Lucas 20

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Zo toŋge, Yesu imo Maro Kindeni ne luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo, aku ipanananzi tamâta ku itula pâri ara panzi. Andeta kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala aŋga kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ, sitavanzi kinzi Isrel ŋgu nenzi katonâŋa, ande simâ pa Yesu.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Aku sikasoŋa tu, “Wa, noko pwai ea ndamwa kumâ kala kuveta mâsi kie-kie ŋine, a? Aŋga ea wurâta ŋine ilano.”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Ŋineŋga Yesu itu lâ kawanzi ku ipainzi tu, “Ara, naŋa kala atu akasoŋami kasoŋâŋa toŋge. Miki kaporo ŋgua taulo imâ pa naŋa;
3 Jesus respondeu:
4 Muŋga, lâ zo ŋinde Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata iveta wurâta ŋana ililinzi tamâta kâ, ande miki ilomi tu Maro Kindeni wurâta ŋinde ilua i, tiya?, i tamwata nâ ilo patea tu iveta.”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ŋineŋga kinzi siporo lâ warakanzi nâ ŋgininzi tu, “Ambo kinda ma taporo taulo tu Maro Kindeni isupwa Yoane tu iveta wurâta ŋinde, ande i ma iporo pa kinda tu, ‘Mine kala ŋana sâ kâ ŋga miki ŋandai kalomi tawana Yoane ne ŋgua, a?’
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Ambo kinda ma taporo taulo tu, ‘Yoane tamwata nâ ilo patea tu iveta wurâta ŋinde’, ande kinzi tamâta rârâni ma sisia kinda lâ mira, ŋana tu kinzi kalonzi tawana tu Yoane nde Maro Kindeni ne ŋgua-tulâŋa tamâta toŋge.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Tia ku kinzi sipai Yesu tu, “Ea wurâta ŋinde ilua Yoane, ande maka kasama tia.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Ara, naŋa kala ma aporo ŋgua toŋge pami tia ŋana akai ea ndamwa amâ kala aveta vetâŋa ŋine.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Ŋineŋga Yesu iporo ŋgua tambirâŋa toŋge panzi tamâta mine tu, “Tamâta toŋge ipau tâno waini toŋge, ŋineŋga io tâno ŋinde lâ tamâta pinde mbaunzi ilo ŋana sikatona wa sikai wurâta ŋana mbumbu lâ tini wa. Aŋga i tamwata nde ilâ lawea malawae toŋge, aku imo ndaina ikura zo luandondo.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Imo lee, ŋineŋga zo ŋana kâi waini sipula kanaŋonzi kâ nde ipâŋga lâ. Ŋineŋga tâno warika isupwa ne wurâta tamâta toŋge ilâ panzi tamâta ŋinde uru siveta wurâta lâ i ne tâno waini ilo. I ilo tu kinzi ma waini kanaŋo pinde silua, ikura muŋga sipa ŋgua tu ma siveta mine. Andeta kinzi tamâta uru siveta wurâta lâ tâno ŋinde nde sipu wurâta tamâta ŋinde, aku siŋara i iyoka mbau kaa nâ itaulo ilâ.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Ŋineŋga tâno warika isupwa wurâta tamâta toŋge kilo tu ilâ panzi. Andeta kinzi kala siveta mâsi mine nâ papa; sipu wa siveta i sakamao ndo wa, ŋineŋga siŋara iyoka mbau kaa nâ itaulo ilâ.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Ŋineŋga tâno warika isupwa ne wurâta tamâta toŋge kilo tu ilâ panzi, andeta kinzi siyaula i ndo, aku siŋara iyâti ilâ pa nia yo.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Mine kala tâno warika ilo patea tu, ‘Ŋine ma naŋa aveta mana. Ayo, naŋa ma asupwa natuŋgu tamâne ilâ panzi. Naŋa iloŋgu ndo keno papa i; tiambo kinzi ma simege ŋana i tâ.’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Andeta kinzi tamâta uru siveta wurâta lâ i ne tâno ŋinde nde simora tâno warika natu imâ panzi. Aku siporo lâ warakanzi nâ ŋgininzi mine tu, ‘Wa, tamâta ndai ma muli ikai tama ne mbaliŋa ndoni. Ayo, ŋine ma tapu i pâta imâte, ande kinda warakânda ma takai i ne tâno ŋine.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Siporo ŋgua ŋine lâ, aku marumbu. Kinzi siŋara i lâ tâno ilo iyâti ilâ pa nia yo, ŋineŋga sipu pâta imâte lâ.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 I ma imâ, ku ma ipunzi tamâta ŋinde pâta simâte. Ŋineŋga i ma tâno waini ŋinde ilanzi tamâta pinde ŋana sikatona kâ.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Andeta Yesu mata ilea panzi, aku ipainzi tu, “Mine nde ŋana sâ kâ ŋga Maro Kindeni ne ŋgua ikeno lâ pepa tini mine tu,
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Ambo tamâta toŋge pata ndue ku mira ŋine ipu, ande mira ŋine ma ipu tamâta ŋinde karae pwapwataki. Ambo mira ŋine imbe ndue ipu tamâta toŋge kulu, ande mira ŋine ma izavaru i ndo lâ kala imâte.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ wa kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala nde sisama tu Yesu itambira ŋgua ŋinde iyoke kinzi warakanzi nâ. Mine kala lâ zoni ndaina kinzi simandi ku situ sikale Yesu kaika sio lâ luma sakamao ilo. Andeta siruru ŋananzi tamâta, kala ŋandai siveta mine ŋga.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Ŋineŋga kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala ŋga kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ nde sio ŋana Yesu kâ. Aku sisupwanzi tamâta pinde silâ pa Yesu tu ma sipu i tini ŋana ŋgua laŋeŋa kâ. Kinzi tamâta ŋinde nde silâŋe tu tininzi mwasa nâ ŋana siloŋo Yesu ne ŋgua kâ. Kinzi situ ambo i ma iporo ŋgua ndia soki tâ, ande ma sikai sio lâ Rom nenzi koipu ŋalae mbau ilo, ŋana i ma io Yesu ilâ pa ŋgua nia kâ.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Kinzi tamâta ŋinde simâ pa Yesu ku siporo tu, “Pananâŋa, maka kasama tu noko ne ŋgua nde sondo, aku noko uru kuporo ŋgua mao nâ panzi tamâta. Noko uru kuporo ŋgua kaŋa taituni nâ panzi tamâta ŋalaŋala wa kinzi sugorai tamwatanzi wa. Aku noko uru kupanananzi ŋana Maro Kindeni ne vetâŋa mao kâ.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Mine kala noko ilo mana; nenda koipu ŋalae Kaisara uru iporo kaika tu kinda ma mbumbu talua. Mose ne ŋgua tukuŋa isâu tu kinda ma mbumbu ŋinde talua Kaisara, tiya?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Andeta Yesu isama lâ ŋana nenzi ŋgua laŋeŋa ŋinde kâ. Mine kala ipainzi tu,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Miki kakai mbumbu toŋge kamâ katula pana. Mbumbu tai wa ŋoa ŋine kala ikeno lâ mbumbu tini, ande ea ne.”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Kinzi nde siporo taulo tu, “Kaisara ne”. Ŋineŋga Yesu iporo lâ kawanzi mine tu, “Mine kala Kaisara ne kelekele, ande miki kalua Kaisara. Aŋga Maro Kindeni ne kelekele, ande kalua Maro Kindeni.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ kinzi tamâta rârâ naonzi, andeta kinzi tamâta ŋalaŋala ŋinde sikura tu sikai i sio lâ ŋgua nia ŋana ne ŋgua ŋine kâ, ande tia. Kinzi wisinzi motu ŋana Yesu ne ŋgua ŋinde kâ, kala kawanzi buu nâ.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Zo toŋge, kinzi tamâta pinde lâ Sadyusi ŋgu nde simâ pa Yesu. Kinzi ŋgu ŋinde uru kalonzi tawana tu kinzi mateŋa tamâta ma muli simandi simo vianzi kilo, ande tia. Aku sipai Yesu tu,
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 “Pananâŋa, Mose muŋga iŋgere ŋgua tukuŋa toŋge imâ pa kinda mine tu, ‘Ambo tamâta toŋge i natu tia ku imâte, ambo i kaiwa taine imo ŋai yo, ande tamâta ŋinde tai ma ikai tua kaiwa, aku kinzi rua ma sipulia lâlu itogo tua kilala mine’.”
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Kinzi siporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga sisia ŋgua pa Yesu mine tu, “Ayo, tamâne nzâla-kulu toŋge i tai lima kanaŋo taitu simo. Nzâla-kulu ŋinde nde ikai kaiwa taine toŋge, andeta mwaŋga tamâne imâte lâ, aku i natu tia.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Mine kala i tai iyoka tua muli ku ikai taine ŋinde itogo i kaiwa mine.
30 o segundo
31 Andeta i kala natu tia, aku imâte lâ. Ŋineŋga kinzi rua tainzi kala iveta vetâŋa mine nâ, ikai taine ŋinde ŋineŋga imâte, aku i kala natu tia. Siveta mine lee, aku tai rârâni sikai taine taituni ŋinde, ku kinzi kala natunzi tia, ku simâte lâ.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Kinzi rârâni simâte marumbu lâ, aku muli ŋga taine kala imâte.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ayo, lâ zo muli, ambo kinzi mateŋa tamâta ma simandi simo vianzi kilo, ande taine ŋinde ma imo itogo ea kaiwa lâ kinzi tai-tua lima kanaŋonzi rua ŋinde. Noko kusama tu kinzi rârâni muŋga sikai kaiwanzi taine taitu ŋinde.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Lâ zo ŋine, ande kinzi taine wa tamâne wa nde uru sipakâe.
34 Jesus respondeu:
35 Aŋga kinzi tamâta ŋinde Maro Kindeni ipateanzi lâ tu ma simandi vianzi kilo ku simo kuku i lâ zo muli, ande kinzi ŋgu ŋinde ma sipakâe, ande tia.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Ŋana tu kinzi ma sikura ŋana simâte kilo kâ, ande tia. Mao nâ, kinzi ma simo sitogonzi aŋelo mine. Maro Kindeni ma ipaŋonzi lâ mateŋa nianzi, kala ma simo vianzi nâ. Mine kala kinzi ma simo i natu wukale.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Siŋgani Mose kala itula pwataki tu muli ŋga, kinzi mateŋa tamâta ma simandi simo vianzi kilo. Lâ i ne ŋgua tapâriŋa ŋana kâi kiri-mwata ŋinde yââ kana, ande Mose iŋgere ŋgua mine tu, ‘Maro Kindeni nde imo Abraham ŋga Isaka ŋga Yakopu nenzi Maro Ŋalae’.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Ayo, ŋgua ŋinde itula pa kinda tu Maro Kindeni ŋandai kinzi mateŋa tamâta nenzi Maro Ŋalae ŋga. I imo Maro Ŋalae panzi tamâta simo vianzi ŋinde, ŋana tu lâ i nao kinzi tamâta rârâni simo vianzi nâ.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ pinde nde siloŋo Yesu iporo ŋgua mine, ŋineŋga siporo tu, “Pananâŋa, noko ne ŋgua nde ara ndo!”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Aku kinzi tamâta ŋinde rârâni simege ŋana Yesu kâ, kala ilonzi patea tu ma sikasoŋa i ŋana ŋgua toŋge kilo, ande ma tia.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi tamâta ŋalaŋala mine tu, “Mana mana ŋga kinzi uru siporo mine tu Kirisi nde Daviti ne vâsa, a?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Kaloŋo ŋga; Daviti tamwata muŋga iŋgere ŋgua lâ wâŋgiŋa paneâŋa kâ ne pepa tini mine tu,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 ikura lâ zo ŋinde naŋa ma aonzi noko ne kazâŋa tamâta simo noko kalo”.’
43 até que eu ponha
44 Miki kaloŋo ŋga; Daviti tamwata nde ipatu Kirisi ŋa mine tu ‘Maro Ŋalae’. Mine nde mana mana ŋga Kirisi nde Daviti ne vâsa nâ, a?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Ŋineŋga Yesu iporo ŋgua panzi ne pâri-tamâta lâ kinzi tamâta rârâni naonzi mine tu,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Miki kapakatona sondo ŋananzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ. Lâ zo ŋana sipete kâ, ande kinzi ilonzi koŋa tu sisawa pasawaŋa luandondo lâ tininzi, ŋana itula pwataki tu kinzi nde tamâta ŋalaŋala. Kinzi nde ilonzi ŋalae tina tu kinzi tamâta ma simege ŋananzi ku siporo ‘Kari ara’ panzi lâ ao ŋgini. Aku ilonzi tu sikai saŋonâŋa nia arara lâ tamâta naonzi lâ luma ŋana pasauŋa kâ ilo wa lâ kâŋa-nuŋa ŋalaŋala nia wa.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Kinzi uru sikai laŋeŋa panzi taine mwala, aku sipanawe nenzi luma. Aku uru sipasuka warakanzi tininzi ku sikai noŋa luandondo, ŋana kinzi tamâta ma simoranzi. Andeta muli, lâ zo ŋana Maro Kindeni ma ipare nia panzi tamâta kâ, ande kinzi tamâta mine ma sikai nâna ŋalae tina.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.