
26 Quando o viram andando sobre o mar, ficaram aterrorizados e disseram: "É um fantasma! " E gritaram de medo.
27 Dana ini n‑jaꞌan‑ia nuu‑da: —Maxku yuꞌu koio‑n. Maxku chi ini koio‑n. Mee‑r kuu Jesús.
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu. Não tenham medo! "
28 Te xiaꞌan Spedru nuu‑ia: —Maestru, nu ndaa xa mee‑n kuu Jesús, kada‑n xa na kaka‑da nuu ndute xa na xetnaꞌa ñaꞌa‑da.
28 "Senhor", disse Pedro, "se és tu, manda-me ir ao teu encontro por sobre as águas".
29 Xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Neꞌe. N‑nane Spedru barcu te n‑xika‑s nuu mar te n‑kuyatni‑s nuu‑ia.
29 "Venha", respondeu ele. Então Pedro saiu do barco, andou sobre a água e foi na direção de Jesus.
30 N‑xini Spedru xa yo kane tachi te ndeꞌe xe kandava ndute. Nu n‑xini‑s xijan, te n‑yuꞌu‑s. N‑kixeꞌe nduxi‑s nuu‑te te xee n‑kana‑s: —Maestru, dakaku ñaꞌa‑n.
30 Mas, quando reparou no vento, ficou com medo e, começando a afundar, gritou: "Senhor, salva-me! "
31 Ñama n‑dakaa Jesús ndaꞌa‑ia te n‑tnɨɨ‑ia Spedru. Xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Ñatu kukanu ini ñaꞌa vaꞌa‑n. ¿Nakuenda n‑xe tnɨɨ anu‑n?
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão e o segurou. E disse: "Homem de pequena fé, porque você duvidou? "
32 N‑ndaa‑s xiꞌin Jesús barcu. Dana ini n‑nujuiin tachi xa n‑kane‑i.
32 Quando entraram no barco, o vento cessou.
33 Nu n‑ndeé‑ia barcu, n‑ka xe juiin xiti‑da nuu‑ia xa n‑ka ndadakaꞌnu‑da‑ia. Ka xiaꞌan‑da: —Xandaa xakuiti xa dɨu‑n kuu Daꞌya Yɨɨ Ianyuux.
33 Então os que estavam no barco o adoraram, dizendo: "Verdadeiramente tu és o Filho de Deus".
34 N‑ka yaꞌa‑da xiꞌin‑ia xiꞌin barcu jan ɨnka lado yuꞌu mar, te n‑ka xee‑da yatni nuu nani Genesaret.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 N‑ka najini ñayiu ñuu ijan Jesús, te n‑ka xian tnuꞌu‑i ñayiu dava ka ñuu xndatuu yuꞌu mar katuu yatni ñuu‑i xa n‑xee Jesús ijan. Nu n‑ka teku ñayiu ijan xijan, te xndeka‑i ñayiu ka kuꞌu n‑ka xee nuu‑ia.
35 Quando os homens daquele lugar reconheceram Jesus, espalharam a notícia em toda aquela região e lhe trouxeram os seus doentes.
36 Yo n‑ka xijan taꞌu‑i nuu‑ia xa na juejoon‑ia xa juini nga ndɨkɨ xeꞌe daꞌma‑ia na tnɨɨ‑i. N‑xejoon‑ia, te n‑ka ndvaꞌa‑i ntdaa‑i.
36 Suplicavam-lhe que apenas pudessem tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocaram foram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.