João 8
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARIB
1 Ŋineŋga kinzi Juda tamâta ŋinde nde silâ pa warakanzi nenzi luma. Aŋga Yesu nde ilâ pa Oliv Tuu.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 Aku wurita kilo, mbwale pwataki lâ, ŋineŋga Yesu itaulo ilâ pa Maro Kindeni ne luma sapâŋa kilo. Aŋga kinzi tamâta rârâni nde simâ lee sipasau siŋge i lâ. Ŋineŋga isaŋona ŋana ipanananzi kâ.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Andeta kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ pinde, aŋga kinzi Parisai tamâta pinde, ande sikai taine toŋge simâ pa Yesu. Taine ŋinde nde tamâne toŋge kaiwa, andeta muŋga kinzi tamâta pinde simora taine ŋinde iveta sakamao kuku tamâne toŋge. Mine kala sikai taine ŋinde simâ, aku siŋgunu imandi lâ kinzi tamâta rârâni naonzi.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 Aku sipai Yesu tu, “Pananâŋa, taine ŋine nde tamâne toŋge kaiwa, andeta kinzi simora i iveta sakamao kuku tamâne toŋge.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Lâ kinda nenda ŋgua tukuŋa, ande Mose itu ŋgua kaika tu kinda ma mira nâ tasia taine mine imâte. Aŋga noko ilo mana.”
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Kinzi situ Yesu ma iporo ŋgua toŋge soki tâ, ikura ŋana sikai i kaika ku sio lâ ŋgua nia. Ambo taitu Yesu nde itundu, aku mbau sili ilâ iŋgere ŋgua pinde lâ tâno tini.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Tia ku kinzi tamâta ŋinde simo nâ sikasoŋa Yesu. Ŋineŋga Yesu nao kâki ku ipainzi tu, “Tamâta ea lâ miki ŋginimi muŋga iveta kiesaka toŋge tia, ande tamâta ŋinde ikura tu imuŋga pami ŋana mira nâ isia taine ŋine.”
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga itundu kilo ku iŋgere ŋgua pinde kilo lâ tâno tini.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Kinzi tamâta ŋinde nde siloŋo Yesu ne ŋgua ŋine, aku kawanzi buu nâ. Ŋineŋga kinzi rârâni taitu-taitu nde sipile nia ŋinde ku silâ. Kinzi tamâta kokoŋa silâ muŋga, ŋineŋga kinzi tamâta lâlu nde soka mulinzi kala silâ mine nâ. Kinzi siveta mine lee marumbu, aku Yesu simbo nâ imo nia ndaina. Aŋga taine nde imandi yo, imo Yesu nao.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Ŋineŋga Yesu nao kâki kilo ku ikasoŋa taine ŋinde tu, “Taine, aŋga kinzi simo ndia. Tiambo tamâta toŋge tia ŋana italea noko, tiya?”
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Aku taine nde iporo tu, “Tamâta Ŋalae, tamâta toŋge ŋana iveta mine, ande tia.” Aku Yesu ipai tu, “Naŋa kala ma atalea noko, ande tia. Noko kulâ. Taitu ŋine naŋa apaino tu noko ma kuveta kiesaka mine kilo ndimo.”]
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Ŋinde ilâ lâ, aku muli ŋga Yesu iporo ŋgua panzi tamâta kilo mine tu, “Naŋa nde tâno ne sinâla. Tamâta ea ipono muli pa naŋa, ande i ma imo tava sinâla ŋana via kâ, aku ma iyoka kondoma ilo kilo tia.”
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Ŋineŋga kinzi Parisai tamâta pinde nde siporo tu, “Ayo, kala ŋine noko pwai noko tamwata nâ ndamwa ku kuporo kutula ŋgua ŋana noko tamwata kâ. Mine kala noko ne ŋgua nde kaa nâ.”
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Andeta Yesu itu lâ kawanzi tu, “Mao nâ, naŋa atula ŋgua ŋana naŋa warakâŋgu kâ. Andeta naneŋgu ŋgua nde mao kanaŋo. Miki kalomi ŋgere sondo ŋga; naŋa asama lâ ŋana nia ŋinde muŋga apile kala amâ amo ŋai. Aku mine nâ, naŋa asama lâ ŋana nia ŋinde mwaŋga ŋga ma alâ papa. Aŋga miki nde kasama ŋinde tia.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Miki uru kakai tamâta nâ nenzi ilo-kalo, ŋineŋga kapa ŋgua ŋana kapare nia panzi tamâta. Aŋga naŋa ŋandai aveta mine ŋga.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 Miki kaloŋo ŋga; ambo naŋa ma apa ŋgua ŋana pareŋa-nia kâ pa tamâta toŋge, ande naneŋgu ŋgua ŋinde nde sondo ndo, ŋana tu ŋandai naŋa simboŋgu nâ aveta ŋine. Naŋa Mama, ina isupwana kala amâ, ande i uru iveta wurâta ŋinde kuku naŋa.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Miki nemi ŋgua tukuŋa toŋge ikeno mine: ‘Ambo tamâta rua situla ŋgua kaŋa taituni lâ ŋgua nia, ande nenzi ŋgua ŋinde nde mao’.
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Ayo, naŋa atula ŋgua ŋana naŋa warakâŋgu kâ, aku Mama, ina isupwana kala amâ, ande i kala itula ŋgua kie taituni ŋana naŋa kâ. Mine kala ŋgua ŋinde nde mao nâ.”
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga kinzi sikasoŋa tu, “Aŋga noko tama imo ndia.” Yesu nde itu lâ kawanzi tu, “Miki kasama naŋa kilalâŋgu tia, aku mine nâ, miki kasama Mama kilala tia. Ambo miki kasama naŋa kilalâŋgu, ande ma kasama Mama kilala tona. Andeta tia.”
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Yesu iporo ŋgua ŋine rârâni lâ Maro Kindeni ne luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo. Ipanananzi tamâta lâ patarawâŋa nia ŋinde kinzi tamâta uru sio nenzi mbumbu ilâ pa Maro Kindeni. Andeta tamâta toŋge ikura tu ikale i kaika nde tia, ŋana tu i ne zo sondo ŋana vetâŋa mine ma ipâŋga papa kâ, ande ipâŋga tia yo.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Ŋineŋga Yesu iporo ŋgua kilo panzi Juda tamâta mine tu, “Naŋa ma apilemi alâ, aku miki ma karoto ŋana naŋa kâ. Andeta miki ma kamâte, aku nemi kiesaka ma keno tinimi ku imo nâ. Miki kakura tu kalâ nia naŋa ma alâ ŋinde, ande tia.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Mine kala kinzi Juda tamâta ŋalaŋala nde siporo imâ warakanzi nâ ŋgininzi tu, “Iporo tu kinda takura tu talâ nia i ma ilâ ŋinde, ande tia. Tiambo i ma ipayaula tamwata karae ku imâte, tiya?”
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Andeta Yesu itu lâ kawanzi tu, “Miki niami nde tâno ŋine kala ikeno lâmbu, aŋga naŋa niâŋgu nde ikeno âta. Tâno ŋine nde miki nemi lawea tina, andeta tâno ŋine nde naneŋgu lawea tina, ande tia.
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Ŋana duvi ŋine kâ naŋa muŋga apaimi tu miki ma kamâte, aku nemi kiesaka ma keno tinimi ku imo nâ. ‘Naŋani Warakâŋgu Kala Ŋine’. Ambo miki kalomi tawana ŋinde tia, ande mao nâ, miki ma kamâte, aku nemi kiesaka ma keno tinimi ku imo nâ.”
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Ŋineŋga kinzi sikasoŋa Yesu tu, “Noko nde ea.” Ande Yesu iporo taulo tu, “Siŋgani, aku imâ lee ipâŋga lâ zo ŋine, ande naŋa uru aporo atula kilalâŋgu pwataki kaloŋo lâ.
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 Mine nde naŋa akura tu aporo ŋgua rârâ ŋana miki kâ, aku naŋa akura tu apa ŋgua ŋana pareŋa-nia kâ pami ŋana nemi vetâŋa rârâni kâ. Andeta naŋa ma aporo naneŋgu ŋgua nâ tia. I ŋinde muŋga isupwa naŋa kala amâ, ande i Mao Tamwata. Aku ŋgua ndia rârâni naŋa aloŋo iporo ŋinde, ande naŋa uru atula ŋguani ndaina nâ pwataki panzi tamâta.”
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 Yesu iporo ŋgua ŋine panzi ŋana i Tama kâ, andeta kinzi sizizâla ŋana ŋgua ŋine ne duvi kâ.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 Mine kala Yesu ipainzi tu, “Muli ŋga, ande miki ma kasuka naŋa Tamâta Natu kâki. Aku pa zo ŋinde, ŋineŋga miki ma kasama tu, ‘Naŋani Warakâŋgu Kala Ŋine’. Aku miki ma kasama tu naŋa ŋandai uru aveta ikura warakâŋgu nâ neŋgu pateâŋa ŋga. Ŋgua ndia rârâni Mama ilua naŋa tu atula pwataki, ande naŋa uru atula ŋgua ndainani nâ.
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 I muŋga isupwana kala amâ, aku i uru imo kuna. Ikura zo rârâni naŋa uru aveta vetâŋa rârâni i ilo papa ŋinde. Mine kala i ŋandai ipile naŋa kala amo simboŋgu nâ ŋga.”
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Yesu iporo ŋgua ŋine marumbu tia yo, ande kinzi tamâta rârâ siloŋo ku sio nenzi kalo-tawana ilâ papa i.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Ŋineŋga Yesu iporo panzi Juda tamâta ŋinde muŋga kalonzi tawana i, aku ipainzi tu, “Ambo miki ma kapaveta kuku ŋgua rârâni naŋa muŋga apananami ŋinde, ande ŋinde ma itula pwataki tu nemi kalo-tawana nde mao kanaŋo.
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 Mine nde miki ma kasama ŋgua mao marumbu lâ, aku ŋgua mao ŋinde ma iyautemi piti.”
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Ŋineŋga kinzi siporo taulo tu, “Ayo, maka nde Abraham ne vâsa ma! Tamâta toŋge muŋga ikaima kaika ku iveta maka kapâŋga i ne wurâta tamâta kaa nâ, ande tia ndo. Mine nde ŋana sâ kâ ŋga noko kuporo tu ŋgua mao ma iyaute maka piti, a?”
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Ande Yesu itu lâ kawanzi tu, “Naŋa aporo ŋgua mao nâ pami; tamâta ea uru iveta kiesaka, ande ŋinde itogo kiesaka iveta tamâta ŋinde ipâŋga i ne wurâta tamâta kaa nâ, ŋana tu kiesaka ikale i kaika ndo lâ.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 Ambo tamâta toŋge imo tamâta ŋalae toŋge ne wurâta tamâta kaa nâ, ande i ma imo rege-rege kunzi tamâta ŋalae ŋinde see, ande tia. Andeta tamâta ŋalae ŋinde natu tamâne nde i see. Mine kala i natu ŋinde uru imo kuku tama ikura zo rârâni.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 Ambo naŋa Tamâta Natu ma ayaute miki piti, ande miki ma kamo ara ndo.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Naŋa asama tu miki nde Abraham ne vâsa. Andeta miki kapu mulimi pa naneŋgu ŋgua marumbu lâ, kala ilomi patea tu ma kapu naŋa pâta amâte.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Naŋa uru atula ŋgua ŋana vetâŋa rârâni Mama muŋga itula pa naŋa ŋinde. Andeta miki uru kaveta ikura tamami nâ ne ŋgua.”
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 Kinzi Juda tamâta ŋalaŋala siloŋo Yesu ne ŋgua ŋine, ŋineŋga siporo taulo tu, “Wa, maka tamama nde Abraham!” Andeta Yesu ipainzi tu, “Ambo miki nde Abraham ne vâsa mao, ande miki ma kaveta ikura i muŋga iveta mine. Andeta tia.
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 Maro Kindeni muŋga itula ŋgua mao pa naŋa, aku naŋa uru atula ŋguani ndaina. Andeta miki katu kapu naŋa pâta amâte. Opopo, Abraham muŋga iveta vetâŋa kie mine tia ndo!
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Miki kaveta vetâŋani ndaina tamami uru iveta.” Andeta kinzi Juda tamâta ŋalaŋala nde siporo taulo tu, “Maka kapâŋga lâ nia maa tia ndo! Maro Kindeni tamwata simbo nâ nde maka tamama!”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Andeta Yesu ipainzi tu, “Naŋa muŋga amo kuku Maro Kindeni, kala ŋine amo ŋaina. Ambo tu Maro Kindeni nde miki tamami mao, ande miki ilomi ma keno ndo pa naŋa. Andeta tia. Naŋa ŋandai amâ ŋine ikura warakâŋgu nâ neŋgu pateâŋa ŋga. Maro Kindeni isupwa naŋa kala amâ.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Ŋana sâ kâ ŋga miki kazizâla ŋana naneŋgu ŋgua duvi kâ, a? Ŋine nde duvi mine: miki tinimi pwâka tu kapaveta kuku naŋa kawâŋgu ŋgua.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Miki nde tamami Sadana i natu wukale, aku miki katu kaveta ikura i ne pateâŋa mine. Siŋgani ŋinde i uru ipunzi tamâta pâta simâte, kala ŋine i uru iveta mine ku imo nâ. I ilo keno pa ŋgua mao wa vetâŋa mao wa, ande tia ndo kanaŋo, ŋana tu i iporo ŋgua mao toŋge tia ndo. Lâ zo ndia iporo ŋgua laŋeŋa, ande iporo ŋgua ikura i kilala mine, ŋana tu i nde ŋgua laŋeŋa warika. Ŋgua laŋeŋa rârâni tama kala i.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 Aŋga naŋa nde aporo ŋgua mao nâ, aku ŋana duvi ŋinde kâ miki kalomi tawana naneŋgu ŋgua tia.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Noko ea pwura ŋana kutula pwataki tu kiesaka toŋge ikeno naŋa tiniŋgu, a? Tia ndo! Naŋa aporo ŋgua mao nâ; mine nde ŋana sâ kâ ŋga miki kalomi tawana naneŋgu ŋgua tia, a?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Maro Kindeni ne tamâta rârâni uru sipono muli pa i kawa ŋgua. Aŋga miki nde Maro Kindeni ne tamâta tia ndo. Mine kala miki uru kapono muli pa i kawa ŋgua, ande tia.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Ŋineŋga kinzi Juda tamâta ŋalaŋala siporo ŋgua pavaligiŋa pa Yesu tu, “Ayo, maka muŋga kaporo ŋgua mao kanaŋo ŋana noko kâ. Noko nde Juda lawea warika tia ndo. Noko nde Samaria tamwata sakamao, aku koroani saka ipakâe kuno!”
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 Andeta Yesu itu lâ kawanzi tu, “Koroani saka ipakâe kuku naŋa tia ndo. Mao nâ, naŋa uru asuka Mama ŋa kâki, aŋga miki uru katawa naŋa ŋâŋgu ndue.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Naŋa ŋandai iloŋgu tu kinzi tamâta ma sisuka naŋa ŋâŋgu kâki ŋga. Andeta toŋge imo, aku i ilo tu kinzi tamâta rârâni ma sisuka naŋa ŋâŋgu kâki. Aku i ne pateâŋa nde sondo ndo.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Naŋa aporo ŋgua mao nâ pami; tamâta ea ipono muli pa naneŋgu ŋgua, ande i ma imâte tia ku tia ndo.”
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Ŋineŋga kinzi Juda tamâta ŋalaŋala sipai tu, “Oe, kala ŋineŋga maka kasama mao tu koroani saka ipakâe kuku noko! Ŋana tu Abraham imâte lâ, aku kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa kala simâte mine nâ. Aŋga noko kuporo tu tamâta ea ipono muli pa noko ne ŋgua ma imâte tia!
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 Mao nâ, timbunda Abraham imâte lâ. Tiambo noko kupamorai tu noko nde tamâta ŋalae, aku kupole Abraham, tiya? Aku kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa kala simâte mine nâ. Ayo, noko kutu noko nde ea, a?”
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Yesu nde itu lâ kawanzi tu, “Ambo naŋa ma asuka warakâŋgu ŋâŋgu kâki, ande naŋa ŋâŋgu ma ikeno kaa nâ. Andeta naŋa Mama uru isuka ŋâŋgu kâki. Miki uru kapatu naŋa Mama ŋa tu, ‘Kinda nenda Maro Ŋalae Kindeni’.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 Miki kasama i kilala tia ndo, aŋga naŋa nde asama i kilala sondo. Ambo naŋa ma aporo tu naŋa azizâla ŋana i kilala kâ, ande naŋa ma amo laŋeŋa tamwatâŋgu, atogo miki mine. Andeta tia. Naŋa asama i kilala sondo, aku uru apono muli pa i kawa ŋgua.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Nia ndoyo miki timbumi Abraham isama tu i ma imora naneŋgu zo ŋana amâ kâ, aku indeka pâta ŋana ŋinde kâ. Ŋineŋga imora zo ŋinde marumbu lâ, aku i ilo ara ndo.”
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 Andeta kinzi Juda tamâta ŋalaŋala nde sipai tu, “Wa, noko ne mbwera tamâta rua kanaŋo saŋao (50) tia yo! Mine nde mana mana ŋga noko muŋga kumora Abraham, a?”
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Yesu itu lâ kawanzi tu, “Naŋa aporo mao nâ pami; lâ zo ŋinde Abraham tina ipagugua i tia yo, ande ‘Naŋani Warakâŋgu Kala Ŋine’.”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Yesu iporo ŋgua ŋine, aku marumbu; kinzi Juda tamâta ŋalaŋala mbaunzi ilâ sikai mira tu sisia i pâta imâte kâ. Andeta Yesu ipavea nâ, aku ipile Maro Kindeni ne luma sapâŋa, ku ilâ.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.