Jonas 1
Katcha (XTC) vs NAA
1 A tumma na Uugaara agööꞌdö ka Yünan ꞌbiiꞌbala ya Amtaya.
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 Iki, “Fïkïꞌdö naco Ninawa anya ma dhabbu mo naco teema tumma nja kadu miini, aꞌda nussu aꞌa tatoroko neene.”
2 — Levante-se, vá à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença.
3 Ïkïrï Yünan ka titaalo inynyo Ninawa agala ka co anya ma Tarshiish kini ka arünö kudumma Uugaara, inynyo anya ma Yaafa aduna mürkabü mara co Aspaniya anangnga faana miini kuꞌbu aka kide nja nasawaaga miini ma tara co Aspaniya kita iini kara taguꞌbꞌba ka Uugaara kuꞌbu kide ya.
3 Jonas se levantou, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis. Desceu a Jope, e encontrou um navio que ia para Társis. Pagou a passagem e embarcou no navio, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Lakiini Uugaara anangnga tanya ka tïïsö dhindho ka to a tanya tagïïsö dhindho ka kete ka ꞌbunaana mürkabü kuꞌbu.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e levantou-se uma tempestade tão violenta, que parecia que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 A nasawaaga kariꞌba tiidhe koꞌdꞌdo kafara ka masala tammo iini. Kadhifigi eema könö kürö ndama mürkabü amang kono tapalpala aꞌda munggeene. A Yünan aco mürkabü ka tümꞌbü, ïïyü kide arigide.
5 Então os marinheiros ficaram com medo e clamavam cada um ao seu deus. Lançaram no mar a carga que estava no navio, para que ele ficasse mais leve. Jonas, porém, havia descido ao porão do navio; ali havia se deitado, e dormia profundamente.
6 A taga sawaaga töꞌdö kini iki iini, “Minna agu oꞌo narigide kungngo? Fïkïꞌdö nafara ka masala tammo üüdü amang kono tana ꞌbangnga mangnga angnga tafa takaaya.”
6 O capitão do navio se aproximou de Jonas e lhe disse: — O que está acontecendo com você? Agarrado no sono? Levante-se, invoque o seu deus! Talvez assim esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 A nasawaaga teema ana ka oona unggodho eege kiki aꞌda, “Kada fanna muduru amang kaja tagussu nïïmö ya öꞌdö a tumma aja ka eyi ya.” A tameerö taꞌdïnggö ka Yünan.
7 Os marinheiros diziam uns aos outros: — Vamos lançar sortes para descobrir quem é o culpado desse mal que caiu sobre nós. Lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Kïkïrï ka tiki iini, “Tirina ungngo oꞌo nungngo nöꞌdö a tumma tanno? Nalinggo oꞌo minna? Nöꞌdö oꞌo ndama kiga?” Anya müüdü mana eere nya? Kadu nüüdü eege ka mada?
8 Então lhe disseram: — Agora nos diga: Quem é o culpado por este mal que nos aconteceu? Qual é a sua ocupação? De onde você vem? Qual a sua terra? E de que povo você é?
9 Ïkïrï ka tiki eene, “Aꞌa na taga Yahüüdü, aꞌa nümmü Masala Uugaara ma ꞌdotomboꞌdo marüꞌbü ꞌbüdhülü nja to mo.”
9 Jonas respondeu: — Eu sou hebreu e temo o
10 A Yünan tiki eene aꞌda iꞌi ya arünö ka Uugaara kuꞌbu, ariꞌba tümmü nasawaaga dhorro kiki iini, “Minna iꞌi yungngo üüdü ka tagüünï ana ungngo?”
10 Então os homens ficaram com muito medo e lhe perguntaram: — O que é isso que você fez? Pois aqueles homens sabiam que Jonas estava fugindo da presença do
11 A tanya ka tïïsö dhindho ya. Kïkïrï ka tiki iini, “Ara ungngo tönynyö ana oꞌo amang ka to töödhï?”
11 Então lhe perguntaram: — O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? Disseram isto porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Ïkïrï Yünan ka tiki, “Aaga aꞌdina aꞌa aaga tapügü aꞌa co to, amang kono töödhï. Nussu aꞌa aꞌda aꞌa nungngo nöꞌdö a tumma tanno a to talumuli.”
12 Jonas respondeu: — Peguem-me e me lancem no mar; então o mar ficará calmo. Porque eu sei que, por minha causa, esta grande tempestade caiu sobre vocês.
13 Lakiini nasawaaga ka asaasa tagürünügü mürkabü co tinggini ma to illi eege kitaalo kambaanya kudumma to kada kakogoona ma talumuli dhindho.
13 Em vez disso, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Kïkïrï ka fara ka Uugaara kiki, “Ka Uugaara, fa tagirina ungngo kudumma ömöꞌdï tiya oꞌo nungngo nama tumma tanno, oꞌo nungngo nakalingngo tumma no ma eedi tiya üüdü.”
14 Então clamaram ao Senhor e disseram: — Ah!
15 Kïkïrï ka ꞌduga Yünan kapügü iꞌi co to, ïkïrï to ka taadha ka talumuli ajeene.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram no mar; e a fúria do mar se acalmou.
16 Ariꞌba ma Uugaara tümmü nasawaaga ma mürkabü, kiki aꞌda ara eege tümmü Uugaara dhorro, kada kïrrï.
16 Então esses homens temeram muito o Senhor ; ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Uugaara tanangnga mïdïgïlöögö ma dhabbu mo ka aꞌduuru Yünan, ada kanna ka mïdïgïlöögö ka eedi a naguuru kiidoona ana ooso miini.Mïdïgïlöögö maꞌduuru Yünan|alt="Jonah swallowed by fish" src="co01414b.TIF" size="span" copy="© 1996 David C. Cook" ref="1.17"
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.