Mateus 14

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tiempu ijan n‑xite ndodo xa jaꞌan Jesús, te n‑teku Herodes, se taxnuni xa kida Jesús.
1 Naquele tempo ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus,
2 N‑jaꞌan‑s nuu se ka xinokuechi nuu‑s: —Dɨu‑s kuu Sua Bautista. N‑nandoto‑s. Xijan kuu xa kuaꞌa‑s kada‑s milagru —kuu Herodes, n‑xiaꞌan‑s.
2 E disse aos seus criados: Este é João o Batista; ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
3 Duꞌa n‑kuu xa n‑xiꞌí Sua. N‑tnɨɨ Herodes‑sɨ. N‑duku ñaꞌa‑s te n‑chindiꞌu ñaꞌa‑s vekaa xaxeꞌe xa n‑jaꞌan Sua nuu‑s xa ñatu n‑jandixa‑s ley Ianyuux. Daa n‑jaꞌan Sua nuu‑s, chi tuu‑s xiꞌin Herodías, ñá kuu ñadɨꞌɨ ñani‑s, se nani Slipe.
3 Porque Herodes tinha prendido João, e tinha-o maniatado e encerrado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 — ausente —
4 Porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 N‑kuu Herodes xa kaꞌni‑s Sua, ko n‑yuꞌu‑s xa ndandita koio ñayiu distrito ijan, chi ka xini‑i xa Sua n‑kuu se jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Kɨu n‑naxee yoo kɨu n‑kaku Herodes, daa n‑xataxeꞌe daꞌya dɨꞌɨ Herodías nuu se xtuu viko‑s, te yo n‑tna ini‑s xa xataxeꞌe‑i.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele, e agradou a Herodes.
7 Xijan kuu xa n‑kida‑s uxi dɨkɨ ndaꞌa‑s xa n‑chinaa‑s xa davaꞌa nga xa kajan‑i juñaꞌa‑s.
7 Por isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse;
8 Te n‑jaꞌan dɨꞌɨ‑i nuu‑i xa na kajan‑i dɨkɨ Sua. Te daa xiaꞌan‑i nuu Herodes: —Na kava ndodo dɨkɨ Sua Bautista ɨɨn nuu koꞌo, te taxi‑n —kuu‑i, xiaꞌan‑i.
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João o Batista.
9 Yo n‑tnau ini Herodes, te n‑chi ini‑s, ko xaxeꞌe xa n‑chinaa‑s xiꞌin xaxeꞌe xa n‑ka teku se ka xaxdeꞌñu xiꞌin‑s xa n‑chinaa‑s, xijan kuu xa n‑taꞌu tniu‑s nuu se ka xinokuechi nuu‑s xa na kaꞌnde‑s dɨkɨ Sua, te na juñaꞌa koio‑s dɨkɨ‑s dichi ijan.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 — ausente —
10 E mandou degolar João no cárcere.
11 Neꞌe ɨɨn‑s koꞌo kandodo dɨkɨ Sua n‑naxee, te n‑xiaꞌan‑s‑yɨ, te neꞌe‑i koꞌo kandodo dɨkɨ‑s juaꞌan nuu dɨꞌɨ‑i.
11 E a sua cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Se n‑dakuaꞌa Sua n‑ka xe kineꞌe ñaꞌa‑s vekaa, te n‑ka xe kuxi ñaꞌa‑s. Ijan dada n‑ka xe juña tnuꞌu‑s Jesús xa daa n‑yaꞌa.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Nu n‑teku Jesús xa n‑xiꞌí Sua, te n‑ndeé‑ia barcu. Mee ni‑ia juaꞌan nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau. Nu n‑ka teku ñayiu xndaxio ñuu ijan xa xá juaꞌan‑ia, te n‑ka xiko nduu‑i yuꞌu mar xa xndijun‑i‑ia juaꞌan, te daña, se n‑dakuaꞌa ñaꞌa‑ia, xndijun‑da‑ia juaꞌan koio xiꞌin ɨnka barcu.
13 E Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo-o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Nu n‑kane‑ia barcu, te n‑xini‑ia kueꞌe ñayiu xyuku ijan. N‑kundaꞌu ini‑ia‑i, te n‑ndadavaꞌa‑ia ñayiu ka kuꞌu.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Nu n‑kundiꞌi ngandii, te n‑ka xetuꞌa ntdaa‑da‑ia. Ka xiaꞌan‑da: —Ñayo ñayiu io yaꞌa ka diko xa jueen‑ro xa kaxi‑ro te vax ñini. Tundaꞌa‑n ñayiu ya xa na jɨꞌɨn‑i ñuu kuechi xndaxio yatni xa njueen koio‑i xa kaxdini‑i.
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias, e comprem comida para si.
16 N‑jaꞌan‑ia: —Ña kidayɨka‑i xa jɨꞌɨn koio‑i xa njueen‑i xa kaxi‑i. Juñaꞌa koio xa na kaxi‑i.
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Te ka xiaꞌan‑da: —Ñatu kueꞌe xa xneꞌe‑da vaxi xa kaxi‑ro. Oꞌon ni tila xiꞌin uu ni chaka.
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Te n‑jaꞌan‑ia: —Juan jeꞌen koio.
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 N‑taꞌu tniu‑ia xa na nkoo koio ñayiu jan nuu ite. N‑tnɨɨ‑ia oꞌon tila jan xiꞌin nduu chaka jan te n‑nukondeꞌa‑ia andɨu te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila jan te n‑taxi‑ia ntdaa daña, se dakuaꞌa ñaꞌa‑ia, xa dakexio‑da nuu ñayiu xyuku jan.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos à multidão.
20 N‑ka xaxi‑da ntdaa‑da xiꞌin ñayiu jan xa nde n‑ka chitu xiti‑da xiꞌin‑i. Te n‑ka nadataka‑da pedazo n‑ka kendoo te n‑ka dachitu‑da uxi uu yɨka.
20 E comeram todos, e saciaramse; e levantaram dos pedaços, que sobejaram, doze alcofas cheias.
21 N‑ka xaxi naxa oꞌon mil seyɨɨ. Dɨuni n‑ka xaxi ñadɨꞌɨ xiꞌin daꞌya‑ña, ko ña n‑ka kaꞌu‑da‑ña xiꞌin daꞌya‑ña.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Ijan dada n‑jaꞌan‑ia nuu ntdaa mee‑da xa na ndeé koio‑da barcu xa na nangondita koio‑da nɨni xiaꞌan‑ia nuu ñayiu xa nangondita koio‑i; nuꞌu‑i veꞌe‑i. Te duꞌa n‑ka kida‑da.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco, e fossem adiante para o outro lado, enquanto despedia a multidão.
23 Nu n‑yaꞌa n‑jaꞌan‑ia xa ndixi koio ñayiu, te juaꞌan mee ni‑ia yuku xa kajan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. Nu n‑kunee dani tuu naꞌi‑ia ijan.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar, à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Xñutuu daña xiti barcu xa ka ndixi‑da. Nu n‑ka kudava‑da xiꞌin barcu nuu mar, ndeꞌe xe kandava barcu nuu ndute, chi yo ndeꞌe kane tachi.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário;
25 Antecas xa tuu, n‑ka xini‑da‑ia xa xika‑ia nuu mar, te duꞌa juan xee‑ia do nuu ka ndixi‑da. Yo n‑ka yuꞌu‑da. N‑ka xiaꞌan tnaꞌa‑da xa anu kuu xa n‑ka xini‑da. Xaxeꞌe xa yo n‑ka yuꞌu‑da xee n‑ka kana‑da.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, andan-do por cima do mar.
26 — ausente —
26 E os discípulos, vendo-o an-dando sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram com medo.
27 Dana ini n‑jaꞌan‑ia nuu‑da: —Maxku yuꞌu koio‑n. Maxku chi ini koio‑n. Mee‑r kuu Jesús.
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Te xiaꞌan Spedru nuu‑ia: —Maestru, nu ndaa xa mee‑n kuu Jesús, kada‑n xa na kaka‑da nuu ndute xa na xetnaꞌa ñaꞌa‑da.
28 E respondeu-lhe Pedro, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Neꞌe. N‑nane Spedru barcu te n‑xika‑s nuu mar te n‑kuyatni‑s nuu‑ia.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 N‑xini Spedru xa yo kane tachi te ndeꞌe xe kandava ndute. Nu n‑xini‑s xijan, te n‑yuꞌu‑s. N‑kixeꞌe nduxi‑s nuu‑te te xee n‑kana‑s: —Maestru, dakaku ñaꞌa‑n.
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Ñama n‑dakaa Jesús ndaꞌa‑ia te n‑tnɨɨ‑ia Spedru. Xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Ñatu kukanu ini ñaꞌa vaꞌa‑n. ¿Nakuenda n‑xe tnɨɨ anu‑n?
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 N‑ndaa‑s xiꞌin Jesús barcu. Dana ini n‑nujuiin tachi xa n‑kane‑i.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Nu n‑ndeé‑ia barcu, n‑ka xe juiin xiti‑da nuu‑ia xa n‑ka ndadakaꞌnu‑da‑ia. Ka xiaꞌan‑da: —Xandaa xakuiti xa dɨu‑n kuu Daꞌya Yɨɨ Ianyuux.
33 Então aproximaram-se os que estavam no barco, e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 N‑ka yaꞌa‑da xiꞌin‑ia xiꞌin barcu jan ɨnka lado yuꞌu mar, te n‑ka xee‑da yatni nuu nani Genesaret.
34 E, tendo passado para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 N‑ka najini ñayiu ñuu ijan Jesús, te n‑ka xian tnuꞌu‑i ñayiu dava ka ñuu xndatuu yuꞌu mar katuu yatni ñuu‑i xa n‑xee Jesús ijan. Nu n‑ka teku ñayiu ijan xijan, te xndeka‑i ñayiu ka kuꞌu n‑ka xee nuu‑ia.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Yo n‑ka xijan taꞌu‑i nuu‑ia xa na juejoon‑ia xa juini nga ndɨkɨ xeꞌe daꞌma‑ia na tnɨɨ‑i. N‑xejoon‑ia, te n‑ka ndvaꞌa‑i ntdaa‑i.
36 E rogavam-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua roupa; e todos os que a tocavam ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.