Marcos 5
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARIB
1 Kinzi silâ lee sitoa lââ bwalika tini pinde, lâ kinzi Gerasa nenzi tâno.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Yesu ipile wâŋga itoa lâ, ŋineŋga walele nâ tamâta toŋge ipakâtu kuku, i koroani saka ipagagara lâ. Tamâta ŋinde imo potomule lâ kuru nia, kala iyoka pa ŋinde imâ.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Tamâta ŋinde uru ikeno ŋgânza ilo lâ kuru nia ŋinde. Muŋga, kinzi tamâta pinde sipa wâlo kaika lâ i tini, andeta kala ŋine sikura tu siveta mine kilo, ande tia.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Muŋga, ikura zo rârâ kinzi sipa i kie-mbalau lâ wâlo kaika. Andeta i uru itaki wâlo kaika ŋinde utu. I nde tamâta kaika ndo, kala tamâta toŋge ikura tu ikai i kaika, ande tia.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Ikura kari wa mbo wa, tamâta ŋinde imo kuru nia wa tuu kulu wa, aku uru kawa pakâe ipaive tamwata karae lâ mira tu ma ipayaula pâta imâte.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Tamâta kapa ŋinde imandi imo malawae, andeta mata ilâ imora Yesu kala ipalilu imâ ku ipare tuku papa.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Aku Yesu ikasoŋa koroani saka mine tu, “Aŋga noko nde ŋa mana.” Ande iporo taulo tu, “Naŋa ŋâŋgu ‘Zugu Tamwatama’, ŋana tu maka ŋgu kambwaŋema ŋalae ndo.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Aku ino kaika ŋinde pa Yesu tu, “Noko ma kuŋarama lâ tâno ŋine ndimo!”
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Aku ŋgoa ŋgu ŋalae nde simo nia ŋinde, sipaŋuŋu sika simo nia ndamwa.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Aku kinzi koroani saka sino kaika pa Yesu tu, “Kuo maka kalâ kinzi ŋgoa ŋinde ilonzi.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Aku Yesu isâu panzi tu silâ. Aku marumbu; kinzi koroani saka sipile tamâta ŋinde ku silâ ŋgoa ilonzi. Ŋineŋga ŋgoa ŋinde nde wisinzi motutu simaŋguru sipalilu kaika silâ sindue nia ndamwa ŋinde. Ŋgoa ŋgu ŋinde kambwaŋenzi ipâŋga ikura 2000 mine, aku kinzi rârâni sisoŋga sindue lââ bwalika ilo sinu lââ ku sipamateteu marumbu lâ.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Ŋineŋga kinzi ŋgoa nenzi katonâŋa tamâta nde sikâwa silâ, ku sikai pâri silâ pa lawea ilo wa nia ŋinde ndoni wa. Mine kala kinzi tamâta simâ tu simora mâsi kala muŋga ipâŋga ŋinde.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Kinzi simâ sipâŋga pa Yesu, aku simora tamâta ŋinde, muŋga koroani saka rârâ sipagagara, andeta ŋineŋga ipita lalava ku ne ilo-kalo ipâŋga sondo lâ, kala isaŋona imo. Kinzi tamâta simora ŋine ku wisinzi motutu.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Ŋineŋga kinzi tamâta kala muŋga simora mâsi ŋinde nde sitapâri panzi ŋana mâsi ŋinde ipâŋga pa tamâta ŋinde, ina muŋga koroani saka sipagagara. Aku sitapâri panzi ŋananzi ŋgoa tona.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ŋineŋga kinzi tamâta sino kaika pa Yesu tu ma ipile nenzi lawea ku ilâ pa nia toŋge.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Mine kala Yesu ikâki wâŋga kulu. Andeta tamâta ŋinde muŋga koroani saka sipagagara, ande ino Yesu mine tu, “Naŋa iloŋgu tu ma amo kuku noko.”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Andeta Yesu ipai tu, “Tia. Noko kutaulo kulâ panzi noko see, aku kutapâri panzi ŋana vetâŋa rârâni Maro Ŋalae iveta pano ŋine. Aku kutula pwataki panzi tu i kalo sukâŋa ŋanano.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ŋineŋga tamâta ŋinde ilâ, aku iveta wurâta ŋana itu pâri ŋinde panzi tamâta simo lawea pinde sipatu ŋa tu Dekapolis (nenda ŋgua tu “Lawea Saŋao”). Itapâri panzi ŋana vetâŋa ŋinde Yesu muŋga iveta papa. Mine kala kinzi tamâta rârâni nde ilonzi rârâ.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Yesu ikainzi ne pâri-tamâta sikâki wâŋga kulu ku simbwaliu kilo. Sitoa lâ, ŋineŋga tamâta ŋgu ŋalae ŋinde nde simâ sipasau lâ Yesu tini lâ lââ bwalika pwali.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Ŋineŋga tamâta toŋge, i ŋa tu Jairus, ande imâ ipâŋga. I nde luma ŋana pasauŋa kâ ne katonâŋa tamâta toŋge. I mata ilâ imora Yesu, ku imâ ipare tuku lâ i kie tini laiti.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Aku ino kaika pa Yesu tu, “Naŋa natuŋgu taine taipa nde laiti ŋana imâte kâ. Mine nde kumâ kutaŋo i, aku ma tini ara kilo ku ma imo via.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Aku Yesu iyoka kuku silâ.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Aku taine toŋge kala imo ndaina, i uru imora nzimona zo rârâni. I imo mine ikura mbwera saŋao kanaŋo rua lâ,
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 aku kinzi tamâta ŋana sivetanzi pukoŋa kâ rârâ nâna kie-kie silua i ŋana ne pukoŋa ŋinde kâ. Taine ŋinde nde ipile ne mbumbu rârâ panzi, andeta ne pukoŋa marumbu tia, ikeno kaika lâ tini ku imo nâ.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 — ausente —
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Ŋineŋga walele nâ i see mâsa-mâsa, ku ipasama tini tu pukoŋa ŋine nde marumbu lâ.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Andeta Yesu ipasama tu i ne walo pinde nde ilâ lâ. Mine kala ipupulia ku ikasoŋanzi ŋgu tu, “Ea itaŋo naneŋgu pasawaŋa ŋgaŋe.”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Andeta i ne pâri-tamâta sipai tu, “Opopo, kinzi tamâta ŋgu ŋalae nde sitiŋgi noko. Mine nde mana mana ŋga noko pwasoŋanzi tu, ‘Ea itaŋo naŋa’, a?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Andeta Yesu mata imora ilâ wa imâ wa tu isama tamâta ea itaŋo i.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Aku taine ŋinde ipasama lâ ŋana vetâŋa ŋinde kala ipâŋga papa, aku i kalo loko ku tini ruru. Tia ku imâ pa Yesu ku ipare tuku papa, ku iporo pwataki ŋana vetâŋa ŋinde rârâni.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ŋineŋga Yesu ipai tu, “Natuŋgu, noko ne kalo-tawana ŋinde ivetano tini ara kilo. Noko kulâ, aku wisi puu ndue, ŋana tu noko ne pukoŋa nde marumbu lâ.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Yesu iporo ŋgua ŋine yo, ŋineŋga tamâta pinde muŋga soka pa katonâŋa Jairus ne luma kâ nde simâ sipâŋga lâ. Aku sipai tu, “Noko natu nde imâte lâ. Mine nde noko ma kuveta kalo-lokoni papa pananâŋa kilo ndimo.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Andeta Yesu ipaloŋo pa kinzi nenzi ŋgua ŋinde, ande tia. Iporo pa Jairus mine tu, “Noko kururu ndimo. Kalo tawana naŋa nâ.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Aku itu kaika panzi tamâta tu ma soka kuku i simâ ndimo. Ikainzi Petero, ŋga Yamesi, ŋga Yamesi tai Yoane, aku kinzi ŋato nâ soka kuku i silâ.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kinzi silâ lee sipâŋga katonâŋa Jairus ne luma, ande Yesu imoranzi tamâta siveta nduŋeŋa ŋalae wa sita pâta lâ.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Aku ilâ luma ilo ku ipainzi tu, “Ayo, ŋana sâ kâ ŋga miki kata wa kaveta nduŋeŋa ŋalae koŋa, a? Lâlu ŋine ŋandai imâte ŋga; ikeno mata nâ.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Andeta kinzi siŋelea i pâta kanaŋo.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Ŋineŋga isaŋa taine taipa ŋinde mbau ku ipai tu, “Talita kumi!” Ŋgua ŋinde nde duvi mine tu, “Taine taipa, naŋa apaino tu kumandi sânda!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Aku walele nâ taine taipa imandi ku iyoka. I ne mbwera ipâŋga ikura saŋao kanaŋo rua mine. Aku kinzi simora mâsi ŋinde ku wisinzi motutu lâ.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Andeta Yesu indi kaika panzi mine tu, “Miki ma katapâri pa tamâta toŋge ŋana mâsi ŋine ndimo.” Aku ipainzi tu, “Kâpwa pinde kalua taine taipa ŋine ika.”
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.