João 11

Katcha (XTC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 A maara tümmü ömöꞌdï inggide ana eere aꞌda Liyasiri ama Beet Aniya, ama daara tammo Mariyom nja ïnye tammo oono Marsa.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 A Mariyom mo, oogo mungngo muuru kondho ka Yasu ka uune matakuppu ana awu tiya oono, örre yoono iꞌi yungngo amaara, ana eere aꞌda Liyasiri.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Mïkïrï Mariyom nja Marsa ka kürünü ka Yasu kiki iini, “Ka Uugaara, teefe ma oꞌo yüüdü ka asaasa iꞌi ya amaara.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ka Yasu ka föönyö tumma no ya iki, “Taalo maara ma inde oogo miini, lakiini tïdhïndhï ma Masala, amang ka ꞌBiiꞌbala ma Masala tïdhïndhï iini.”
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 A Yasu tagasaasa Marsa nja ïnye tammo oono nja Liyasiri.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Lakiini iꞌi ütü kanna ïïyü kide naganuuru keera kini ka aföönyö aꞌda Liyasiri amaara,
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 ïkïrï ka tiki a kadalaadene tanno iini, “Aaga öꞌdö ungngo tapadaga co Yahüüdiya.”
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Ïkïrï kadalaadene niini ka tiki iini, “Ka Tatalaana kete kungngo kasaasa Yahüüdü tiidi oꞌo a nïïgïsï ara oꞌo tagapadaga co kanna afeꞌde?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Ïkïrï ka tiki aꞌda, “Taalo uuru ka unggodho ka ndanaaya kadaꞌbaaga kafünü eera? Ömöꞌdï ka tunggeene uuru kungngo taalo ataseene kudumma iini ka adïnö ka töyeene ma ꞌbüdhülü nyeꞌdꞌde.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ömöꞌdï ya unggeene ooso kungngo ya, ataseene kudumma töyeene ka titaalo kini.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Iki nggeege assa ka tafada iki eene, “Teefe ma angnga Liyasiri arigide, aꞌa tunggeene naco tiji iꞌi.”
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ïkïrï kadalaadene ka tiki iini, “Uugaara, üürü iꞌi arigide ya ara taꞌdiila.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yasu ageema tumma inde taalo tarigide ma timinꞌda, kiki kide aꞌda füngngö ma tarigide ünꞌdügüngngö.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Ïkïrï Yasu ka tirina eene dhorro, “Liyasiri eyi,
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 kaꞌdiila oona eede kudumma aaga amang kada tamma aꞌda taalo aꞌa naganna kanna nja iini, aaga fïkïꞌdö angnga co kini kanna.”
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Ïkïrï Tööma yeene ka tümmünü iꞌi aꞌda Miiso ya, ka tiki a köje tanno a kadalaadene no, “Kico tekere angnga co takaaya nja iini.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Ïkïrï Yasu ka ala kanna aduna Liyasiri ka la ma oofo andatïïmö füngngö egïïsö.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 A Beet Aniya ma kuꞌbꞌba ka Örsaliim ana nameele keera,
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 a Yahüüdü kadhabbu köꞌdö ka fara kuuꞌbu Marsa nja Mariyom eege ka eedi kidhi oona kuꞌbu ma örre tiya eene.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Mïkïrï Marsa ka föönyö aꞌda Yasu inni öꞌdö ya, mïkïrï ka ööꞌdö kürö marogo kini ara Mariyom ka tütü ka ꞌbügöörï.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 A Marsa tïkïrï ka tiki a Yasu, “Ka Uugaara, üdü ka taganna kita, taalo örre yeede ara takeyi.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Lakiini nütü aꞌa ka tussu aꞌda ara Masala tanangnga nïïmö yüüdü ka asaasa kono ya oꞌo.”
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ïkïrï Yasu ka tiki oono, “Ara örre yüüdü tafïkïꞌdö ka inde afeꞌde.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Mïkïrï Marsa ka tiki iini, “Nussu aꞌa aꞌda atafïkïꞌdö ka inde ka uuru ma tafïkïꞌdö tanno eere no.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ïkïrï Yasu ka tiki oono, “Aꞌa nungngo na tefe ka ꞌdï nja tafïkïꞌdö. Ömöꞌdï ya amma kede ya ara tefe ka ꞌdï, munda kini kara teyi.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Ömöꞌdï ya efe ka ꞌdï amma kede ya, taalo teyi. Namma oꞌo ka tumma tanno?”
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Miki iini, “Ïï, namma aꞌa Tatalaana, namma aꞌa aꞌda oꞌo na Almasiihi, ꞌBiiꞌbala ma Masala ya atöꞌdö ka ꞌbüdhülü ya.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ka Marsa ka tiraana nggeege ya, mïkïrï ka tafada maco ka Mariyom matagümmünü oogo mayaaya oogo miki, “Öꞌdö Tatalaana asaasa ꞌbuugu ma oꞌo.”
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 A Mariyom tïkïrï ka fïkïꞌdö kono ka taföönyö tumma no, marooro ka tunggeene maco ka Yasu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Aꞌda üfürü Yasu tala daara aleefe ka ꞌbuugu tiya Marsa ka takoreene nja iini kide ya.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Ka Yahüüdü na kööꞌdö kafara ka Mariyom ka ꞌdï no, kasala oogo ka fïkïꞌdö areere maco kürö, kuurna oogo keere, kiki kide aꞌda oogo ma co la ma oofo tafara kide.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 A Mariyom töꞌdö ka ꞌbuugu tiya Yasu ka taganna kide ya, kono ka tasala Yasu ya, müürü kini kidha ana küüge miki iini, “Ka Tatalaana, küdü ka taganna kita taalo örre yeede ara takeyi.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Aga Yasu ka iji oogo ka fara a Yahüüdü na ööꞌdö nja oono no tafara nja oono, oona töꞌdö kini koꞌdo angooro tümmü iꞌi a koronggore.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 Ïkïrï ka tiki, “Katüꞌbü aaga iꞌi kiga?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 A Yasu tafara.
35 Jesus chorou.
36 Ïkïrï Yahüüdü ka tiki, “Aaga assa kini agasaasa iꞌi nya.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Lakiini kadu könö kiki, “Iꞌi afaꞌda soro ka ïïye taalo atanangnga Liyasiri keefe ka ꞌdï?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Oona tangooro ka Yasu afeꞌde ööꞌdö ka la ma oofo, a mïsï mungngo ka ïnye ma tumba.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ïkïrï ka tiki, “Aaga kürünügü mïsï keere.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Ïkïrï Yasu ka tiki oono, “Taalo aꞌa niki oꞌo aꞌda küdü ka tamma, na oꞌo tiji tïdhïndhï na Masala?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Kïkïrï ka aꞌdina mïsï. A Yasu tassa cooꞌdo iki, “Nanangnga aꞌa taꞌdiila oꞌo Pupa yeede, kudumma üüdü ka föönyö tumma neede.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Nussu aꞌa aꞌda ara oꞌo taföönyö kede a naguuru. Lakiini aꞌa neema nggeege amang ka kadu tanno kita nja aꞌa no, tamma aꞌda oꞌo nagürünü aꞌa.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kini ka tiraana nggeege, ïkïrï ka alneege koꞌdꞌdo iki, “Liyasiri, aayu kürö.”
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Ömöꞌdï ya eyi ya, ïkïrï ka ööꞌdö kürö ka timiꞌdidene ka uune nja iisine ana enꞌdi adimiꞌdidene ka ïïye a tenꞌdi, ïkïrï Yasu ka tiki eene, “Aaga kildhe eema iini ka oona aaga tafa kini unggeene.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 A Yahüüdü könö kadhabbu na ööꞌdö tassa ka Mariyom no, tiji eema ya Yasu ka tagalinggo ya kamma kini.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Lakiini kadu könö ana kene keefe tadirina eema a naFariisi ma eema tiya Yasu ka tagalinggo ya.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 A naguugaara ma kaꞌboge nja naFariisi temmi ka la ma kadïïfï ma Yahüüdü ma tïïrï tumma no kiki, “Ara angnga takönynyö ana ömöꞌdï tiya, iini ka talinggo eema dhabbu keefe.
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Kaja ka tafa kini nggeege ara kadu tamma kini nyeꞌdꞌde a kadu ma Rööma töꞌdö tagaꞌda anya maaja nja la ma Masala tiya aja.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ïkïrï könö ana kene ana eere aꞌda Kiyaafa ya aga uugaara ma kaꞌboge ka ürüünü tiya miini ya ka tiki, “Taalo aaga kussu nïïmö ꞌdo,
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 taalo aaga kussu aꞌda aꞌdiila ka ömöꞌdï kara teyi ka üüdü ma kadu amang ka kadu tafa taaya ïnꞌdïlï.”
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Lakiini Kiyaafa taalo adiri tumma no ndama eedi tiya iini, kudumma iini kada uugaara ma kaꞌboge ka ürüünü tiya miini ya, ïkïrï ka teema ussu aꞌda Yasu a teyi ka üüdü ma kadu ma Yahüüdü.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Lakiini taalo a teyi ka üüdü meene unggodho eege, lakiini ka üüdü ma kadu tanno Masala na asananjaana kuꞌbu ka ajeene no anangnga eege kada unggodho.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Ndama uuru tanno miini no kandawwa fïïnï ma tiidi iꞌi.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Nggeege taalo Yasu aga unggunaana kuꞌbu ꞌbïïnï kungngo ka söödö ma Yahüüdü, agala ka tunggeene aco a rïïfö tiya kete ka dhïïle ka anya tammo ana eere aꞌda Afraim mo, ada kamma kide nja kadalaadene tanno iini.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Aga Taanyara ma Tadaꞌda ka Erïïdö ma Yahüüdü ka ndakete ya, a kadu ma naanya ꞌdo töꞌdö ka Örsaliim ma tindinaana oona kuꞌbu aꞌda aleefe uuru ma tïrrï.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Kawwa ꞌbuugu ma Yasu kindini ajeene ka la ma Masala kiki, “Kiki aaga nya? Ara töꞌdö ka taanyara alla taalo atöꞌdö?”
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Ïkïrï naguugaara ma kaꞌboge nja naFariisi ka tiki aꞌda ömöꞌdï ya tussu ꞌbuugu ma Yasu ya, atiraana a kadu tümmü iꞌi.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.