Mateus 14
Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs ARIB
1 Tiempu ijan n‑xite ndodo xa jaꞌan Jesús, te n‑teku Herodes, se taxnuni xa kida Jesús.
1 Naquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu a fama de Jesus,
2 N‑jaꞌan‑s nuu se ka xinokuechi nuu‑s: —Dɨu‑s kuu Sua Bautista. N‑nandoto‑s. Xijan kuu xa kuaꞌa‑s kada‑s milagru —kuu Herodes, n‑xiaꞌan‑s.
2 e disse aos seus cortesãos: Este é João, o Batista; ele ressuscitou dentre os mortos, e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
3 Duꞌa n‑kuu xa n‑xiꞌí Sua. N‑tnɨɨ Herodes‑sɨ. N‑duku ñaꞌa‑s te n‑chindiꞌu ñaꞌa‑s vekaa xaxeꞌe xa n‑jaꞌan Sua nuu‑s xa ñatu n‑jandixa‑s ley Ianyuux. Daa n‑jaꞌan Sua nuu‑s, chi tuu‑s xiꞌin Herodías, ñá kuu ñadɨꞌɨ ñani‑s, se nani Slipe.
3 Pois Herodes havia prendido a João, e, maniatando-o, o guardara no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Felipe;
4 — ausente —
4 porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 N‑kuu Herodes xa kaꞌni‑s Sua, ko n‑yuꞌu‑s xa ndandita koio ñayiu distrito ijan, chi ka xini‑i xa Sua n‑kuu se jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu.
5 E queria matá-lo, mas temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Kɨu n‑naxee yoo kɨu n‑kaku Herodes, daa n‑xataxeꞌe daꞌya dɨꞌɨ Herodías nuu se xtuu viko‑s, te yo n‑tna ini‑s xa xataxeꞌe‑i.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, a filha de Herodias dançou no meio dos convivas, e agradou a Herodes,
7 Xijan kuu xa n‑kida‑s uxi dɨkɨ ndaꞌa‑s xa n‑chinaa‑s xa davaꞌa nga xa kajan‑i juñaꞌa‑s.
7 pelo que este prometeu com juramento dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Te n‑jaꞌan dɨꞌɨ‑i nuu‑i xa na kajan‑i dɨkɨ Sua. Te daa xiaꞌan‑i nuu Herodes: —Na kava ndodo dɨkɨ Sua Bautista ɨɨn nuu koꞌo, te taxi‑n —kuu‑i, xiaꞌan‑i.
8 E instigada por sua mãe, disse ela: Dá-me aqui num prato a cabeça de João, o Batista.
9 Yo n‑tnau ini Herodes, te n‑chi ini‑s, ko xaxeꞌe xa n‑chinaa‑s xiꞌin xaxeꞌe xa n‑ka teku se ka xaxdeꞌñu xiꞌin‑s xa n‑chinaa‑s, xijan kuu xa n‑taꞌu tniu‑s nuu se ka xinokuechi nuu‑s xa na kaꞌnde‑s dɨkɨ Sua, te na juñaꞌa koio‑s dɨkɨ‑s dichi ijan.
9 Entristeceu-se, então, o rei; mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse,
10 — ausente —
10 e mandou degolar a João no cárcere;
11 Neꞌe ɨɨn‑s koꞌo kandodo dɨkɨ Sua n‑naxee, te n‑xiaꞌan‑s‑yɨ, te neꞌe‑i koꞌo kandodo dɨkɨ‑s juaꞌan nuu dɨꞌɨ‑i.
11 e a cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou para a sua mãe.
12 Se n‑dakuaꞌa Sua n‑ka xe kineꞌe ñaꞌa‑s vekaa, te n‑ka xe kuxi ñaꞌa‑s. Ijan dada n‑ka xe juña tnuꞌu‑s Jesús xa daa n‑yaꞌa.
12 Então vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Nu n‑teku Jesús xa n‑xiꞌí Sua, te n‑ndeé‑ia barcu. Mee ni‑ia juaꞌan nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau. Nu n‑ka teku ñayiu xndaxio ñuu ijan xa xá juaꞌan‑ia, te n‑ka xiko nduu‑i yuꞌu mar xa xndijun‑i‑ia juaꞌan, te daña, se n‑dakuaꞌa ñaꞌa‑ia, xndijun‑da‑ia juaꞌan koio xiꞌin ɨnka barcu.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um, lugar deserto, à parte; e quando as multidões o souberam, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Nu n‑kane‑ia barcu, te n‑xini‑ia kueꞌe ñayiu xyuku ijan. N‑kundaꞌu ini‑ia‑i, te n‑ndadavaꞌa‑ia ñayiu ka kuꞌu.
14 E ele, ao desembarcar, viu uma grande multidão; e, compadecendo-se dela, curou os seus enfermos.
15 Nu n‑kundiꞌi ngandii, te n‑ka xetuꞌa ntdaa‑da‑ia. Ka xiaꞌan‑da: —Ñayo ñayiu io yaꞌa ka diko xa jueen‑ro xa kaxi‑ro te vax ñini. Tundaꞌa‑n ñayiu ya xa na jɨꞌɨn‑i ñuu kuechi xndaxio yatni xa njueen koio‑i xa kaxdini‑i.
15 Chegada a tarde, aproximaram-se dele os discípulos, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já passada; despede as multidões, para que vão às aldeias, e comprem o que comer.
16 N‑jaꞌan‑ia: —Ña kidayɨka‑i xa jɨꞌɨn koio‑i xa njueen‑i xa kaxi‑i. Juñaꞌa koio xa na kaxi‑i.
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam ir embora; dai-lhes vós de comer.
17 Te ka xiaꞌan‑da: —Ñatu kueꞌe xa xneꞌe‑da vaxi xa kaxi‑ro. Oꞌon ni tila xiꞌin uu ni chaka.
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Te n‑jaꞌan‑ia: —Juan jeꞌen koio.
18 E ele disse: trazei-mos aqui.
19 N‑taꞌu tniu‑ia xa na nkoo koio ñayiu jan nuu ite. N‑tnɨɨ‑ia oꞌon tila jan xiꞌin nduu chaka jan te n‑nukondeꞌa‑ia andɨu te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila jan te n‑taxi‑ia ntdaa daña, se dakuaꞌa ñaꞌa‑ia, xa dakexio‑da nuu ñayiu xyuku jan.
19 Tendo mandado às multidões que se reclinassem sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos às multidões.
20 N‑ka xaxi‑da ntdaa‑da xiꞌin ñayiu jan xa nde n‑ka chitu xiti‑da xiꞌin‑i. Te n‑ka nadataka‑da pedazo n‑ka kendoo te n‑ka dachitu‑da uxi uu yɨka.
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram levantaram doze cestos cheios.
21 N‑ka xaxi naxa oꞌon mil seyɨɨ. Dɨuni n‑ka xaxi ñadɨꞌɨ xiꞌin daꞌya‑ña, ko ña n‑ka kaꞌu‑da‑ña xiꞌin daꞌya‑ña.
21 Ora, os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Ijan dada n‑jaꞌan‑ia nuu ntdaa mee‑da xa na ndeé koio‑da barcu xa na nangondita koio‑da nɨni xiaꞌan‑ia nuu ñayiu xa nangondita koio‑i; nuꞌu‑i veꞌe‑i. Te duꞌa n‑ka kida‑da.
22 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Nu n‑yaꞌa n‑jaꞌan‑ia xa ndixi koio ñayiu, te juaꞌan mee ni‑ia yuku xa kajan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. Nu n‑kunee dani tuu naꞌi‑ia ijan.
23 Tendo-as despedido, subiu ao monte para orar à parte. Ao anoitecer, estava ali sozinho.
24 Xñutuu daña xiti barcu xa ka ndixi‑da. Nu n‑ka kudava‑da xiꞌin barcu nuu mar, ndeꞌe xe kandava barcu nuu ndute, chi yo ndeꞌe kane tachi.
24 Entrementes, o barco já estava a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Antecas xa tuu, n‑ka xini‑da‑ia xa xika‑ia nuu mar, te duꞌa juan xee‑ia do nuu ka ndixi‑da. Yo n‑ka yuꞌu‑da. N‑ka xiaꞌan tnaꞌa‑da xa anu kuu xa n‑ka xini‑da. Xaxeꞌe xa yo n‑ka yuꞌu‑da xee n‑ka kana‑da.
25 À quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando sobre o mar.
26 — ausente —
26 Os discípulos, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, assustaram-se e disseram: É um fantasma. E gritaram de medo.
27 Dana ini n‑jaꞌan‑ia nuu‑da: —Maxku yuꞌu koio‑n. Maxku chi ini koio‑n. Mee‑r kuu Jesús.
27 Jesus, porém, imediatamente lhes falou, dizendo: Tende ânimo; sou eu; não temais.
28 Te xiaꞌan Spedru nuu‑ia: —Maestru, nu ndaa xa mee‑n kuu Jesús, kada‑n xa na kaka‑da nuu ndute xa na xetnaꞌa ñaꞌa‑da.
28 Respondeu-lhe Pedro: Senhor! se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 Xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Neꞌe. N‑nane Spedru barcu te n‑xika‑s nuu mar te n‑kuyatni‑s nuu‑ia.
29 Disse-lhe ele: Vem. Pedro, descendo do barco, e andando sobre as águas, foi ao encontro de Jesus.
30 N‑xini Spedru xa yo kane tachi te ndeꞌe xe kandava ndute. Nu n‑xini‑s xijan, te n‑yuꞌu‑s. N‑kixeꞌe nduxi‑s nuu‑te te xee n‑kana‑s: —Maestru, dakaku ñaꞌa‑n.
30 Mas, sentindo o vento, teve medo; e, começando a submergir, clamou: Senhor, salva-me.
31 Ñama n‑dakaa Jesús ndaꞌa‑ia te n‑tnɨɨ‑ia Spedru. Xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Ñatu kukanu ini ñaꞌa vaꞌa‑n. ¿Nakuenda n‑xe tnɨɨ anu‑n?
31 Imediatamente estendeu Jesus a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 N‑ndaa‑s xiꞌin Jesús barcu. Dana ini n‑nujuiin tachi xa n‑kane‑i.
32 E logo que subiram para o barco, o vento cessou.
33 Nu n‑ndeé‑ia barcu, n‑ka xe juiin xiti‑da nuu‑ia xa n‑ka ndadakaꞌnu‑da‑ia. Ka xiaꞌan‑da: —Xandaa xakuiti xa dɨu‑n kuu Daꞌya Yɨɨ Ianyuux.
33 Então os que estavam no barco adoraram-no, dizendo: Verdadeiramente tu és Filho de Deus.
34 N‑ka yaꞌa‑da xiꞌin‑ia xiꞌin barcu jan ɨnka lado yuꞌu mar, te n‑ka xee‑da yatni nuu nani Genesaret.
34 Ora, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré.
35 N‑ka najini ñayiu ñuu ijan Jesús, te n‑ka xian tnuꞌu‑i ñayiu dava ka ñuu xndatuu yuꞌu mar katuu yatni ñuu‑i xa n‑xee Jesús ijan. Nu n‑ka teku ñayiu ijan xijan, te xndeka‑i ñayiu ka kuꞌu n‑ka xee nuu‑ia.
35 Quando os homens daquele lugar o reconheceram, mandaram por toda aquela circunvizinhança, e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 Yo n‑ka xijan taꞌu‑i nuu‑ia xa na juejoon‑ia xa juini nga ndɨkɨ xeꞌe daꞌma‑ia na tnɨɨ‑i. N‑xejoon‑ia, te n‑ka ndvaꞌa‑i ntdaa‑i.
36 e rogaram-lhe que apenas os deixasse tocar a orla do seu manto; e todos os que a tocaram ficaram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.