Lucas 23
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARIB
1 Ŋineŋga kinzi tamâta ŋalaŋala rârâni nde simandi ku sikai Yesu silâ pa Pilata, ina Rom nenzi koipu toŋge.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Sipasau kuku Pilata, ŋineŋga simandi ŋana sisowe ŋgua lâ Yesu tini. Aku siporo tu, “Tamâta ŋine ne soki nde mine; i uru isowe maka Juda tamâta iloma kaloma ŋana kamandi kakai kazâŋa kâ. I uru indi kaika pama tu ma kao mbumbu ilâ pa Koipu Ŋalae Kaisara ndimo, aku uru iporo ŋgua ŋana i tamwata kâ tu i nde Kirisi, i koipu ŋalae toŋge.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 Ŋineŋga Pilata nde ikasoŋa Yesu mine tu, “Noko nde Juda nenzi koipu ŋalae, tiya?” Aku Yesu itu ŋgua lâ kawa tu, “Noko tamwata kuporo ŋguani ndaina”.
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 Ŋineŋga Pilata ipainzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala tavanzi tamâta ŋgu ŋinde mine tu, “Naŋa ŋandai asânda tamâta ŋine ne vetâŋa soki toŋge ŋga”.
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Andeta kinzi siporo kaika taulo mine tu, “I uru iyoka ilâ ikura Judia tâno ndoni, aku ikai wurâta ŋana ipanananzi tamâta ŋana isowe ilonzi kalonzi kâ. Mao nâ, iveta mine muŋga lâ Galilaya tâno, kala iveta mine lee imâ ipâŋga lâ lawea ŋine.”
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Pilata iloŋo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga ikasoŋanzi mine tu, “O, tamâta ŋine nde Galilaya tamwata, a?”
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Pilata iloŋo ŋgua tu Yesu nde iyoka pa tâno ŋinde Koipu Ŋalae Herot uru ikai poe papa. Mine kala io Yesu ilâ pa Herot, ŋana tu lâ zo ŋinde Herot tamwata kala imo Jerusalem lawea tona.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Sikai Yesu silâ pa Herot, aku Herot ilo ndeka ndo, ŋana tu i muŋga iloŋo Yesu parina, aku ikura zo luandondo lâ, ande i ilo tu imora i. Isama lâ ŋana Yesu ne vetâŋa kâ, aku i ilo ndo tu Yesu ma iveta mâsi kaika toŋge lâ i nao.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Mine kala Herot ikai kasoŋâŋa rârâ ŋinde pa Yesu, andeta Yesu kawa buu nâ, iporo ŋgua toŋge taulo, ande tia.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 Aku kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala ŋga kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ nde simâ simandi laiti, aku sisowe ŋgua kaika lâ Yesu tini.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Ŋineŋga Herot tavanzi ne zugu tamâta nde siporo ŋgua pavaligiŋa pa Yesu, ku siveta “a” papa. Kinzi sikai pasawaŋa luandondo ara toŋge, itogo koipu ŋalaŋala nenzi pasawaŋa mine, aku sisawa lâ i tini. Ŋineŋga sio i itaulo pa Pilata kilo.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Aku lâ zoni ndaina, Herot kuku Pilata rua nde siveta mete. Muŋga, Herot uru ikai nânâo pa Pilata.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Ŋineŋga Pilata isarâwa panzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala sitavanzi Juda ŋgu nenzi katonâŋa aŋga tamâta ŋgu ŋinde, aku kinzi rârâni simâ sipasau.
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Sipasau lâ, ŋineŋga ipainzi tu, “Miki muŋga kakai tamâta ŋine kamâ pa naŋa, aku kaporo tu i uru isowe tamâta ilonzi kalonzi ŋana simandi sikai kazâŋa kâ. Andeta naŋa akasoŋa i sondo ndo lâ miki naomi ŋana i ne vetâŋa ŋinde kâ. Ara, miki kaloŋo ŋga; naŋa asânda tamâta ŋine ne vetâŋa soki toŋge tia. Naŋa iloŋgu patea tu i muŋga iveta vetâŋa soki toŋge ikura miki ma kao i ilâ pa ŋgua nia, ande tia.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 Aku Herot kala mine nâ, ande i ne ilo-kalo nde taituni. Kala ŋine Herot io tamâta ŋine itaulo imâ pa kinda kilo. Miki kamora wa kasama tu tamâta ŋine ŋandai iveta vetâŋa soki toŋge ikura ŋana naŋa ma ao i ilâ ŋana sipu pâta imâte kâ.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 Mine nde naŋa ma apalili i lâ mbilâo nâ, aku ma ayaute i ilâ.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 — ausente —
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 — ausente —
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 (Barabas nde tamâta toŋge muŋga ikai paraŋa ŋalae pa Rom nenzi koipu lâ Jerusalem lawea, aku ipu tamâta toŋge pâta imâte lâ. Mine kala kinzi sio i lâ luma sakamao ilo.)
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Andeta Pilata ipainzi kilo tu i ma iyaute Yesu ilâ.
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Andeta kinzi sisasarâwa mine tu, “Kupu lâ kâi popole tini imâte! Kupu lâ kâi popole tini imâte!”
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 Ande Pilata iporo taulo panzi ku ikasoŋanzi kilo tu, “Ŋana sâ kâ, a? Iveta vetâŋa soki ndia. Naŋa ŋandai asânda i ne vetâŋa soki toŋge ikura ŋana ma ao i ilâ ŋana sipu pâta imâte kâ. Mine kala naŋa ma apalili i lâ mbilâo nâ, aku ma ayaute i ilâ.”
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 Andeta kinzi ilonzi kaika ndo, aku sisuŋa kawanzi ŋalae ŋinde pa Pilata tu ma ipu Yesu kâki itâra lâ kâi popole tini. Sisarâwa mine lee, aku nenzi sarawâŋa ŋinde nde ipole Pilata ne ŋgua lâ.
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 Mine kala Pilata ilo patea tu ma iveta ikura nenzi ŋgua mine, kala ipa ŋgua tu Yesu ma imâte.
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 Kinzi tamâta muŋga sisarâwa pa Pilata tu ma iyaute tamâta toŋge, ina kinzi Rom muŋga sio lâ luma sakamao ilo. Inani kala tamâta ŋinde muŋga ikai paraŋa pa Rom nenzi koipu ku ipu tamâta toŋge imâte. Mine kala Pilata iyaute tamâta ŋinde ilâ panzi, aku ikai Yesu io lâ kinzi zugu tamâta mbaunzi ilo tu ma siveta ikura ŋgu nenzi pateâŋa mine.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Kinzi zugu tamâta nde sikai Yesu siyâti silâ, ŋineŋga sipakâtu kuku Sairini lawea warika toŋge, i ŋa tu Saimon. Tamâta ŋinde nde iyoka pa tâno toŋge imâ, aku itu ilâ pa lawea ilo kâ. Andeta kinzi sikai tamâta ŋinde kaika, aku sio Yesu ne kâi popole kâki lâ i kala, aku ikale ilâ. Ikale kâi popole ŋinde, aku iyoka Yesu muli ilâ.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Kinzi tamâta ŋgu ŋalae ŋinde nde soka Yesu muli silâ tona, aku kinzi taine rârâ nde sita wa siveta kalo-sukâŋa ŋana.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Andeta Yesu itale ku ipainzi taine ŋinde tu, “Miki taine lâ Jerusalem lawea, miki ma kata ŋana naŋa kâ ndimo. Ara ŋana miki ma kata ŋana warakami wa natumi wa.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Miki kaloŋo ŋga; mwaŋga ŋga zo sakamao toŋge ma ipâŋga, aku pa zo ŋinde kinzi tamâta ma siporo tu, ‘Kinzi taine ŋinde sikura tu sipagugu tia kala simo niŋga, ande kinzi ŋinde ma sindeka.’
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Mao nâ, lâ zo ŋinde kinzi tamâta ma sisarâwa panzi tuu pinde mine tu, ‘Miki kamâ katura maka ku kaveama!’
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Ŋana tu naŋa nde tamâta ara, andeta kala ŋine kinzi tamâta siveta vetâŋa sakamao mine pa naŋa. Mine kala lâ zo muli, ande kinzi ma siveta vetâŋa kie mana pa miki, a?”
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Aŋga kinzi zugu tamâta nde sikainzi nzanzare tamâta rua silâ tona, ŋana ma sipunzi rua simâte kuku Yesu.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Silâ lee sipâŋga nia toŋge, sipatu ŋa tu “Kulu Kâmba Nia”, aku lâ niani ndaina kinzi sipu Yesu lâ kâi popole tini. Ŋineŋga sisonanzi nzanzare tamâta rua ŋinde sitâra tona. Tamâta toŋge itâra lâ kâi popole toŋge tini pa Yesu tini pa wia kâ, aŋga toŋge nde itâra lâ kâi popole toŋge tini pa Yesu tini pa ŋâsi kâ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Ŋineŋga Yesu ikai noŋa pa Maro Kindeni mine tu, “Mama, naŋa ano pano tu kuzavaru kiesaka ŋine piti lâ kinzi tamâta ŋine tininzi, ŋana tu kinzi sizizâla ndo ŋana vetâŋa kala siveta ŋine kilala.” Aŋga kinzi zugu tamâta nde sipagui mira itogo satu mine ŋana sisama tu ea ma ikai Yesu ne pasawaŋa.
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 Kinzi Juda tamâta nde simandi ku sio morâŋa papa vetâŋa rârâni ŋinde. Aŋga nenzi katonâŋa nde siporo ŋgua pavaligiŋa papa Yesu mine tu, “Ayo, i muŋga ivilanzi tamâta pinde. Ambo i nde Kirisi, ande ara ŋana i ma ipavila tamwata tona!”
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Aku kinzi zugu tamâta kala siporo ŋgua pavaligiŋa mine nâ pa Yesu. Kinzi soka simâ Yesu tini laiti, aku sisuŋa waini makisa pinde papa tu ma inu kâ.
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 Aku sipai tu, “Wa, noko kutu Juda nenzi koipu ŋalae, ande ara, kupavila tamwata tâ!”
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Kinzi muŋga siŋgere ŋgua pinde lâ kâi popole tini ikeno Yesu kulu âta. Ŋgua ŋinde nde mine: “Tamâta ŋine nde Juda nenzi koipu ŋalae”.
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Aku tamâta toŋge lâ kinzi nzanzare tamâta rua muŋga sisonanzi sitâra Yesu tini laiti ŋinde, ande iporo ŋgua pavaligiŋa pa Yesu tu, “Wa, noko kutu Maro Kindeni ne pateâŋa tamâta, a? Mine nde kupavila tamwata, aku kuvila maka rua tona!”
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Andeta i nuwala nde iloŋo ŋgua ŋine, aku imbita mine tu, “Opopo, noko kala pwai nâna kie taituni, itogo tamâta ŋine ikai mine. Andeta noko ŋandai kumege ŋana Maro Kindeni kâ, a?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Kala ŋine kinzi sipu kinda rua pâta, ande siveta mâsi sondo pa kinda. Kinda takai nâna ikura vetâŋa sakamao muŋga taveta ŋinde. Aŋga tamâta ŋine ŋandai iveta vetâŋa potomule toŋge ŋga.”
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Iporo mine lâ, ŋineŋga ino pa Yesu tu, “Yesu, lâ zo ŋana noko ma kupâŋga pwai Koipu Ŋalae, ande naŋa ano pano tu ma kalo ŋgere ŋanana.”
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Ŋineŋga Yesu iporo taulo tu, “Naŋa aporo mao nâ pano; lâ karini ŋaina nâ, ande noko ma kumo kuku naŋa lâ samba lawea.”
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 — ausente —
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 — ausente —
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 Ŋineŋga Yesu isarâwa kawa ŋalae ŋinde mine tu, “Mama, naŋa ao koranâŋgu imâ pano tu pwatona!” Iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga imâte.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Aku kinzi zugu tamâta nenzi koipu imandi kâi popole tini laiti, ande imora vetâŋa ŋinde rârâni. Aku ipanea Maro Kindeni ku iporo tu, “Mao kanaŋo, tamâta ŋine nde tamâta sondo ndo, i ne soki toŋge tia lâ Maro Kindeni nao.”
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Aku kinzi tamâta rârâni muŋga simâ ŋana sio morâŋa ŋinde, ande simora vetâŋa ŋinde rârâni ipâŋga lâ. Ŋineŋga siponza kondondonanzi ŋana situla pwataki tu kinzi kalonzi sukâŋa ŋalae tina, aku sitaulo silâ pa nenzi luma luma.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Aŋga Yesu ne mete sitavanzi taine pinde muŋga soka pa Galilaya tâno simâ kuku i, ande kinzi ŋinde rârâni simandi malawae mwasa, aku simora vetâŋa ŋinde rârâni ipâŋga pa Yesu.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 Tamâta ŋinde ilâ pa Rom nenzi koipu Pilata, aku ino papa ŋana ikai Yesu karae ilâ kâ. Aku Pilata isâu papa tu ma ikai ilâ.
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 Ŋineŋga Yosepe ikai Yesu karae piti lâ kâi popole tini, aku ilita lâ lalava pâne toŋge. Ŋineŋga ikai ilâ io lâ kuru wasaseki toŋge ilo muŋga siveta lâ mira ŋalae toŋge.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Andeta zo ŋinde nde Juda nenzi zo ŋana sipaveta sondo ŋana pwareâŋa ne zo sapâŋa kâ lâ wurita. Aku zo sapâŋa nde laiti ŋana ipâŋga kâ.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 Kinzi taine muŋga soka pa Galilaya tâno kuku Yesu simâ ŋinde, ande soka Yosepe muli silâ tu simora Yesu ne kuru nia. Aku simora Yosepe io i karae ndue keno.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Kinzi taine ŋinde nde simora vetâŋa ŋine lâ, ŋineŋga sitaulo silâ pa nenzi luma, aku sikai samimi tava kelekele kuwae ara, ŋana ma siyoli Yesu karae. Andeta pwareâŋa ne zo sapâŋa ŋga ipâŋga lâ. Mine kala kinzi sipwarea, ikura Mose ne ŋgua tukuŋa mine.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.