João 11
Katcha (XTC) vs VC
1 A maara tümmü ömöꞌdï inggide ana eere aꞌda Liyasiri ama Beet Aniya, ama daara tammo Mariyom nja ïnye tammo oono Marsa.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 A Mariyom mo, oogo mungngo muuru kondho ka Yasu ka uune matakuppu ana awu tiya oono, örre yoono iꞌi yungngo amaara, ana eere aꞌda Liyasiri.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Mïkïrï Mariyom nja Marsa ka kürünü ka Yasu kiki iini, “Ka Uugaara, teefe ma oꞌo yüüdü ka asaasa iꞌi ya amaara.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Ka Yasu ka föönyö tumma no ya iki, “Taalo maara ma inde oogo miini, lakiini tïdhïndhï ma Masala, amang ka ꞌBiiꞌbala ma Masala tïdhïndhï iini.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 A Yasu tagasaasa Marsa nja ïnye tammo oono nja Liyasiri.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Lakiini iꞌi ütü kanna ïïyü kide naganuuru keera kini ka aföönyö aꞌda Liyasiri amaara,
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 ïkïrï ka tiki a kadalaadene tanno iini, “Aaga öꞌdö ungngo tapadaga co Yahüüdiya.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ïkïrï kadalaadene niini ka tiki iini, “Ka Tatalaana kete kungngo kasaasa Yahüüdü tiidi oꞌo a nïïgïsï ara oꞌo tagapadaga co kanna afeꞌde?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Ïkïrï ka tiki aꞌda, “Taalo uuru ka unggodho ka ndanaaya kadaꞌbaaga kafünü eera? Ömöꞌdï ka tunggeene uuru kungngo taalo ataseene kudumma iini ka adïnö ka töyeene ma ꞌbüdhülü nyeꞌdꞌde.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ömöꞌdï ya unggeene ooso kungngo ya, ataseene kudumma töyeene ka titaalo kini.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Iki nggeege assa ka tafada iki eene, “Teefe ma angnga Liyasiri arigide, aꞌa tunggeene naco tiji iꞌi.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Ïkïrï kadalaadene ka tiki iini, “Uugaara, üürü iꞌi arigide ya ara taꞌdiila.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Yasu ageema tumma inde taalo tarigide ma timinꞌda, kiki kide aꞌda füngngö ma tarigide ünꞌdügüngngö.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Ïkïrï Yasu ka tirina eene dhorro, “Liyasiri eyi,
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 kaꞌdiila oona eede kudumma aaga amang kada tamma aꞌda taalo aꞌa naganna kanna nja iini, aaga fïkïꞌdö angnga co kini kanna.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Ïkïrï Tööma yeene ka tümmünü iꞌi aꞌda Miiso ya, ka tiki a köje tanno a kadalaadene no, “Kico tekere angnga co takaaya nja iini.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Ïkïrï Yasu ka ala kanna aduna Liyasiri ka la ma oofo andatïïmö füngngö egïïsö.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 A Beet Aniya ma kuꞌbꞌba ka Örsaliim ana nameele keera,
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 a Yahüüdü kadhabbu köꞌdö ka fara kuuꞌbu Marsa nja Mariyom eege ka eedi kidhi oona kuꞌbu ma örre tiya eene.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Mïkïrï Marsa ka föönyö aꞌda Yasu inni öꞌdö ya, mïkïrï ka ööꞌdö kürö marogo kini ara Mariyom ka tütü ka ꞌbügöörï.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 A Marsa tïkïrï ka tiki a Yasu, “Ka Uugaara, üdü ka taganna kita, taalo örre yeede ara takeyi.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Lakiini nütü aꞌa ka tussu aꞌda ara Masala tanangnga nïïmö yüüdü ka asaasa kono ya oꞌo.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ïkïrï Yasu ka tiki oono, “Ara örre yüüdü tafïkïꞌdö ka inde afeꞌde.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Mïkïrï Marsa ka tiki iini, “Nussu aꞌa aꞌda atafïkïꞌdö ka inde ka uuru ma tafïkïꞌdö tanno eere no.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Ïkïrï Yasu ka tiki oono, “Aꞌa nungngo na tefe ka ꞌdï nja tafïkïꞌdö. Ömöꞌdï ya amma kede ya ara tefe ka ꞌdï, munda kini kara teyi.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ömöꞌdï ya efe ka ꞌdï amma kede ya, taalo teyi. Namma oꞌo ka tumma tanno?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Miki iini, “Ïï, namma aꞌa Tatalaana, namma aꞌa aꞌda oꞌo na Almasiihi, ꞌBiiꞌbala ma Masala ya atöꞌdö ka ꞌbüdhülü ya.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Ka Marsa ka tiraana nggeege ya, mïkïrï ka tafada maco ka Mariyom matagümmünü oogo mayaaya oogo miki, “Öꞌdö Tatalaana asaasa ꞌbuugu ma oꞌo.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 A Mariyom tïkïrï ka fïkïꞌdö kono ka taföönyö tumma no, marooro ka tunggeene maco ka Yasu.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Aꞌda üfürü Yasu tala daara aleefe ka ꞌbuugu tiya Marsa ka takoreene nja iini kide ya.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Ka Yahüüdü na kööꞌdö kafara ka Mariyom ka ꞌdï no, kasala oogo ka fïkïꞌdö areere maco kürö, kuurna oogo keere, kiki kide aꞌda oogo ma co la ma oofo tafara kide.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 A Mariyom töꞌdö ka ꞌbuugu tiya Yasu ka taganna kide ya, kono ka tasala Yasu ya, müürü kini kidha ana küüge miki iini, “Ka Tatalaana, küdü ka taganna kita taalo örre yeede ara takeyi.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Aga Yasu ka iji oogo ka fara a Yahüüdü na ööꞌdö nja oono no tafara nja oono, oona töꞌdö kini koꞌdo angooro tümmü iꞌi a koronggore.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Ïkïrï ka tiki, “Katüꞌbü aaga iꞌi kiga?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 A Yasu tafara.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Ïkïrï Yahüüdü ka tiki, “Aaga assa kini agasaasa iꞌi nya.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Lakiini kadu könö kiki, “Iꞌi afaꞌda soro ka ïïye taalo atanangnga Liyasiri keefe ka ꞌdï?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Oona tangooro ka Yasu afeꞌde ööꞌdö ka la ma oofo, a mïsï mungngo ka ïnye ma tumba.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Ïkïrï ka tiki, “Aaga kürünügü mïsï keere.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Ïkïrï Yasu ka tiki oono, “Taalo aꞌa niki oꞌo aꞌda küdü ka tamma, na oꞌo tiji tïdhïndhï na Masala?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Kïkïrï ka aꞌdina mïsï. A Yasu tassa cooꞌdo iki, “Nanangnga aꞌa taꞌdiila oꞌo Pupa yeede, kudumma üüdü ka föönyö tumma neede.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Nussu aꞌa aꞌda ara oꞌo taföönyö kede a naguuru. Lakiini aꞌa neema nggeege amang ka kadu tanno kita nja aꞌa no, tamma aꞌda oꞌo nagürünü aꞌa.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kini ka tiraana nggeege, ïkïrï ka alneege koꞌdꞌdo iki, “Liyasiri, aayu kürö.”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ömöꞌdï ya eyi ya, ïkïrï ka ööꞌdö kürö ka timiꞌdidene ka uune nja iisine ana enꞌdi adimiꞌdidene ka ïïye a tenꞌdi, ïkïrï Yasu ka tiki eene, “Aaga kildhe eema iini ka oona aaga tafa kini unggeene.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 A Yahüüdü könö kadhabbu na ööꞌdö tassa ka Mariyom no, tiji eema ya Yasu ka tagalinggo ya kamma kini.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Lakiini kadu könö ana kene keefe tadirina eema a naFariisi ma eema tiya Yasu ka tagalinggo ya.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 A naguugaara ma kaꞌboge nja naFariisi temmi ka la ma kadïïfï ma Yahüüdü ma tïïrï tumma no kiki, “Ara angnga takönynyö ana ömöꞌdï tiya, iini ka talinggo eema dhabbu keefe.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Kaja ka tafa kini nggeege ara kadu tamma kini nyeꞌdꞌde a kadu ma Rööma töꞌdö tagaꞌda anya maaja nja la ma Masala tiya aja.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ïkïrï könö ana kene ana eere aꞌda Kiyaafa ya aga uugaara ma kaꞌboge ka ürüünü tiya miini ya ka tiki, “Taalo aaga kussu nïïmö ꞌdo,
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 taalo aaga kussu aꞌda aꞌdiila ka ömöꞌdï kara teyi ka üüdü ma kadu amang ka kadu tafa taaya ïnꞌdïlï.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Lakiini Kiyaafa taalo adiri tumma no ndama eedi tiya iini, kudumma iini kada uugaara ma kaꞌboge ka ürüünü tiya miini ya, ïkïrï ka teema ussu aꞌda Yasu a teyi ka üüdü ma kadu ma Yahüüdü.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Lakiini taalo a teyi ka üüdü meene unggodho eege, lakiini ka üüdü ma kadu tanno Masala na asananjaana kuꞌbu ka ajeene no anangnga eege kada unggodho.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Ndama uuru tanno miini no kandawwa fïïnï ma tiidi iꞌi.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Nggeege taalo Yasu aga unggunaana kuꞌbu ꞌbïïnï kungngo ka söödö ma Yahüüdü, agala ka tunggeene aco a rïïfö tiya kete ka dhïïle ka anya tammo ana eere aꞌda Afraim mo, ada kamma kide nja kadalaadene tanno iini.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Aga Taanyara ma Tadaꞌda ka Erïïdö ma Yahüüdü ka ndakete ya, a kadu ma naanya ꞌdo töꞌdö ka Örsaliim ma tindinaana oona kuꞌbu aꞌda aleefe uuru ma tïrrï.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Kawwa ꞌbuugu ma Yasu kindini ajeene ka la ma Masala kiki, “Kiki aaga nya? Ara töꞌdö ka taanyara alla taalo atöꞌdö?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Ïkïrï naguugaara ma kaꞌboge nja naFariisi ka tiki aꞌda ömöꞌdï ya tussu ꞌbuugu ma Yasu ya, atiraana a kadu tümmü iꞌi.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.