Lucas 23

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ŋineŋga kinzi tamâta ŋalaŋala rârâni nde simandi ku sikai Yesu silâ pa Pilata, ina Rom nenzi koipu toŋge.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Sipasau kuku Pilata, ŋineŋga simandi ŋana sisowe ŋgua lâ Yesu tini. Aku siporo tu, “Tamâta ŋine ne soki nde mine; i uru isowe maka Juda tamâta iloma kaloma ŋana kamandi kakai kazâŋa kâ. I uru indi kaika pama tu ma kao mbumbu ilâ pa Koipu Ŋalae Kaisara ndimo, aku uru iporo ŋgua ŋana i tamwata kâ tu i nde Kirisi, i koipu ŋalae toŋge.”
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Ŋineŋga Pilata nde ikasoŋa Yesu mine tu, “Noko nde Juda nenzi koipu ŋalae, tiya?” Aku Yesu itu ŋgua lâ kawa tu, “Noko tamwata kuporo ŋguani ndaina”.
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Ŋineŋga Pilata ipainzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala tavanzi tamâta ŋgu ŋinde mine tu, “Naŋa ŋandai asânda tamâta ŋine ne vetâŋa soki toŋge ŋga”.
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Andeta kinzi siporo kaika taulo mine tu, “I uru iyoka ilâ ikura Judia tâno ndoni, aku ikai wurâta ŋana ipanananzi tamâta ŋana isowe ilonzi kalonzi kâ. Mao nâ, iveta mine muŋga lâ Galilaya tâno, kala iveta mine lee imâ ipâŋga lâ lawea ŋine.”
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Pilata iloŋo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga ikasoŋanzi mine tu, “O, tamâta ŋine nde Galilaya tamwata, a?”
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Pilata iloŋo ŋgua tu Yesu nde iyoka pa tâno ŋinde Koipu Ŋalae Herot uru ikai poe papa. Mine kala io Yesu ilâ pa Herot, ŋana tu lâ zo ŋinde Herot tamwata kala imo Jerusalem lawea tona.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Sikai Yesu silâ pa Herot, aku Herot ilo ndeka ndo, ŋana tu i muŋga iloŋo Yesu parina, aku ikura zo luandondo lâ, ande i ilo tu imora i. Isama lâ ŋana Yesu ne vetâŋa kâ, aku i ilo ndo tu Yesu ma iveta mâsi kaika toŋge lâ i nao.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Mine kala Herot ikai kasoŋâŋa rârâ ŋinde pa Yesu, andeta Yesu kawa buu nâ, iporo ŋgua toŋge taulo, ande tia.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Aku kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala ŋga kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ nde simâ simandi laiti, aku sisowe ŋgua kaika lâ Yesu tini.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Ŋineŋga Herot tavanzi ne zugu tamâta nde siporo ŋgua pavaligiŋa pa Yesu, ku siveta “a” papa. Kinzi sikai pasawaŋa luandondo ara toŋge, itogo koipu ŋalaŋala nenzi pasawaŋa mine, aku sisawa lâ i tini. Ŋineŋga sio i itaulo pa Pilata kilo.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Aku lâ zoni ndaina, Herot kuku Pilata rua nde siveta mete. Muŋga, Herot uru ikai nânâo pa Pilata.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Ŋineŋga Pilata isarâwa panzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala sitavanzi Juda ŋgu nenzi katonâŋa aŋga tamâta ŋgu ŋinde, aku kinzi rârâni simâ sipasau.
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Sipasau lâ, ŋineŋga ipainzi tu, “Miki muŋga kakai tamâta ŋine kamâ pa naŋa, aku kaporo tu i uru isowe tamâta ilonzi kalonzi ŋana simandi sikai kazâŋa kâ. Andeta naŋa akasoŋa i sondo ndo lâ miki naomi ŋana i ne vetâŋa ŋinde kâ. Ara, miki kaloŋo ŋga; naŋa asânda tamâta ŋine ne vetâŋa soki toŋge tia. Naŋa iloŋgu patea tu i muŋga iveta vetâŋa soki toŋge ikura miki ma kao i ilâ pa ŋgua nia, ande tia.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Aku Herot kala mine nâ, ande i ne ilo-kalo nde taituni. Kala ŋine Herot io tamâta ŋine itaulo imâ pa kinda kilo. Miki kamora wa kasama tu tamâta ŋine ŋandai iveta vetâŋa soki toŋge ikura ŋana naŋa ma ao i ilâ ŋana sipu pâta imâte kâ.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Mine nde naŋa ma apalili i lâ mbilâo nâ, aku ma ayaute i ilâ.”
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 — ausente —
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 — ausente —
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 (Barabas nde tamâta toŋge muŋga ikai paraŋa ŋalae pa Rom nenzi koipu lâ Jerusalem lawea, aku ipu tamâta toŋge pâta imâte lâ. Mine kala kinzi sio i lâ luma sakamao ilo.)
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Andeta Pilata ipainzi kilo tu i ma iyaute Yesu ilâ.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Andeta kinzi sisasarâwa mine tu, “Kupu lâ kâi popole tini imâte! Kupu lâ kâi popole tini imâte!”
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Ande Pilata iporo taulo panzi ku ikasoŋanzi kilo tu, “Ŋana sâ kâ, a? Iveta vetâŋa soki ndia. Naŋa ŋandai asânda i ne vetâŋa soki toŋge ikura ŋana ma ao i ilâ ŋana sipu pâta imâte kâ. Mine kala naŋa ma apalili i lâ mbilâo nâ, aku ma ayaute i ilâ.”
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Andeta kinzi ilonzi kaika ndo, aku sisuŋa kawanzi ŋalae ŋinde pa Pilata tu ma ipu Yesu kâki itâra lâ kâi popole tini. Sisarâwa mine lee, aku nenzi sarawâŋa ŋinde nde ipole Pilata ne ŋgua lâ.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Mine kala Pilata ilo patea tu ma iveta ikura nenzi ŋgua mine, kala ipa ŋgua tu Yesu ma imâte.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Kinzi tamâta muŋga sisarâwa pa Pilata tu ma iyaute tamâta toŋge, ina kinzi Rom muŋga sio lâ luma sakamao ilo. Inani kala tamâta ŋinde muŋga ikai paraŋa pa Rom nenzi koipu ku ipu tamâta toŋge imâte. Mine kala Pilata iyaute tamâta ŋinde ilâ panzi, aku ikai Yesu io lâ kinzi zugu tamâta mbaunzi ilo tu ma siveta ikura ŋgu nenzi pateâŋa mine.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Kinzi zugu tamâta nde sikai Yesu siyâti silâ, ŋineŋga sipakâtu kuku Sairini lawea warika toŋge, i ŋa tu Saimon. Tamâta ŋinde nde iyoka pa tâno toŋge imâ, aku itu ilâ pa lawea ilo kâ. Andeta kinzi sikai tamâta ŋinde kaika, aku sio Yesu ne kâi popole kâki lâ i kala, aku ikale ilâ. Ikale kâi popole ŋinde, aku iyoka Yesu muli ilâ.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Kinzi tamâta ŋgu ŋalae ŋinde nde soka Yesu muli silâ tona, aku kinzi taine rârâ nde sita wa siveta kalo-sukâŋa ŋana.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Andeta Yesu itale ku ipainzi taine ŋinde tu, “Miki taine lâ Jerusalem lawea, miki ma kata ŋana naŋa kâ ndimo. Ara ŋana miki ma kata ŋana warakami wa natumi wa.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Miki kaloŋo ŋga; mwaŋga ŋga zo sakamao toŋge ma ipâŋga, aku pa zo ŋinde kinzi tamâta ma siporo tu, ‘Kinzi taine ŋinde sikura tu sipagugu tia kala simo niŋga, ande kinzi ŋinde ma sindeka.’
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Mao nâ, lâ zo ŋinde kinzi tamâta ma sisarâwa panzi tuu pinde mine tu, ‘Miki kamâ katura maka ku kaveama!’
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Ŋana tu naŋa nde tamâta ara, andeta kala ŋine kinzi tamâta siveta vetâŋa sakamao mine pa naŋa. Mine kala lâ zo muli, ande kinzi ma siveta vetâŋa kie mana pa miki, a?”
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Aŋga kinzi zugu tamâta nde sikainzi nzanzare tamâta rua silâ tona, ŋana ma sipunzi rua simâte kuku Yesu.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Silâ lee sipâŋga nia toŋge, sipatu ŋa tu “Kulu Kâmba Nia”, aku lâ niani ndaina kinzi sipu Yesu lâ kâi popole tini. Ŋineŋga sisonanzi nzanzare tamâta rua ŋinde sitâra tona. Tamâta toŋge itâra lâ kâi popole toŋge tini pa Yesu tini pa wia kâ, aŋga toŋge nde itâra lâ kâi popole toŋge tini pa Yesu tini pa ŋâsi kâ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Ŋineŋga Yesu ikai noŋa pa Maro Kindeni mine tu, “Mama, naŋa ano pano tu kuzavaru kiesaka ŋine piti lâ kinzi tamâta ŋine tininzi, ŋana tu kinzi sizizâla ndo ŋana vetâŋa kala siveta ŋine kilala.” Aŋga kinzi zugu tamâta nde sipagui mira itogo satu mine ŋana sisama tu ea ma ikai Yesu ne pasawaŋa.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Kinzi Juda tamâta nde simandi ku sio morâŋa papa vetâŋa rârâni ŋinde. Aŋga nenzi katonâŋa nde siporo ŋgua pavaligiŋa papa Yesu mine tu, “Ayo, i muŋga ivilanzi tamâta pinde. Ambo i nde Kirisi, ande ara ŋana i ma ipavila tamwata tona!”
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Aku kinzi zugu tamâta kala siporo ŋgua pavaligiŋa mine nâ pa Yesu. Kinzi soka simâ Yesu tini laiti, aku sisuŋa waini makisa pinde papa tu ma inu kâ.
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 Aku sipai tu, “Wa, noko kutu Juda nenzi koipu ŋalae, ande ara, kupavila tamwata tâ!”
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Kinzi muŋga siŋgere ŋgua pinde lâ kâi popole tini ikeno Yesu kulu âta. Ŋgua ŋinde nde mine: “Tamâta ŋine nde Juda nenzi koipu ŋalae”.
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Aku tamâta toŋge lâ kinzi nzanzare tamâta rua muŋga sisonanzi sitâra Yesu tini laiti ŋinde, ande iporo ŋgua pavaligiŋa pa Yesu tu, “Wa, noko kutu Maro Kindeni ne pateâŋa tamâta, a? Mine nde kupavila tamwata, aku kuvila maka rua tona!”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Andeta i nuwala nde iloŋo ŋgua ŋine, aku imbita mine tu, “Opopo, noko kala pwai nâna kie taituni, itogo tamâta ŋine ikai mine. Andeta noko ŋandai kumege ŋana Maro Kindeni kâ, a?
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Kala ŋine kinzi sipu kinda rua pâta, ande siveta mâsi sondo pa kinda. Kinda takai nâna ikura vetâŋa sakamao muŋga taveta ŋinde. Aŋga tamâta ŋine ŋandai iveta vetâŋa potomule toŋge ŋga.”
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Iporo mine lâ, ŋineŋga ino pa Yesu tu, “Yesu, lâ zo ŋana noko ma kupâŋga pwai Koipu Ŋalae, ande naŋa ano pano tu ma kalo ŋgere ŋanana.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Ŋineŋga Yesu iporo taulo tu, “Naŋa aporo mao nâ pano; lâ karini ŋaina nâ, ande noko ma kumo kuku naŋa lâ samba lawea.”
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 — ausente —
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 — ausente —
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Ŋineŋga Yesu isarâwa kawa ŋalae ŋinde mine tu, “Mama, naŋa ao koranâŋgu imâ pano tu pwatona!” Iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga imâte.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Aku kinzi zugu tamâta nenzi koipu imandi kâi popole tini laiti, ande imora vetâŋa ŋinde rârâni. Aku ipanea Maro Kindeni ku iporo tu, “Mao kanaŋo, tamâta ŋine nde tamâta sondo ndo, i ne soki toŋge tia lâ Maro Kindeni nao.”
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Aku kinzi tamâta rârâni muŋga simâ ŋana sio morâŋa ŋinde, ande simora vetâŋa ŋinde rârâni ipâŋga lâ. Ŋineŋga siponza kondondonanzi ŋana situla pwataki tu kinzi kalonzi sukâŋa ŋalae tina, aku sitaulo silâ pa nenzi luma luma.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Aŋga Yesu ne mete sitavanzi taine pinde muŋga soka pa Galilaya tâno simâ kuku i, ande kinzi ŋinde rârâni simandi malawae mwasa, aku simora vetâŋa ŋinde rârâni ipâŋga pa Yesu.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Tamâta ŋinde ilâ pa Rom nenzi koipu Pilata, aku ino papa ŋana ikai Yesu karae ilâ kâ. Aku Pilata isâu papa tu ma ikai ilâ.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Ŋineŋga Yosepe ikai Yesu karae piti lâ kâi popole tini, aku ilita lâ lalava pâne toŋge. Ŋineŋga ikai ilâ io lâ kuru wasaseki toŋge ilo muŋga siveta lâ mira ŋalae toŋge.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Andeta zo ŋinde nde Juda nenzi zo ŋana sipaveta sondo ŋana pwareâŋa ne zo sapâŋa kâ lâ wurita. Aku zo sapâŋa nde laiti ŋana ipâŋga kâ.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Kinzi taine muŋga soka pa Galilaya tâno kuku Yesu simâ ŋinde, ande soka Yosepe muli silâ tu simora Yesu ne kuru nia. Aku simora Yosepe io i karae ndue keno.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Kinzi taine ŋinde nde simora vetâŋa ŋine lâ, ŋineŋga sitaulo silâ pa nenzi luma, aku sikai samimi tava kelekele kuwae ara, ŋana ma siyoli Yesu karae. Andeta pwareâŋa ne zo sapâŋa ŋga ipâŋga lâ. Mine kala kinzi sipwarea, ikura Mose ne ŋgua tukuŋa mine.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.