Lucas 9

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zo toŋge Yesu isarâwa panzi ne pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua tu simâ, aku i tamwata ne walo kaika ilanzi sikai i ndamwa ŋana sisokinzi koroani saka tava pukoŋa kie-kie piti lâ tamâta tininzi, ŋana ma simo ara kilo kâ.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Ŋineŋga isupwanzi silâ ŋana situla pâri ara ŋana Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ. Aku isupwanzi ŋana sivetanzi pukoŋa tamâta tininzi ara kilo tona.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Aku ipainzi tu, “Miki ma kakai kelekele toŋge ndimo. Kakai tukâla ŋana kandukela wa keta wa puroŋa wa mbumbu wa pasawaŋa rua rua wa ndimo.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Ambo miki kalâ kapâŋga lawea toŋge, aku kalâ luma toŋge ilo, ande miki ma kamo lumani ndaina nâ. Miki ma kalâ luma toŋge ilo tia lee, ikura lâ zo ndia miki ma kapile lawea ŋinde ku kalâ pa lawea pinde.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Ambo kinzi tamâta lâ lawea toŋge ma tininzi pwâka tu sikaimi kalâ nenzi luma ilo, ande miki ma kapile lawea ŋinde. Aku lâ zo ŋana kapilenzi kalâ, ande miki ma kapamasi kemi tâno gawura piti, ŋana ma sisama tu siveta vetâŋa soki ndo pami.”
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta soka silâ sikura nia ndoni, aku situla pâri ara wa sivetanzi pukoŋa tamâta tininzi ara kilo wa.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Rom nenzi koipu lâ nia ŋinde, i ŋa tu Herot, nde iloŋo pâri ŋana vetâŋa rârâni Yesu uru iveta ŋinde. Mine kala i ilo rârâ, ŋana tu kinzi tamâta pinde siporo tu, “Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata nde imandi lâ mateŋa nianzi imo via kilo”.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Aŋga kinzi pinde nde siporo tu, “Ŋgua-tulâŋa tamâta Ilia nde imâ ipâŋga lâ, kala ipatua lâ nia yo”. Aŋga pinde nde siporo tu, “Ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa toŋge nde imandi lâ mateŋa nianzi imo via kilo”.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Andeta Herot iporo tu, “Tamâta ŋinde ŋandai Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata ŋga, ŋana tu naŋa muŋga asupwanzi zugu tamâta pinde ku sitoto i ŋandola utu lâ. Mine kala tamâta ŋine nde ea kala situ parina tu i uru iveta vetâŋa kie-kie mine.” Aku i ilo tu imora Yesu.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Kinzi pâri-tamâta nde sitaulo simâ kilo, aku sitapâri pa Yesu ŋana vetâŋa rârâni muŋga siveta ŋinde. Ŋineŋga Yesu ikai kinzi simbonzi nâ, aku sipilenzi tamâta rârâni lâ lawea ŋinde ku silâ pa lawea toŋge, i ŋa tu Betsaida lawea.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Andeta kinzi tamâta ŋgu ŋalae sisama tu Yesu ipilenzi ku ilâ lâ, kala simandi soka i muli silâ. Kinzi silâ sipâŋga kuku Yesu lâ, aku Yesu mata imoranzi ku ilo ara nâ panzi. Aku iporo itula ŋgua panzi ŋana Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ, aku ivetanzi pukoŋa tamâta tininzi ara kilo tona.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Iveta mine lee lala pararai lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua nde simâ pa Yesu ku sipai tu, “Ayo, kuonzi tamâta ŋine silâ pa lawea pinde, ŋana ma siroto kâpwa wa nia ŋana sikeno kâ, ŋana tu nia kala tamo ŋine, ande tamâta simo tia.”
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Andeta Yesu iporo taulo panzi ne pâri-tamâta tu, “Miki warakami nâ kasuanzi”. Ande kinzi sipai tu, “Opopo, maka kapwama rârâ ikeno pama, ande tia. Puroŋa lima ŋga iŋa rua nâ kala keno pama. Tiambo noko ilo tu maka ma kalâ kako kâpwa panzi tamâta ŋine rârâni, a?”
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Ŋana tu kinzi tamâne nâ kambwaŋenzi ipâŋga lâ 5,000. Ŋineŋga Yesu ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Miki kapainzi tu lambunzi ndue sisaŋona ku sio ŋgu ŋgu”.
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Kinzi pâri-tamâta siveta ikura Yesu kawa mine, aku sionzi tamâta sisaŋona ŋgu ŋgu.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Ŋineŋga Yesu ikai puroŋa lima tava iŋa rua ŋinde kâki, aku mata kâki ilea pa samba, ŋineŋga kawa ndaŋge pa Maro Kindeni. Ŋineŋga ipwataki puroŋa tava iŋa ŋinde ku ilanzi ne pâri-tamâta tu sikai silâ siwae panzi tamâta.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Kinzi rârâni sika lee kapwanzi pupuro lâ. Ŋineŋga kinzi pâri-tamâta nde sigona kâpwa pinde kinzi tamâta kapwanzi pupuro kala sika tia ŋinde, aku ŋinde ikura ŋgâmo ŋalae saŋao kanaŋo rua ilonzi pipi lâ.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Lâ zo toŋge, Yesu imo nia ŋgaŋe ikai noŋa pa Maro Kindeni, aku i ne pâri-tamâta nde simo kuku. Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi tu, “Kinzi tamâta uru siporo situ naŋa nde ea.”
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Aku kinzi situ lâ i kawa tu, “Pinde nde siporo tu noko nde Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata, aŋga pinde nde siporo tu noko nde Ilia, aŋga pinde nde siporo tu noko nde ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa toŋge kumandi lâ mateŋa nianzi kumo via kilo.”
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi tu, “Aŋga miki ilomi tu naŋa nde ea.” Petero iporo taulo tu, “Noko nde Kirisi, Maro Kindeni ne pateâŋa tamâta”.
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Ŋineŋga Yesu itu ŋgua kaika panzi ne pâri-tamâta tu ma siporo situla i kilala pwataki pa tamâta toŋge ndimo.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Aku iporo tu, “Maro Kindeni ne pateâŋa ikeno tu naŋa Tamâta Natu ma akai nâna ŋalae, aku kinzi katonâŋa wa kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala wa kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ wa, ande ma sipu mulinzi pa naŋa, ku ma sipu naŋa pâta amâte. Andeta kari ŋato lâ, ŋineŋga Maro Kindeni ma ipaŋo naŋa amandi amo viâŋgu kilo.”
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Ŋineŋga Yesu ipai kinzi rârâni tu, “Ambo tamâta toŋge ilo tu ipono muli pa naŋa, ande i ma ipatawa tamwata tini ku ikale ne kâi popole ikura zo zo, ku iyoka naŋa muliŋgu.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Ŋana tu tamâta ea ilo ŋalae ŋana tamwata ne via, ande i ma ikai via mao, nde tia. Aŋga tamâta ea kalo tawana naŋa kala imora tamwata ne via tu kelekele kaa nâ, ande tamâta ŋinde ma imo via ku imo nâ.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Ambo tamâta toŋge igona tâno ne kelekele rârâni, ŋineŋga i tamwata ipayaula ku imâte, ande i ne via mao ikeno ndia, a?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Ambo tamâta toŋge mai ŋana naŋa wa naneŋgu ŋgua wa, ande naŋa Tamâta Natu kala ma maiŋgu ŋana i mine nâ, lâ zo muli ŋinde naŋa ma ataulo amâ kilo. Lâ zo ŋinde, kinzi tamâta rârâni ma simora naŋa kilalâŋgu pwataki tu naŋa nde Maro Ŋalae, aku ma simora Mama ŋga i ne aŋelo sapâŋa kilalanzi pwataki tona.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Naŋa aporo mao nâ pami; miki pinde kala kamo ŋai ma kamâte tia yo yo, ŋineŋga miki ma kamora pwataki tu Maro Kindeni ikai maro panzi tamâta marumbu lâ.”
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, aku sânda taitu ilâ lâ. Ŋineŋga Yesu ikainzi Petero, ŋga Yoane, ŋga Yamesi, aku sikâki silâ tuu toŋge kulu, ŋana Yesu ma ikai noŋa pa Maro Kindeni kâ.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Yesu ikai noŋa imo ndai yo, ŋineŋga i nao pasinala lâ, aku ne pasawaŋa nde ipâŋga pâne ndo ku isinala nia itogo loloa salaga mine.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Ŋineŋga ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa rua, Mose ku Ilia rua, ande simâ sipâŋga.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Kinzi sipâŋga tava Maro Kindeni ne sinâla ŋalae, aku siporo kuku Yesu ŋana i ne zo ŋana ipile tâno ŋine kâ, ŋana tu i ne zo ŋana imâte lâ Jerusalem lawea kâ nde imâ ipâŋga laiti lâ.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Aŋga Petero tavanzi pâri-tamâta rua ŋinde nde matanzi matutu ŋana sikeno kâ. Andeta simandi, aku matanzi ilâ simora Yesu imandi kunzi tamâta rua ŋinde, aku i tini pasinala lâ.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta rua ŋinde nde siveta ŋana sipile Yesu silâ, ŋineŋga Petero ipai Yesu tu, “Pananâŋa, kinda tamo ŋaina, aku ŋine nde ara ndo. Ambo noko ilo mine, ande maka ma kapa pâla ŋato; noko ne toŋge, aŋga Mose ne toŋge, aŋga Ilia ne toŋge.” (Andeta Petero ŋandai ilo patea sondo ŋineŋga iporo ŋga; ikai iporo nâ.)
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Petero iporo ŋgua ŋine marumbu tia yo, ŋineŋga take-take toŋge imâ ituranzi lâ, kala kinzi pâri-tamâta nde siruru pâta.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Ŋineŋga sarawâŋa toŋge nde iyoka pa take-take ŋinde ilo imâ mine tu, “Naŋa natuŋgu kala ŋine; naŋa apatea i lâ. Mine nde miki katambira taŋami pa i kawa ŋgua!”
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Ŋgua poroŋa ŋine marumbu lâ, ŋineŋga kinzi simora Yesu simbo nâ imo kunzi. Aku lâ zo ŋana soka pa tuu kulu sindue silâ, ande siporo ŋgua pwataki pa tamâta toŋge ŋana mâsi ŋinde muŋga simora ku siloŋo, ande tia.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Mbwale kilo, ŋineŋga Yesu tavanzi ne pâri-tamâta ŋato ŋinde nde sipile tuu kulu ku soka sindue silâ. Ŋineŋga kinzi tamâta ŋgu ŋalae simâ sipakâtu kuku Yesu.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Aku nawalanzi tamâta toŋge isarâwa kâki mine tu, “Pananâŋa, naŋa ano kaika pano tu kalo sukâŋa ŋana natuŋgu tamâne, ŋana tu natuŋgu taituni kala i.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Ikura zo rârâ koroani saka toŋge ipagagara i, ŋineŋga walele nâ i uru itara kaŋa sakamao ndo. Koroani saka ŋinde uru iveta i tini ruru ndo wa kawa maka ipâŋga wa. I imo ikai kazâŋa mine pa natuŋgu, aku iveta wurâta ŋana izavaru i ndo lâ.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Mine kala naŋa anonzi noko ne pâri-tamâta tu ma sisoki koroani saka ŋinde piti lâ natuŋgu ilo, andeta sikura tia.”
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Ŋineŋga Yesu iporo lâ i kawa tu, “Opopo, kinzi tamâta kala simo lâ zo ŋine nde kalonzi tawana soki-soki! Miki nemi vetâŋa wa ilomi kalomi wa nde sondo tia ndo! Naŋa ma amo ŋine kumi ku iloŋgu malia ŋana nemi ilo-kalo potomule ikura zo ŋapia kilo, a? Pwai natu imâ.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Lâlu ŋinde nde iyoka imâ ipâŋga Yesu tini laiti, ŋineŋga koroani saka ŋinde itambira i ndue ikeno, aku iveta tini ruru ŋalae tina. Andeta Yesu imbita koroani saka, aku isoki piti lâ lâlu ilo, kala lâlu tini ara kilo. Ŋineŋga Yesu io lâlu itaulo ilâ pa tama kilo.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Aku kinzi tamâta rârâni simora Maro Kindeni ne walo ŋine, kala wisinzi motutu lâ.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Miki katambira taŋami sondo ŋana ŋgua ŋine kâ: kinzi ma sio naŋa Tamâta Natu lâ tamâta pinde mbaunzi ilo”.
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Andeta kinzi pâri-tamâta sisama ŋgua ŋine ne duvi, ande tia. Ŋgua ŋine ne duvi nde ikeno paveâŋa, kala kinzi ŋandai sisama kilala ŋga. Andeta siruru ŋana sino Yesu tu ma itula ŋine pwataki panzi.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Zo toŋge, Yesu ne pâri-tamâta nde siporo sipawa ŋgua tu ea ma ipâŋga mbâna-mbâna pa kinzi.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Andeta Yesu isama kinzi ilonzi kalonzi pwataki lâ. Mine kala ikai lâlu mota toŋge imâ ku iŋgunu imandi i waŋgira.
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 Ŋineŋga ipainzi ne pâri-tamâta mine tu, “Ambo tamâta toŋge kalo tawana naŋa, kala iveta kie ara pa lâlu mota toŋge itogo lâlu ŋai, ande tamâta ŋinde iveta kie ara pa naŋa tona. Aku tamâta ea iveta kie ara pa naŋa, ande iveta kie ara pa Maro Kindeni tona, ina muŋga isupwa naŋa kala amâ. Ŋana tu tamâta ea ipamorai tu i nde tamâta kaa nâ kala imo miki rârâni kalomi, ande i imo mbâna-mbâna pami.”
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Yoane nde iloŋo Yesu ne ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga iporo taulo tu, “Tamâta Ŋalae, maka muŋga kamora tamâta toŋge ikai wurâta ŋana ipatu noko ŋa ku isokinzi koroani saka piti lâ tamâta ilonzi. Andeta i ŋandai kinda nawalânda ŋga. Mine kala maka kandi kaika papa tu ma iveta mine kilo ndimo.”
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Andeta Yesu ipai Yoane mine tu, “Miki ma kandi kaika papa i ndimo. Ŋana tu tamâta ea ikai kazâŋa pa miki tia, ande tamâta ŋinde nde nemi mete.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Zo laiti lâ ŋana Maro Kindeni ma ikai Yesu ikâki samba ilo kilo. Mine kala Yesu ilo ipa kaika ndo tu ma ikâki ilâ pa Jerusalem lawea kâ.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Ŋineŋga ionzi tamâta rua simuŋga papa silâ pa lawea toŋge ikeno Samaria tâno, ŋana ma siveta kelekele sondo panzi ŋana sikeno lawea ŋinde kâ.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Andeta kinzi tamâta lâ lawea ŋinde nde sisama tu Yesu itu ilâ pa Juda nenzi lawea ŋalae Jerusalem. Mine kala tininzi pwâka tu Yesu ma imâ nenzi lawea ilo.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Kinzi pâri-tamâta rua, Yamesi ku Yoane rua, nde simora kinzi Samaria nenzi taŋa-kaika ŋine, ŋineŋga simâ pa Yesu ku sikasoŋa tu, “Maro Ŋalae, mana mana, a? Tiambo noko ilo tu maka ma kasarawa yââ lâ samba ilo tu indue imâ ku ikananzi tamâta ŋinde, tiya?”
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Andeta Yesu ipupulia lâ ku imbitanzi rua ŋana nenzi ilo-kalo ŋinde kâ.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Tia ku soka silâ pa lawea toŋge.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Yesu tavanzi ne pâri-tamâta nde soka nzâla silâ, ŋineŋga tamâta toŋge imâ ipai Yesu tu, “Lawea ndia noko kutu kulâ papa, ande naŋa kala ma ayoka noko muli alâ”.
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Andeta Yesu iporo taulo papa mine tu, “Kinzi mbwâmbwa ŋgoi nenzi ŋgânza nde keno dugu ilo, aŋga kinzi sii nde palanzi keno tona. Aŋga naŋa Tamâta Natu nde niâŋgu toŋge ŋana akeno apwarea kâ, ande tia.”
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ŋineŋga Yesu iporo pa tamâta toŋge kilo mine tu, “Noko kumâ, kupono muli pa naŋa”. Andeta tamâta ŋinde itu lâ kawa tu, “Maro Ŋalae, mwaŋga ŋga. Naŋa ma alâ akea naŋa mama muŋga lâ ŋga”.
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Andeta Yesu nde ipai tu, “Kalo loko; kinzi mateŋa ma sipakea warakanzi nawalanzi. Aŋga noko kulâ kutula pâri ara ŋana Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ.”
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Aku tamâta toŋge nde ipai Yesu tu, “Maro Ŋalae, naŋa iloŋgu tu apono muli pa noko. Andeta naŋa atu alâ aporo wisi-ara ne ŋgua panzi naŋa seeŋgu muŋga lâ ŋga.”
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Andeta Yesu ipai tu, “Ambo tamâta toŋge itu iveta wurâta lâ tâno ilo, andeta ikura zo zo i uru mata ilea pa muli, ande tamâta mine ma ikura tu iveta wurâta pa Maro Kindeni kâ, ande tia.”
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.