Marcos 5

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kinzi silâ lee sitoa lââ bwalika tini pinde, lâ kinzi Gerasa nenzi tâno.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Yesu ipile wâŋga itoa lâ, ŋineŋga walele nâ tamâta toŋge ipakâtu kuku, i koroani saka ipagagara lâ. Tamâta ŋinde imo potomule lâ kuru nia, kala iyoka pa ŋinde imâ.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Tamâta ŋinde uru ikeno ŋgânza ilo lâ kuru nia ŋinde. Muŋga, kinzi tamâta pinde sipa wâlo kaika lâ i tini, andeta kala ŋine sikura tu siveta mine kilo, ande tia.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Muŋga, ikura zo rârâ kinzi sipa i kie-mbalau lâ wâlo kaika. Andeta i uru itaki wâlo kaika ŋinde utu. I nde tamâta kaika ndo, kala tamâta toŋge ikura tu ikai i kaika, ande tia.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Ikura kari wa mbo wa, tamâta ŋinde imo kuru nia wa tuu kulu wa, aku uru kawa pakâe ipaive tamwata karae lâ mira tu ma ipayaula pâta imâte.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Tamâta kapa ŋinde imandi imo malawae, andeta mata ilâ imora Yesu kala ipalilu imâ ku ipare tuku papa.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Aku Yesu ikasoŋa koroani saka mine tu, “Aŋga noko nde ŋa mana.” Ande iporo taulo tu, “Naŋa ŋâŋgu ‘Zugu Tamwatama’, ŋana tu maka ŋgu kambwaŋema ŋalae ndo.”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Aku ino kaika ŋinde pa Yesu tu, “Noko ma kuŋarama lâ tâno ŋine ndimo!”
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Aku ŋgoa ŋgu ŋalae nde simo nia ŋinde, sipaŋuŋu sika simo nia ndamwa.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Aku kinzi koroani saka sino kaika pa Yesu tu, “Kuo maka kalâ kinzi ŋgoa ŋinde ilonzi.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Aku Yesu isâu panzi tu silâ. Aku marumbu; kinzi koroani saka sipile tamâta ŋinde ku silâ ŋgoa ilonzi. Ŋineŋga ŋgoa ŋinde nde wisinzi motutu simaŋguru sipalilu kaika silâ sindue nia ndamwa ŋinde. Ŋgoa ŋgu ŋinde kambwaŋenzi ipâŋga ikura 2000 mine, aku kinzi rârâni sisoŋga sindue lââ bwalika ilo sinu lââ ku sipamateteu marumbu lâ.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Ŋineŋga kinzi ŋgoa nenzi katonâŋa tamâta nde sikâwa silâ, ku sikai pâri silâ pa lawea ilo wa nia ŋinde ndoni wa. Mine kala kinzi tamâta simâ tu simora mâsi kala muŋga ipâŋga ŋinde.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Kinzi simâ sipâŋga pa Yesu, aku simora tamâta ŋinde, muŋga koroani saka rârâ sipagagara, andeta ŋineŋga ipita lalava ku ne ilo-kalo ipâŋga sondo lâ, kala isaŋona imo. Kinzi tamâta simora ŋine ku wisinzi motutu.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Ŋineŋga kinzi tamâta kala muŋga simora mâsi ŋinde nde sitapâri panzi ŋana mâsi ŋinde ipâŋga pa tamâta ŋinde, ina muŋga koroani saka sipagagara. Aku sitapâri panzi ŋananzi ŋgoa tona.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Ŋineŋga kinzi tamâta sino kaika pa Yesu tu ma ipile nenzi lawea ku ilâ pa nia toŋge.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Mine kala Yesu ikâki wâŋga kulu. Andeta tamâta ŋinde muŋga koroani saka sipagagara, ande ino Yesu mine tu, “Naŋa iloŋgu tu ma amo kuku noko.”
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Andeta Yesu ipai tu, “Tia. Noko kutaulo kulâ panzi noko see, aku kutapâri panzi ŋana vetâŋa rârâni Maro Ŋalae iveta pano ŋine. Aku kutula pwataki panzi tu i kalo sukâŋa ŋanano.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Ŋineŋga tamâta ŋinde ilâ, aku iveta wurâta ŋana itu pâri ŋinde panzi tamâta simo lawea pinde sipatu ŋa tu Dekapolis (nenda ŋgua tu “Lawea Saŋao”). Itapâri panzi ŋana vetâŋa ŋinde Yesu muŋga iveta papa. Mine kala kinzi tamâta rârâni nde ilonzi rârâ.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Yesu ikainzi ne pâri-tamâta sikâki wâŋga kulu ku simbwaliu kilo. Sitoa lâ, ŋineŋga tamâta ŋgu ŋalae ŋinde nde simâ sipasau lâ Yesu tini lâ lââ bwalika pwali.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Ŋineŋga tamâta toŋge, i ŋa tu Jairus, ande imâ ipâŋga. I nde luma ŋana pasauŋa kâ ne katonâŋa tamâta toŋge. I mata ilâ imora Yesu, ku imâ ipare tuku lâ i kie tini laiti.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Aku ino kaika pa Yesu tu, “Naŋa natuŋgu taine taipa nde laiti ŋana imâte kâ. Mine nde kumâ kutaŋo i, aku ma tini ara kilo ku ma imo via.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Aku Yesu iyoka kuku silâ.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Aku taine toŋge kala imo ndaina, i uru imora nzimona zo rârâni. I imo mine ikura mbwera saŋao kanaŋo rua lâ,
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 aku kinzi tamâta ŋana sivetanzi pukoŋa kâ rârâ nâna kie-kie silua i ŋana ne pukoŋa ŋinde kâ. Taine ŋinde nde ipile ne mbumbu rârâ panzi, andeta ne pukoŋa marumbu tia, ikeno kaika lâ tini ku imo nâ.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 — ausente —
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Ŋineŋga walele nâ i see mâsa-mâsa, ku ipasama tini tu pukoŋa ŋine nde marumbu lâ.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Andeta Yesu ipasama tu i ne walo pinde nde ilâ lâ. Mine kala ipupulia ku ikasoŋanzi ŋgu tu, “Ea itaŋo naneŋgu pasawaŋa ŋgaŋe.”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Andeta i ne pâri-tamâta sipai tu, “Opopo, kinzi tamâta ŋgu ŋalae nde sitiŋgi noko. Mine nde mana mana ŋga noko pwasoŋanzi tu, ‘Ea itaŋo naŋa’, a?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Andeta Yesu mata imora ilâ wa imâ wa tu isama tamâta ea itaŋo i.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Aku taine ŋinde ipasama lâ ŋana vetâŋa ŋinde kala ipâŋga papa, aku i kalo loko ku tini ruru. Tia ku imâ pa Yesu ku ipare tuku papa, ku iporo pwataki ŋana vetâŋa ŋinde rârâni.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ŋineŋga Yesu ipai tu, “Natuŋgu, noko ne kalo-tawana ŋinde ivetano tini ara kilo. Noko kulâ, aku wisi puu ndue, ŋana tu noko ne pukoŋa nde marumbu lâ.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Yesu iporo ŋgua ŋine yo, ŋineŋga tamâta pinde muŋga soka pa katonâŋa Jairus ne luma kâ nde simâ sipâŋga lâ. Aku sipai tu, “Noko natu nde imâte lâ. Mine nde noko ma kuveta kalo-lokoni papa pananâŋa kilo ndimo.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Andeta Yesu ipaloŋo pa kinzi nenzi ŋgua ŋinde, ande tia. Iporo pa Jairus mine tu, “Noko kururu ndimo. Kalo tawana naŋa nâ.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Aku itu kaika panzi tamâta tu ma soka kuku i simâ ndimo. Ikainzi Petero, ŋga Yamesi, ŋga Yamesi tai Yoane, aku kinzi ŋato nâ soka kuku i silâ.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kinzi silâ lee sipâŋga katonâŋa Jairus ne luma, ande Yesu imoranzi tamâta siveta nduŋeŋa ŋalae wa sita pâta lâ.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Aku ilâ luma ilo ku ipainzi tu, “Ayo, ŋana sâ kâ ŋga miki kata wa kaveta nduŋeŋa ŋalae koŋa, a? Lâlu ŋine ŋandai imâte ŋga; ikeno mata nâ.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Andeta kinzi siŋelea i pâta kanaŋo.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ŋineŋga isaŋa taine taipa ŋinde mbau ku ipai tu, “Talita kumi!” Ŋgua ŋinde nde duvi mine tu, “Taine taipa, naŋa apaino tu kumandi sânda!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Aku walele nâ taine taipa imandi ku iyoka. I ne mbwera ipâŋga ikura saŋao kanaŋo rua mine. Aku kinzi simora mâsi ŋinde ku wisinzi motutu lâ.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Andeta Yesu indi kaika panzi mine tu, “Miki ma katapâri pa tamâta toŋge ŋana mâsi ŋine ndimo.” Aku ipainzi tu, “Kâpwa pinde kalua taine taipa ŋine ika.”
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.