Mateus 26

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesu nde itula ŋgua ŋine rârâni pwataki marumbu lâ, ŋineŋga ipainzi ne pâri-tamâta tu,
1 Quando Jesus terminou de falar todas essas coisas, disse a seus discípulos:
2 “Miki kasama tu zo rua nâ keno mo ŋai yo, ŋineŋga kumbwa ŋalae Pasova ma ipâŋga. Ŋineŋga kinzi ma sio naŋa Tamâta Natu lâ kazâŋa tamâta mbaunzi ilo, aku ma sisona naŋa atâra lâ kâi popole tini.”
2 “Como vocês sabem, a Páscoa começa daqui a dois dias, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado”.
3 Aŋga kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala nde sipasau silâ taitu kunzi Isrel nenzi katonâŋa lâ patarawâŋa tamâta kulu-kâmba Kaiafas ne luma.
3 Naquela mesma hora, os principais sacerdotes e líderes do povo estavam reunidos na residência de Caifás, o sumo sacerdote,
4 Kinzi siporo siroto nzâla ŋana sikai Yesu kaika lâ nia ŋgaŋe toŋge, ŋana ma sipu pâta imâte kâ.
4 tramando uma forma de prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Andeta kinzi siporo tu, “Kinda ma taveta ŋine lâ zo sapâŋa tia. Tia ma kinzi tamâta wisinzi nâna ku siŋgoloa paraŋa, ku ma sipara potomule.”
5 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
6 Ŋineŋga Yesu ilâ pa Betani lawea, aku imo Saimon ne luma. Saimon nde tamâta toŋge muŋga ikai pukoŋa saga-saga, ŋineŋga tini mbâra-mbâra kilo.
6 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso.
7 Yesu nde isaŋona peke tini ŋana ika kâ, andeta taine toŋge ikai ne mira belo ara toŋge, samimi kuwae ara pâta keno ilo, ku ikai imâ pa Yesu. Samimi ŋinde nde kulu ŋalae tina. Aku taine ipaliŋi samimi ŋinde lâ Yesu kulu.
7 Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
8 Yesu ne pâri-tamâta nde simora ŋine ku ilonzi kura tia ndo. Kinzi siporo tu, “Opopo, ŋana sâ kâ ŋga ipaliŋi samimi ŋine iyaula kaa nâ, a?
8 Ao ver isso, os discípulos ficaram indignados. “Que desperdício!”, disseram.
9 Ambo kinda muŋga takai samimi ŋinde talanzi tamâta tu siko tâ, ande kinda ma takura tu takai kulu ŋalae ŋinde, aku mbumbu ŋinde ma talanzi sugorai tamwatanzi. Andeta tia.”
9 “O perfume poderia ter sido vendido por um alto preço, e o dinheiro, dado aos pobres!”
10 Andeta Yesu isama tu nenzi ilo-kalo mine ikeno panzi, kala ipainzi tu, “Ŋana sâ kâ aŋga miki kaveta malia pa taine ŋine, a? Iveta mâsi ara pâta pa naŋa.
10 Jesus, sabendo do que falavam, disse: “Por que criticam esta mulher por ter feito algo tão bom para mim?
11 Kinzi sugorai tamâta ma simo kumi ikura zo zo, aŋga naŋa nde ma amo soŋgo kumi, ande tia.
11 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim.
12 Taine ipaliŋi samimi ŋine ŋana iveta karaeŋgu sondo ŋana alâ pa kuru nia kâ.
12 Ela derramou este perfume em mim a fim de preparar meu corpo para o sepultamento.
13 Naŋa aporo mao nâ pami; lâ tâno ndia muli mbo kinzi ma silâ situla pâri ara ŋana naŋa kâ, ande kinzi ma situla vetâŋa taine ŋine iveta ŋinde tona, ŋana kinzi tamâta ma kalonzi ŋgere ŋana i wa.”
13 Eu lhes garanto: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
14 Ŋine ilâ lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua nawalanzi toŋge, i ŋa tu Judas Iskariot, ande ilâ panzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala.
14 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes
15 Aku ikasoŋanzi tu, “Ambo naŋa ma ao Yesu lâ miki mbaumi ilo, ande miki ma sâ kalua naŋa.” Ŋineŋga mbumbu tamâta taitu kanaŋo saŋao (30) silua.
15 e perguntou: “Quanto vocês me pagarão se eu lhes entregar Jesus?”. E eles lhe deram trinta moedas de prata.
16 Ŋineŋga Judas nde ilâ ku iroto zo ŋana ma io Yesu lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo.
16 Daquele momento em diante, Judas começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
17 Ŋineŋga zo sapâŋa ŋana sika puroŋa ne yisi tia kâ ŋga ipâŋga lâ. Aku kinzi pâri-tamâta nde simâ pa Yesu ku sikasoŋa tu, “Noko ilo tu maka ma kaveta kelekele sondo lâ nia ndia, ŋana ma taka kumbwa Pasova ne kâŋa-nuŋa.”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Onde quer que preparemos a refeição da Páscoa?”.
18 Yesu nde ipainzi tu, “Miki kalâ lawea ŋalae ilo, ku kalâ pa tamâta toŋge imo ndai. Kapai tamâta ŋinde tu, ‘Nema pananâŋa isupwama ŋana kaporo ŋgua pano tu i ne zo ŋga imâ ipâŋga lâ. I ma ika kumbwa ŋine ne kâŋa-nuŋa lâ noko ne luma ilo, tava maka, i ne pâri-tamâta.’”
18 Ele respondeu: “Assim que entrarem na cidade, verão determinado homem. Digam-lhe: ‘O Mestre diz: Meu tempo chegou e comerei em sua casa a refeição da Páscoa, com meus discípulos’”.
19 Kinzi pâri-tamâta nde siveta ikura Yesu iporo panzi mine, aku siveta kâŋa-nuŋa sondo.
19 Então os discípulos fizeram como Jesus os havia instruído e ali prepararam a refeição da Páscoa.
20 Kari indue lala pararai lâ, ŋineŋga Yesu isaŋona kunzi ne pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua lâ kâŋa-nuŋa nia.
20 Ao anoitecer, Jesus estava à mesa com os doze discípulos.
21 Kinzi sisaŋona sika yo, ande Yesu ipainzi tu, “Naŋa aporo mao nâ pami; tamâta toŋge lâ miki ŋginimi ma io naŋa lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo.”
21 Enquanto comiam, disse: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair”.
22 Kinzi pâri-tamâta nde siloŋo ŋgua ŋine ku ilonzi malia ndo, ku kinzi taitu-taitu sikasoŋa Yesu tu, “Maro Ŋalae, tiambo noko kuporo ŋana naŋa kâ, tiya?”
22 Muito aflitos, eles protestaram, um após o outro: “Certamente não serei eu, Senhor!”.
23 Yesu nde iporo taulo panzi tu, “Tamâta ŋinde nde io mbau lâ kondo ilo kuku naŋa, kala maka rua kaka lâ. Ina ma io naŋa lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo.
23 Jesus respondeu: “Um de vocês que acabou de comer da mesma tigela comigo vai me trair.
24 Mao nâ, naŋa Tamâta Natu ma amâte, ikura Maro Kindeni kawa ŋgua kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa siŋgere lâ pepa tini ikeno mine. Andeta vetâŋa sakamao ndo ma ipâŋga pa tamâta ŋinde kala io Tamâta Natu lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo. Ambo nia ndoyo tamâta ŋinde tina ipagugua i tia tâ, ande ŋinde ma ara.”
24 O Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
25 Ŋineŋga Judas, ina muli ma io Yesu ilâ kazâŋa tamâta mbaunzi ilo, ande i tamwata ikasoŋa Yesu tu, “Pananâŋa, tiambo noko kuporo ŋana naŋa kâ, tiya?” Yesu nde itu lâ kawa tu, “Kala nokoni.”
25 Judas, aquele que o trairia, também disse: “Certamente não serei eu, Rabi!”. E Jesus respondeu: “É como você diz”.
26 Kinzi sisaŋona sika yo, ŋineŋga Yesu ikai puroŋa, kawa ndaŋge pa Maro Kindeni, aku ipwataki ilanzi ne pâri-tamâta. Aku iporo tu, “Miki kakai kaka. Naŋa kanaŋoŋgu kala ŋine.”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem e comam, porque este é o meu corpo”.
27 Ŋineŋga ikai kâmba waini kala mine nâ, kawa ndaŋge pa Maro Kindeni, ku ilanzi. Aku ipainzi tu, “Miki rârâni kanu waini ikeno kâmba ŋine ilo.
27 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos e disse: “Cada um beba dele,
28 Naŋa seeŋgu kala ŋine. Ŋine nde Maro Kindeni ne ŋgua pâŋa ne kanaŋo. Naŋa apaliŋi ŋananzi tamâta rârâ, ŋana izavaru nenzi kiesaka piti lâ tininzi.
28 porque este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício para perdoar os pecados de muitos.
29 Naŋa aporo mao nâ pami; naŋa ma anu waini kanaŋo kilo tia lee, ikura lâ zo ŋinde Maro Kindeni ma ikai maro panzi tamâta lâ tâno kulu. Ŋineŋga ma anu waini waseki kuku miki.”
29 Prestem atenção ao que eu lhes digo: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que, com vocês, beberei vinho novo no reino de meu Pai”.
30 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga siwâŋgi wâŋgiŋa toŋge, aku simandi sipile lawea ŋalae ku siyâti silâ pa Oliv Tuu.
30 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
31 Ŋineŋga Yesu ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Miki ma kamora mâsi ŋalae toŋge ipâŋga pa naŋa lâ ŋine mbo, ande kala miki rârâni nemi kalo-tawana ma imbe. Vetâŋa ŋine iyoke Maro Kindeni kawa ŋgua ikeno lâ pepa tini mine tu,
31 No caminho, Jesus disse: “Esta noite todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas do rebanho serão dispersas’.
32 Andeta muli ŋga Maro Kindeni ma ipaŋo naŋa amandi amo viâŋgu kilo, ŋineŋga ma ayoka amuŋga pami alâ Galilaya tâno.”
32 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
33 Yesu iporo mine, andeta Petero itu lâ kawa tu, “Ambo kinzi ŋine rârâni simora mâsi ŋalae ipâŋga pano, kala nenzi kalo-tawana imbe lâ, ande naneŋgu kalo-tawana ma imbe mine tia ku tia ndo!”
33 Pedro declarou: “Pode ser que todos os outros o abandonem, mas eu jamais o abandonarei”.
34 Ŋineŋga Yesu ipai Petero mine, “Naŋa aporo mao nâ pano; ma ŋine mbo nâ, tatareko ma ita isuŋa kawa tia yo, ande noko ma kuporo kupatimoa naŋa mbwani ŋato tu noko kusama naŋa tia.”
34 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
35 Andeta Petero iporo kilo pa Yesu tu, “Ambo kinzi situ sipu naŋa pâta amâte kuku noko, ande naŋa ma aporo apatimoa noko mine tia ku tia ndo kanaŋo!” Aku kinzi pâri-tamâta rârâni kala siporo ŋgua kaŋa taituni mine.
35 Pedro, no entanto, insistiu: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
36 Ŋineŋga Yesu ikainzi ne pâri-tamâta silâ sipâŋga tâno toŋge, i ŋa tu Getsemani, aku ipainzi tu, “Miki kasaŋona kamo ŋai, mbo naŋa alâ ndai akai noŋa ŋga.”
36 Então Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse: “Sentem-se aqui enquanto vou ali orar”.
37 Ŋineŋga Yesu ikainzi Petero ŋga Sebedi natu rua, aku kinzi ŋato silâ kuku. Ŋineŋga Yesu kalo sukâŋa ŋalae tina ku isama ilo malia ndo.
37 Levou consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu e começou a ficar triste e angustiado.
38 Aku ipainzi ne pâri-tamâta ŋato mine tu, “Naŋa kaloŋgu sukâŋa ŋalae tina, aku laiti ŋana iyaula naŋa ndo. Mine nde ara ŋana miki ma kamo ŋaina ku kaka mâsa kuku naŋa.”
38 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem comigo.”
39 Ŋineŋga ilâ tini ku ikeno nao tundu lâ tâno kulu, ku ino mine, “O Mama, ambo noko ilo tu kuveta mine, ande naŋa iloŋgu tu noko ma pwai kâmba ŋana nâna kâ ŋine saŋe naŋa. Ambo taitu noko ma kuveta ikura naneŋgu pateâŋa mine ndimo. Noko ma kuveta ikura noko tamwata nâ ne pateâŋa.”
39 Ele avançou um pouco, curvou-se com o rosto no chão e orou: “Meu Pai! Se for possível, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
40 Ŋineŋga Yesu itaulo ilâ panzi ne pâri-tamâta ŋato kilo, andeta sikeno. Aku ipaŋonzi ku ikasoŋa Petero tu, “Mana mana ŋga miki kakura tia ŋana kaka mâsa kuku naŋa ikura kari tai taitu nâ, a?
40 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Vocês não puderam vigiar comigo nem por uma hora?”, disse ele a Pedro.
41 Ara ŋana miki ma kao tinimi, ku kano pa Maro Kindeni tu ma isukami ŋana kamandi kaika lâ zo ndia samâŋa imâ ipâŋga pami. Mao nâ, miki ilomi tu kaveta vetâŋa ara, aŋga karaemi nde iveta malia pami.”
41 “Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
42 Ŋineŋga Yesu ipilenzi ku itaulo kilo, ku ino mine; “O Mama, ambo kâmba ŋana nâna kâ ŋine ikura tu iŋgeŋge ŋanana tia, aku noko ilo tu ma anu, ande ara, kuveta ikura noko ne pateâŋa mine.”
42 Então os deixou pela segunda vez e orou: “Meu Pai! Se não for possível afastar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade”.
43 Ikai noŋa ŋine lâ, ŋineŋga itaulo ilâ panzi ne pâri-tamâta kilo. Andeta imoranzi sikeno nâ simo, ŋana tu matanzi matutu pâta.
43 Quando voltou pela segunda vez, encontrou-os dormindo de novo, pois não conseguiam manter os olhos abertos.
44 Mine kala Yesu ipilenzi ku itaulo kilo, aku ikai noŋa kilo. I ne noŋa ŋinde nde rege-rege kuku noŋa ikai muŋga ŋinde.
44 Foi orar pela terceira vez, dizendo novamente as mesmas coisas.
45 Ino lâ, ŋineŋga itaulo ilâ panzi ne pâri-tamâta, ku ipainzi tu, “Opopo, miki kakeno kamo ŋai yo kapwarea, a? Kaloŋo ŋga! Zo ŋga ipâŋga lâ, kala ŋine kinzi simâ ŋana sio naŋa Tamâta Natu lâ kinzi kiesaka tamwatanzi mbaunzi ilo.
45 Em seguida, voltou aos discípulos e lhes disse: “Como é que vocês ainda dormem e descansam? Vejam, chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
46 Ayo, kamandi, ku toka talâ panzi. Kamora ŋga, tamâta ŋana ikai kulu-pâŋga ŋana naŋa kâ, ande kala imâ ipâŋga laiti lâ.”
46 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
47 Yesu iporo ŋgua ŋine yo, ŋineŋga Judas, i nde toŋge lâ Yesu ne pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua ŋinde, ande imâ ipâŋga lâ. Aku tamâta ŋgu ŋalae tina nde sikai pila ŋana kazâŋa kâ wa kâi mbuku wa soka kuku simâ. Kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala wa ŋgu nenzi katonâŋa muŋga sisupwanzi simâ.
47 Enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma grande multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes e líderes do povo.
48 Ande kulu-pâŋga tamâta ŋinde muŋga ipainzi tu ma iveta mâsi toŋge pa Yesu. Ipainzi tu, “Naŋa ma anzumwa tamâta toŋge nao, aku tamâta ŋinde nde Yesuni. Miki kakai i kaika.”
48 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo”.
49 Ŋineŋga walele nâ Judas iyoka imâ pa Yesu ku iporo tu, “Pananâŋa, mbo ara.” Aku inzumwa Yesu nao.
49 Então Judas veio diretamente a Jesus. “Saudações, Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
50 Yesu nde ipai Judas mine tu, “Niŋgu-nambwe, vetâŋa ndia kala noko kumâ tu kuveta, ande kuveta walele nâ.” Ŋineŋga kazâŋa tamâta pinde simâ, aku mbaunzi ilâ sikai Yesu kaika lâ.
50 Jesus disse: “Amigo, faça de uma vez o que veio fazer”. Então os outros agarraram Jesus e o prenderam.
51 Andeta Yesu ne pâri-tamâta toŋge mbau nâ ipasu ne pila yâti, ku ipu patarawâŋa tamâta ŋalae ne wurâta tamâta toŋge, aku pila isalu taŋa motu piti imbe ndue tâno kulu.
51 Um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
52 Andeta Yesu ipai ne pâri-tamâta ŋinde tu, “Noko kulumbwa ne pila taulo kilo tâ! Ŋana tu tamâta ea kinzi uru sikai pila ŋana kazâŋa kâ, ande pila ma isowe kinzi warakanzi kapwanzi simâte.
52 “Guarde sua espada”, disse Jesus. “Os que usam a espada morrerão pela espada.
53 Opopo, noko kalo ŋgere sondo ŋga! Ambo naŋa ma asarâwa pa Mama, ande ikura tu isupwanzi aŋelo ŋgu ŋalae saŋao kanaŋonzi rua simâ ŋana sivila naŋa kâ. Tiambo noko kusama ŋine tia, a?
53 Você não percebe que eu poderia pedir a meu Pai milhares de anjos para me proteger, e ele os enviaria no mesmo instante?
54 Taitu kuloŋo ŋga; ambo naŋa ma aveta mine, ande Maro Kindeni ne ŋgua kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa siŋgere lâ pepa tini ŋinde ma ipâŋga kanaŋo tia. Maro Kindeni ne pateâŋa ikeno tu vetâŋa rârâni ŋine ma ipâŋga pa naŋa.”
54 Se eu o fizesse, porém, como se cumpririam as Escrituras, que descrevem o que é necessário que agora aconteça?”
55 Ŋineŋga Yesu iporo panzi tamâta ŋgu ŋinde tu, “Ŋana sâ kâ ŋga miki kakai pila ŋalaŋala tava kâi mbuku kamâ ŋana kakai naŋa kâ, a? Tiambo miki katu naŋa nde panawe tamwatâŋgu, a? Ikura zo zo naŋa uru asaŋona Maro Kindeni ne luma sapâŋa ilo ku apanananzi tamâta, andeta miki ŋandai kakai naŋa kaika lâ zo ŋinde ŋga.
55 Em seguida, Jesus disse à multidão: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau? Por que não me prenderam no templo? Ali estive todos os dias, ensinando.
56 Andeta vetâŋa rârâni ŋine ipâŋga lâ ŋana iveta ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa nenzi ŋgua ipâŋga kanaŋo.”
56 Mas tudo isto está acontecendo para que se cumpram as palavras dos profetas registradas nas Escrituras”. Nesse momento, todos os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Kinzi tamâta ŋinde sikai Yesu kaika lâ, ŋineŋga sikai silâ pa patarawâŋa tamâta ŋalae Kaiafas ne luma. Kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ aŋga kinzi katonâŋa nde muŋga sipasau lâ kala simo ŋinde.
57 Então os que haviam prendido Jesus o levaram para a casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estavam reunidos os mestres da lei e os líderes do povo.
58 Aŋga Petero nde iyoka Yesu muli ilâ, aku imo malawae mwasa. Iyoka ilâ patarawâŋa tamâta ŋalae ne luma ŋinde ne ŋgumbi ilo, aku isaŋona kunzi sambara tamâta. I ilo tu ma imora vetâŋa mana ma ipâŋga pa Yesu.
58 Enquanto isso, Pedro seguia Jesus de longe, até chegar ao pátio do sumo sacerdote. Entrou ali, sentou-se com os guardas e esperou para ver o que aconteceria.
59 Kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala aŋga kinzi tamâta mbâna-mbâna rârâni nde sisarawanzi tamâta pinde simâ tu ma situla nenzi ŋgua laŋeŋa ŋana Yesu ne vetâŋa kâ. Kinzi ilonzi tu ma sisânda vetâŋa soki ndia muŋga Yesu iveta tâ, ŋana sikura tu sipu i pâta imâte kâ.
59 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam encontrar testemunhas que mentissem a respeito de Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
60 Mine kala kinzi tamâta rârâ nde simâ ku siporo sisowe ŋgua laŋeŋa lâ Yesu tini. Andeta kinzi ŋandai situla i ne vetâŋa soki toŋge pwataki ŋga. Siveta, siveta lee, ŋineŋga tamâta rua simâ,
60 Embora muitos estivessem dispostos a dar falso testemunho, não puderam usar o depoimento de ninguém. Por fim, apresentaram-se dois homens,
61 aku siporo mine tu, “Tamâta ŋine muŋga iporo tu, ‘Naŋa akura tu asapira Maro Kindeni ne luma sapâŋa piti, ŋineŋga aŋgunu kâki kilo lâ kari ŋato nâ.’”
61 que declararam: “Este homem disse: ‘Sou capaz de destruir o templo de Deus e reconstruí-lo em três dias’”.
62 Ŋineŋga patarawâŋa tamâta ŋalae imandi ku ipai Yesu tu, “Wa, noko tini pwâka tu kuporo ŋgua toŋge lâ kinzi kawanzi, a? Mana mana ŋana ŋgua ŋine kala kinzi sisowe lâ noko tini, a?”
62 Então o sumo sacerdote se levantou e disse a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
63 Aŋga Yesu nde iporo ŋgua toŋge tia, kawa buu nâ imandi. Ŋineŋga patarawâŋa tamâta ŋalae ipai tu, “Lâ Maro Kindeni Via Tamwata ŋa, naŋa aporo kaika tu noko ma kuporo ŋgua mao nâ. Tiambo noko nde Kirisi, tiya? Tiambo noko nde Maro Kindeni Natu, tiya?”
63 Jesus, porém, permaneceu calado. O sumo sacerdote lhe disse: “Exijo em nome do Deus vivo que nos diga se é o Cristo, o Filho de Deus”.
64 Ŋineŋga Yesu itu lâ kawa tu, “Ŋguani kala noko tamwata kuporo lâ, ande mao nâ. Aku naŋa apaimi tu lâ zo muli, miki ma kamora naŋa Tamâta Natu asaŋona Maro Kindeni Walo Tamwata mbau pa wia kâ, aku ma kamora naŋa ayoka samba ne take-take kulu andue amâ.”
64 Jesus respondeu: “É como você diz. Eu lhes digo que, no futuro, verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu”.
65 Patarawâŋa tamâta ŋalae nde iloŋo Yesu ne ŋgua ŋine, aku marumbu; i wisi nâna ŋalae kala isaraka tamwata ne pasawaŋa lâ tini, ku iporo mine tu, “Oyae, tamâta ŋine itu ikai Maro Kindeni nia, aku ŋgua kala iporo ŋinde nde sakamao ndo lâ Maro Kindeni nao! Kinda ma tasarawanzi tamâta pinde kilo ŋana sisowe ŋgua lâ tamâta ŋine tini, ande tia. Kala ŋine nâ iporo ŋgua pavaligiŋa pa Maro Kindeni, aku miki kaloŋo lâ.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Blasfêmia! Que necessidade temos de outras testemunhas? Todos ouviram a blasfêmia.
66 Miki ilomi tu kinda ma taveta mana pa tamâta ŋine.” Kinzi nde situ lâ kawa mine, “Iveta soki ŋalae, ande kala ara ŋana ma sipu pâta imâte.”
66 Qual é o veredicto?”. “Culpado!”, responderam. “Ele merece morrer!”
67 Ŋineŋga kinzi sisupwara Yesu nao, ku siŋgu mbalaunzi sikatu. Aŋga pinde nde siponza,
67 Então começaram a cuspir no rosto de Jesus e a dar-lhe socos. Alguns lhe davam tapas
68 ku siporo tu, “Wa, noko nde Kirisi, a? Mine nde kuporo ŋgua-tulâŋa tamâta ne ŋgua, ku kutula pwataki tu ea ipuno! Kupatu tamâta ŋine ŋa tâ!”
68 e zombavam: “Profetize para nós, Cristo! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
69 Aŋga Petero nde isaŋona nia yo lâ luma ŋinde ne ŋgumbi ilo. Imo lee, ŋineŋga wurâta taine toŋge iyoka imâ papa ku ipai tu, “O, noko wa, noko kala muŋga kumo kuku Yesu Galilaya tamwata.”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado do lado de fora, no pátio. Uma criada foi até ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus, o galileu”.
70 Andeta Petero iporo ipatiâmo lâ kinzi rârâni naonzi, ku iporo tu, “Naŋa asama ŋgua kala noko kuporo ŋinde duvi, ande tia.”
70 Mas Pedro o negou diante de todos. “Não sei do que você está falando”, disse.
71 Ŋineŋga Petero imandi ilâ pa luma ne nzâla kawa ikeno ŋgumbi tini. Aku wurâta taine toŋge kala imora i, ku ipainzi tamâta simandi laiti tu, “Tamâta ŋine nde muŋga imo kuku Yesu Nasarete Tamwata.”
71 Mais tarde, junto ao portão, outra criada o viu e disse aos que estavam ali: “Este homem estava com Jesus de Nazaré”.
72 Andeta Petero ipatiâmo kilo ku iporo mine tu, “Mao pa âta, naŋa asama tamâta ŋinde tia ndo.”
72 Novamente, Pedro o negou, dessa vez com juramento. “Nem mesmo conheço esse homem!”, disse ele.
73 Simo tini nâ, ŋineŋga tamâta pinde nde simâ ku sipai Petero tu, “Mao kanaŋo, noko nde toŋge lâ kinzi nawalanzi. Noko kawa kaŋa itula noko kilala pwataki lâ.”
73 Pouco depois, alguns dos outros ali presentes vieram a Pedro e disseram: “Você deve ser um deles; percebemos pelo seu sotaque galileu”.
74 Ŋineŋga Petero iporo kaika tu, “Ambo naŋa alâŋe, ande naŋa ano pa Maro Kindeni tu ma izavaru naŋa; naŋa asama tamâta ŋinde tia ku tia ndo!” Aku walele nâ tatareko toŋge isuŋa kawa.
74 Pedro jurou: “Que eu seja amaldiçoado se estiver mentindo. Não conheço esse homem!”. Imediatamente, o galo cantou.
75 Ŋineŋga Petero ne kalo-ŋgere ipâŋga ŋana ŋgua Yesu muŋga iporo tu, “Tatareko ma ita isuŋa kawa tia yo, ande noko ma kuporo kupatimoa naŋa mbwani ŋato mine tu noko kusama naŋa tia.” Ŋineŋga Petero iyâti ilâ pa nia yo, aku ita pâta kanaŋo.
75 Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes”. E saiu dali, chorando amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.