Lucas 5
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs BKJ
1 Zo toŋge Yesu imandi Genesaret lââ bwalika pwali, aku kinzi tamâta rârâ simâ papa ŋana siloŋo Maro Kindeni kawa ŋgua kâ. Ŋgu ŋalae tina nde sipatiŋgi nâ simâ.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genesaré,
2 Aku Yesu mata ilâ imora wâŋga rua sikeno lââ pwali. Wâŋga warakanzi muŋga silae toa lââ bwalika pwali, aku sipile wâŋga ŋana sipua nenzi viâŋa kâ.
2 e viu dois barcos parados junto ao lago; mas os pescadores tinham descido deles, e estavam lavando suas redes.
3 Mine nde Yesu ilâ ikâki imandi wâŋga toŋge kulu. Wâŋga ŋinde nde Saimon ne. Aku Yesu ino Saimon tu ma izuwara wâŋga ndue ilâ ipâti lââ kulu lâ sâwa tini laiti. Ŋineŋga Yesu isaŋona wâŋga kulu, aku iporo ipanananzi tamâta.
3 E, ele entrou em um dos barcos, que era de Simão, e lhe pediu que o afastasse um pouco da terra. E sentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Yesu ipanananzi marumbu lâ, ŋineŋga ipai Saimon tu, “Miki kakai wâŋga talâ lââ ŋgini, aku katambira nemi viâŋa ndue ŋana kakainzi iŋa kâ.”
4 E, quando ele terminou de falar, disse a Simão: Velejai para o profundo, e lançai as redes para um arrastão.
5 Andeta Saimon nde itu lâ kawa tu, “Tamâta ŋalae, mbo ŋalae maka kaveta lee andeta kakai iŋa toŋge tia ndo! Andeta noko kuporo mine, ande kala naŋa ma atambira viâŋa ndue.”
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, nós trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; porém, por meio da tua palavra, eu lançarei a rede.
6 Kinzi siveta ikura Yesu kawa mine, ŋineŋga sikainzi iŋa rârâ ŋinde. Mine kala nenzi viâŋa laiti ŋana motu kâ.
6 E, fazendo assim, eles pegaram uma grande quantidade de peixes; e a rede se rompia.
7 Tia ku kinzi sitâla panzi nawalanzi lâ wâŋga toŋge kulu tu ma simâ sivilanzi. Kinzi simâ sipâŋga lâ, aku sikainzi iŋa lâ wâŋga rua ilonzi pipi pâŋga lâ. Mine kala wâŋga ruani ŋinde nde laiti ŋana simbwatuke kâ.
7 E eles acenaram aos seus companheiros, que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. E eles vieram, e encheram ambos os barcos, a ponto de começarem a afundar.
8 — ausente —
8 E vendo isso Simão Pedro, caiu de joelhos diante de Jesus, dizendo: Afasta-te de mim, Senhor, porque eu sou um homem pecador.
9 — ausente —
9 Pois ele estava admirado, e todos os que estavam com ele, diante do arrastão de peixes que tinham feito.
10 — ausente —
10 E assim também estavam Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante tu pescarás homens.
11 Kinzi silae wâŋga rua toa lâ, ŋineŋga sipile nenzi kelekele rârâni keno, aku sipono muli pa Yesu.
11 E, levando os seus barcos para terra, eles abandonaram tudo, e o seguiram.
12 Aku zo toŋge, Yesu imo lawea toŋge ilo, ŋineŋga tamâta toŋge nde imâ papa. Pukoŋa saga-saga nde ikura tamâta ŋinde tini ndoni. Tamâta ŋinde mata ilâ imora Yesu, ŋineŋga ipare tuku, nao tundu pa tâno, aku ino papa tu, “Maro Ŋalae, ambo noko ilo tu kuveta mine, ande noko pwura tu kuveta naŋa tiniŋgu ipâŋga mbâra-mbâra.”
12 E aconteceu que, estando ele em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, caiu sobre a sua face, e pediu-lhe, dizendo: Senhor, se tu quiseres, podes purificar-me.
13 Aku Yesu nde isuŋa mbalau ilâ itaŋo tamâta ŋinde tini, aku ipai tu, “Naŋa iloŋgu tu aveta mine. Kala ŋine nâ noko kupâŋga mbâra-mbâra!” Aku ndainani nâ pukoŋa saga-saga marumbu lâ i tini.
13 E ele colocou a sua mão e tocou-o, dizendo: Eu quero, seja purificado. E imediatamente a lepra o deixou.
14 Ŋineŋga Yesu iporo indi kaika papa tu, “Noko ma kulâ kutapâri pa tamâta toŋge ŋana vetâŋa kala ipâŋga pano ŋine ndimo. Kulâ kupatula tini pa patarawâŋa tamâta, aku kuveta patarawâŋa ŋana tini mbâra-mbâra kâ, ikura Mose ne ŋgua tukuŋa mine. Ambo noko ma kuveta mine, ande kinzi tamâta ma sisama tu noko ne pukoŋa nde marumbu lâ.”
14 E ele ordenou-lhe para que não contasse a nenhum homem: Mas vai, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, conforme Moisés ordenou, como testemunho para eles.
15 Andeta Yesu parina ŋine nde ilâ ikura nia nia ilâ. Mine kala kinzi tamâta rârâ ŋinde simâ ŋana siloŋo Yesu ne ŋgua kâ. Aku simâ ŋana Yesu ma izavaru nenzi pukoŋa piti lâ tininzi tona.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais; e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo, e para serem por ele curadas de suas enfermidades.
16 Andeta Yesu uru ilâ mbwani rârâ pa nia ŋgaŋe pinde tamâta simo tia ŋinde, ŋana ikai noŋa pa Maro Kindeni kâ.
16 E ele retirava-se para os desertos e orava.
17 Zo toŋge Yesu imo ipanananzi tamâta, aku kinzi tamâta pinde lâ Parisai ŋgu sitavanzi pananâŋa tamâta pinde ŋana ŋgua tukuŋa kâ, ande sisaŋona kunzi. Kinzi tamâta ŋinde muŋga soka pa lawea rârâni lâ Galilaya tâno, aku soka pa Judia tâno wa Jerusalem lawea wa simâ. Aku Maro Ŋalae ne walo ipaipa kuku Yesu ŋana ikura tu ivetanzi pukoŋa tamâta tininzi ara kilo.
17 E aconteceu que, em um certo dia, enquanto ele estava ensinando, estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava presente para curá-los.
18 Ŋineŋga tamâta pinde sikale tamâta toŋge lâ rombe-rombe kulu simâ. Tamâta ŋinde kie-mbalau ndoni imâte lâ. Kinzi situ sikai simâ luma ilo ku sio lâ Yesu nao, ŋana Yesu ma iveta i tini ara kâ.
18 E eis que uns homens traziam em uma maca um homem paralítico; e eles buscavam meios de levá-lo, e colocá-lo diante dele.
19 Andeta kinzi tamâta rârâ sipono nia lâ, aku nia toŋge maa keno panzi ŋana sikale pukoŋa tamâta simâ pa Yesu kâ, nde tia. Mine kala sikale sikâki pa luma kulu, aku sikai luma ne mende toŋge piti. Sikai piti lâ, ŋineŋga sitiu tamâta ikeno rombe-rombe kulu ŋinde indue Yesu nao lâ kinzi tamâta ŋgininzi.
19 E, eles não encontrando um caminho pelo qual o pudessem levá-lo por causa da multidão, subiram ao telhado, e desceram-no por entre as telhas com a sua maca para o meio, diante de Jesus.
20 Yesu isama tamâta ŋinde kilalanzi tu nenzi kalo-tawana ikeno pa i. Mine kala iporo pa pukoŋa tamâta ŋinde tu, “Niŋgu-nambwe, naŋa azavaru noko ne kiesaka piti lâ noko tini.”
20 E, ele vendo a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te foram perdoados.
21 Andeta kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ aŋga kinzi Parisai tamâta nde siporo ŋgua rârâ imo naonzi nâ tu, “Wa, tamâta ŋine nde ea ŋga itu ikai Maro Kindeni nia, a? Noko tamâta toŋge pwura ŋana pwai kiesaka piti lâ tamâta tininzi, ande tia ndo! Maro Kindeni simbo nâ ikura ŋana iveta mine.”
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Yesu nde isama kinzi ilonzi kalonzi pwataki lâ, kala ipainzi tu, “Ŋana sâ kâ ŋga miki nemi ilo-kalo soki-soki mine keno ilomi, a?
22 Mas quando Jesus percebeu seus pensamentos, ele respondendo, disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 Mao nâ, naŋa akura tu apai pukoŋa tamâta ŋine mine tu, ‘Naŋa azavaru noko ne kiesaka piti lâ noko tini’. Aku mine nâ, naŋa akura apai tu, ‘Noko kumandi sânda, aku pwoka kulâ.’ Ayo, ŋgua ndia ma itula naneŋgu walo pwataki pami, a?
23 O que é mais fácil dizer: Os teus pecados foram perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Andeta naŋa iloŋgu tu miki ma kasama ŋine: naŋa Tamâta Natu akai Maro Kindeni ndamwa lâ tâno ŋine kulu, ikura ŋana azavaru kiesaka piti lâ tamâta tininzi tona.” Yesu iporo ŋgua ŋine panzi lâ, ŋineŋga ipai pukoŋa tamâta ŋinde tu, “Noko kumandi sânda, pwai ne rombe-rombe aku pwoka kulâ pa tamwata ne luma!”
24 Mas para que possais saber que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse ao paralítico), digo-te: Levanta-te, toma a tua maca, e vai para tua casa.
25 Aku walele nâ tamâta ŋinde imandi, ku ikai ne rombe-rombe muŋga ikeno kulu ŋinde kâki. Aku i kawa ipanea Maro Kindeni nâ ku iyoka kinzi rârâni naonzi ilâ pa ne luma.
25 E imediatamente, levantando-se diante deles, e tomando o leito em que estivera deitado, partiu para sua própria casa, glorificando a Deus.
26 Kinzi tamâta rârâni nde wisinzi motu pâta kanaŋo, aku sipanea Maro Kindeni ŋa sisuka kâki lâ âta. Kinzi ilonzi rârâ, aku siporo tu, “Kala ŋine kari kinda tamora mâsi ŋalaŋala pinde!”
26 E todos ficaram perplexos, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje nós vimos coisas estranhas.
27 Ŋinde ilâ lâ, ŋineŋga Yesu iyoka ilâ, aku mata imora tamâta toŋge, i ŋa tu Livai (aŋga i ŋa toŋge Matai). I uru iveta wurâta lâ Rom nenzi luma ŋana mbumbu kaiŋa kâ toŋge, kala imo lumani ndaina isaŋona. Aku Yesu ipai tu, “Noko kumâ, kupono muli pa naŋa.”
27 E, depois dessas coisas, ele saiu, e viu um publicano, de nome Levi, sentado na coletoria; e disse-lhe: Segue-me.
28 Ŋineŋga Livai imandi ku ipile ne kelekele rârâni keno, aku iyoka Yesu muli silâ.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Ŋineŋga Livai iveta kâpwa ŋalae pa Yesu lâ i tamwata ne luma. Aku kinzi mbumbu kaiŋa tamwatanzi ŋgu ŋalae ŋinde, sitavanzi tamâta pinde nde sisaŋona ku sika kuku kinzi rua.
29 E fez Levi uma grande festa em sua própria casa; e ali havia uma grande companhia de publicanos e outros que estavam sentados com ele.
30 Aku kinzi Parisai tamâta pinde ŋga nenzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ pinde nde simora Yesu isaŋona ika kunzi tamâta ŋinde. Aku siporo ŋgua ilonzi ŋuru-ŋuru sileleanzi Yesu ne pâri-tamâta mine tu, “Wa, ŋana sâ kâ ŋga miki kaka kunzi tamâta sakamao ŋana mbumbu kaiŋa kâ wa kinzi kiesaka tamwatanzi wa, a?”
30 Mas os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Andeta Yesu itu lâ kawanzi tu, “Kinzi tamâta tininzi ara uru silâ pa tamâta ŋana ivetanzi pukoŋa kâ, ande tia. Kinzi pukoŋa tamâta nâ uru silâ pa tamâta ŋana ivetanzi pukoŋa kâ.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas aqueles que estão enfermos.
32 Naŋa ŋandai amâ tâno kulu ŋana asarawanzi kinzi vetâŋa ara warakanzi ŋga. Naŋa amâ ŋana asarawanzi kinzi kiesaka tamwatanzi tu ma sipalele ilonzi kalonzi.”
32 Eu não vim para chamar os justos, mas pecadores ao arrependimento.
33 Kinzi tamâta pinde sipai Yesu mine tu, “Wa, Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata ne pâri-tamâta uru situ kaika ŋana kâpwa kâ ŋana ma sikai noŋa nâ. Aku kinzi Parisai nenzi pâri-tamâta kala uru siveta mine nâ. Aŋga noko ne pâri-tamâta uru siveta mine tia; ikura zo rârâni kinzi uru sika wa sinu wa.”
33 E lhe disseram: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, e semelhante os discípulos dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Ande Yesu iporo itambira ŋgua lâ tamwata tini tu, “Ambo tamâta toŋge itu ikâe kâ, ande miki kakura ŋana kavetanzi i ninambwe kinzi situ kaika ŋana kâpwa kâ lâ zo ŋinde imo kunzi yo, ande tia.
34 E ele lhes respondeu: Podeis fazer com que os convidados das núpcias jejuem, enquanto o noivo está com eles?
35 Taitu muli, lâ zo ŋinde kinzi tamâta pinde ma sitikia pakâeŋa tamâta piti lâ ninambwe ŋgininzi silâ, ŋineŋga lâ zoni ndaina kinzi ma kalonzi sukâŋa ŋalae, aku ma situ kaika ŋana kâpwa kâ.”
35 Mas dias virão em que lhes será tirado o noivo, e então, naqueles dias, eles jejuarão.
36 Ŋineŋga Yesu itambira ŋgua panzi mine tu, “Kinzi tamâta uru sisaraka lalava wasaseki katiŋe ku sikai sisuta ipono lalava siŋga râge-râge, ande tia. Ambo siveta mine, ande ma siyaula lalava wasaseki, aku lalava wasaseki katiŋe ŋinde ma irerege kuku lalava siŋga, ande tia.
36 E ele também citou uma parábola para eles: Nenhum homem põe um pedaço de uma roupa nova sobre uma velha; do contrário a nova rasga a ambos. E o pedaço que foi tirado da nova não combina com a velha.
37 Aŋga kinzi tamâta uru siwuwu waini waseki lâ ŋgoa karae patu siŋga ilo nde tia. Ambo siveta mine, ande waini ma ipondi kâki ku ma iveta ŋgoa karae patu siŋga ipwa pwataki. Ŋineŋga waini ma imaliŋi kaa nâ indue lâ tâno kulu, aku ŋgoa karae patu siŋga kala ma ipâŋga sakamao tona.
37 E nenhum homem põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão.
38 Kinzi tamâta uru siwuwu waini waseki lâ ŋgoa karae patu wasaseki nâ ilo.
38 Mas vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos são preservados.
39 Aku mine nâ, ambo tamâta toŋge uru inu waini siŋga nâ, ande i ma ilo pa waini waseki, nde tia. I ma iporo tu, ‘Waini siŋga nde kaŋa ara, aku ipole waini waseki kaŋa’.”
39 E nenhum homem tendo bebido o vinho velho quer logo o novo; porque ele diz: O velho é melhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.