Lucas 20
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ACF
1 Zo toŋge, Yesu imo Maro Kindeni ne luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo, aku ipanananzi tamâta ku itula pâri ara panzi. Andeta kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala aŋga kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ, sitavanzi kinzi Isrel ŋgu nenzi katonâŋa, ande simâ pa Yesu.
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Aku sikasoŋa tu, “Wa, noko pwai ea ndamwa kumâ kala kuveta mâsi kie-kie ŋine, a? Aŋga ea wurâta ŋine ilano.”
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Ŋineŋga Yesu itu lâ kawanzi ku ipainzi tu, “Ara, naŋa kala atu akasoŋami kasoŋâŋa toŋge. Miki kaporo ŋgua taulo imâ pa naŋa;
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 Muŋga, lâ zo ŋinde Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata iveta wurâta ŋana ililinzi tamâta kâ, ande miki ilomi tu Maro Kindeni wurâta ŋinde ilua i, tiya?, i tamwata nâ ilo patea tu iveta.”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ŋineŋga kinzi siporo lâ warakanzi nâ ŋgininzi tu, “Ambo kinda ma taporo taulo tu Maro Kindeni isupwa Yoane tu iveta wurâta ŋinde, ande i ma iporo pa kinda tu, ‘Mine kala ŋana sâ kâ ŋga miki ŋandai kalomi tawana Yoane ne ŋgua, a?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Ambo kinda ma taporo taulo tu, ‘Yoane tamwata nâ ilo patea tu iveta wurâta ŋinde’, ande kinzi tamâta rârâni ma sisia kinda lâ mira, ŋana tu kinzi kalonzi tawana tu Yoane nde Maro Kindeni ne ŋgua-tulâŋa tamâta toŋge.”
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Tia ku kinzi sipai Yesu tu, “Ea wurâta ŋinde ilua Yoane, ande maka kasama tia.”
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Ara, naŋa kala ma aporo ŋgua toŋge pami tia ŋana akai ea ndamwa amâ kala aveta vetâŋa ŋine.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Ŋineŋga Yesu iporo ŋgua tambirâŋa toŋge panzi tamâta mine tu, “Tamâta toŋge ipau tâno waini toŋge, ŋineŋga io tâno ŋinde lâ tamâta pinde mbaunzi ilo ŋana sikatona wa sikai wurâta ŋana mbumbu lâ tini wa. Aŋga i tamwata nde ilâ lawea malawae toŋge, aku imo ndaina ikura zo luandondo.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Imo lee, ŋineŋga zo ŋana kâi waini sipula kanaŋonzi kâ nde ipâŋga lâ. Ŋineŋga tâno warika isupwa ne wurâta tamâta toŋge ilâ panzi tamâta ŋinde uru siveta wurâta lâ i ne tâno waini ilo. I ilo tu kinzi ma waini kanaŋo pinde silua, ikura muŋga sipa ŋgua tu ma siveta mine. Andeta kinzi tamâta uru siveta wurâta lâ tâno ŋinde nde sipu wurâta tamâta ŋinde, aku siŋara i iyoka mbau kaa nâ itaulo ilâ.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Ŋineŋga tâno warika isupwa wurâta tamâta toŋge kilo tu ilâ panzi. Andeta kinzi kala siveta mâsi mine nâ papa; sipu wa siveta i sakamao ndo wa, ŋineŋga siŋara iyoka mbau kaa nâ itaulo ilâ.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Ŋineŋga tâno warika isupwa ne wurâta tamâta toŋge kilo tu ilâ panzi, andeta kinzi siyaula i ndo, aku siŋara iyâti ilâ pa nia yo.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 Mine kala tâno warika ilo patea tu, ‘Ŋine ma naŋa aveta mana. Ayo, naŋa ma asupwa natuŋgu tamâne ilâ panzi. Naŋa iloŋgu ndo keno papa i; tiambo kinzi ma simege ŋana i tâ.’
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Andeta kinzi tamâta uru siveta wurâta lâ i ne tâno ŋinde nde simora tâno warika natu imâ panzi. Aku siporo lâ warakanzi nâ ŋgininzi mine tu, ‘Wa, tamâta ndai ma muli ikai tama ne mbaliŋa ndoni. Ayo, ŋine ma tapu i pâta imâte, ande kinda warakânda ma takai i ne tâno ŋine.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Siporo ŋgua ŋine lâ, aku marumbu. Kinzi siŋara i lâ tâno ilo iyâti ilâ pa nia yo, ŋineŋga sipu pâta imâte lâ.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 I ma imâ, ku ma ipunzi tamâta ŋinde pâta simâte. Ŋineŋga i ma tâno waini ŋinde ilanzi tamâta pinde ŋana sikatona kâ.”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Andeta Yesu mata ilea panzi, aku ipainzi tu, “Mine nde ŋana sâ kâ ŋga Maro Kindeni ne ŋgua ikeno lâ pepa tini mine tu,
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 Ambo tamâta toŋge pata ndue ku mira ŋine ipu, ande mira ŋine ma ipu tamâta ŋinde karae pwapwataki. Ambo mira ŋine imbe ndue ipu tamâta toŋge kulu, ande mira ŋine ma izavaru i ndo lâ kala imâte.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ wa kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala nde sisama tu Yesu itambira ŋgua ŋinde iyoke kinzi warakanzi nâ. Mine kala lâ zoni ndaina kinzi simandi ku situ sikale Yesu kaika sio lâ luma sakamao ilo. Andeta siruru ŋananzi tamâta, kala ŋandai siveta mine ŋga.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Ŋineŋga kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala ŋga kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ nde sio ŋana Yesu kâ. Aku sisupwanzi tamâta pinde silâ pa Yesu tu ma sipu i tini ŋana ŋgua laŋeŋa kâ. Kinzi tamâta ŋinde nde silâŋe tu tininzi mwasa nâ ŋana siloŋo Yesu ne ŋgua kâ. Kinzi situ ambo i ma iporo ŋgua ndia soki tâ, ande ma sikai sio lâ Rom nenzi koipu ŋalae mbau ilo, ŋana i ma io Yesu ilâ pa ŋgua nia kâ.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Kinzi tamâta ŋinde simâ pa Yesu ku siporo tu, “Pananâŋa, maka kasama tu noko ne ŋgua nde sondo, aku noko uru kuporo ŋgua mao nâ panzi tamâta. Noko uru kuporo ŋgua kaŋa taituni nâ panzi tamâta ŋalaŋala wa kinzi sugorai tamwatanzi wa. Aku noko uru kupanananzi ŋana Maro Kindeni ne vetâŋa mao kâ.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Mine kala noko ilo mana; nenda koipu ŋalae Kaisara uru iporo kaika tu kinda ma mbumbu talua. Mose ne ŋgua tukuŋa isâu tu kinda ma mbumbu ŋinde talua Kaisara, tiya?”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Andeta Yesu isama lâ ŋana nenzi ŋgua laŋeŋa ŋinde kâ. Mine kala ipainzi tu,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 “Miki kakai mbumbu toŋge kamâ katula pana. Mbumbu tai wa ŋoa ŋine kala ikeno lâ mbumbu tini, ande ea ne.”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Kinzi nde siporo taulo tu, “Kaisara ne”. Ŋineŋga Yesu iporo lâ kawanzi mine tu, “Mine kala Kaisara ne kelekele, ande miki kalua Kaisara. Aŋga Maro Kindeni ne kelekele, ande kalua Maro Kindeni.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ kinzi tamâta rârâ naonzi, andeta kinzi tamâta ŋalaŋala ŋinde sikura tu sikai i sio lâ ŋgua nia ŋana ne ŋgua ŋine kâ, ande tia. Kinzi wisinzi motu ŋana Yesu ne ŋgua ŋinde kâ, kala kawanzi buu nâ.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Zo toŋge, kinzi tamâta pinde lâ Sadyusi ŋgu nde simâ pa Yesu. Kinzi ŋgu ŋinde uru kalonzi tawana tu kinzi mateŋa tamâta ma muli simandi simo vianzi kilo, ande tia. Aku sipai Yesu tu,
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 “Pananâŋa, Mose muŋga iŋgere ŋgua tukuŋa toŋge imâ pa kinda mine tu, ‘Ambo tamâta toŋge i natu tia ku imâte, ambo i kaiwa taine imo ŋai yo, ande tamâta ŋinde tai ma ikai tua kaiwa, aku kinzi rua ma sipulia lâlu itogo tua kilala mine’.”
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Kinzi siporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga sisia ŋgua pa Yesu mine tu, “Ayo, tamâne nzâla-kulu toŋge i tai lima kanaŋo taitu simo. Nzâla-kulu ŋinde nde ikai kaiwa taine toŋge, andeta mwaŋga tamâne imâte lâ, aku i natu tia.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Mine kala i tai iyoka tua muli ku ikai taine ŋinde itogo i kaiwa mine.
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 Andeta i kala natu tia, aku imâte lâ. Ŋineŋga kinzi rua tainzi kala iveta vetâŋa mine nâ, ikai taine ŋinde ŋineŋga imâte, aku i kala natu tia. Siveta mine lee, aku tai rârâni sikai taine taituni ŋinde, ku kinzi kala natunzi tia, ku simâte lâ.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Kinzi rârâni simâte marumbu lâ, aku muli ŋga taine kala imâte.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Ayo, lâ zo muli, ambo kinzi mateŋa tamâta ma simandi simo vianzi kilo, ande taine ŋinde ma imo itogo ea kaiwa lâ kinzi tai-tua lima kanaŋonzi rua ŋinde. Noko kusama tu kinzi rârâni muŋga sikai kaiwanzi taine taitu ŋinde.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Lâ zo ŋine, ande kinzi taine wa tamâne wa nde uru sipakâe.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Aŋga kinzi tamâta ŋinde Maro Kindeni ipateanzi lâ tu ma simandi vianzi kilo ku simo kuku i lâ zo muli, ande kinzi ŋgu ŋinde ma sipakâe, ande tia.
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Ŋana tu kinzi ma sikura ŋana simâte kilo kâ, ande tia. Mao nâ, kinzi ma simo sitogonzi aŋelo mine. Maro Kindeni ma ipaŋonzi lâ mateŋa nianzi, kala ma simo vianzi nâ. Mine kala kinzi ma simo i natu wukale.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Siŋgani Mose kala itula pwataki tu muli ŋga, kinzi mateŋa tamâta ma simandi simo vianzi kilo. Lâ i ne ŋgua tapâriŋa ŋana kâi kiri-mwata ŋinde yââ kana, ande Mose iŋgere ŋgua mine tu, ‘Maro Kindeni nde imo Abraham ŋga Isaka ŋga Yakopu nenzi Maro Ŋalae’.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ayo, ŋgua ŋinde itula pa kinda tu Maro Kindeni ŋandai kinzi mateŋa tamâta nenzi Maro Ŋalae ŋga. I imo Maro Ŋalae panzi tamâta simo vianzi ŋinde, ŋana tu lâ i nao kinzi tamâta rârâni simo vianzi nâ.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ pinde nde siloŋo Yesu iporo ŋgua mine, ŋineŋga siporo tu, “Pananâŋa, noko ne ŋgua nde ara ndo!”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Aku kinzi tamâta ŋinde rârâni simege ŋana Yesu kâ, kala ilonzi patea tu ma sikasoŋa i ŋana ŋgua toŋge kilo, ande ma tia.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi tamâta ŋalaŋala mine tu, “Mana mana ŋga kinzi uru siporo mine tu Kirisi nde Daviti ne vâsa, a?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Kaloŋo ŋga; Daviti tamwata muŋga iŋgere ŋgua lâ wâŋgiŋa paneâŋa kâ ne pepa tini mine tu,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 ikura lâ zo ŋinde naŋa ma aonzi noko ne kazâŋa tamâta simo noko kalo”.’
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Miki kaloŋo ŋga; Daviti tamwata nde ipatu Kirisi ŋa mine tu ‘Maro Ŋalae’. Mine nde mana mana ŋga Kirisi nde Daviti ne vâsa nâ, a?”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Ŋineŋga Yesu iporo ŋgua panzi ne pâri-tamâta lâ kinzi tamâta rârâni naonzi mine tu,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Miki kapakatona sondo ŋananzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ. Lâ zo ŋana sipete kâ, ande kinzi ilonzi koŋa tu sisawa pasawaŋa luandondo lâ tininzi, ŋana itula pwataki tu kinzi nde tamâta ŋalaŋala. Kinzi nde ilonzi ŋalae tina tu kinzi tamâta ma simege ŋananzi ku siporo ‘Kari ara’ panzi lâ ao ŋgini. Aku ilonzi tu sikai saŋonâŋa nia arara lâ tamâta naonzi lâ luma ŋana pasauŋa kâ ilo wa lâ kâŋa-nuŋa ŋalaŋala nia wa.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Kinzi uru sikai laŋeŋa panzi taine mwala, aku sipanawe nenzi luma. Aku uru sipasuka warakanzi tininzi ku sikai noŋa luandondo, ŋana kinzi tamâta ma simoranzi. Andeta muli, lâ zo ŋana Maro Kindeni ma ipare nia panzi tamâta kâ, ande kinzi tamâta mine ma sikai nâna ŋalae tina.”
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.