Marcos 5

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kinzi silâ lee sitoa lââ bwalika tini pinde, lâ kinzi Gerasa nenzi tâno.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Yesu ipile wâŋga itoa lâ, ŋineŋga walele nâ tamâta toŋge ipakâtu kuku, i koroani saka ipagagara lâ. Tamâta ŋinde imo potomule lâ kuru nia, kala iyoka pa ŋinde imâ.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Tamâta ŋinde uru ikeno ŋgânza ilo lâ kuru nia ŋinde. Muŋga, kinzi tamâta pinde sipa wâlo kaika lâ i tini, andeta kala ŋine sikura tu siveta mine kilo, ande tia.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Muŋga, ikura zo rârâ kinzi sipa i kie-mbalau lâ wâlo kaika. Andeta i uru itaki wâlo kaika ŋinde utu. I nde tamâta kaika ndo, kala tamâta toŋge ikura tu ikai i kaika, ande tia.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Ikura kari wa mbo wa, tamâta ŋinde imo kuru nia wa tuu kulu wa, aku uru kawa pakâe ipaive tamwata karae lâ mira tu ma ipayaula pâta imâte.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Tamâta kapa ŋinde imandi imo malawae, andeta mata ilâ imora Yesu kala ipalilu imâ ku ipare tuku papa.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Aku Yesu ikasoŋa koroani saka mine tu, “Aŋga noko nde ŋa mana.” Ande iporo taulo tu, “Naŋa ŋâŋgu ‘Zugu Tamwatama’, ŋana tu maka ŋgu kambwaŋema ŋalae ndo.”
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Aku ino kaika ŋinde pa Yesu tu, “Noko ma kuŋarama lâ tâno ŋine ndimo!”
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Aku ŋgoa ŋgu ŋalae nde simo nia ŋinde, sipaŋuŋu sika simo nia ndamwa.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Aku kinzi koroani saka sino kaika pa Yesu tu, “Kuo maka kalâ kinzi ŋgoa ŋinde ilonzi.”
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Aku Yesu isâu panzi tu silâ. Aku marumbu; kinzi koroani saka sipile tamâta ŋinde ku silâ ŋgoa ilonzi. Ŋineŋga ŋgoa ŋinde nde wisinzi motutu simaŋguru sipalilu kaika silâ sindue nia ndamwa ŋinde. Ŋgoa ŋgu ŋinde kambwaŋenzi ipâŋga ikura 2000 mine, aku kinzi rârâni sisoŋga sindue lââ bwalika ilo sinu lââ ku sipamateteu marumbu lâ.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Ŋineŋga kinzi ŋgoa nenzi katonâŋa tamâta nde sikâwa silâ, ku sikai pâri silâ pa lawea ilo wa nia ŋinde ndoni wa. Mine kala kinzi tamâta simâ tu simora mâsi kala muŋga ipâŋga ŋinde.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Kinzi simâ sipâŋga pa Yesu, aku simora tamâta ŋinde, muŋga koroani saka rârâ sipagagara, andeta ŋineŋga ipita lalava ku ne ilo-kalo ipâŋga sondo lâ, kala isaŋona imo. Kinzi tamâta simora ŋine ku wisinzi motutu.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Ŋineŋga kinzi tamâta kala muŋga simora mâsi ŋinde nde sitapâri panzi ŋana mâsi ŋinde ipâŋga pa tamâta ŋinde, ina muŋga koroani saka sipagagara. Aku sitapâri panzi ŋananzi ŋgoa tona.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Ŋineŋga kinzi tamâta sino kaika pa Yesu tu ma ipile nenzi lawea ku ilâ pa nia toŋge.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Mine kala Yesu ikâki wâŋga kulu. Andeta tamâta ŋinde muŋga koroani saka sipagagara, ande ino Yesu mine tu, “Naŋa iloŋgu tu ma amo kuku noko.”
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Andeta Yesu ipai tu, “Tia. Noko kutaulo kulâ panzi noko see, aku kutapâri panzi ŋana vetâŋa rârâni Maro Ŋalae iveta pano ŋine. Aku kutula pwataki panzi tu i kalo sukâŋa ŋanano.”
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Ŋineŋga tamâta ŋinde ilâ, aku iveta wurâta ŋana itu pâri ŋinde panzi tamâta simo lawea pinde sipatu ŋa tu Dekapolis (nenda ŋgua tu “Lawea Saŋao”). Itapâri panzi ŋana vetâŋa ŋinde Yesu muŋga iveta papa. Mine kala kinzi tamâta rârâni nde ilonzi rârâ.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Yesu ikainzi ne pâri-tamâta sikâki wâŋga kulu ku simbwaliu kilo. Sitoa lâ, ŋineŋga tamâta ŋgu ŋalae ŋinde nde simâ sipasau lâ Yesu tini lâ lââ bwalika pwali.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Ŋineŋga tamâta toŋge, i ŋa tu Jairus, ande imâ ipâŋga. I nde luma ŋana pasauŋa kâ ne katonâŋa tamâta toŋge. I mata ilâ imora Yesu, ku imâ ipare tuku lâ i kie tini laiti.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Aku ino kaika pa Yesu tu, “Naŋa natuŋgu taine taipa nde laiti ŋana imâte kâ. Mine nde kumâ kutaŋo i, aku ma tini ara kilo ku ma imo via.”
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Aku Yesu iyoka kuku silâ.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Aku taine toŋge kala imo ndaina, i uru imora nzimona zo rârâni. I imo mine ikura mbwera saŋao kanaŋo rua lâ,
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 aku kinzi tamâta ŋana sivetanzi pukoŋa kâ rârâ nâna kie-kie silua i ŋana ne pukoŋa ŋinde kâ. Taine ŋinde nde ipile ne mbumbu rârâ panzi, andeta ne pukoŋa marumbu tia, ikeno kaika lâ tini ku imo nâ.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 — ausente —
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Ŋineŋga walele nâ i see mâsa-mâsa, ku ipasama tini tu pukoŋa ŋine nde marumbu lâ.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Andeta Yesu ipasama tu i ne walo pinde nde ilâ lâ. Mine kala ipupulia ku ikasoŋanzi ŋgu tu, “Ea itaŋo naneŋgu pasawaŋa ŋgaŋe.”
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Andeta i ne pâri-tamâta sipai tu, “Opopo, kinzi tamâta ŋgu ŋalae nde sitiŋgi noko. Mine nde mana mana ŋga noko pwasoŋanzi tu, ‘Ea itaŋo naŋa’, a?”
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Andeta Yesu mata imora ilâ wa imâ wa tu isama tamâta ea itaŋo i.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Aku taine ŋinde ipasama lâ ŋana vetâŋa ŋinde kala ipâŋga papa, aku i kalo loko ku tini ruru. Tia ku imâ pa Yesu ku ipare tuku papa, ku iporo pwataki ŋana vetâŋa ŋinde rârâni.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Ŋineŋga Yesu ipai tu, “Natuŋgu, noko ne kalo-tawana ŋinde ivetano tini ara kilo. Noko kulâ, aku wisi puu ndue, ŋana tu noko ne pukoŋa nde marumbu lâ.”
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Yesu iporo ŋgua ŋine yo, ŋineŋga tamâta pinde muŋga soka pa katonâŋa Jairus ne luma kâ nde simâ sipâŋga lâ. Aku sipai tu, “Noko natu nde imâte lâ. Mine nde noko ma kuveta kalo-lokoni papa pananâŋa kilo ndimo.”
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Andeta Yesu ipaloŋo pa kinzi nenzi ŋgua ŋinde, ande tia. Iporo pa Jairus mine tu, “Noko kururu ndimo. Kalo tawana naŋa nâ.”
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Aku itu kaika panzi tamâta tu ma soka kuku i simâ ndimo. Ikainzi Petero, ŋga Yamesi, ŋga Yamesi tai Yoane, aku kinzi ŋato nâ soka kuku i silâ.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Kinzi silâ lee sipâŋga katonâŋa Jairus ne luma, ande Yesu imoranzi tamâta siveta nduŋeŋa ŋalae wa sita pâta lâ.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Aku ilâ luma ilo ku ipainzi tu, “Ayo, ŋana sâ kâ ŋga miki kata wa kaveta nduŋeŋa ŋalae koŋa, a? Lâlu ŋine ŋandai imâte ŋga; ikeno mata nâ.”
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Andeta kinzi siŋelea i pâta kanaŋo.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Ŋineŋga isaŋa taine taipa ŋinde mbau ku ipai tu, “Talita kumi!” Ŋgua ŋinde nde duvi mine tu, “Taine taipa, naŋa apaino tu kumandi sânda!”
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Aku walele nâ taine taipa imandi ku iyoka. I ne mbwera ipâŋga ikura saŋao kanaŋo rua mine. Aku kinzi simora mâsi ŋinde ku wisinzi motutu lâ.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Andeta Yesu indi kaika panzi mine tu, “Miki ma katapâri pa tamâta toŋge ŋana mâsi ŋine ndimo.” Aku ipainzi tu, “Kâpwa pinde kalua taine taipa ŋine ika.”
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.