Marcos 8
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARA
1 Pa zo ŋinde tamâta ŋgu ŋalae nde sipasau kilo, andeta kapwanzi ŋana sika kâ ikeno panzi tia. Mine kala Yesu isarawanzi ne pâri-tamâta tu simâ kuku, aku ipainzi tu,
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 “Naŋa kaloŋgu sukâŋa ŋalae ŋananzi tamâta ŋgu ŋalae ŋine, ŋana tu kinzi simo kuku naŋa ikura kari ŋato lâ, aku kapwanzi ŋana sika kâ ande sika marumbu lâ.
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 Ambo ma sika tia ku aonzi silâ pa nenzi lawea lawea, ande ma putole ipunzi ku ma patanzi lâ nzâla, ŋana tu kinzi pinde nde soka papa nia malawae simâ.”
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Andeta i ne pâri-tamâta siporo taulo tu, “Aŋga kinda ma takai puroŋa lâ nia ndia ŋana tasuanzi tamâta ŋgu ŋalae ŋine, a? Opopo, ŋine nde nia bilimu ma!”
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 Andeta Yesu ikasoŋanzi tu, “Aŋga miki nde puroŋa ŋapia ikeno pami.” Ande kinzi siporo taulo tu, “Puroŋa lima kanaŋo rua nâ kala keno pama”.
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 Ŋineŋga Yesu ipainzi tamâta tu lambunzi ndue sisaŋona tâno kulu. Ŋineŋga ikai puroŋa kâki, kawa ndaŋge pa Maro Kindeni, ku ipwataki lâ, ŋineŋga ilanzi ne tamâta tu siwae panzi ŋgu. Aku kinzi sikai siwae panzi.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Aŋga kanzi iŋa kiri-kiri pinde kala keno tona. Mine nde Yesu ikai iŋa kala, kawa ndaŋge pa Maro Kindeni, ŋineŋga ilanzi ne pâri-tamâta tu siwae panzi tamâta tona.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Kinzi rârâni sika lee ikuranzi lâ, ŋineŋga Yesu ne pâri-tamâta sigona puroŋa wa iŋa katiŋe keno ŋinde lâ ŋgâmo ŋalae lima kanaŋo rua ilonzi pipi lâ.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 Kinzi tamâne ŋinde nâ kambwaŋenzi nde ipâŋga lâ 4,000. Ŋineŋga Yesu ionzi silâ.
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 Aku walele nâ ikâki wâŋga kulu kunzi ne pâri-tamâta, aku simbwaliu silâ papa Dalmanuta tâno kâ.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Kinzi Parisai tamâta pinde simâ sipâŋga lâ, aku siporo sipalelea ŋgua kuku Yesu. Kinzi situ sikai samâŋa papa, kala sino tu ma ikai Maro Kindeni ne walo ŋalae ku iveta mâsi kaika toŋge simora.
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Yesu ipasama tu ilo malia, kala iveta kusu lâ. Ŋineŋga iporo tu, “Ŋana sâ kâ ŋga kinzi tamâta lâ zo ŋine sino tu ma simora mâsi kaika toŋge, a? Naŋa aporo mao nâ pami, naŋa ma aveta mâsi toŋge pami tia ndo.”
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 Ŋineŋga ipilenzi ku ikâki wâŋga kulu kilo imbwaliu papa lââ bwalika tini pinde.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Yesu ne pâri-tamâta kalonzi kapa ŋana sikai kanzi puroŋa simâ, kala puroŋa taitu nâ ikeno panzi lâ wâŋga kulu.
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Ande Yesu iporo ŋgua kaika panzi tu, “Miki kapakatona sondo ŋga. Kapakatona warakami ŋana kinzi Parisai wa Herot nenzi ‘yisi’.”
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Ŋineŋga kinzi warakanzi siporo imâ naonzi nâ tu, “O, kinda ŋandai takai puroŋa ŋga, kala Yesu iporo ŋgua mine pa kinda.”
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Andeta Yesu isama lâ ŋana nenzi ilo-kalo soki ŋinde. Mine kala ipainzi tu, “Ŋana sâ kâ aŋga miki warakami kaporo mine tu, ‘Kinda takai puroŋa tia’, a? Tiambo miki ilomi kalomi tia tâ. Tiambo miki taŋami kaika tâ.
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 Miki matami keno, andeta kamora ŋinde pwataki tia, a? Aŋga taŋami keno, andeta kaloŋo ŋgua tia, a? Miki kalomi kapa lâ, a?
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 Muŋga, lâ zo ŋinde naŋa apwataki puroŋa lima awae panzi tamâne 5,000, ande kâpwa katiŋe sika tia ŋinde nde miki kagona lâ ŋgâmo ŋalae ŋapia ilonzi pipi.” Kinzi situ lâ kawa tu, “Ŋgâmo ŋalae saŋao kanaŋo rua.”
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi kilo tu, “Aŋga lâ zo ŋinde naŋa apwataki puroŋa lima kanaŋo rua awae panzi tamâne 4,000, ande kâpwa katiŋe sika tia ŋinde nde miki kagona lâ ŋgâmo ŋalae ŋapia ilonzi pipi.” Kinzi siporo kilo tu, “Ŋgâmo ŋalae lima kanaŋo rua.”
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 Ŋineŋga Yesu ipainzi kilo tu, “Andeta miki kasama sondo tia yo, a?”
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Kinzi soka silâ lee sipâŋga Betsaida lawea, ŋineŋga tamâta pinde sikai nenzi tamâta toŋge mata leva-leva simâ pa Yesu, aku sino papa tu ma itaŋo i ŋana iveta mata ipâŋga ara kilo.
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Mine kala Yesu ikai tamâta mata leva-leva ŋinde mbalau, ku kinzi rua sipile lawea siyâti silâ pa nia yo. Ŋineŋga Yesu isupwara veli-veli lâ tamâta ŋinde mata, aku io mbau kâki lâ i kulu tava. Ŋineŋga ikasoŋa tu, “Noko kumora sâ tâ, tiya?”
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Tamâta ŋinde nde mata pareŋge ku ipai Yesu tu, “Namoranzi tamâta pinde sitogo kâi mine, soka silâ wa simâ wa.”
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Ŋineŋga Yesu io mbau lâ i mata kilo, aku tamâta ŋinde mata ara lâ, kala imora pwataki. Ŋineŋga imora kelekele rârâni ipâŋga nia yo.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Aku Yesu isupwa i ilâ pa ne luma, aku ipai tu, “Noko ma kutaulo kulâ lawea ilo ndimo.”
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Ŋineŋga Yesu ikainzi ne pâri-tamâta simandi silâ pa lawea pinde ikeno Sisaria Pilipai lawea tini laiti. Soka nzâla yo, ande ikasoŋanzi tu, “Kinzi tamâta uru siporo situ naŋa nde ea.”
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 Ande sipai tu, “Pinde situ noko nde Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata, aŋga pinde nde situ noko nde Ilia, aŋga pinde nde situ noko nde ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa toŋge.”
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi kilo tu, “Aŋga miki warakami katu naŋa nde ea.” Aku Petero ipai tu, “Noko nde Kirisi, Maro Kindeni ne Pateâŋa Tamâta.”
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Ŋineŋga Yesu indi kaika panzi tu ma siporo situla i parina pwataki panzi tamâta pinde ndimo.
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Ŋineŋga Yesu ipanananzi ne pâri-tamâta tu, “Maro Kindeni ne pateâŋa ikeno tu naŋa Tamâta Natu ma akai nâna ŋalae. Aku kinzi katonâŋa wa patarawâŋa tamâta ŋalaŋala wa pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ wa, ande ma sipu mulinzi pa naŋa, ku ma sipu naŋa pâta amâte. Andeta kari ŋato lâ, ŋineŋga Maro Kindeni ma ipaŋo naŋa amandi amo viâŋgu kilo.”
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Yesu itula ŋgua ŋine pwataki ipâŋga nia yo panzi. Andeta Petero ikai Yesu siyâti silâ pa nia ŋgaŋe, aku ilelea Yesu ŋana i ne ŋgua ŋinde kâ.
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 Andeta Yesu ipupulia lâ ku mata ilea panzi ne pâri-tamâta, ŋineŋga imbita Petero, ipai tu, “Sadana, noko pwâwa kulâ malawae! Noko ŋandai kuporo ŋgua ikura Maro Kindeni ne ilo-kalo ŋga; noko pwoka kinzi tamâta nâ nenzi ilo-kalo muli.”
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 Ŋineŋga Yesu isarawanzi kinzi tamâta tu ma simâ papa i tavanzi ne pâri-tamâta, aku ipainzi tu, “Ambo tamâta toŋge ilo tu ipono muli pa naŋa, ande i ma ipatawa tamwata tini ku ikale ne kâi popole iyoka naŋa muliŋgu.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 Ŋana tu tamâta ea ilo ŋalae ŋana tamwata ne via, ande i ma ikai via mao, ande tia. Aŋga tamâta ea kalo tawana naŋa tava kawâŋgu ŋgua ŋine, kala imora tamwata ne via tu kelekele kaa nâ, ande tamâta ŋinde ma imo via ku imo nâ.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 Miki kalomi ŋgere sondo ŋga; ambo tamâta toŋge igona tâno ne kelekele rârâni, ŋineŋga imâte, ande i ne via mao ikeno ndia, a?
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Aku i ma ikura tu iko tamwata ne via kilo lâ mbumbu ŋapia, a? Tia ndo!
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 Mao nâ, kinzi tamâta uru siveta mâsi potomule wa kiesaka kie-kie. Andeta tamâta ea mai ŋana naŋa tava kawâŋgu ŋgua, ande muli naŋa Tamâta Natu kala ma maiŋgu ŋana i mine nâ, lâ zo ŋinde naŋa ma ayoka tava Mama ne walo ŋalae amâ kunzi aŋelo sapâŋa.”
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.