Lucas 22

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Juda nenzi zo sapâŋa ŋana sika puroŋa ne yisi tia kâ, ande imâ ipâŋga laiti lâ. Kinzi uru sipatu kumbwa ŋinde ŋa tu Pasova.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Aŋga kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala wa kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ nde siruru tu kinzi tamâta rârâni ma sipono muli pa Yesu. Mine kala siroto nzâla ŋana sipu Yesu pâta imâte kâ.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Ŋineŋga Sadana ilâ Judas Iskariot ilo, inani tamâta toŋge lâ kinzi pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Mine kala Judas ilâ panzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala, sitavanzi kinzi sambara uru sikatona Maro Kindeni ne luma sapâŋa, ŋana iporo ŋgua kunzi. Judas itu iroto nzâla ŋana io Yesu lâ kinzi mbaunzi ilo.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Kinzi tamâta ŋinde nde sindeka nâ ŋana siloŋo Judas ne ŋgua ŋinde, aku sipa ŋgua tu ma mbumbu pinde silua.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Aku Judas isâu pa nenzi ŋgua, ŋineŋga ilâ ku io tini ŋana zo ndia ma io Yesu lâ kinzi mbaunzi ilo. Indamwa zo toŋge mbo kinzi tamâta ma simo kuku Yesu tia, ŋineŋga ma itula Yesu panzi tamâta ŋalaŋala.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Ŋineŋga zo sapâŋa ŋana sika puroŋa ne yisi tia kâ nde imâ ipâŋga lâ. Lâ zo ŋalae ŋinde, kinzi Juda tamâta uru sipunzi lama natu pâta simâte, ŋineŋga sika.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Mine kala Yesu isupwanzi Petero ku Yoane rua silâ, aku ipainzi tu, “Miki rua kalâ kaveta kâŋa-nuŋa nia sondo, aku kaveta kumbwa ŋine ne waiŋa pa kinda ŋana ma taka kâ.”
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Ande kinzi rua sikasoŋa Yesu tu, “Noko ilo tu maka ma kalâ kaveta kâŋa-nuŋa lâ nia ndia.”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Kaloŋo ŋga; miki kalâ lawea ŋalae ilo, aku ma kapakâtu kuku tamâta toŋge lâ nzâla, ikale lââ lâ kulo ŋalae toŋge. Miki ma koka tamâta ŋinde muli, aku kalâ pa luma ŋinde i ilâ papa.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Aku miki ma kapai luma ŋinde warika mine tu, ‘Pananâŋa ne kasoŋâŋa nde keno mine; “Luma ilo kisiŋa pwataki toŋge ikeno ndia, ŋana naŋa ma aka kumbwa ŋine ne kâŋa-nuŋa kunzi naneŋgu pâri-tamâta.’”
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ŋineŋga i ma itula luma ilo kisiŋa pwataki toŋge keno âta pami, peke tava kelekele ŋana kâŋa-nuŋa kâ nde keno nia ŋinde. Miki rua kalâ kaveta kâŋa-nuŋa lâ niani ndaina.”
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Ŋineŋga kinzi rua silâ, aku simora kelekele rârâni ikeno itogo muŋga Yesu iporo panzi mine. Mine kala siveta kâŋa-nuŋa ŋinde.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Kinzi siveta kâŋa-nuŋa marumbu lâ, ŋineŋga kari indue ipâŋga lâ zo sondo ŋana sika kâ, aku Yesu tavanzi ne pâri-tamâta nde sisaŋona peke tini laiti.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ŋineŋga Yesu iporo tu, “Naŋa iloŋgu ndo tu aka kumbwa ŋine ne kâŋa-nuŋa kuku miki. Mambo taka marumbu lâ, ŋineŋga naŋa ma akai nâna.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Naŋa apaimi tu naŋa ma aka kâŋa-nuŋa ŋine kilo tia lee, ikura lâ zo muli ŋinde Maro Kindeni ma ikai maro panzi tamâta lâ tâno kulu. Lâ zo ŋinde, ande kâŋa-nuŋa ŋine ne duvi ma ipâŋga kanaŋo.”
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga ikai waini ne kâmba, kawa ndaŋge pa Maro Kindeni, ŋineŋga iporo tu, “Miki kakai kâmba ŋine ku kapalulua warakami taitu-taitu kanu.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Naŋa apaimi tu naŋa ma anu waini kanaŋo kilo tia lee, ikura lâ zo muli ŋinde Maro Kindeni ma ikai maro panzi tamâta lâ tâno kulu.”
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Ŋineŋga Yesu ikai puroŋa kala, ku kawa ndaŋge pa Maro Kindeni, ŋineŋga ipwataki ku ilanzi ne pâri-tamâta. Aku iporo tu, “Naŋa kanaŋoŋgu kala ŋine. Naŋa ma apayaula ŋana miki kâ. Miki kaka ŋana iveta kalo-ŋgere ipâŋga pami ŋana naŋa kâ.”
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Kinzi sika lâ, ŋineŋga Yesu ikai waini ne kâmba kala iveta mine nâ. Iporo tu, “Naŋa seeŋgu ŋine nde ŋgua pâŋa wasaseki ne kanaŋo. Naŋa apaliŋi ŋana avila miki kâ.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Andeta miki kaloŋo; tamâta toŋge itu io naŋa lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo, aku tamâtani ndaina kala io mbau imo taitu kuku naŋa mbauŋgu lâ peke ŋine kulu.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Mao nâ, naŋa Tamâta Natu ma ayoka nzâla ŋine muŋgani Maro Kindeni ipatea pana. Andeta vetâŋa sakamao ndo ma ipâŋga pa tamâta ŋine io naŋa lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo.”
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Kinzi pâri-tamâta siloŋo Yesu ne ŋgua ŋine, aku simo sipakasoŋa mine tu, “Ayo, tamâta ea ma iveta vetâŋa mine.”
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Aku lâ zoni ndaina, kinzi pâri-tamâta simandi sipawa ŋgua ŋana ea imo tamâta mbâna-mbâna lâ ŋgininzi.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Andeta Yesu ipainzi tu, “Kinzi koipu ŋalaŋala lâ tinikoa ŋgu uru sitawanzi tamâta ndo lâ. Aku ilonzi tu kinzi tamâta ma sipatu ŋanzi tu, ‘Koipu Ara’.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Aŋga miki ma kaveta mine ndimo. Ambo tamâta toŋge imo mbâna-mbâna lâ miki ŋginimi, ande ara ŋana i ma imo itogo i pwete-pwete mine. Ambo tamâta toŋge ikai poe pami, ande ara ŋana i ma imo itogo nemi kuleŋa tamâta mine.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Miki kalomi ŋgere ŋana ŋine kâ: ambo tamâta toŋge isaŋona ika kâpwa, aŋga tamâta toŋge isowe kâpwa ku ikai imâ ilua i, ande tamâta ea lâ kinzi rua imo tamâta ŋalae, a? Naŋa apaimi tu tamâta ŋalae nde tamâta ŋinde isaŋona ika. Aŋga naŋa nde amo miki ŋginimi atogo nemi kuleŋa tamâta mine.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Muŋga, vetâŋa pinde imâ tu ikai samâŋa pa naŋa, ande lâ zo ŋinde miki kamandi kaika kuku naŋa. Miki ŋandai kapile naŋa ŋga.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Naŋa Mama muŋga io naŋa tu akai koipu panzi i ne tamâta, aku naŋa kala mine nâ ao miki tu kakai koipu panzi tamâta.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Mine kala muli, lâ zo ŋinde naŋa ma akai koipu ŋalae, ande miki ma kasaŋona lâ naneŋgu peke tini laiti ŋana kaka wa kanu kuku naŋa. Aku miki ma kasaŋona koipu ŋalaŋala nenzi saŋonâŋa nia, ŋana kakai poe panzi Isrel ŋgu saŋao kanaŋonzi rua.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Ŋineŋga Yesu ipai Petero mine tu, “Saimon, Saimon, kuloŋo ŋga; Sadana iporo kaika tu i ma ikai samâŋa pa miki, itogo kinzi tamâta sirurua kâpwa ‘wit’ ne karae kina mine. Aku Maro Kindeni isâu papa lâ.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Andeta nanayoni naŋa ano pa Maro Kindeni tu ma isukano, ŋana noko ne kalo-tawana ma imbe tia kâ. Aku muli, lâ zo ŋinde noko ma kupalele ku kutaulo kumâ pa naŋa kilo, ŋineŋga ara ŋana noko ma kusukanzi noko ninambwe.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Andeta Petero ipai Yesu tu, “Maro Ŋalae, naŋa apaveta sondo lâ ŋana alâ luma sakamao ilo kuku noko, aku apaveta sondo lâ ŋana amâte kuno mine nâ.”
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Andeta Yesu itu lâ Petero kawa tu, “Petero, naŋa aporo mao nâ pano; ma ŋine mbo nâ, tatareko ma ita isuŋa kawa tia yo, ande noko ma kuporo kupatimoa naŋa mbwani ŋato tu noko kusama naŋa tia.”
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Ŋineŋga Yesu ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Nia ndoyo, naŋa asupwami mbaumi kaa nâ kalâ kaveta wurâta pa naŋa. Lâ zo ŋinde, ande miki kakai nemi tâŋa mota ŋana mbumbu kâ wa keta wa kemi kâmba wa, ande tia. Aku lâ zo ŋinde, ande miki karoto ŋana kelekele toŋge kâ, tiya?” Ande kinzi siporo taulo tu, “Maka karoto ŋana kelekele toŋge tia.”
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Aku Yesu iporo tu, “Andeta ŋainani nâ, ambo noko ne tâŋa mota ŋana mbumbu kâ keno, ande pwai kulâ. Ambo noko ne keta keno, ande pwai kulâ. Ambo noko ne pila ŋalae ŋana paraŋa kâ keno tia, ande kuo ne pasawaŋa luandondo ilâ panzi tamâta tu siko kâ, aku pwai mbumbu ŋinde ku kuko pila ŋalae toŋge.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Ŋana tu Maro Kindeni kawa ŋgua ikeno lâ pepa tini mine tu, ‘Kinzi tamâta situ i nde kiesaka tamwata’. Naŋa apaimi tu kinzi tamâta ma sisona naŋa atâra lâ kâi popole tini, ŋana iveta ŋgua ŋinde ipâŋga kanaŋo. Mao nâ, ŋgua rârâni ikeno lâ pepa tini ŋana naŋa kâ, ande laiti ŋana ipâŋga kanaŋo kâ.”
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta sipai tu, “Maro Ŋalae, kumora ŋga. Maka nema pila ŋalae rua nde keno pama.” Andeta Yesu iporo taulo tu, “Kura lâ”.
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Ŋineŋga Yesu ipile Jerusalem lawea, ku iyâti ilâ pa Oliv Tuu, ikura uru iveta mine. Aku ne pâri-tamâta nde soka muli silâ.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Kinzi silâ lee sipâŋga nia ŋinde lâ, ŋineŋga Yesu ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Miki kano pa Maro Kindeni tu ma isukami ŋana kamandi kaika lâ zo ndia samâŋa imâ ipâŋga pami.”
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Ŋineŋga Yesu ipilenzi ku iyoka ilâ pa nia toŋge ikeno laiti, aku ipare tuku ku ikai noŋa mine tu,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 “O Mama, ambo noko ilo tu kuveta mine, ande naŋa iloŋgu tu noko ma pwai kâmba ŋana nâna kâ ŋine piti saŋe naŋa. Ambo taitu noko ma kuveta ikura naneŋgu pateâŋa mine ndimo; noko ma kuveta ikura noko tamwata nâ ne pateâŋa.”
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Ŋineŋga samba ne aŋelo toŋge nde imâ pa Yesu ku ipu tini kaika papa.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Yesu nde ilo malia ndo. Mine kala ikai noŋa kaika kilo, aku ilaŋe kuraŋa indu ndue ipu tâno itogo see mine.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Yesu ikai noŋa lâ, ŋineŋga imandi ku itaulo ilâ panzi ne pâri-tamâta. Andeta mata ilâ imoranzi sikeno nâ, ŋana tu kinzi kalonzi sukâŋa ŋalae tina.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Mine kala ikasoŋanzi tu, “Ŋana sâ kâ ŋga miki kakeno, a? Miki kamandi sânda ku kakai noŋa pa Maro Kindeni tu ma isukami ŋana kamandi kaika lâ zo ndia samâŋa imâ ipâŋga pami.”
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Yesu iporo ŋgua ŋine yo, ande tamâta ŋgu ŋalae simâ sipâŋga. Aku tamâta toŋge ikai nzâla imuŋga panzi. I ŋa tu Judas, aku ina kala tamâta toŋge lâ kinzi pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua. Iyoka imâ Yesu tini laiti ŋana ma inzumwa i nao kâ.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Andeta Yesu ikasoŋa tu, “Judas, noko ilo tu kunzumwa naŋa Tamâta Natu naoŋgu tu pwai kulu-pâŋga ŋana naŋa kâ, a?”
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Kinzi pâri-tamâta simo kuku Yesu ŋinde nde simora tu vetâŋa ŋinde itu imâ ipâŋga panzi, kala sikasoŋa Yesu tu, “Maro Ŋalae, noko ilo tu maka ma pila ŋalae nâ kasonzi, tiya?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Ŋineŋga nawalanzi tamâta toŋge mbau ilâ ipasu ne pila ŋalae yâti ku ipu patarawâŋa tamâta ŋalae ne wurâta tamâta toŋge, aku pila isalu i taŋa wia kâ motu piti imbe indue tâno kulu.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Andeta Yesu imora ŋine, kala ipai tu, “Kupile tâ!” Ŋineŋga isuŋa mbau itaŋo tamâta ŋinde taŋa, aku i taŋa ipaseŋge ipâŋga ara kilo.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala sitavanzi kinzi sambara ŋana Maro Kindeni ne luma sapâŋa kâ wa kinzi ŋgu nenzi katonâŋa, kinzi ŋinde nde simâ ŋana sikai Yesu kaika kâ. Andeta Yesu ipainzi tu, “Ŋana sâ kâ ŋga miki kakai pila ŋalaŋala tava kâi mbuku kamâ pa naŋa, a? Tiambo miki katu naŋa nde panawe tamwatâŋgu, a?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Ikura zo zo naŋa uru amo kumi lâ Maro Kindeni ne luma sapâŋa, andeta miki ŋandai kakai naŋa kaika lâ zo ŋinde ŋga. Andeta zo ŋine nde miki nemi zo, ande kala Sadana ne walo nde ipâŋga nia yo lâ.”
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, aku marumbu; kinzi tamâta ŋinde sikai i kaika, aku sikai silâ pa patarawâŋa tamâta ŋalae ne luma. Aŋga Petero nde iyoka mulinzi ilâ, andeta imo malawae mwasa.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Kinzi tamâta pinde nde sisuŋa yââ, aku sisaŋona luma ŋinde ne ŋgumbi ilo simwai yââ. Aku Petero nde ilâ isaŋona kunzi.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Ŋineŋga wurâta taine toŋge imora Petero imwai yââ, aku mata ilea kaika papa ku iporo tu, “Wa, tamâta ŋine kala muŋga imo kuku Yesu”.
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Andeta Petero ipatiâmo ku iporo tu, “Taine, naŋa asama i tia”.
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Simo tini nâ, ŋineŋga tamâta toŋge kala mata imora Petero, aku ipai tu, “O, kinzi nawalanzi toŋge kala noko”. Andeta Petero ipatiâmo ku iporo tu, “Tia ndo, naŋa ŋandai i ne tamâta ŋga”.
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Simo lee, kari tai taitu ilâ lâ, ŋineŋga tamâta toŋge kala imora Petero ku ipai tu, “Mao nâ, tamâta ŋine muŋga imo kuku i, ŋana tu tamâta ŋine nde Galilaya tamwata.”
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Andeta Petero iporo taulo tu, “Wa, naŋa asama ŋgua kala noko kuporo ŋine ne duvi tia ndo!” Petero iporo ŋgua ŋine yo, aku walele nâ tatareko isuŋa kawa.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Ŋineŋga Maro Ŋalae itale ku mata ilea pa Petero. Ande Petero kalo ŋgere kilo ŋana ŋgua ŋinde Maro Ŋalae muŋga iporo papa. Maro Ŋalae muŋga ipai tu, “Ma ŋine mbo nâ, tatareko ma ita isuŋa kawa tia yo, ande noko ma kuporo kupatimoa naŋa mbwani ŋato tu noko kusama naŋa tia.”
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Ŋineŋga Petero iyoka iyâti ilâ pa nia yo, aku ita pâta kanaŋo.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Kinzi tamâta kala simandi siŋge Yesu ŋinde, ande siporo ŋgua pavaligiŋa papa wa sipu wa.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Kinzi sikau Yesu mata kaika lâ lalava pinde, ŋineŋga siporo kaika papa mine tu, “Wa, noko kuporo ŋgua-tulâŋa tamâta ne ŋgua tâ! Ea ipuno, a? Kupatu tamâta ŋine ŋa!”
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Aku kinzi siporo ŋgua soki-soki mine rârâ pa Yesu tona.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Mbwale pwataki lâ, ŋineŋga Isrel ŋgu nenzi katonâŋa nde simâ sipasau, aku kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala aŋga kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ nde simo kunzi. Ŋineŋga sikai Yesu silâ siŋgunu imandi kinzi tamâta ŋalaŋala ŋinde naonzi. Aku sipai Yesu tu,
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 “Noko kuporo pwataki pa maka ŋga; noko nde Kirisi, tiya?” Andeta Yesu itu lâ kawanzi ku iporo tu, “Ambo naŋa ma aporo ŋine ipâŋga nia yo, ande miki ma kalomi tawana naneŋgu ŋgua tia.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Aku mine nâ, ambo naŋa atu akasoŋami kasoŋâŋa toŋge, ande miki kala ma kaporo ŋgua itaulo imâ pa naŋa tia.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Ambo taitu miki kaloŋo ŋga; lâ zo ŋine, aku ilâ lee ikura zo muli-muli, naŋa Tamâta Natu ma asaŋona Maro Kindeni Walo Tamwata mbau pa wia kâ.”
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Ŋineŋga kinzi tamâta ŋalaŋala rârâni nde sikasoŋa Yesu tu, “Ayo, tiambo noko tamwata nde Maro Kindeni Natu, tiya?” Aku Yesu ipainzi tu, “Miki kaporo tu naŋani warakâŋgu kala ŋine, aku ŋguani ŋine nde mao.”
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Ŋineŋga siporo tu, “Kinda ma tasarawa tamâta toŋge kilo tu imâ isowe ŋgua lâ tamâta ŋine tini, ande tia. Ŋana tu i tamwata kawa iporo ŋgua soki, kala taloŋo lâ.”
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.