Mateus 17
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARA
1 Kari lima kanaŋo taitu ilâ lâ, ŋineŋga Yesu ikainzi Petero, aŋga Yamesi kuku tai Yoane rua, aku sikâki silâ tuu ŋalae toŋge kulu. Aku kinzi ŋapa simbonzi nâ simo ndaina.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro e aos irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Ŋineŋga kinzi pâri-tamâta ŋato ŋinde nde simora Yesu tini pasinala, aku ipâŋga kie toŋge. I nao nde isinala nia itogo kari mine, aŋga ne pasawaŋa nde ipâŋga togo sinâla mwasina, ku pâne ndo.
2 E foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandecia como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Ŋineŋga Mose ku Ilia rua simâ sipâŋga, aku kinzi pâri-tamâta matanzi ilâ simoranzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa rua ŋinde simandi siporo kuku Yesu.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Petero imora mâsi ŋinde ku ipai Yesu tu, “Maro Ŋalae, kinda tamo ŋaina, aku ŋine nde ara ndo. Ambo noko ilo mine, ande naŋa ma apa pâla ŋato: noko ne toŋge, aŋga Mose ne toŋge, aŋga Ilia ne toŋge.”
4 Então, disse Pedro a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três tendas; uma será tua, outra para Moisés, outra para Elias.
5 Petero iporo ŋgua ŋine marumbu tia yo, ŋineŋga take-take pâne toŋge ipâŋga ku itura kinzi rârâni lâ. Aku kawa toŋge ne sarawâŋa iyoka pa take-take ilo imâ mine tu, “Naŋa natuŋgu ara kala ŋine. Naŋa tiniŋgu mwasa papa wa iloŋgu ndeka papa wa. Miki ma katambira taŋami pa i kawa ŋgua!”
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Kinzi pâri-tamâta siloŋo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga sipare tukunzi naonzi tundu pa tâno, aku siruru pâta kanaŋo.
6 Ouvindo-a os discípulos, caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Ŋineŋga Yesu imâ tininzi laiti aku mbau ilâ itaŋonzi, ku ipainzi tu, “Kamandi sânda ŋga. Miki karuru ndimo.”
7 Aproximando-se deles, tocou-lhes Jesus, dizendo: Erguei-vos e não temais!
8 Ŋineŋga naonzi kâki matanzi simora, andeta simora Yesu simbo mai nâ; take-take nde ilâ lâ, aku tamâta toŋge imo kuku Yesu, ande tia.
8 Então, eles, levantando os olhos, a ninguém viram, senão Jesus.
9 Kinzi sipile tuu ŋinde, aku soka sindue yo, ŋineŋga Yesu indi kaika panzi tu, “Miki ma katapâri pa tamâta toŋge ŋana mâsi miki kamora ŋinde ndimo. Andeta muli ŋga, lâ zo ŋinde Maro Kindeni ma ipaŋo naŋa Tamâta Natu amandi lâ mateŋa nianzi amo viâŋgu kilo, ŋineŋga katapâri panzi tamâta ŋana mâsi ŋinde kâ.”
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes Jesus: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do Homem ressuscite dentre os mortos.
10 Ŋineŋga kinzi pâri-tamâta sikasoŋa Yesu tu, “Kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ uru siporo ŋgua ŋana Ilia mine tu i ma imâ muŋga lâ ŋga, ŋineŋga Kirisi ma imâ. Ŋinde nde duvi mana.”
10 Mas os discípulos o interrogaram: Por que dizem, pois, os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
11 Ande Yesu itu lâ kawanzi tu, “Ŋgua ŋinde nde mao nâ. Ilia imâ muŋga ŋana iveta kelekele rârâni sondo.
11 Então, Jesus respondeu: De fato, Elias virá e restaurará todas as coisas.
12 Taitu kala ŋine naŋa apaimi tu Ilia nde imâ lâ, andeta kinzi Juda tamâta sisama i kilala sondo, nde tia. Aku mâsi sakamao rârâni kinzi situ ma siveta papa, ande siveta lâ. Aku kinzi ma siveta mâsi sakamao kie taituni pa Tamâta Natu.”
12 Eu, porém, vos declaro que Elias já veio, e não o reconheceram; antes, fizeram com ele tudo quanto quiseram. Assim também o Filho do Homem há de padecer nas mãos deles.
13 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta sisama tu Yesu isia ŋgua ŋana Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata kâ lâ Ilia tini.
13 Então, os discípulos entenderam que lhes falara a respeito de João Batista.
14 Yesu tavanzi ne pâri-tamâta ŋato ŋinde sindue silâ lee sipâŋga kunzi tamâta ŋgu ŋalae. Sipâŋga lâ, ŋineŋga tamâta toŋge imâ pa Yesu aku ipare tuku papa.
14 E, quando chegaram para junto da multidão, aproximou-se dele um homem, que se ajoelhou e disse:
15 Aku ipai Yesu tu, “Tamâta Ŋalae, naŋa ano pano tu kalo sukâŋa ŋana natuŋgu tamâne. Zo pinde ipâŋga kapa lâ, aku imo sakamao ndo, ŋana tu i uru pata ndue yââ kulu wa lââ ilo wa.
15 Senhor, compadece-te de meu filho, porque é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras muitas, na água.
16 Naŋa muŋga akai i amâ panzi noko ne pâri-tamâta, andeta kinzi sikura tu siveta ipâŋga ara kilo, ande tia.”
16 Apresentei-o a teus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Ŋineŋga Yesu iporo taulo tu, “Opopo, miki tamâta ŋandai kalomi tawana Maro Kindeni ŋga. Miki ilomi kalomi wa nemi mâsi nde soki ndo! Ayo, naŋa ma amo kuku miki ikura zo ŋapia kilo, a? Aŋga nemi ilo-kalo soki-soki ma iveta naŋa iloŋgu malia ikura zo ŋapia kilo, a? Kakai lâlu ŋinde kamâ pa naŋa!”
17 Jesus exclamou: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-me aqui o menino.
18 Sikai lâlu simâ lâ, ŋineŋga Yesu iporo kaika imbita koroani saka imo lâlu ilo ŋinde, aku koroani saka ipile lâlu ku ikâwa ilâ. Aku ndainani nâ, lâlu ŋinde ne pukoŋa marumbu lâ.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, ficou o menino curado.
19 Aku muli, ŋineŋga Yesu ne pâri-tamâta simbonzi nâ simâ pa Yesu ku sikasoŋa tu, “Muŋga maka katogo tu kasoki koroani saka ŋinde, andeta kakura tia. Ŋinde nde duvi mana.”
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: Por que motivo não pudemos nós expulsá-lo?
20 Aku Yesu ipainzi tu, “Miki nemi kalo-tawana nde mota mwata nâ, kala miki kakura tia. Naŋa aporo mao nâ pami; ambo miki nemi kalo-tawana ma itumbu tini mwata, itogo ‘mastet’ vâsa mine, ande miki ma kakura tu kasupwa tuu ndai mine tu, ‘Noko kumandi ku kulâ pa nia pinde!’, aku tuu ma iyoka ilâ. Ambo miki kalomi tawana Maro Kindeni, ande miki ma kakura tu kaveta vetâŋa kie-kie rârâni. [
20 E ele lhes respondeu: Por causa da pequenez da vossa fé. Pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele passará. Nada vos será impossível.
21 Ambo miki ma katu kaika ŋana kâpwa kâ ku kakai noŋa kaika nâ, ande ma kakura tu kasokinzi koroani saka sitogo koroani saka ŋinde. Nzâla toŋge keno, ande tia.”]
21 [Mas esta casta não se expele senão por meio de oração e jejum.]
22 Zo pinde ilâ lâ, ŋineŋga Yesu ikainzi ne pâri-tamâta rârâni simâ taitu lâ Galilaya tâno. Ŋineŋga ipainzi tu, “Kinzi ma sio naŋa Tamâta Natu lâ tamâta pinde mbaunzi ilo,
22 Reunidos eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 aku ma sipu naŋa pâta amâte. Andeta kari ŋato lâ, ŋineŋga Maro Kindeni ma ipaŋo naŋa amandi amo viâŋgu kilo.” Kinzi pâri-tamâta siloŋo Yesu ne ŋgua ŋine, kala ilonzi putuka ndo.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então, os discípulos se entristeceram grandemente.
24 Zo pinde ilâ lâ, ŋineŋga Yesu ikainzi ne pâri-tamâta ku soka silâ sipâŋga Kaperneam lawea. Ŋineŋga tamâta pinde, kinzi ŋinde uru siveta wurâta ŋana sikai mbumbu ŋana Maro Kindeni ne luma sapâŋa kâ, ande simâ pa Petero. Aku sikasoŋa tu, “Wa, noko ne pananâŋa uru io mbumbu ŋana luma sapâŋa kâ, tiya?”
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, dirigiram-se a Pedro os que cobravam o imposto das duas dracmas e perguntaram: Não paga o vosso Mestre as duas dracmas?
25 Aku Petero isâu panzi tu, “Mao nâ, i uru iveta mine.”
25 Sim, respondeu ele. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Simão, que te parece? De quem cobram os reis da terra impostos ou tributo: dos seus filhos ou dos estranhos?
26 Petero iporo taulo tu, “Kinzi tamâta pinde uru sio mbumbu ilâ panzi.” Ŋineŋga Yesu ipai tu, “Mine nde koipu see kinzi ma mbumbu silua tia.
26 Respondendo Pedro: Dos estranhos, Jesus lhe disse: Logo, estão isentos os filhos.
27 Taitu kuloŋo ŋga; ambo kinda ma tao luma sapâŋa ne mbumbu ilâ panzi wurâta tamâta ŋinde tia, ande ma wisinzi nâna pa kinda. Mine nde kulâ kuo gigi lâ lââ bwalika ilo. Kuveta mine lee, ku gigi ma ikai iŋa toŋge. Kutapa iŋa ŋinde kâki ku kunzaŋa i kawa, aku ma kusânda mbumbu toŋge ikeno iŋa kawa ilo. Pwai mbumbu ŋinde kulâ, aku kulanzi kinzi tamâta ŋana luma sapâŋa mbumbu kaiŋa kâ. Ŋinde ma ikai nenzi mbuku piti lâ kinda rua tininda.”
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, e o primeiro peixe que fisgar, tira-o; e, abrindo-lhe a boca, acharás um estáter. Toma-o e entrega-lhes por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.