Lucas 20

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Zo toŋge, Yesu imo Maro Kindeni ne luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo, aku ipanananzi tamâta ku itula pâri ara panzi. Andeta kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala aŋga kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ, sitavanzi kinzi Isrel ŋgu nenzi katonâŋa, ande simâ pa Yesu.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Aku sikasoŋa tu, “Wa, noko pwai ea ndamwa kumâ kala kuveta mâsi kie-kie ŋine, a? Aŋga ea wurâta ŋine ilano.”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Ŋineŋga Yesu itu lâ kawanzi ku ipainzi tu, “Ara, naŋa kala atu akasoŋami kasoŋâŋa toŋge. Miki kaporo ŋgua taulo imâ pa naŋa;
3 Jesus respondeu:
4 Muŋga, lâ zo ŋinde Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata iveta wurâta ŋana ililinzi tamâta kâ, ande miki ilomi tu Maro Kindeni wurâta ŋinde ilua i, tiya?, i tamwata nâ ilo patea tu iveta.”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Ŋineŋga kinzi siporo lâ warakanzi nâ ŋgininzi tu, “Ambo kinda ma taporo taulo tu Maro Kindeni isupwa Yoane tu iveta wurâta ŋinde, ande i ma iporo pa kinda tu, ‘Mine kala ŋana sâ kâ ŋga miki ŋandai kalomi tawana Yoane ne ŋgua, a?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Ambo kinda ma taporo taulo tu, ‘Yoane tamwata nâ ilo patea tu iveta wurâta ŋinde’, ande kinzi tamâta rârâni ma sisia kinda lâ mira, ŋana tu kinzi kalonzi tawana tu Yoane nde Maro Kindeni ne ŋgua-tulâŋa tamâta toŋge.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Tia ku kinzi sipai Yesu tu, “Ea wurâta ŋinde ilua Yoane, ande maka kasama tia.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Ara, naŋa kala ma aporo ŋgua toŋge pami tia ŋana akai ea ndamwa amâ kala aveta vetâŋa ŋine.”
8 Jesus disse:
9 Ŋineŋga Yesu iporo ŋgua tambirâŋa toŋge panzi tamâta mine tu, “Tamâta toŋge ipau tâno waini toŋge, ŋineŋga io tâno ŋinde lâ tamâta pinde mbaunzi ilo ŋana sikatona wa sikai wurâta ŋana mbumbu lâ tini wa. Aŋga i tamwata nde ilâ lawea malawae toŋge, aku imo ndaina ikura zo luandondo.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Imo lee, ŋineŋga zo ŋana kâi waini sipula kanaŋonzi kâ nde ipâŋga lâ. Ŋineŋga tâno warika isupwa ne wurâta tamâta toŋge ilâ panzi tamâta ŋinde uru siveta wurâta lâ i ne tâno waini ilo. I ilo tu kinzi ma waini kanaŋo pinde silua, ikura muŋga sipa ŋgua tu ma siveta mine. Andeta kinzi tamâta uru siveta wurâta lâ tâno ŋinde nde sipu wurâta tamâta ŋinde, aku siŋara i iyoka mbau kaa nâ itaulo ilâ.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Ŋineŋga tâno warika isupwa wurâta tamâta toŋge kilo tu ilâ panzi. Andeta kinzi kala siveta mâsi mine nâ papa; sipu wa siveta i sakamao ndo wa, ŋineŋga siŋara iyoka mbau kaa nâ itaulo ilâ.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Ŋineŋga tâno warika isupwa ne wurâta tamâta toŋge kilo tu ilâ panzi, andeta kinzi siyaula i ndo, aku siŋara iyâti ilâ pa nia yo.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Mine kala tâno warika ilo patea tu, ‘Ŋine ma naŋa aveta mana. Ayo, naŋa ma asupwa natuŋgu tamâne ilâ panzi. Naŋa iloŋgu ndo keno papa i; tiambo kinzi ma simege ŋana i tâ.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Andeta kinzi tamâta uru siveta wurâta lâ i ne tâno ŋinde nde simora tâno warika natu imâ panzi. Aku siporo lâ warakanzi nâ ŋgininzi mine tu, ‘Wa, tamâta ndai ma muli ikai tama ne mbaliŋa ndoni. Ayo, ŋine ma tapu i pâta imâte, ande kinda warakânda ma takai i ne tâno ŋine.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Siporo ŋgua ŋine lâ, aku marumbu. Kinzi siŋara i lâ tâno ilo iyâti ilâ pa nia yo, ŋineŋga sipu pâta imâte lâ.”
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 I ma imâ, ku ma ipunzi tamâta ŋinde pâta simâte. Ŋineŋga i ma tâno waini ŋinde ilanzi tamâta pinde ŋana sikatona kâ.”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Andeta Yesu mata ilea panzi, aku ipainzi tu, “Mine nde ŋana sâ kâ ŋga Maro Kindeni ne ŋgua ikeno lâ pepa tini mine tu,
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Ambo tamâta toŋge pata ndue ku mira ŋine ipu, ande mira ŋine ma ipu tamâta ŋinde karae pwapwataki. Ambo mira ŋine imbe ndue ipu tamâta toŋge kulu, ande mira ŋine ma izavaru i ndo lâ kala imâte.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ wa kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala nde sisama tu Yesu itambira ŋgua ŋinde iyoke kinzi warakanzi nâ. Mine kala lâ zoni ndaina kinzi simandi ku situ sikale Yesu kaika sio lâ luma sakamao ilo. Andeta siruru ŋananzi tamâta, kala ŋandai siveta mine ŋga.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Ŋineŋga kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala ŋga kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ nde sio ŋana Yesu kâ. Aku sisupwanzi tamâta pinde silâ pa Yesu tu ma sipu i tini ŋana ŋgua laŋeŋa kâ. Kinzi tamâta ŋinde nde silâŋe tu tininzi mwasa nâ ŋana siloŋo Yesu ne ŋgua kâ. Kinzi situ ambo i ma iporo ŋgua ndia soki tâ, ande ma sikai sio lâ Rom nenzi koipu ŋalae mbau ilo, ŋana i ma io Yesu ilâ pa ŋgua nia kâ.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Kinzi tamâta ŋinde simâ pa Yesu ku siporo tu, “Pananâŋa, maka kasama tu noko ne ŋgua nde sondo, aku noko uru kuporo ŋgua mao nâ panzi tamâta. Noko uru kuporo ŋgua kaŋa taituni nâ panzi tamâta ŋalaŋala wa kinzi sugorai tamwatanzi wa. Aku noko uru kupanananzi ŋana Maro Kindeni ne vetâŋa mao kâ.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Mine kala noko ilo mana; nenda koipu ŋalae Kaisara uru iporo kaika tu kinda ma mbumbu talua. Mose ne ŋgua tukuŋa isâu tu kinda ma mbumbu ŋinde talua Kaisara, tiya?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Andeta Yesu isama lâ ŋana nenzi ŋgua laŋeŋa ŋinde kâ. Mine kala ipainzi tu,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Miki kakai mbumbu toŋge kamâ katula pana. Mbumbu tai wa ŋoa ŋine kala ikeno lâ mbumbu tini, ande ea ne.”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Kinzi nde siporo taulo tu, “Kaisara ne”. Ŋineŋga Yesu iporo lâ kawanzi mine tu, “Mine kala Kaisara ne kelekele, ande miki kalua Kaisara. Aŋga Maro Kindeni ne kelekele, ande kalua Maro Kindeni.”
25 Então Jesus disse:
26 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ kinzi tamâta rârâ naonzi, andeta kinzi tamâta ŋalaŋala ŋinde sikura tu sikai i sio lâ ŋgua nia ŋana ne ŋgua ŋine kâ, ande tia. Kinzi wisinzi motu ŋana Yesu ne ŋgua ŋinde kâ, kala kawanzi buu nâ.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Zo toŋge, kinzi tamâta pinde lâ Sadyusi ŋgu nde simâ pa Yesu. Kinzi ŋgu ŋinde uru kalonzi tawana tu kinzi mateŋa tamâta ma muli simandi simo vianzi kilo, ande tia. Aku sipai Yesu tu,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Pananâŋa, Mose muŋga iŋgere ŋgua tukuŋa toŋge imâ pa kinda mine tu, ‘Ambo tamâta toŋge i natu tia ku imâte, ambo i kaiwa taine imo ŋai yo, ande tamâta ŋinde tai ma ikai tua kaiwa, aku kinzi rua ma sipulia lâlu itogo tua kilala mine’.”
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Kinzi siporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga sisia ŋgua pa Yesu mine tu, “Ayo, tamâne nzâla-kulu toŋge i tai lima kanaŋo taitu simo. Nzâla-kulu ŋinde nde ikai kaiwa taine toŋge, andeta mwaŋga tamâne imâte lâ, aku i natu tia.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Mine kala i tai iyoka tua muli ku ikai taine ŋinde itogo i kaiwa mine.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Andeta i kala natu tia, aku imâte lâ. Ŋineŋga kinzi rua tainzi kala iveta vetâŋa mine nâ, ikai taine ŋinde ŋineŋga imâte, aku i kala natu tia. Siveta mine lee, aku tai rârâni sikai taine taituni ŋinde, ku kinzi kala natunzi tia, ku simâte lâ.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Kinzi rârâni simâte marumbu lâ, aku muli ŋga taine kala imâte.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Ayo, lâ zo muli, ambo kinzi mateŋa tamâta ma simandi simo vianzi kilo, ande taine ŋinde ma imo itogo ea kaiwa lâ kinzi tai-tua lima kanaŋonzi rua ŋinde. Noko kusama tu kinzi rârâni muŋga sikai kaiwanzi taine taitu ŋinde.”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Lâ zo ŋine, ande kinzi taine wa tamâne wa nde uru sipakâe.
34 Jesus respondeu:
35 Aŋga kinzi tamâta ŋinde Maro Kindeni ipateanzi lâ tu ma simandi vianzi kilo ku simo kuku i lâ zo muli, ande kinzi ŋgu ŋinde ma sipakâe, ande tia.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Ŋana tu kinzi ma sikura ŋana simâte kilo kâ, ande tia. Mao nâ, kinzi ma simo sitogonzi aŋelo mine. Maro Kindeni ma ipaŋonzi lâ mateŋa nianzi, kala ma simo vianzi nâ. Mine kala kinzi ma simo i natu wukale.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Siŋgani Mose kala itula pwataki tu muli ŋga, kinzi mateŋa tamâta ma simandi simo vianzi kilo. Lâ i ne ŋgua tapâriŋa ŋana kâi kiri-mwata ŋinde yââ kana, ande Mose iŋgere ŋgua mine tu, ‘Maro Kindeni nde imo Abraham ŋga Isaka ŋga Yakopu nenzi Maro Ŋalae’.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Ayo, ŋgua ŋinde itula pa kinda tu Maro Kindeni ŋandai kinzi mateŋa tamâta nenzi Maro Ŋalae ŋga. I imo Maro Ŋalae panzi tamâta simo vianzi ŋinde, ŋana tu lâ i nao kinzi tamâta rârâni simo vianzi nâ.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ pinde nde siloŋo Yesu iporo ŋgua mine, ŋineŋga siporo tu, “Pananâŋa, noko ne ŋgua nde ara ndo!”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Aku kinzi tamâta ŋinde rârâni simege ŋana Yesu kâ, kala ilonzi patea tu ma sikasoŋa i ŋana ŋgua toŋge kilo, ande ma tia.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi tamâta ŋalaŋala mine tu, “Mana mana ŋga kinzi uru siporo mine tu Kirisi nde Daviti ne vâsa, a?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Kaloŋo ŋga; Daviti tamwata muŋga iŋgere ŋgua lâ wâŋgiŋa paneâŋa kâ ne pepa tini mine tu,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 ikura lâ zo ŋinde naŋa ma aonzi noko ne kazâŋa tamâta simo noko kalo”.’
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Miki kaloŋo ŋga; Daviti tamwata nde ipatu Kirisi ŋa mine tu ‘Maro Ŋalae’. Mine nde mana mana ŋga Kirisi nde Daviti ne vâsa nâ, a?”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Ŋineŋga Yesu iporo ŋgua panzi ne pâri-tamâta lâ kinzi tamâta rârâni naonzi mine tu,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Miki kapakatona sondo ŋananzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ. Lâ zo ŋana sipete kâ, ande kinzi ilonzi koŋa tu sisawa pasawaŋa luandondo lâ tininzi, ŋana itula pwataki tu kinzi nde tamâta ŋalaŋala. Kinzi nde ilonzi ŋalae tina tu kinzi tamâta ma simege ŋananzi ku siporo ‘Kari ara’ panzi lâ ao ŋgini. Aku ilonzi tu sikai saŋonâŋa nia arara lâ tamâta naonzi lâ luma ŋana pasauŋa kâ ilo wa lâ kâŋa-nuŋa ŋalaŋala nia wa.
46 — Cuidado com os
47 Kinzi uru sikai laŋeŋa panzi taine mwala, aku sipanawe nenzi luma. Aku uru sipasuka warakanzi tininzi ku sikai noŋa luandondo, ŋana kinzi tamâta ma simoranzi. Andeta muli, lâ zo ŋana Maro Kindeni ma ipare nia panzi tamâta kâ, ande kinzi tamâta mine ma sikai nâna ŋalae tina.”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.