Mateus 26
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARA
1 Yesu nde itula ŋgua ŋine rârâni pwataki marumbu lâ, ŋineŋga ipainzi ne pâri-tamâta tu,
1 Tendo Jesus acabado todos estes ensinamentos, disse a seus discípulos:
2 “Miki kasama tu zo rua nâ keno mo ŋai yo, ŋineŋga kumbwa ŋalae Pasova ma ipâŋga. Ŋineŋga kinzi ma sio naŋa Tamâta Natu lâ kazâŋa tamâta mbaunzi ilo, aku ma sisona naŋa atâra lâ kâi popole tini.”
2 Sabeis que, daqui a dois dias, celebrar-se-á a Páscoa; e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Aŋga kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala nde sipasau silâ taitu kunzi Isrel nenzi katonâŋa lâ patarawâŋa tamâta kulu-kâmba Kaiafas ne luma.
3 Então, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Kinzi siporo siroto nzâla ŋana sikai Yesu kaika lâ nia ŋgaŋe toŋge, ŋana ma sipu pâta imâte kâ.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Andeta kinzi siporo tu, “Kinda ma taveta ŋine lâ zo sapâŋa tia. Tia ma kinzi tamâta wisinzi nâna ku siŋgoloa paraŋa, ku ma sipara potomule.”
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Ŋineŋga Yesu ilâ pa Betani lawea, aku imo Saimon ne luma. Saimon nde tamâta toŋge muŋga ikai pukoŋa saga-saga, ŋineŋga tini mbâra-mbâra kilo.
6 Ora, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Yesu nde isaŋona peke tini ŋana ika kâ, andeta taine toŋge ikai ne mira belo ara toŋge, samimi kuwae ara pâta keno ilo, ku ikai imâ pa Yesu. Samimi ŋinde nde kulu ŋalae tina. Aku taine ipaliŋi samimi ŋinde lâ Yesu kulu.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um vaso de alabastro cheio de precioso bálsamo, que lhe derramou sobre a cabeça, estando ele à mesa.
8 Yesu ne pâri-tamâta nde simora ŋine ku ilonzi kura tia ndo. Kinzi siporo tu, “Opopo, ŋana sâ kâ ŋga ipaliŋi samimi ŋine iyaula kaa nâ, a?
8 Vendo isto, indignaram-se os discípulos e disseram: Para que este desperdício?
9 Ambo kinda muŋga takai samimi ŋinde talanzi tamâta tu siko tâ, ande kinda ma takura tu takai kulu ŋalae ŋinde, aku mbumbu ŋinde ma talanzi sugorai tamwatanzi. Andeta tia.”
9 Pois este perfume podia ser vendido por muito dinheiro e dar-se aos pobres.
10 Andeta Yesu isama tu nenzi ilo-kalo mine ikeno panzi, kala ipainzi tu, “Ŋana sâ kâ aŋga miki kaveta malia pa taine ŋine, a? Iveta mâsi ara pâta pa naŋa.
10 Mas Jesus, sabendo disto, disse-lhes: Por que molestais esta mulher? Ela praticou boa ação para comigo.
11 Kinzi sugorai tamâta ma simo kumi ikura zo zo, aŋga naŋa nde ma amo soŋgo kumi, ande tia.
11 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Taine ipaliŋi samimi ŋine ŋana iveta karaeŋgu sondo ŋana alâ pa kuru nia kâ.
12 pois, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Naŋa aporo mao nâ pami; lâ tâno ndia muli mbo kinzi ma silâ situla pâri ara ŋana naŋa kâ, ande kinzi ma situla vetâŋa taine ŋine iveta ŋinde tona, ŋana kinzi tamâta ma kalonzi ŋgere ŋana i wa.”
13 Em verdade vos digo: Onde for pregado em todo o mundo este evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
14 Ŋine ilâ lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua nawalanzi toŋge, i ŋa tu Judas Iskariot, ande ilâ panzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala.
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, indo ter com os principais sacerdotes, propôs:
15 Aku ikasoŋanzi tu, “Ambo naŋa ma ao Yesu lâ miki mbaumi ilo, ande miki ma sâ kalua naŋa.” Ŋineŋga mbumbu tamâta taitu kanaŋo saŋao (30) silua.
15 Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Ŋineŋga Judas nde ilâ ku iroto zo ŋana ma io Yesu lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo.
16 E, desse momento em diante, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
17 Ŋineŋga zo sapâŋa ŋana sika puroŋa ne yisi tia kâ ŋga ipâŋga lâ. Aku kinzi pâri-tamâta nde simâ pa Yesu ku sikasoŋa tu, “Noko ilo tu maka ma kaveta kelekele sondo lâ nia ndia, ŋana ma taka kumbwa Pasova ne kâŋa-nuŋa.”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, vieram os discípulos a Jesus e lhe perguntaram: Onde queres que te façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
18 Yesu nde ipainzi tu, “Miki kalâ lawea ŋalae ilo, ku kalâ pa tamâta toŋge imo ndai. Kapai tamâta ŋinde tu, ‘Nema pananâŋa isupwama ŋana kaporo ŋgua pano tu i ne zo ŋga imâ ipâŋga lâ. I ma ika kumbwa ŋine ne kâŋa-nuŋa lâ noko ne luma ilo, tava maka, i ne pâri-tamâta.’”
18 E ele lhes respondeu: Ide à cidade ter com certo homem e dizei-lhe: O Mestre manda dizer: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 Kinzi pâri-tamâta nde siveta ikura Yesu iporo panzi mine, aku siveta kâŋa-nuŋa sondo.
19 E eles fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Kari indue lala pararai lâ, ŋineŋga Yesu isaŋona kunzi ne pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua lâ kâŋa-nuŋa nia.
20 Chegada a tarde, pôs-se ele à mesa com os doze discípulos.
21 Kinzi sisaŋona sika yo, ande Yesu ipainzi tu, “Naŋa aporo mao nâ pami; tamâta toŋge lâ miki ŋginimi ma io naŋa lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo.”
21 E, enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Kinzi pâri-tamâta nde siloŋo ŋgua ŋine ku ilonzi malia ndo, ku kinzi taitu-taitu sikasoŋa Yesu tu, “Maro Ŋalae, tiambo noko kuporo ŋana naŋa kâ, tiya?”
22 E eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Yesu nde iporo taulo panzi tu, “Tamâta ŋinde nde io mbau lâ kondo ilo kuku naŋa, kala maka rua kaka lâ. Ina ma io naŋa lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo.
23 E ele respondeu: O que mete comigo a mão no prato, esse me trairá.
24 Mao nâ, naŋa Tamâta Natu ma amâte, ikura Maro Kindeni kawa ŋgua kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa siŋgere lâ pepa tini ikeno mine. Andeta vetâŋa sakamao ndo ma ipâŋga pa tamâta ŋinde kala io Tamâta Natu lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo. Ambo nia ndoyo tamâta ŋinde tina ipagugua i tia tâ, ande ŋinde ma ara.”
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito, mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
25 Ŋineŋga Judas, ina muli ma io Yesu ilâ kazâŋa tamâta mbaunzi ilo, ande i tamwata ikasoŋa Yesu tu, “Pananâŋa, tiambo noko kuporo ŋana naŋa kâ, tiya?” Yesu nde itu lâ kawa tu, “Kala nokoni.”
25 Então, Judas, que o traía, perguntou: Acaso, sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Kinzi sisaŋona sika yo, ŋineŋga Yesu ikai puroŋa, kawa ndaŋge pa Maro Kindeni, aku ipwataki ilanzi ne pâri-tamâta. Aku iporo tu, “Miki kakai kaka. Naŋa kanaŋoŋgu kala ŋine.”
26 Enquanto comiam, tomou Jesus um pão, e, abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Ŋineŋga ikai kâmba waini kala mine nâ, kawa ndaŋge pa Maro Kindeni, ku ilanzi. Aku ipainzi tu, “Miki rârâni kanu waini ikeno kâmba ŋine ilo.
27 A seguir, tomou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos discípulos, dizendo: Bebei dele todos;
28 Naŋa seeŋgu kala ŋine. Ŋine nde Maro Kindeni ne ŋgua pâŋa ne kanaŋo. Naŋa apaliŋi ŋananzi tamâta rârâ, ŋana izavaru nenzi kiesaka piti lâ tininzi.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Naŋa aporo mao nâ pami; naŋa ma anu waini kanaŋo kilo tia lee, ikura lâ zo ŋinde Maro Kindeni ma ikai maro panzi tamâta lâ tâno kulu. Ŋineŋga ma anu waini waseki kuku miki.”
29 E digo-vos que, desta hora em diante, não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga siwâŋgi wâŋgiŋa toŋge, aku simandi sipile lawea ŋalae ku siyâti silâ pa Oliv Tuu.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Ŋineŋga Yesu ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Miki ma kamora mâsi ŋalae toŋge ipâŋga pa naŋa lâ ŋine mbo, ande kala miki rârâni nemi kalo-tawana ma imbe. Vetâŋa ŋine iyoke Maro Kindeni kawa ŋgua ikeno lâ pepa tini mine tu,
31 Então, Jesus lhes disse: Esta noite, todos vós vos escandalizareis comigo; porque está escrito:
32 Andeta muli ŋga Maro Kindeni ma ipaŋo naŋa amandi amo viâŋgu kilo, ŋineŋga ma ayoka amuŋga pami alâ Galilaya tâno.”
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Yesu iporo mine, andeta Petero itu lâ kawa tu, “Ambo kinzi ŋine rârâni simora mâsi ŋalae ipâŋga pano, kala nenzi kalo-tawana imbe lâ, ande naneŋgu kalo-tawana ma imbe mine tia ku tia ndo!”
33 Disse-lhe Pedro: Ainda que venhas a ser um tropeço para todos, nunca o serás para mim.
34 Ŋineŋga Yesu ipai Petero mine, “Naŋa aporo mao nâ pano; ma ŋine mbo nâ, tatareko ma ita isuŋa kawa tia yo, ande noko ma kuporo kupatimoa naŋa mbwani ŋato tu noko kusama naŋa tia.”
34 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, tu me negarás três vezes.
35 Andeta Petero iporo kilo pa Yesu tu, “Ambo kinzi situ sipu naŋa pâta amâte kuku noko, ande naŋa ma aporo apatimoa noko mine tia ku tia ndo kanaŋo!” Aku kinzi pâri-tamâta rârâni kala siporo ŋgua kaŋa taituni mine.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Ŋineŋga Yesu ikainzi ne pâri-tamâta silâ sipâŋga tâno toŋge, i ŋa tu Getsemani, aku ipainzi tu, “Miki kasaŋona kamo ŋai, mbo naŋa alâ ndai akai noŋa ŋga.”
36 Em seguida, foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar;
37 Ŋineŋga Yesu ikainzi Petero ŋga Sebedi natu rua, aku kinzi ŋato silâ kuku. Ŋineŋga Yesu kalo sukâŋa ŋalae tina ku isama ilo malia ndo.
37 e, levando consigo a Pedro e aos dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Aku ipainzi ne pâri-tamâta ŋato mine tu, “Naŋa kaloŋgu sukâŋa ŋalae tina, aku laiti ŋana iyaula naŋa ndo. Mine nde ara ŋana miki ma kamo ŋaina ku kaka mâsa kuku naŋa.”
38 Então, lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Ŋineŋga ilâ tini ku ikeno nao tundu lâ tâno kulu, ku ino mine, “O Mama, ambo noko ilo tu kuveta mine, ande naŋa iloŋgu tu noko ma pwai kâmba ŋana nâna kâ ŋine saŋe naŋa. Ambo taitu noko ma kuveta ikura naneŋgu pateâŋa mine ndimo. Noko ma kuveta ikura noko tamwata nâ ne pateâŋa.”
39 Adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se possível, passe de mim este cálice! Todavia, não seja como eu quero, e sim como tu queres.
40 Ŋineŋga Yesu itaulo ilâ panzi ne pâri-tamâta ŋato kilo, andeta sikeno. Aku ipaŋonzi ku ikasoŋa Petero tu, “Mana mana ŋga miki kakura tia ŋana kaka mâsa kuku naŋa ikura kari tai taitu nâ, a?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudestes vós vigiar comigo?
41 Ara ŋana miki ma kao tinimi, ku kano pa Maro Kindeni tu ma isukami ŋana kamandi kaika lâ zo ndia samâŋa imâ ipâŋga pami. Mao nâ, miki ilomi tu kaveta vetâŋa ara, aŋga karaemi nde iveta malia pami.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Ŋineŋga Yesu ipilenzi ku itaulo kilo, ku ino mine; “O Mama, ambo kâmba ŋana nâna kâ ŋine ikura tu iŋgeŋge ŋanana tia, aku noko ilo tu ma anu, ande ara, kuveta ikura noko ne pateâŋa mine.”
42 Tornando a retirar-se, orou de novo, dizendo: Meu Pai, se não é possível passar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Ikai noŋa ŋine lâ, ŋineŋga itaulo ilâ panzi ne pâri-tamâta kilo. Andeta imoranzi sikeno nâ simo, ŋana tu matanzi matutu pâta.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Mine kala Yesu ipilenzi ku itaulo kilo, aku ikai noŋa kilo. I ne noŋa ŋinde nde rege-rege kuku noŋa ikai muŋga ŋinde.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Ino lâ, ŋineŋga itaulo ilâ panzi ne pâri-tamâta, ku ipainzi tu, “Opopo, miki kakeno kamo ŋai yo kapwarea, a? Kaloŋo ŋga! Zo ŋga ipâŋga lâ, kala ŋine kinzi simâ ŋana sio naŋa Tamâta Natu lâ kinzi kiesaka tamwatanzi mbaunzi ilo.
45 Então, voltou para os discípulos e lhes disse: Ainda dormis e repousais! Eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos de pecadores.
46 Ayo, kamandi, ku toka talâ panzi. Kamora ŋga, tamâta ŋana ikai kulu-pâŋga ŋana naŋa kâ, ande kala imâ ipâŋga laiti lâ.”
46 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
47 Yesu iporo ŋgua ŋine yo, ŋineŋga Judas, i nde toŋge lâ Yesu ne pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua ŋinde, ande imâ ipâŋga lâ. Aku tamâta ŋgu ŋalae tina nde sikai pila ŋana kazâŋa kâ wa kâi mbuku wa soka kuku simâ. Kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala wa ŋgu nenzi katonâŋa muŋga sisupwanzi simâ.
47 Falava ele ainda, e eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande turba com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Ande kulu-pâŋga tamâta ŋinde muŋga ipainzi tu ma iveta mâsi toŋge pa Yesu. Ipainzi tu, “Naŋa ma anzumwa tamâta toŋge nao, aku tamâta ŋinde nde Yesuni. Miki kakai i kaika.”
48 Ora, o traidor lhes tinha dado este sinal: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o.
49 Ŋineŋga walele nâ Judas iyoka imâ pa Yesu ku iporo tu, “Pananâŋa, mbo ara.” Aku inzumwa Yesu nao.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, lhe disse: Salve, Mestre! E o beijou.
50 Yesu nde ipai Judas mine tu, “Niŋgu-nambwe, vetâŋa ndia kala noko kumâ tu kuveta, ande kuveta walele nâ.” Ŋineŋga kazâŋa tamâta pinde simâ, aku mbaunzi ilâ sikai Yesu kaika lâ.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, para que vieste? Nisto, aproximando-se eles, deitaram as mãos em Jesus e o prenderam.
51 Andeta Yesu ne pâri-tamâta toŋge mbau nâ ipasu ne pila yâti, ku ipu patarawâŋa tamâta ŋalae ne wurâta tamâta toŋge, aku pila isalu taŋa motu piti imbe ndue tâno kulu.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Andeta Yesu ipai ne pâri-tamâta ŋinde tu, “Noko kulumbwa ne pila taulo kilo tâ! Ŋana tu tamâta ea kinzi uru sikai pila ŋana kazâŋa kâ, ande pila ma isowe kinzi warakanzi kapwanzi simâte.
52 Então, Jesus lhe disse: Embainha a tua espada; pois todos os que lançam mão da espada à espada perecerão.
53 Opopo, noko kalo ŋgere sondo ŋga! Ambo naŋa ma asarâwa pa Mama, ande ikura tu isupwanzi aŋelo ŋgu ŋalae saŋao kanaŋonzi rua simâ ŋana sivila naŋa kâ. Tiambo noko kusama ŋine tia, a?
53 Acaso, pensas que não posso rogar a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Taitu kuloŋo ŋga; ambo naŋa ma aveta mine, ande Maro Kindeni ne ŋgua kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa siŋgere lâ pepa tini ŋinde ma ipâŋga kanaŋo tia. Maro Kindeni ne pateâŋa ikeno tu vetâŋa rârâni ŋine ma ipâŋga pa naŋa.”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, segundo as quais assim deve suceder?
55 Ŋineŋga Yesu iporo panzi tamâta ŋgu ŋinde tu, “Ŋana sâ kâ ŋga miki kakai pila ŋalaŋala tava kâi mbuku kamâ ŋana kakai naŋa kâ, a? Tiambo miki katu naŋa nde panawe tamwatâŋgu, a? Ikura zo zo naŋa uru asaŋona Maro Kindeni ne luma sapâŋa ilo ku apanananzi tamâta, andeta miki ŋandai kakai naŋa kaika lâ zo ŋinde ŋga.
55 Naquele momento, disse Jesus às multidões: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador? Todos os dias, no templo, eu me assentava [convosco] ensinando, e não me prendestes.
56 Andeta vetâŋa rârâni ŋine ipâŋga lâ ŋana iveta ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa nenzi ŋgua ipâŋga kanaŋo.”
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então, os discípulos todos, deixando-o, fugiram.
57 Kinzi tamâta ŋinde sikai Yesu kaika lâ, ŋineŋga sikai silâ pa patarawâŋa tamâta ŋalae Kaiafas ne luma. Kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ aŋga kinzi katonâŋa nde muŋga sipasau lâ kala simo ŋinde.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Aŋga Petero nde iyoka Yesu muli ilâ, aku imo malawae mwasa. Iyoka ilâ patarawâŋa tamâta ŋalae ne luma ŋinde ne ŋgumbi ilo, aku isaŋona kunzi sambara tamâta. I ilo tu ma imora vetâŋa mana ma ipâŋga pa Yesu.
58 Mas Pedro o seguia de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, tendo entrado, assentou-se entre os serventuários, para ver o fim.
59 Kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala aŋga kinzi tamâta mbâna-mbâna rârâni nde sisarawanzi tamâta pinde simâ tu ma situla nenzi ŋgua laŋeŋa ŋana Yesu ne vetâŋa kâ. Kinzi ilonzi tu ma sisânda vetâŋa soki ndia muŋga Yesu iveta tâ, ŋana sikura tu sipu i pâta imâte kâ.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Mine kala kinzi tamâta rârâ nde simâ ku siporo sisowe ŋgua laŋeŋa lâ Yesu tini. Andeta kinzi ŋandai situla i ne vetâŋa soki toŋge pwataki ŋga. Siveta, siveta lee, ŋineŋga tamâta rua simâ,
60 E não acharam, apesar de se terem apresentado muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 aku siporo mine tu, “Tamâta ŋine muŋga iporo tu, ‘Naŋa akura tu asapira Maro Kindeni ne luma sapâŋa piti, ŋineŋga aŋgunu kâki kilo lâ kari ŋato nâ.’”
61 Este disse: Posso destruir o santuário de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Ŋineŋga patarawâŋa tamâta ŋalae imandi ku ipai Yesu tu, “Wa, noko tini pwâka tu kuporo ŋgua toŋge lâ kinzi kawanzi, a? Mana mana ŋana ŋgua ŋine kala kinzi sisowe lâ noko tini, a?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
63 Aŋga Yesu nde iporo ŋgua toŋge tia, kawa buu nâ imandi. Ŋineŋga patarawâŋa tamâta ŋalae ipai tu, “Lâ Maro Kindeni Via Tamwata ŋa, naŋa aporo kaika tu noko ma kuporo ŋgua mao nâ. Tiambo noko nde Kirisi, tiya? Tiambo noko nde Maro Kindeni Natu, tiya?”
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Eu te conjuro pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Ŋineŋga Yesu itu lâ kawa tu, “Ŋguani kala noko tamwata kuporo lâ, ande mao nâ. Aku naŋa apaimi tu lâ zo muli, miki ma kamora naŋa Tamâta Natu asaŋona Maro Kindeni Walo Tamwata mbau pa wia kâ, aku ma kamora naŋa ayoka samba ne take-take kulu andue amâ.”
64 Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste; entretanto, eu vos declaro que, desde agora, vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Patarawâŋa tamâta ŋalae nde iloŋo Yesu ne ŋgua ŋine, aku marumbu; i wisi nâna ŋalae kala isaraka tamwata ne pasawaŋa lâ tini, ku iporo mine tu, “Oyae, tamâta ŋine itu ikai Maro Kindeni nia, aku ŋgua kala iporo ŋinde nde sakamao ndo lâ Maro Kindeni nao! Kinda ma tasarawanzi tamâta pinde kilo ŋana sisowe ŋgua lâ tamâta ŋine tini, ande tia. Kala ŋine nâ iporo ŋgua pavaligiŋa pa Maro Kindeni, aku miki kaloŋo lâ.
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou! Que necessidade mais temos de testemunhas? Eis que ouvistes agora a blasfêmia!
66 Miki ilomi tu kinda ma taveta mana pa tamâta ŋine.” Kinzi nde situ lâ kawa mine, “Iveta soki ŋalae, ande kala ara ŋana ma sipu pâta imâte.”
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Ŋineŋga kinzi sisupwara Yesu nao, ku siŋgu mbalaunzi sikatu. Aŋga pinde nde siponza,
67 Então, uns cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam, dizendo:
68 ku siporo tu, “Wa, noko nde Kirisi, a? Mine nde kuporo ŋgua-tulâŋa tamâta ne ŋgua, ku kutula pwataki tu ea ipuno! Kupatu tamâta ŋine ŋa tâ!”
68 Profetiza-nos, ó Cristo, quem é que te bateu!
69 Aŋga Petero nde isaŋona nia yo lâ luma ŋinde ne ŋgumbi ilo. Imo lee, ŋineŋga wurâta taine toŋge iyoka imâ papa ku ipai tu, “O, noko wa, noko kala muŋga kumo kuku Yesu Galilaya tamwata.”
69 Ora, estava Pedro assentado fora no pátio; e, aproximando-se uma criada, lhe disse: Também tu estavas com Jesus, o galileu.
70 Andeta Petero iporo ipatiâmo lâ kinzi rârâni naonzi, ku iporo tu, “Naŋa asama ŋgua kala noko kuporo ŋinde duvi, ande tia.”
70 Ele, porém, o negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Ŋineŋga Petero imandi ilâ pa luma ne nzâla kawa ikeno ŋgumbi tini. Aku wurâta taine toŋge kala imora i, ku ipainzi tamâta simandi laiti tu, “Tamâta ŋine nde muŋga imo kuku Yesu Nasarete Tamwata.”
71 E, saindo para o alpendre, foi ele visto por outra criada, a qual disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Andeta Petero ipatiâmo kilo ku iporo mine tu, “Mao pa âta, naŋa asama tamâta ŋinde tia ndo.”
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Simo tini nâ, ŋineŋga tamâta pinde nde simâ ku sipai Petero tu, “Mao kanaŋo, noko nde toŋge lâ kinzi nawalanzi. Noko kawa kaŋa itula noko kilala pwataki lâ.”
73 Logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, és também um deles, porque o teu modo de falar o denuncia.
74 Ŋineŋga Petero iporo kaika tu, “Ambo naŋa alâŋe, ande naŋa ano pa Maro Kindeni tu ma izavaru naŋa; naŋa asama tamâta ŋinde tia ku tia ndo!” Aku walele nâ tatareko toŋge isuŋa kawa.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem! E imediatamente cantou o galo.
75 Ŋineŋga Petero ne kalo-ŋgere ipâŋga ŋana ŋgua Yesu muŋga iporo tu, “Tatareko ma ita isuŋa kawa tia yo, ande noko ma kuporo kupatimoa naŋa mbwani ŋato mine tu noko kusama naŋa tia.” Ŋineŋga Petero iyâti ilâ pa nia yo, aku ita pâta kanaŋo.
75 Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.