Marcos 8
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARIB
1 Pa zo ŋinde tamâta ŋgu ŋalae nde sipasau kilo, andeta kapwanzi ŋana sika kâ ikeno panzi tia. Mine kala Yesu isarawanzi ne pâri-tamâta tu simâ kuku, aku ipainzi tu,
1 Naqueles dias, havendo de novo uma grande multidão, e não tendo o que comer, chamou Jesus os discípulos e disse-lhes:
2 “Naŋa kaloŋgu sukâŋa ŋalae ŋananzi tamâta ŋgu ŋalae ŋine, ŋana tu kinzi simo kuku naŋa ikura kari ŋato lâ, aku kapwanzi ŋana sika kâ ande sika marumbu lâ.
2 Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer.
3 Ambo ma sika tia ku aonzi silâ pa nenzi lawea lawea, ande ma putole ipunzi ku ma patanzi lâ nzâla, ŋana tu kinzi pinde nde soka papa nia malawae simâ.”
3 Se eu os mandar em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Andeta i ne pâri-tamâta siporo taulo tu, “Aŋga kinda ma takai puroŋa lâ nia ndia ŋana tasuanzi tamâta ŋgu ŋalae ŋine, a? Opopo, ŋine nde nia bilimu ma!”
4 E seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Andeta Yesu ikasoŋanzi tu, “Aŋga miki nde puroŋa ŋapia ikeno pami.” Ande kinzi siporo taulo tu, “Puroŋa lima kanaŋo rua nâ kala keno pama”.
5 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete.
6 Ŋineŋga Yesu ipainzi tamâta tu lambunzi ndue sisaŋona tâno kulu. Ŋineŋga ikai puroŋa kâki, kawa ndaŋge pa Maro Kindeni, ku ipwataki lâ, ŋineŋga ilanzi ne tamâta tu siwae panzi ŋgu. Aku kinzi sikai siwae panzi.
6 Logo mandou ao povo que se sentasse no chão; e tomando os sete pães e havendo dado graças, partiu-os e os entregava a seus discípulos para que os distribuíssem; e eles os distribuíram pela multidão.
7 Aŋga kanzi iŋa kiri-kiri pinde kala keno tona. Mine nde Yesu ikai iŋa kala, kawa ndaŋge pa Maro Kindeni, ŋineŋga ilanzi ne pâri-tamâta tu siwae panzi tamâta tona.
7 Tinham também alguns peixinhos, os quais ele abençoou, e mandou que estes também fossem distribuídos.
8 Kinzi rârâni sika lee ikuranzi lâ, ŋineŋga Yesu ne pâri-tamâta sigona puroŋa wa iŋa katiŋe keno ŋinde lâ ŋgâmo ŋalae lima kanaŋo rua ilonzi pipi lâ.
8 Comeram, pois, e se fartaram; e dos pedaços que sobejavam levantaram sete alcofas.
9 Kinzi tamâne ŋinde nâ kambwaŋenzi nde ipâŋga lâ 4,000. Ŋineŋga Yesu ionzi silâ.
9 Ora, eram cerca de quatro mil homens. E Jesus os despediu.
10 Aku walele nâ ikâki wâŋga kulu kunzi ne pâri-tamâta, aku simbwaliu silâ papa Dalmanuta tâno kâ.
10 E, entrando logo no barco com seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Kinzi Parisai tamâta pinde simâ sipâŋga lâ, aku siporo sipalelea ŋgua kuku Yesu. Kinzi situ sikai samâŋa papa, kala sino tu ma ikai Maro Kindeni ne walo ŋalae ku iveta mâsi kaika toŋge simora.
11 Saíram os fariseus e começaram a discutir com ele, pedindo-lhe um sinal do céu, para o experimentarem.
12 Yesu ipasama tu ilo malia, kala iveta kusu lâ. Ŋineŋga iporo tu, “Ŋana sâ kâ ŋga kinzi tamâta lâ zo ŋine sino tu ma simora mâsi kaika toŋge, a? Naŋa aporo mao nâ pami, naŋa ma aveta mâsi toŋge pami tia ndo.”
12 Ele, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não será dado sinal algum.
13 Ŋineŋga ipilenzi ku ikâki wâŋga kulu kilo imbwaliu papa lââ bwalika tini pinde.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Yesu ne pâri-tamâta kalonzi kapa ŋana sikai kanzi puroŋa simâ, kala puroŋa taitu nâ ikeno panzi lâ wâŋga kulu.
14 Ora, eles se esqueceram de levar pão, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Ande Yesu iporo ŋgua kaika panzi tu, “Miki kapakatona sondo ŋga. Kapakatona warakami ŋana kinzi Parisai wa Herot nenzi ‘yisi’.”
15 E Jesus ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Ŋineŋga kinzi warakanzi siporo imâ naonzi nâ tu, “O, kinda ŋandai takai puroŋa ŋga, kala Yesu iporo ŋgua mine pa kinda.”
16 Pelo que eles arrazoavam entre si porque não tinham pão.
17 Andeta Yesu isama lâ ŋana nenzi ilo-kalo soki ŋinde. Mine kala ipainzi tu, “Ŋana sâ kâ aŋga miki warakami kaporo mine tu, ‘Kinda takai puroŋa tia’, a? Tiambo miki ilomi kalomi tia tâ. Tiambo miki taŋami kaika tâ.
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que arrazoais por não terdes pão? não compreendeis ainda, nem entendeis? tendes o vosso coração endurecido?
18 Miki matami keno, andeta kamora ŋinde pwataki tia, a? Aŋga taŋami keno, andeta kaloŋo ŋgua tia, a? Miki kalomi kapa lâ, a?
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais?
19 Muŋga, lâ zo ŋinde naŋa apwataki puroŋa lima awae panzi tamâne 5,000, ande kâpwa katiŋe sika tia ŋinde nde miki kagona lâ ŋgâmo ŋalae ŋapia ilonzi pipi.” Kinzi situ lâ kawa tu, “Ŋgâmo ŋalae saŋao kanaŋo rua.”
19 Quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Doze.
20 Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi kilo tu, “Aŋga lâ zo ŋinde naŋa apwataki puroŋa lima kanaŋo rua awae panzi tamâne 4,000, ande kâpwa katiŋe sika tia ŋinde nde miki kagona lâ ŋgâmo ŋalae ŋapia ilonzi pipi.” Kinzi siporo kilo tu, “Ŋgâmo ŋalae lima kanaŋo rua.”
20 E quando parti os sete para os quatro mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Sete.
21 Ŋineŋga Yesu ipainzi kilo tu, “Andeta miki kasama sondo tia yo, a?”
21 E ele lhes disse: Não entendeis ainda?
22 Kinzi soka silâ lee sipâŋga Betsaida lawea, ŋineŋga tamâta pinde sikai nenzi tamâta toŋge mata leva-leva simâ pa Yesu, aku sino papa tu ma itaŋo i ŋana iveta mata ipâŋga ara kilo.
22 Então chegaram a Betsaída. E trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Mine kala Yesu ikai tamâta mata leva-leva ŋinde mbalau, ku kinzi rua sipile lawea siyâti silâ pa nia yo. Ŋineŋga Yesu isupwara veli-veli lâ tamâta ŋinde mata, aku io mbau kâki lâ i kulu tava. Ŋineŋga ikasoŋa tu, “Noko kumora sâ tâ, tiya?”
23 Jesus, pois, tomou o cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Tamâta ŋinde nde mata pareŋge ku ipai Yesu tu, “Namoranzi tamâta pinde sitogo kâi mine, soka silâ wa simâ wa.”
24 E, levantando ele os olhos, disse: Estou vendo os homens; porque como árvores os vejo andando.
25 Ŋineŋga Yesu io mbau lâ i mata kilo, aku tamâta ŋinde mata ara lâ, kala imora pwataki. Ŋineŋga imora kelekele rârâni ipâŋga nia yo.
25 Então tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos; e ele, olhando atentamente, ficou restabelecido, pois já via nitidamente todas as coisas.
26 Aku Yesu isupwa i ilâ pa ne luma, aku ipai tu, “Noko ma kutaulo kulâ lawea ilo ndimo.”
26 Depois o mandou para casa, dizendo: Mas não entres na aldeia.
27 Ŋineŋga Yesu ikainzi ne pâri-tamâta simandi silâ pa lawea pinde ikeno Sisaria Pilipai lawea tini laiti. Soka nzâla yo, ande ikasoŋanzi tu, “Kinzi tamâta uru siporo situ naŋa nde ea.”
27 E saiu Jesus com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e no caminho interrogou os discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ande sipai tu, “Pinde situ noko nde Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata, aŋga pinde nde situ noko nde Ilia, aŋga pinde nde situ noko nde ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa toŋge.”
28 Responderam-lhe eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros: Algum dos profetas.
29 Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi kilo tu, “Aŋga miki warakami katu naŋa nde ea.” Aku Petero ipai tu, “Noko nde Kirisi, Maro Kindeni ne Pateâŋa Tamâta.”
29 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Ŋineŋga Yesu indi kaika panzi tu ma siporo situla i parina pwataki panzi tamâta pinde ndimo.
30 E ordenou-lhes Jesus que a ninguém dissessem aquilo a respeito dele.
31 Ŋineŋga Yesu ipanananzi ne pâri-tamâta tu, “Maro Kindeni ne pateâŋa ikeno tu naŋa Tamâta Natu ma akai nâna ŋalae. Aku kinzi katonâŋa wa patarawâŋa tamâta ŋalaŋala wa pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ wa, ande ma sipu mulinzi pa naŋa, ku ma sipu naŋa pâta amâte. Andeta kari ŋato lâ, ŋineŋga Maro Kindeni ma ipaŋo naŋa amandi amo viâŋgu kilo.”
31 Começou então a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muitas coisas, que fosse rejeitado pelos anciãos e principais sacerdotes e pelos escribas, que fosse morto, e que depois de três dias ressurgisse.
32 Yesu itula ŋgua ŋine pwataki ipâŋga nia yo panzi. Andeta Petero ikai Yesu siyâti silâ pa nia ŋgaŋe, aku ilelea Yesu ŋana i ne ŋgua ŋinde kâ.
32 E isso dizia abertamente. Ao que Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Andeta Yesu ipupulia lâ ku mata ilea panzi ne pâri-tamâta, ŋineŋga imbita Petero, ipai tu, “Sadana, noko pwâwa kulâ malawae! Noko ŋandai kuporo ŋgua ikura Maro Kindeni ne ilo-kalo ŋga; noko pwoka kinzi tamâta nâ nenzi ilo-kalo muli.”
33 Mas ele, virando-se olhando para seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque não cuidas das coisas que são de Deus, mas sim das que são dos homens.
34 Ŋineŋga Yesu isarawanzi kinzi tamâta tu ma simâ papa i tavanzi ne pâri-tamâta, aku ipainzi tu, “Ambo tamâta toŋge ilo tu ipono muli pa naŋa, ande i ma ipatawa tamwata tini ku ikale ne kâi popole iyoka naŋa muliŋgu.
34 E chamando a si a multidão com os discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Ŋana tu tamâta ea ilo ŋalae ŋana tamwata ne via, ande i ma ikai via mao, ande tia. Aŋga tamâta ea kalo tawana naŋa tava kawâŋgu ŋgua ŋine, kala imora tamwata ne via tu kelekele kaa nâ, ande tamâta ŋinde ma imo via ku imo nâ.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, salvá-la-á.
36 Miki kalomi ŋgere sondo ŋga; ambo tamâta toŋge igona tâno ne kelekele rârâni, ŋineŋga imâte, ande i ne via mao ikeno ndia, a?
36 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua vida?
37 Aku i ma ikura tu iko tamwata ne via kilo lâ mbumbu ŋapia, a? Tia ndo!
37 Ou que diria o homem em troca da sua vida?
38 Mao nâ, kinzi tamâta uru siveta mâsi potomule wa kiesaka kie-kie. Andeta tamâta ea mai ŋana naŋa tava kawâŋgu ŋgua, ande muli naŋa Tamâta Natu kala ma maiŋgu ŋana i mine nâ, lâ zo ŋinde naŋa ma ayoka tava Mama ne walo ŋalae amâ kunzi aŋelo sapâŋa.”
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.