João 11

Katcha (XTC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A maara tümmü ömöꞌdï inggide ana eere aꞌda Liyasiri ama Beet Aniya, ama daara tammo Mariyom nja ïnye tammo oono Marsa.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 A Mariyom mo, oogo mungngo muuru kondho ka Yasu ka uune matakuppu ana awu tiya oono, örre yoono iꞌi yungngo amaara, ana eere aꞌda Liyasiri.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Mïkïrï Mariyom nja Marsa ka kürünü ka Yasu kiki iini, “Ka Uugaara, teefe ma oꞌo yüüdü ka asaasa iꞌi ya amaara.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ka Yasu ka föönyö tumma no ya iki, “Taalo maara ma inde oogo miini, lakiini tïdhïndhï ma Masala, amang ka ꞌBiiꞌbala ma Masala tïdhïndhï iini.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 A Yasu tagasaasa Marsa nja ïnye tammo oono nja Liyasiri.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Lakiini iꞌi ütü kanna ïïyü kide naganuuru keera kini ka aföönyö aꞌda Liyasiri amaara,
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 ïkïrï ka tiki a kadalaadene tanno iini, “Aaga öꞌdö ungngo tapadaga co Yahüüdiya.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ïkïrï kadalaadene niini ka tiki iini, “Ka Tatalaana kete kungngo kasaasa Yahüüdü tiidi oꞌo a nïïgïsï ara oꞌo tagapadaga co kanna afeꞌde?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ïkïrï ka tiki aꞌda, “Taalo uuru ka unggodho ka ndanaaya kadaꞌbaaga kafünü eera? Ömöꞌdï ka tunggeene uuru kungngo taalo ataseene kudumma iini ka adïnö ka töyeene ma ꞌbüdhülü nyeꞌdꞌde.
9 Jesus respondeu:
10 Ömöꞌdï ya unggeene ooso kungngo ya, ataseene kudumma töyeene ka titaalo kini.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Iki nggeege assa ka tafada iki eene, “Teefe ma angnga Liyasiri arigide, aꞌa tunggeene naco tiji iꞌi.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ïkïrï kadalaadene ka tiki iini, “Uugaara, üürü iꞌi arigide ya ara taꞌdiila.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yasu ageema tumma inde taalo tarigide ma timinꞌda, kiki kide aꞌda füngngö ma tarigide ünꞌdügüngngö.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ïkïrï Yasu ka tirina eene dhorro, “Liyasiri eyi,
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 kaꞌdiila oona eede kudumma aaga amang kada tamma aꞌda taalo aꞌa naganna kanna nja iini, aaga fïkïꞌdö angnga co kini kanna.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ïkïrï Tööma yeene ka tümmünü iꞌi aꞌda Miiso ya, ka tiki a köje tanno a kadalaadene no, “Kico tekere angnga co takaaya nja iini.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ïkïrï Yasu ka ala kanna aduna Liyasiri ka la ma oofo andatïïmö füngngö egïïsö.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 A Beet Aniya ma kuꞌbꞌba ka Örsaliim ana nameele keera,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 a Yahüüdü kadhabbu köꞌdö ka fara kuuꞌbu Marsa nja Mariyom eege ka eedi kidhi oona kuꞌbu ma örre tiya eene.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Mïkïrï Marsa ka föönyö aꞌda Yasu inni öꞌdö ya, mïkïrï ka ööꞌdö kürö marogo kini ara Mariyom ka tütü ka ꞌbügöörï.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 A Marsa tïkïrï ka tiki a Yasu, “Ka Uugaara, üdü ka taganna kita, taalo örre yeede ara takeyi.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Lakiini nütü aꞌa ka tussu aꞌda ara Masala tanangnga nïïmö yüüdü ka asaasa kono ya oꞌo.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ïkïrï Yasu ka tiki oono, “Ara örre yüüdü tafïkïꞌdö ka inde afeꞌde.”
23 Jesus disse a ela:
24 Mïkïrï Marsa ka tiki iini, “Nussu aꞌa aꞌda atafïkïꞌdö ka inde ka uuru ma tafïkïꞌdö tanno eere no.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ïkïrï Yasu ka tiki oono, “Aꞌa nungngo na tefe ka ꞌdï nja tafïkïꞌdö. Ömöꞌdï ya amma kede ya ara tefe ka ꞌdï, munda kini kara teyi.
25 Então Jesus declarou:
26 Ömöꞌdï ya efe ka ꞌdï amma kede ya, taalo teyi. Namma oꞌo ka tumma tanno?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Miki iini, “Ïï, namma aꞌa Tatalaana, namma aꞌa aꞌda oꞌo na Almasiihi, ꞌBiiꞌbala ma Masala ya atöꞌdö ka ꞌbüdhülü ya.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Ka Marsa ka tiraana nggeege ya, mïkïrï ka tafada maco ka Mariyom matagümmünü oogo mayaaya oogo miki, “Öꞌdö Tatalaana asaasa ꞌbuugu ma oꞌo.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 A Mariyom tïkïrï ka fïkïꞌdö kono ka taföönyö tumma no, marooro ka tunggeene maco ka Yasu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Aꞌda üfürü Yasu tala daara aleefe ka ꞌbuugu tiya Marsa ka takoreene nja iini kide ya.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ka Yahüüdü na kööꞌdö kafara ka Mariyom ka ꞌdï no, kasala oogo ka fïkïꞌdö areere maco kürö, kuurna oogo keere, kiki kide aꞌda oogo ma co la ma oofo tafara kide.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 A Mariyom töꞌdö ka ꞌbuugu tiya Yasu ka taganna kide ya, kono ka tasala Yasu ya, müürü kini kidha ana küüge miki iini, “Ka Tatalaana, küdü ka taganna kita taalo örre yeede ara takeyi.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Aga Yasu ka iji oogo ka fara a Yahüüdü na ööꞌdö nja oono no tafara nja oono, oona töꞌdö kini koꞌdo angooro tümmü iꞌi a koronggore.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ïkïrï ka tiki, “Katüꞌbü aaga iꞌi kiga?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 A Yasu tafara.
35 Jesus chorou.
36 Ïkïrï Yahüüdü ka tiki, “Aaga assa kini agasaasa iꞌi nya.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Lakiini kadu könö kiki, “Iꞌi afaꞌda soro ka ïïye taalo atanangnga Liyasiri keefe ka ꞌdï?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Oona tangooro ka Yasu afeꞌde ööꞌdö ka la ma oofo, a mïsï mungngo ka ïnye ma tumba.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Ïkïrï ka tiki, “Aaga kürünügü mïsï keere.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ïkïrï Yasu ka tiki oono, “Taalo aꞌa niki oꞌo aꞌda küdü ka tamma, na oꞌo tiji tïdhïndhï na Masala?”
40 Jesus respondeu:
41 Kïkïrï ka aꞌdina mïsï. A Yasu tassa cooꞌdo iki, “Nanangnga aꞌa taꞌdiila oꞌo Pupa yeede, kudumma üüdü ka föönyö tumma neede.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Nussu aꞌa aꞌda ara oꞌo taföönyö kede a naguuru. Lakiini aꞌa neema nggeege amang ka kadu tanno kita nja aꞌa no, tamma aꞌda oꞌo nagürünü aꞌa.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kini ka tiraana nggeege, ïkïrï ka alneege koꞌdꞌdo iki, “Liyasiri, aayu kürö.”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ömöꞌdï ya eyi ya, ïkïrï ka ööꞌdö kürö ka timiꞌdidene ka uune nja iisine ana enꞌdi adimiꞌdidene ka ïïye a tenꞌdi, ïkïrï Yasu ka tiki eene, “Aaga kildhe eema iini ka oona aaga tafa kini unggeene.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 A Yahüüdü könö kadhabbu na ööꞌdö tassa ka Mariyom no, tiji eema ya Yasu ka tagalinggo ya kamma kini.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Lakiini kadu könö ana kene keefe tadirina eema a naFariisi ma eema tiya Yasu ka tagalinggo ya.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 A naguugaara ma kaꞌboge nja naFariisi temmi ka la ma kadïïfï ma Yahüüdü ma tïïrï tumma no kiki, “Ara angnga takönynyö ana ömöꞌdï tiya, iini ka talinggo eema dhabbu keefe.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Kaja ka tafa kini nggeege ara kadu tamma kini nyeꞌdꞌde a kadu ma Rööma töꞌdö tagaꞌda anya maaja nja la ma Masala tiya aja.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ïkïrï könö ana kene ana eere aꞌda Kiyaafa ya aga uugaara ma kaꞌboge ka ürüünü tiya miini ya ka tiki, “Taalo aaga kussu nïïmö ꞌdo,
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 taalo aaga kussu aꞌda aꞌdiila ka ömöꞌdï kara teyi ka üüdü ma kadu amang ka kadu tafa taaya ïnꞌdïlï.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Lakiini Kiyaafa taalo adiri tumma no ndama eedi tiya iini, kudumma iini kada uugaara ma kaꞌboge ka ürüünü tiya miini ya, ïkïrï ka teema ussu aꞌda Yasu a teyi ka üüdü ma kadu ma Yahüüdü.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Lakiini taalo a teyi ka üüdü meene unggodho eege, lakiini ka üüdü ma kadu tanno Masala na asananjaana kuꞌbu ka ajeene no anangnga eege kada unggodho.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ndama uuru tanno miini no kandawwa fïïnï ma tiidi iꞌi.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Nggeege taalo Yasu aga unggunaana kuꞌbu ꞌbïïnï kungngo ka söödö ma Yahüüdü, agala ka tunggeene aco a rïïfö tiya kete ka dhïïle ka anya tammo ana eere aꞌda Afraim mo, ada kamma kide nja kadalaadene tanno iini.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Aga Taanyara ma Tadaꞌda ka Erïïdö ma Yahüüdü ka ndakete ya, a kadu ma naanya ꞌdo töꞌdö ka Örsaliim ma tindinaana oona kuꞌbu aꞌda aleefe uuru ma tïrrï.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Kawwa ꞌbuugu ma Yasu kindini ajeene ka la ma Masala kiki, “Kiki aaga nya? Ara töꞌdö ka taanyara alla taalo atöꞌdö?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ïkïrï naguugaara ma kaꞌboge nja naFariisi ka tiki aꞌda ömöꞌdï ya tussu ꞌbuugu ma Yasu ya, atiraana a kadu tümmü iꞌi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.