Lucas 23

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ŋineŋga kinzi tamâta ŋalaŋala rârâni nde simandi ku sikai Yesu silâ pa Pilata, ina Rom nenzi koipu toŋge.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Sipasau kuku Pilata, ŋineŋga simandi ŋana sisowe ŋgua lâ Yesu tini. Aku siporo tu, “Tamâta ŋine ne soki nde mine; i uru isowe maka Juda tamâta iloma kaloma ŋana kamandi kakai kazâŋa kâ. I uru indi kaika pama tu ma kao mbumbu ilâ pa Koipu Ŋalae Kaisara ndimo, aku uru iporo ŋgua ŋana i tamwata kâ tu i nde Kirisi, i koipu ŋalae toŋge.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Ŋineŋga Pilata nde ikasoŋa Yesu mine tu, “Noko nde Juda nenzi koipu ŋalae, tiya?” Aku Yesu itu ŋgua lâ kawa tu, “Noko tamwata kuporo ŋguani ndaina”.
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos Judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Ŋineŋga Pilata ipainzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala tavanzi tamâta ŋgu ŋinde mine tu, “Naŋa ŋandai asânda tamâta ŋine ne vetâŋa soki toŋge ŋga”.
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes, e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Andeta kinzi siporo kaika taulo mine tu, “I uru iyoka ilâ ikura Judia tâno ndoni, aku ikai wurâta ŋana ipanananzi tamâta ŋana isowe ilonzi kalonzi kâ. Mao nâ, iveta mine muŋga lâ Galilaya tâno, kala iveta mine lee imâ ipâŋga lâ lawea ŋine.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Pilata iloŋo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga ikasoŋanzi mine tu, “O, tamâta ŋine nde Galilaya tamwata, a?”
6 Então Pilatos, ouvindo falar da Galiléia perguntou se aquele homem era galileu.
7 Pilata iloŋo ŋgua tu Yesu nde iyoka pa tâno ŋinde Koipu Ŋalae Herot uru ikai poe papa. Mine kala io Yesu ilâ pa Herot, ŋana tu lâ zo ŋinde Herot tamwata kala imo Jerusalem lawea tona.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Sikai Yesu silâ pa Herot, aku Herot ilo ndeka ndo, ŋana tu i muŋga iloŋo Yesu parina, aku ikura zo luandondo lâ, ande i ilo tu imora i. Isama lâ ŋana Yesu ne vetâŋa kâ, aku i ilo ndo tu Yesu ma iveta mâsi kaika toŋge lâ i nao.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Mine kala Herot ikai kasoŋâŋa rârâ ŋinde pa Yesu, andeta Yesu kawa buu nâ, iporo ŋgua toŋge taulo, ande tia.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Aku kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala ŋga kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ nde simâ simandi laiti, aku sisowe ŋgua kaika lâ Yesu tini.
10 E estavam os principais dos sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Ŋineŋga Herot tavanzi ne zugu tamâta nde siporo ŋgua pavaligiŋa pa Yesu, ku siveta “a” papa. Kinzi sikai pasawaŋa luandondo ara toŋge, itogo koipu ŋalaŋala nenzi pasawaŋa mine, aku sisawa lâ i tini. Ŋineŋga sio i itaulo pa Pilata kilo.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Aku lâ zoni ndaina, Herot kuku Pilata rua nde siveta mete. Muŋga, Herot uru ikai nânâo pa Pilata.
12 E no mesmo dia, Pilatos e Herodes entre si se fizeram amigos; pois dantes andavam em inimizade um com o outro.
13 Ŋineŋga Pilata isarâwa panzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala sitavanzi Juda ŋgu nenzi katonâŋa aŋga tamâta ŋgu ŋinde, aku kinzi rârâni simâ sipasau.
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo,
14 Sipasau lâ, ŋineŋga ipainzi tu, “Miki muŋga kakai tamâta ŋine kamâ pa naŋa, aku kaporo tu i uru isowe tamâta ilonzi kalonzi ŋana simandi sikai kazâŋa kâ. Andeta naŋa akasoŋa i sondo ndo lâ miki naomi ŋana i ne vetâŋa ŋinde kâ. Ara, miki kaloŋo ŋga; naŋa asânda tamâta ŋine ne vetâŋa soki toŋge tia. Naŋa iloŋgu patea tu i muŋga iveta vetâŋa soki toŋge ikura miki ma kao i ilâ pa ŋgua nia, ande tia.
14 Disse-lhes: Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Aku Herot kala mine nâ, ande i ne ilo-kalo nde taituni. Kala ŋine Herot io tamâta ŋine itaulo imâ pa kinda kilo. Miki kamora wa kasama tu tamâta ŋine ŋandai iveta vetâŋa soki toŋge ikura ŋana naŋa ma ao i ilâ ŋana sipu pâta imâte kâ.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Mine nde naŋa ma apalili i lâ mbilâo nâ, aku ma ayaute i ilâ.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 — ausente —
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.
18 — ausente —
18 Mas toda a multidão clamou a uma, dizendo: Fora daqui com este, e solta-nos Barrabás.
19 (Barabas nde tamâta toŋge muŋga ikai paraŋa ŋalae pa Rom nenzi koipu lâ Jerusalem lawea, aku ipu tamâta toŋge pâta imâte lâ. Mine kala kinzi sio i lâ luma sakamao ilo.)
19 O qual fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Andeta Pilata ipainzi kilo tu i ma iyaute Yesu ilâ.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Andeta kinzi sisasarâwa mine tu, “Kupu lâ kâi popole tini imâte! Kupu lâ kâi popole tini imâte!”
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o.
22 Ande Pilata iporo taulo panzi ku ikasoŋanzi kilo tu, “Ŋana sâ kâ, a? Iveta vetâŋa soki ndia. Naŋa ŋandai asânda i ne vetâŋa soki toŋge ikura ŋana ma ao i ilâ ŋana sipu pâta imâte kâ. Mine kala naŋa ma apalili i lâ mbilâo nâ, aku ma ayaute i ilâ.”
22 Então ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei pois, e soltá-lo-ei.
23 Andeta kinzi ilonzi kaika ndo, aku sisuŋa kawanzi ŋalae ŋinde pa Pilata tu ma ipu Yesu kâki itâra lâ kâi popole tini. Sisarâwa mine lee, aku nenzi sarawâŋa ŋinde nde ipole Pilata ne ŋgua lâ.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos, e os dos principais dos sacerdotes, prevaleciam.
24 Mine kala Pilata ilo patea tu ma iveta ikura nenzi ŋgua mine, kala ipa ŋgua tu Yesu ma imâte.
24 Então Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Kinzi tamâta muŋga sisarâwa pa Pilata tu ma iyaute tamâta toŋge, ina kinzi Rom muŋga sio lâ luma sakamao ilo. Inani kala tamâta ŋinde muŋga ikai paraŋa pa Rom nenzi koipu ku ipu tamâta toŋge imâte. Mine kala Pilata iyaute tamâta ŋinde ilâ panzi, aku ikai Yesu io lâ kinzi zugu tamâta mbaunzi ilo tu ma siveta ikura ŋgu nenzi pateâŋa mine.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Kinzi zugu tamâta nde sikai Yesu siyâti silâ, ŋineŋga sipakâtu kuku Sairini lawea warika toŋge, i ŋa tu Saimon. Tamâta ŋinde nde iyoka pa tâno toŋge imâ, aku itu ilâ pa lawea ilo kâ. Andeta kinzi sikai tamâta ŋinde kaika, aku sio Yesu ne kâi popole kâki lâ i kala, aku ikale ilâ. Ikale kâi popole ŋinde, aku iyoka Yesu muli ilâ.
26 E quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Kinzi tamâta ŋgu ŋalae ŋinde nde soka Yesu muli silâ tona, aku kinzi taine rârâ nde sita wa siveta kalo-sukâŋa ŋana.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos, e o lamentavam.
28 Andeta Yesu itale ku ipainzi taine ŋinde tu, “Miki taine lâ Jerusalem lawea, miki ma kata ŋana naŋa kâ ndimo. Ara ŋana miki ma kata ŋana warakami wa natumi wa.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Miki kaloŋo ŋga; mwaŋga ŋga zo sakamao toŋge ma ipâŋga, aku pa zo ŋinde kinzi tamâta ma siporo tu, ‘Kinzi taine ŋinde sikura tu sipagugu tia kala simo niŋga, ande kinzi ŋinde ma sindeka.’
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Mao nâ, lâ zo ŋinde kinzi tamâta ma sisarâwa panzi tuu pinde mine tu, ‘Miki kamâ katura maka ku kaveama!’
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós, e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Ŋana tu naŋa nde tamâta ara, andeta kala ŋine kinzi tamâta siveta vetâŋa sakamao mine pa naŋa. Mine kala lâ zo muli, ande kinzi ma siveta vetâŋa kie mana pa miki, a?”
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isto, que se fará ao seco?
32 Aŋga kinzi zugu tamâta nde sikainzi nzanzare tamâta rua silâ tona, ŋana ma sipunzi rua simâte kuku Yesu.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Silâ lee sipâŋga nia toŋge, sipatu ŋa tu “Kulu Kâmba Nia”, aku lâ niani ndaina kinzi sipu Yesu lâ kâi popole tini. Ŋineŋga sisonanzi nzanzare tamâta rua ŋinde sitâra tona. Tamâta toŋge itâra lâ kâi popole toŋge tini pa Yesu tini pa wia kâ, aŋga toŋge nde itâra lâ kâi popole toŋge tini pa Yesu tini pa ŋâsi kâ.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Ŋineŋga Yesu ikai noŋa pa Maro Kindeni mine tu, “Mama, naŋa ano pano tu kuzavaru kiesaka ŋine piti lâ kinzi tamâta ŋine tininzi, ŋana tu kinzi sizizâla ndo ŋana vetâŋa kala siveta ŋine kilala.” Aŋga kinzi zugu tamâta nde sipagui mira itogo satu mine ŋana sisama tu ea ma ikai Yesu ne pasawaŋa.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Kinzi Juda tamâta nde simandi ku sio morâŋa papa vetâŋa rârâni ŋinde. Aŋga nenzi katonâŋa nde siporo ŋgua pavaligiŋa papa Yesu mine tu, “Ayo, i muŋga ivilanzi tamâta pinde. Ambo i nde Kirisi, ande ara ŋana i ma ipavila tamwata tona!”
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou, salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Aku kinzi zugu tamâta kala siporo ŋgua pavaligiŋa mine nâ pa Yesu. Kinzi soka simâ Yesu tini laiti, aku sisuŋa waini makisa pinde papa tu ma inu kâ.
36 E também os soldados o escarneciam, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre.
37 Aku sipai tu, “Wa, noko kutu Juda nenzi koipu ŋalae, ande ara, kupavila tamwata tâ!”
37 E dizendo: Se tu és o Rei dos Judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Kinzi muŋga siŋgere ŋgua pinde lâ kâi popole tini ikeno Yesu kulu âta. Ŋgua ŋinde nde mine: “Tamâta ŋine nde Juda nenzi koipu ŋalae”.
38 E também por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas, e hebraicas: ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Aku tamâta toŋge lâ kinzi nzanzare tamâta rua muŋga sisonanzi sitâra Yesu tini laiti ŋinde, ande iporo ŋgua pavaligiŋa pa Yesu tu, “Wa, noko kutu Maro Kindeni ne pateâŋa tamâta, a? Mine nde kupavila tamwata, aku kuvila maka rua tona!”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo, e a nós.
40 Andeta i nuwala nde iloŋo ŋgua ŋine, aku imbita mine tu, “Opopo, noko kala pwai nâna kie taituni, itogo tamâta ŋine ikai mine. Andeta noko ŋandai kumege ŋana Maro Kindeni kâ, a?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Kala ŋine kinzi sipu kinda rua pâta, ande siveta mâsi sondo pa kinda. Kinda takai nâna ikura vetâŋa sakamao muŋga taveta ŋinde. Aŋga tamâta ŋine ŋandai iveta vetâŋa potomule toŋge ŋga.”
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Iporo mine lâ, ŋineŋga ino pa Yesu tu, “Yesu, lâ zo ŋana noko ma kupâŋga pwai Koipu Ŋalae, ande naŋa ano pano tu ma kalo ŋgere ŋanana.”
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Ŋineŋga Yesu iporo taulo tu, “Naŋa aporo mao nâ pano; lâ karini ŋaina nâ, ande noko ma kumo kuku naŋa lâ samba lawea.”
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 — ausente —
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona, escurecendo-se o sol;
45 — ausente —
45 E rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Ŋineŋga Yesu isarâwa kawa ŋalae ŋinde mine tu, “Mama, naŋa ao koranâŋgu imâ pano tu pwatona!” Iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga imâte.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isto, expirou.
47 Aku kinzi zugu tamâta nenzi koipu imandi kâi popole tini laiti, ande imora vetâŋa ŋinde rârâni. Aku ipanea Maro Kindeni ku iporo tu, “Mao kanaŋo, tamâta ŋine nde tamâta sondo ndo, i ne soki toŋge tia lâ Maro Kindeni nao.”
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Aku kinzi tamâta rârâni muŋga simâ ŋana sio morâŋa ŋinde, ande simora vetâŋa ŋinde rârâni ipâŋga lâ. Ŋineŋga siponza kondondonanzi ŋana situla pwataki tu kinzi kalonzi sukâŋa ŋalae tina, aku sitaulo silâ pa nenzi luma luma.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Aŋga Yesu ne mete sitavanzi taine pinde muŋga soka pa Galilaya tâno simâ kuku i, ande kinzi ŋinde rârâni simandi malawae mwasa, aku simora vetâŋa ŋinde rârâni ipâŋga pa Yesu.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo,
51 — ausente —
51 Que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, de Arimatéia, cidade dos judeus, e que também esperava o reino de Deus;
52 Tamâta ŋinde ilâ pa Rom nenzi koipu Pilata, aku ino papa ŋana ikai Yesu karae ilâ kâ. Aku Pilata isâu papa tu ma ikai ilâ.
52 Esse, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Ŋineŋga Yosepe ikai Yesu karae piti lâ kâi popole tini, aku ilita lâ lalava pâne toŋge. Ŋineŋga ikai ilâ io lâ kuru wasaseki toŋge ilo muŋga siveta lâ mira ŋalae toŋge.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol, e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Andeta zo ŋinde nde Juda nenzi zo ŋana sipaveta sondo ŋana pwareâŋa ne zo sapâŋa kâ lâ wurita. Aku zo sapâŋa nde laiti ŋana ipâŋga kâ.
54 E era o dia da preparação, e amanhecia o sábado.
55 Kinzi taine muŋga soka pa Galilaya tâno kuku Yesu simâ ŋinde, ande soka Yosepe muli silâ tu simora Yesu ne kuru nia. Aku simora Yosepe io i karae ndue keno.
55 E as mulheres, que tinham vindo com ele da Galiléia, seguiram também e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Kinzi taine ŋinde nde simora vetâŋa ŋine lâ, ŋineŋga sitaulo silâ pa nenzi luma, aku sikai samimi tava kelekele kuwae ara, ŋana ma siyoli Yesu karae. Andeta pwareâŋa ne zo sapâŋa ŋga ipâŋga lâ. Mine kala kinzi sipwarea, ikura Mose ne ŋgua tukuŋa mine.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e ungüentos; e no sábado repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.