Lucas 9
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARA
1 Zo toŋge Yesu isarâwa panzi ne pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua tu simâ, aku i tamwata ne walo kaika ilanzi sikai i ndamwa ŋana sisokinzi koroani saka tava pukoŋa kie-kie piti lâ tamâta tininzi, ŋana ma simo ara kilo kâ.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Ŋineŋga isupwanzi silâ ŋana situla pâri ara ŋana Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ. Aku isupwanzi ŋana sivetanzi pukoŋa tamâta tininzi ara kilo tona.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Aku ipainzi tu, “Miki ma kakai kelekele toŋge ndimo. Kakai tukâla ŋana kandukela wa keta wa puroŋa wa mbumbu wa pasawaŋa rua rua wa ndimo.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Ambo miki kalâ kapâŋga lawea toŋge, aku kalâ luma toŋge ilo, ande miki ma kamo lumani ndaina nâ. Miki ma kalâ luma toŋge ilo tia lee, ikura lâ zo ndia miki ma kapile lawea ŋinde ku kalâ pa lawea pinde.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Ambo kinzi tamâta lâ lawea toŋge ma tininzi pwâka tu sikaimi kalâ nenzi luma ilo, ande miki ma kapile lawea ŋinde. Aku lâ zo ŋana kapilenzi kalâ, ande miki ma kapamasi kemi tâno gawura piti, ŋana ma sisama tu siveta vetâŋa soki ndo pami.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta soka silâ sikura nia ndoni, aku situla pâri ara wa sivetanzi pukoŋa tamâta tininzi ara kilo wa.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Rom nenzi koipu lâ nia ŋinde, i ŋa tu Herot, nde iloŋo pâri ŋana vetâŋa rârâni Yesu uru iveta ŋinde. Mine kala i ilo rârâ, ŋana tu kinzi tamâta pinde siporo tu, “Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata nde imandi lâ mateŋa nianzi imo via kilo”.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Aŋga kinzi pinde nde siporo tu, “Ŋgua-tulâŋa tamâta Ilia nde imâ ipâŋga lâ, kala ipatua lâ nia yo”. Aŋga pinde nde siporo tu, “Ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa toŋge nde imandi lâ mateŋa nianzi imo via kilo”.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Andeta Herot iporo tu, “Tamâta ŋinde ŋandai Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata ŋga, ŋana tu naŋa muŋga asupwanzi zugu tamâta pinde ku sitoto i ŋandola utu lâ. Mine kala tamâta ŋine nde ea kala situ parina tu i uru iveta vetâŋa kie-kie mine.” Aku i ilo tu imora Yesu.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Kinzi pâri-tamâta nde sitaulo simâ kilo, aku sitapâri pa Yesu ŋana vetâŋa rârâni muŋga siveta ŋinde. Ŋineŋga Yesu ikai kinzi simbonzi nâ, aku sipilenzi tamâta rârâni lâ lawea ŋinde ku silâ pa lawea toŋge, i ŋa tu Betsaida lawea.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Andeta kinzi tamâta ŋgu ŋalae sisama tu Yesu ipilenzi ku ilâ lâ, kala simandi soka i muli silâ. Kinzi silâ sipâŋga kuku Yesu lâ, aku Yesu mata imoranzi ku ilo ara nâ panzi. Aku iporo itula ŋgua panzi ŋana Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ, aku ivetanzi pukoŋa tamâta tininzi ara kilo tona.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Iveta mine lee lala pararai lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua nde simâ pa Yesu ku sipai tu, “Ayo, kuonzi tamâta ŋine silâ pa lawea pinde, ŋana ma siroto kâpwa wa nia ŋana sikeno kâ, ŋana tu nia kala tamo ŋine, ande tamâta simo tia.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Andeta Yesu iporo taulo panzi ne pâri-tamâta tu, “Miki warakami nâ kasuanzi”. Ande kinzi sipai tu, “Opopo, maka kapwama rârâ ikeno pama, ande tia. Puroŋa lima ŋga iŋa rua nâ kala keno pama. Tiambo noko ilo tu maka ma kalâ kako kâpwa panzi tamâta ŋine rârâni, a?”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Ŋana tu kinzi tamâne nâ kambwaŋenzi ipâŋga lâ 5,000. Ŋineŋga Yesu ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Miki kapainzi tu lambunzi ndue sisaŋona ku sio ŋgu ŋgu”.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Kinzi pâri-tamâta siveta ikura Yesu kawa mine, aku sionzi tamâta sisaŋona ŋgu ŋgu.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Ŋineŋga Yesu ikai puroŋa lima tava iŋa rua ŋinde kâki, aku mata kâki ilea pa samba, ŋineŋga kawa ndaŋge pa Maro Kindeni. Ŋineŋga ipwataki puroŋa tava iŋa ŋinde ku ilanzi ne pâri-tamâta tu sikai silâ siwae panzi tamâta.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Kinzi rârâni sika lee kapwanzi pupuro lâ. Ŋineŋga kinzi pâri-tamâta nde sigona kâpwa pinde kinzi tamâta kapwanzi pupuro kala sika tia ŋinde, aku ŋinde ikura ŋgâmo ŋalae saŋao kanaŋo rua ilonzi pipi lâ.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Lâ zo toŋge, Yesu imo nia ŋgaŋe ikai noŋa pa Maro Kindeni, aku i ne pâri-tamâta nde simo kuku. Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi tu, “Kinzi tamâta uru siporo situ naŋa nde ea.”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Aku kinzi situ lâ i kawa tu, “Pinde nde siporo tu noko nde Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata, aŋga pinde nde siporo tu noko nde Ilia, aŋga pinde nde siporo tu noko nde ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa toŋge kumandi lâ mateŋa nianzi kumo via kilo.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi tu, “Aŋga miki ilomi tu naŋa nde ea.” Petero iporo taulo tu, “Noko nde Kirisi, Maro Kindeni ne pateâŋa tamâta”.
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Ŋineŋga Yesu itu ŋgua kaika panzi ne pâri-tamâta tu ma siporo situla i kilala pwataki pa tamâta toŋge ndimo.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Aku iporo tu, “Maro Kindeni ne pateâŋa ikeno tu naŋa Tamâta Natu ma akai nâna ŋalae, aku kinzi katonâŋa wa kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala wa kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ wa, ande ma sipu mulinzi pa naŋa, ku ma sipu naŋa pâta amâte. Andeta kari ŋato lâ, ŋineŋga Maro Kindeni ma ipaŋo naŋa amandi amo viâŋgu kilo.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Ŋineŋga Yesu ipai kinzi rârâni tu, “Ambo tamâta toŋge ilo tu ipono muli pa naŋa, ande i ma ipatawa tamwata tini ku ikale ne kâi popole ikura zo zo, ku iyoka naŋa muliŋgu.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Ŋana tu tamâta ea ilo ŋalae ŋana tamwata ne via, ande i ma ikai via mao, nde tia. Aŋga tamâta ea kalo tawana naŋa kala imora tamwata ne via tu kelekele kaa nâ, ande tamâta ŋinde ma imo via ku imo nâ.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Ambo tamâta toŋge igona tâno ne kelekele rârâni, ŋineŋga i tamwata ipayaula ku imâte, ande i ne via mao ikeno ndia, a?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Ambo tamâta toŋge mai ŋana naŋa wa naneŋgu ŋgua wa, ande naŋa Tamâta Natu kala ma maiŋgu ŋana i mine nâ, lâ zo muli ŋinde naŋa ma ataulo amâ kilo. Lâ zo ŋinde, kinzi tamâta rârâni ma simora naŋa kilalâŋgu pwataki tu naŋa nde Maro Ŋalae, aku ma simora Mama ŋga i ne aŋelo sapâŋa kilalanzi pwataki tona.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Naŋa aporo mao nâ pami; miki pinde kala kamo ŋai ma kamâte tia yo yo, ŋineŋga miki ma kamora pwataki tu Maro Kindeni ikai maro panzi tamâta marumbu lâ.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, aku sânda taitu ilâ lâ. Ŋineŋga Yesu ikainzi Petero, ŋga Yoane, ŋga Yamesi, aku sikâki silâ tuu toŋge kulu, ŋana Yesu ma ikai noŋa pa Maro Kindeni kâ.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Yesu ikai noŋa imo ndai yo, ŋineŋga i nao pasinala lâ, aku ne pasawaŋa nde ipâŋga pâne ndo ku isinala nia itogo loloa salaga mine.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Ŋineŋga ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa rua, Mose ku Ilia rua, ande simâ sipâŋga.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Kinzi sipâŋga tava Maro Kindeni ne sinâla ŋalae, aku siporo kuku Yesu ŋana i ne zo ŋana ipile tâno ŋine kâ, ŋana tu i ne zo ŋana imâte lâ Jerusalem lawea kâ nde imâ ipâŋga laiti lâ.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Aŋga Petero tavanzi pâri-tamâta rua ŋinde nde matanzi matutu ŋana sikeno kâ. Andeta simandi, aku matanzi ilâ simora Yesu imandi kunzi tamâta rua ŋinde, aku i tini pasinala lâ.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta rua ŋinde nde siveta ŋana sipile Yesu silâ, ŋineŋga Petero ipai Yesu tu, “Pananâŋa, kinda tamo ŋaina, aku ŋine nde ara ndo. Ambo noko ilo mine, ande maka ma kapa pâla ŋato; noko ne toŋge, aŋga Mose ne toŋge, aŋga Ilia ne toŋge.” (Andeta Petero ŋandai ilo patea sondo ŋineŋga iporo ŋga; ikai iporo nâ.)
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Petero iporo ŋgua ŋine marumbu tia yo, ŋineŋga take-take toŋge imâ ituranzi lâ, kala kinzi pâri-tamâta nde siruru pâta.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Ŋineŋga sarawâŋa toŋge nde iyoka pa take-take ŋinde ilo imâ mine tu, “Naŋa natuŋgu kala ŋine; naŋa apatea i lâ. Mine nde miki katambira taŋami pa i kawa ŋgua!”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Ŋgua poroŋa ŋine marumbu lâ, ŋineŋga kinzi simora Yesu simbo nâ imo kunzi. Aku lâ zo ŋana soka pa tuu kulu sindue silâ, ande siporo ŋgua pwataki pa tamâta toŋge ŋana mâsi ŋinde muŋga simora ku siloŋo, ande tia.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Mbwale kilo, ŋineŋga Yesu tavanzi ne pâri-tamâta ŋato ŋinde nde sipile tuu kulu ku soka sindue silâ. Ŋineŋga kinzi tamâta ŋgu ŋalae simâ sipakâtu kuku Yesu.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Aku nawalanzi tamâta toŋge isarâwa kâki mine tu, “Pananâŋa, naŋa ano kaika pano tu kalo sukâŋa ŋana natuŋgu tamâne, ŋana tu natuŋgu taituni kala i.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Ikura zo rârâ koroani saka toŋge ipagagara i, ŋineŋga walele nâ i uru itara kaŋa sakamao ndo. Koroani saka ŋinde uru iveta i tini ruru ndo wa kawa maka ipâŋga wa. I imo ikai kazâŋa mine pa natuŋgu, aku iveta wurâta ŋana izavaru i ndo lâ.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Mine kala naŋa anonzi noko ne pâri-tamâta tu ma sisoki koroani saka ŋinde piti lâ natuŋgu ilo, andeta sikura tia.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Ŋineŋga Yesu iporo lâ i kawa tu, “Opopo, kinzi tamâta kala simo lâ zo ŋine nde kalonzi tawana soki-soki! Miki nemi vetâŋa wa ilomi kalomi wa nde sondo tia ndo! Naŋa ma amo ŋine kumi ku iloŋgu malia ŋana nemi ilo-kalo potomule ikura zo ŋapia kilo, a? Pwai natu imâ.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Lâlu ŋinde nde iyoka imâ ipâŋga Yesu tini laiti, ŋineŋga koroani saka ŋinde itambira i ndue ikeno, aku iveta tini ruru ŋalae tina. Andeta Yesu imbita koroani saka, aku isoki piti lâ lâlu ilo, kala lâlu tini ara kilo. Ŋineŋga Yesu io lâlu itaulo ilâ pa tama kilo.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Aku kinzi tamâta rârâni simora Maro Kindeni ne walo ŋine, kala wisinzi motutu lâ.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Miki katambira taŋami sondo ŋana ŋgua ŋine kâ: kinzi ma sio naŋa Tamâta Natu lâ tamâta pinde mbaunzi ilo”.
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Andeta kinzi pâri-tamâta sisama ŋgua ŋine ne duvi, ande tia. Ŋgua ŋine ne duvi nde ikeno paveâŋa, kala kinzi ŋandai sisama kilala ŋga. Andeta siruru ŋana sino Yesu tu ma itula ŋine pwataki panzi.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Zo toŋge, Yesu ne pâri-tamâta nde siporo sipawa ŋgua tu ea ma ipâŋga mbâna-mbâna pa kinzi.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Andeta Yesu isama kinzi ilonzi kalonzi pwataki lâ. Mine kala ikai lâlu mota toŋge imâ ku iŋgunu imandi i waŋgira.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Ŋineŋga ipainzi ne pâri-tamâta mine tu, “Ambo tamâta toŋge kalo tawana naŋa, kala iveta kie ara pa lâlu mota toŋge itogo lâlu ŋai, ande tamâta ŋinde iveta kie ara pa naŋa tona. Aku tamâta ea iveta kie ara pa naŋa, ande iveta kie ara pa Maro Kindeni tona, ina muŋga isupwa naŋa kala amâ. Ŋana tu tamâta ea ipamorai tu i nde tamâta kaa nâ kala imo miki rârâni kalomi, ande i imo mbâna-mbâna pami.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Yoane nde iloŋo Yesu ne ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga iporo taulo tu, “Tamâta Ŋalae, maka muŋga kamora tamâta toŋge ikai wurâta ŋana ipatu noko ŋa ku isokinzi koroani saka piti lâ tamâta ilonzi. Andeta i ŋandai kinda nawalânda ŋga. Mine kala maka kandi kaika papa tu ma iveta mine kilo ndimo.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Andeta Yesu ipai Yoane mine tu, “Miki ma kandi kaika papa i ndimo. Ŋana tu tamâta ea ikai kazâŋa pa miki tia, ande tamâta ŋinde nde nemi mete.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Zo laiti lâ ŋana Maro Kindeni ma ikai Yesu ikâki samba ilo kilo. Mine kala Yesu ilo ipa kaika ndo tu ma ikâki ilâ pa Jerusalem lawea kâ.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Ŋineŋga ionzi tamâta rua simuŋga papa silâ pa lawea toŋge ikeno Samaria tâno, ŋana ma siveta kelekele sondo panzi ŋana sikeno lawea ŋinde kâ.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Andeta kinzi tamâta lâ lawea ŋinde nde sisama tu Yesu itu ilâ pa Juda nenzi lawea ŋalae Jerusalem. Mine kala tininzi pwâka tu Yesu ma imâ nenzi lawea ilo.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Kinzi pâri-tamâta rua, Yamesi ku Yoane rua, nde simora kinzi Samaria nenzi taŋa-kaika ŋine, ŋineŋga simâ pa Yesu ku sikasoŋa tu, “Maro Ŋalae, mana mana, a? Tiambo noko ilo tu maka ma kasarawa yââ lâ samba ilo tu indue imâ ku ikananzi tamâta ŋinde, tiya?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Andeta Yesu ipupulia lâ ku imbitanzi rua ŋana nenzi ilo-kalo ŋinde kâ.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Tia ku soka silâ pa lawea toŋge.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Yesu tavanzi ne pâri-tamâta nde soka nzâla silâ, ŋineŋga tamâta toŋge imâ ipai Yesu tu, “Lawea ndia noko kutu kulâ papa, ande naŋa kala ma ayoka noko muli alâ”.
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Andeta Yesu iporo taulo papa mine tu, “Kinzi mbwâmbwa ŋgoi nenzi ŋgânza nde keno dugu ilo, aŋga kinzi sii nde palanzi keno tona. Aŋga naŋa Tamâta Natu nde niâŋgu toŋge ŋana akeno apwarea kâ, ande tia.”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ŋineŋga Yesu iporo pa tamâta toŋge kilo mine tu, “Noko kumâ, kupono muli pa naŋa”. Andeta tamâta ŋinde itu lâ kawa tu, “Maro Ŋalae, mwaŋga ŋga. Naŋa ma alâ akea naŋa mama muŋga lâ ŋga”.
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Andeta Yesu nde ipai tu, “Kalo loko; kinzi mateŋa ma sipakea warakanzi nawalanzi. Aŋga noko kulâ kutula pâri ara ŋana Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Aku tamâta toŋge nde ipai Yesu tu, “Maro Ŋalae, naŋa iloŋgu tu apono muli pa noko. Andeta naŋa atu alâ aporo wisi-ara ne ŋgua panzi naŋa seeŋgu muŋga lâ ŋga.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Andeta Yesu ipai tu, “Ambo tamâta toŋge itu iveta wurâta lâ tâno ilo, andeta ikura zo zo i uru mata ilea pa muli, ande tamâta mine ma ikura tu iveta wurâta pa Maro Kindeni kâ, ande tia.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.