Marcos 10
Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs NVT
1 Ijan n‑kee Jesús, te n‑xee‑ia distrito Judea nde ɨnka lado deꞌva Jordán. N‑ka taka kueꞌe xa kueꞌe ñayiu ijan, te ɨnka vuelta n‑kixeꞌe Jesús xa dakuaꞌa‑ia‑i.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 N‑ka kuyatni se fariseu, xa kototnuni‑s‑ia, te n‑xijan tnuꞌu‑s‑ia: —¿Vatuka xa dandoo ɨɨn seyɨɨ ñadɨꞌɨ‑s, a ñaꞌa u?
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 N‑xiaꞌan‑ia: —¿Nax n‑taꞌu tniu Moisés?
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 N‑ka xiaꞌan‑s: —N‑xejoon Moisés xa kadavaꞌa ɨɨn seyɨɨ ɨɨn tutu xa dandoo‑s ñadɨꞌɨ‑s.
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 N‑xiaꞌan Jesús: —Xaxeꞌe xa unu xee ini‑n n‑kidavaꞌa Moisés tnuꞌu taꞌu tniu yaꞌa.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Ko kiꞌna nuu, na n‑kidavaꞌa Ianyuux ntdaa xa io, “n‑kidavaꞌa‑ia seyɨɨ xiꞌin ñadɨꞌɨ”.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 “Xijan kuu xa dandoo seyɨɨ taa‑s, dɨꞌɨ‑s, xa kutuu‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ n‑tnundaꞌa xiꞌin‑s.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Te mee‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s, nduu‑s xiꞌin‑ña, kuu idini ñayiu. Ñatuka kuu‑s uu ñayiu, chi idini ñayiu n‑nduu‑s.”
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 N‑kida Ianyuux xa idini ñayiu ka kuu‑s, te xijan kuu xa maxku kada ni ɨɨn ñayiu xa dandoo tnaꞌa‑s.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Ɨnka vuelta xiti veꞌe, n‑ka xijan tnuꞌu se dakuaꞌa Jesús nax juini kachi tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 N‑xiaꞌan‑ia: —Nux dandoo ɨɨn seyɨɨ ñadɨꞌɨ‑s, te natnundaꞌa‑s xiꞌin ɨnka ñadɨꞌɨ, kida‑s kuechi nuu ñadɨꞌɨ kiꞌna nuu.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Te nux dandoo ɨɨn ñadɨꞌɨ yɨɨ‑ña, te natnundaꞌa‑ña xiꞌin ɨnka seyɨɨ, dɨuni kida‑ña kuechi tuku.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Te ijan xndeka ñayiu sekuechi xiꞌin dichi kuechi nuu Jesús, xa kajan ndodo‑ia ndaꞌa‑ia dɨkɨ‑s. Ko se dakuaꞌa‑ia n‑ka kudeen nuu ñayiu jan.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Na n‑xini Jesús nax ka kida se dakuaꞌa‑ia, n‑kiti ini‑ia. N‑xiaꞌan‑ia: —Juejoon xa na kix naꞌi sekuechi, dichi kuechi nuu mee‑r, maxku kudeen ka‑n nuu ñayiu de. Chi ná kuu sekuechi, dichi kuechi yaꞌa, da kuu ñayiu kutuu vaꞌa nuu taxnuni Ianyuux.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Io xa ku kuu koio ñayiu ná kuu sekuechi, dichi kuechi yaꞌa. Ndeda ɨɨn ñayiu ma juejoon xa taxnuni Ianyuux anu‑i, nuncas ma kuaꞌa‑i xa kutuu vaꞌa‑i xiꞌin Ianyuux.
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 N‑nundee‑ia sekuechi xiꞌin dichi kuechi jan, te n‑xajan ndodo ndaꞌa‑ia dɨkɨ‑s, te n‑xiaꞌan‑ia: —Na kada Ianyuux xa kutuu vaꞌa koio‑n ntdaa‑n.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Na n‑kee Jesús xa jɨꞌɨn‑ia, te xino ɨɨn seyɨɨ vaxi ichi ijan. N‑xe juiin xiti‑s nuu Jesús, te n‑xijan tnuꞌu‑s: —Maestru vaꞌa, ¿nax kada‑da xa niꞌi‑da xa kutuu‑da xiꞌin Ianyuux kuia ma jɨn ndɨꞌɨ?
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 N‑xiaꞌan Jesús: —¿Nakuenda jaꞌan‑n xa vaꞌa mee‑r? Ni ɨɨn ñayiu ña vaꞌa. Idini Ianyuux vaꞌa.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Vaꞌa xini‑n tnuꞌu n‑taꞌu tniu Moisés: “Maxku kaꞌni‑n ndɨyɨ. Maxku dandoo‑n ñadɨꞌɨ‑n xa kidi‑n xiꞌin ɨnka ñadɨꞌɨ. Maxku duꞌu‑n. Maxku tekuechi‑n ñayiu tnuꞌu ña ndaa. Maxku dandaꞌu‑n ñayiu. Koo xañuꞌu nuu taa‑n, nuu dɨꞌɨ‑n.”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 N‑xiaꞌan‑s: —Maestru, ntdaa xaꞌa kida‑da nde na luchi‑da.
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Ndeꞌa Jesús se ijan, te n‑xemani‑ia‑s, te n‑jaꞌan‑ia: —Idinga xa io xa kada‑n. Juaꞌan, te diko‑n ntdaa xaxii‑n, te juñaꞌa‑n nuu ñayiu kundaꞌu. Te niꞌi‑n xa vaꞌa ka andɨu. Neꞌe, te doko‑n curuxi, ná doko ɨɨn seyɨɨ curuxi‑s xa kuitakaa‑s, te kunduu‑n xiꞌin mee‑r.
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Ko se ijan, na n‑teku‑s tnuꞌu Jesús, te yo n‑kukoꞌyo ini‑s. Tnau ini‑s juaꞌan‑s, chi kueꞌe xaxii‑s io.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Ndeꞌa Jesús nuu ntdaa se dakuaꞌa‑ia xtuu ijan, te n‑xiaꞌan‑ia: —Naka uꞌu kuaꞌa se kuika xa xee‑s nuu taxnuni Ianyuux.
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Te n‑ka yuꞌu se dakuaꞌa‑ia xaxeꞌe tnuꞌu‑ia. Ɨnka vuelta n‑jaꞌan‑ia: —Daꞌya‑r, naka uꞌu kuaꞌa ñayiu nevaꞌa kueꞌe xaxii‑i, xa kɨu‑i nde nuu taxnuni Ianyuux.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Yo uꞌu xa yaꞌa kɨtɨ nani camello yau yɨkɨ kiku, ko uꞌu ka xa kɨu ɨɨn se kuika nde nuu taxnuni Ianyuux.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Loko n‑ka yuꞌu se dakuaꞌa‑ia. N‑ka xijan tnuꞌu tnaꞌa‑s: —Xijan kuu xa, ¿jundu kuaꞌa xa dakaku‑i mee‑i, xa ma jɨꞌɨn‑i andea?
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 N‑nukondeꞌa Jesús se ijan, te n‑xiaꞌan‑ia: —Meni mee ñayiu, ña kuaꞌa‑i xa dakaku‑i mee‑i, ko Ianyuux, joon, kuaꞌa‑ia xa dakaku‑ia‑i. Chi ntdaa xa kuaꞌa Ianyuux xa kada‑ia.
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 N‑kixeꞌe Spedru xa jaꞌan‑s nuu‑ia: —Mee‑da, n‑ka dandoo‑da ntdaa, xa kunduu‑da xiꞌin mee‑n.
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 N‑xiaꞌan Jesús: —Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Ɨɨn seyɨɨ, nux n‑dandoo‑s veꞌe‑s a ñani‑s a kuꞌa‑s a dɨꞌɨ‑s a taa‑s a ñadɨꞌɨ‑s a daꞌya‑s a xaxii‑s, xaxeꞌe mee‑r xiꞌin xaxeꞌe tnuꞌu Ianyuux, te kueꞌe ka natnɨɨ‑s.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 Nde ɨɨn cientu ka veꞌe, ñani‑s, kuꞌa‑s, dɨꞌɨ‑s, daꞌya‑s, xaxii‑s natnɨɨ‑s, juini ka kida uꞌu ñaꞌa ñayiu mee‑s. Antecas xa ndixi mee‑r, natnɨɨ‑s ntdaa xijan, te na ndixi‑r, kutuu vaꞌa‑s xiꞌin Ianyuux kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Kueꞌe ñayiu xndodo nuu vitna, ko kɨu ijan dɨu‑i nukuitandijun koio. Te ñayiu xndijun koio vitna, dɨu‑i nujuindodo nuu koio kɨu ijan.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Te ka xika Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia juaꞌan ichi xe xee nde ñuu Jerusalén. Ndodo nuu Jesús, te n‑ka yuꞌu se dakuaꞌa‑ia. Xndijun‑s‑ia, te n‑ka yuꞌu‑s. Ɨnka vuelta ndeka dɨɨn‑ia n‑uxi uu se dakuaꞌa‑ia juaꞌan, te n‑kixeꞌe‑ia xa jaꞌan‑ia nuu‑s nax yaꞌa‑ia.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 N‑xiaꞌan‑ia: —Vitna, jɨn xee‑ro Jerusalén, te diko ɨɨn seyɨɨ Se kuu ñani tnaꞌa ñayiu, nuu dutu ka taxnuni, xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés. Taꞌu tniu koio‑s xa kuú Se kuu ñani tnaꞌa ñayiu, te kandeka ñaꞌa‑s jɨꞌɨn nuu ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Kada koio ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel xa januu, te tudɨɨ ñaꞌa koio‑i. Chirrión ñɨɨ janñaꞌa‑i, te kaꞌni ñaꞌa‑i. Ko nuu uni kɨu, nandoto‑s.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Ijan dada, n‑ka kuyatni Jacobo xiꞌin Sua nuu Jesús. Daꞌya yɨɨ Zebedeo ka kuu‑s. Te n‑ka jaꞌan‑s: —Maestru, ka juini‑da xa kada ñaꞌa‑n davaꞌa nga xa kajan‑da nuu‑n.
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 N‑xiaꞌan‑ia: —¿Nax ka juini‑n xa kada‑r xaxeꞌe‑n?
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 N‑ka jaꞌan‑s: —Juejoon‑n xa ɨɨn‑da nkoo ndaꞌa kuaꞌa‑n, te ɨnka‑da nkoo ndaꞌa datni‑n, hora na taxnuni‑n.
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 N‑xiaꞌan‑ia: —Ña ka kutnuni ini‑n nax ka xijan‑n. ¿Kuaꞌa‑n xa kueꞌe vida yaꞌa koio mee‑n, ná kueꞌe vida yaꞌa mee‑r a? Xa kueꞌe vida yaꞌa mee‑r, kuu ná kuu xa koꞌo‑r ɨɨn taxa ñuꞌu ɨɨn xa yo ndeꞌe ua. Kuu ná kuu xa dajuendute ñaꞌa se diko ñaꞌa. ¿Kuaꞌa‑n xa kundee ini mee‑n, nux duꞌa koo a?
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 N‑ka xiaꞌan‑s: —Joon, kuaꞌa‑da. N‑xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Xandaa kuu xa kueꞌe vida yaꞌa koio mee‑n, ná kueꞌe vida yaꞌa mee‑r. Nani kada ñaꞌa koio‑s mee‑r, dani kada ñaꞌa koio‑s mee‑n. Kuu ná kuu xa kada koio‑s xa koꞌo‑n ɨɨn xa ua, te kuu ná kuu xa dajuendute ñaꞌa koio‑s mee‑n tuku.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Ko ma jaꞌan mee‑r jundu nkoo ndaꞌa kuaꞌa‑r, te jundu nkoo ndaꞌa datni‑r. Ntdaa xá io tuꞌa, te mee Taa‑r jaꞌan jundu nkoo ijan.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Na n‑ka teku uxi ka‑s nax n‑ka xijan Jacobo xiꞌin Sua nuu Jesús, te n‑ka kixeꞌe‑s xa kiti ini‑s nuu‑s.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 N‑kana Jesús uxi ka se ijan xa xee koio‑s nuu‑ia, te n‑xiaꞌan‑ia: —Xini‑n nax ka kida se taxnuni nuu ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel. Io xa koo koio ntdaa ñayiu xañuꞌu nuu‑s. Ka kunuu‑s nuu ñayiu. Se kunxaꞌnu ka ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel, yo ndeꞌe ka taꞌu tniu‑s nuu ñayiu.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Ko mee‑n, maxku duꞌa kada koio‑n. Ndeda ɨɨn‑n juini xa kunxaꞌnu ka‑n, io xa junukuechi‑n nuu ntdaa‑n.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Ndeda ɨɨn‑n juini xa juindodo nuu‑n nuu ntdaa‑n, io xa kadatniu duꞌa‑n nuu dava ka‑n.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Nde Se kuu ñani tnaꞌa ñayiu, ña n‑kixee‑s xa junukuechi ñayiu nuu mee‑s. Chi n‑kixee‑s xa junukuechi mee‑s nuu ñayiu. N‑kixee‑s xa chiyaꞌu‑s kuechi ñayiu. Kuú mee‑s, xa maxku kuú koio ñayiu xiꞌin kuechi‑i.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Ijan n‑kee‑ia, te n‑xee‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia ñuu nani Jericó. Ijan n‑ndee‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, te kueꞌe xa kueꞌe ñayiu. Ɨɨn xio ichi ijan nukoo ɨɨn seyɨɨ nani Bartimeo. Daꞌya yɨɨ Timoteo kuu‑s. Se kuaa kuu‑s, te xijan ndaꞌu‑s ñayiu ka yaꞌa ichi ijan.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Na n‑teku‑s xa yaꞌa Jesús, se Nazaret, ichi ijan, n‑kixeꞌe‑s xa kana xee‑s. N‑jaꞌan‑s: —¡Jesús, daꞌya dana se kunxaꞌnu ka David, kundau ini ñaꞌa‑n!
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 N‑ka kudeen kueꞌe ñayiu jan nuu‑s, xa maxku kana ka‑s, ko niꞌi ka n‑kana xee‑s: —¡Daꞌya dana se kunxaꞌnu ka David, kundau ini ñaꞌa‑n!
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Nujuiin Jesús, n‑xiaꞌan‑ia: —Kana‑s, na kixi‑s. N‑ka kana‑s se kuaa. N‑ka jaꞌan‑s: —Koo kaꞌnu anu‑n. Chi kana ñaꞌa‑ia mee‑n.
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 N‑dajane‑s doo‑s, te tunga n‑ndojuiin‑s, xa xee‑s nuu Jesús.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 N‑jaꞌan Jesús nuu‑s: —¿Nax juini‑n xa kada‑r xaxeꞌe‑n? N‑xiaꞌan se kuaa: —Maestru, juini‑da xa nukondeꞌa‑da.
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 N‑xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Juan nuꞌu veꞌe‑n. Xaxeꞌe xa jandixa ñaꞌa‑n, n‑ndvaꞌa‑n vitna. Hora ijan ni n‑nukondeꞌa‑s, te n‑xe kuitandijun‑s Jesús juaꞌan ichi.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.