João 4
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARA
1 Pa zo ŋinde, kinzi tamâta lâ Parisai ŋgu nde siloŋo pâri tu kinzi tamâta rârâ sipono muli pa Yesu kala ililinzi lâ lââ. Aku siloŋo pâri tu kinzi tamâta ŋinde kambwaŋenzi nde ipole ŋgu ŋinde sipono muli pa Yoane kala ililinzi ŋinde.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Andeta Yesu tamwata ŋandai uru ililinzi tamâta ŋga. I ne pâri-tamâta nâ uru sililinzi tamâta.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Yesu isama tu kinzi Parisai tamâta siloŋo pâri ŋinde marumbu lâ. Mine kala ipile Judia tâno, aku itaulo ilâ pa Galilaya tâno kilo.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Aku Maro Kindeni ne pateâŋa ikeno mine tu Yesu ma iyoka nzâla ŋinde ilâ kinzi Samaria ŋgu nenzi tâno ŋgini.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Mine kala Yesu iyoka mine ilâ lee, ipâŋga lâ Samaria nenzi lawea toŋge, i ŋa mine Sikar. Lawea ŋinde ikeno tâno toŋge tini laiti, aku nia ndoyo Juda timbunzi Yakopu tâno ŋinde ilua i natu Yosepe.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Aku lââ ne keve toŋge nde ikeno laweani ŋinde ŋgaŋe. Siŋgani Juda timbunzi Yakopu isale keve ŋinde. Aku Yesu nde kie pââsââ lâ, ŋana tu iyoka nia malawae imâ. Mine kala isaŋona lââ keve ŋinde waŋgira. Kari nde ikâki lâ, aku imâ ŋgini.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Yesu isaŋona lee, ŋineŋga Samaria taine toŋge imâ ŋana itai lââ kâ. Aku Yesu ipai tu, “Lââ kulana anu ŋga”.
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Muŋga Yesu ne pâri-tamâta rârâni silâ lawea ilo ŋana sipako kâpwa kâ.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Aku Samaria taine ŋinde nde iporo taulo tu, “Noko nde Juda tamwata, aŋga naŋa nde Samaria taineŋgu. Mine nde mana mana ŋga noko kuno naŋa tu lââ alano, a?” (I ne ŋgua ŋinde nde duvi mine; Juda nenzi tukuŋa itu kaika panzi tu ma tininzi piti ndo ŋana kinzi Samaria tamâta tava nenzi kelekele.)
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Andeta Yesu itu lâ kawa tu, “Noko kuzizâla ŋana wisi-ara ŋinde Maro Kindeni uru ilanzi tamâta. Aku mine nâ, noko kuzizâla ŋana tamâta ŋine kilala, ina kala ino pano tu lââ kulua inu. Ambo noko kusama ŋine, ande noko ma kuno i, aku i ma lââ ŋana via kâ ilano kunu.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Taine nde ipai tu, “Tamâta Ŋalae, noko ne kâmba keno tia, aku lââ keve ŋine nde indue ilâ lâmbu ndo. Mine nde noko ma pwura tu pwai lââ ŋana via kâ ŋinde lâ ndia.
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Tiambo noko kutu noko nde tamâta ŋalae ndo, kupole timbunda Yakopu, tiya? I muŋga lââ keve ŋine ilua maka, aku siŋgani, i tamwata tavanzi natu uru sinu lââ ŋine, aku uru ilanzi ne bulmakao wa lama wa sinu tona.”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Andeta Yesu iporo lâ kawa tu, “Tamâta ea inu lââ ŋine, ande muli ma irakoŋa kilo;
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 aŋga tamâta ea inu lââ ŋinde kala naŋa ma alua i, ande muli i ma irakoŋa kilo tia ndo. Mao nâ, lââ ŋana via kâ ŋinde ma ipâŋga itogo lââ sâko keve ilo mine. Lââ ŋinde ma imaliŋi mine nâ, aku ma via mao ilua i. Mine kala tamâta ŋinde ma imo via mine ku imo nâ.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Aku taine nde ipai tu, “Ayo, tamâta ŋalae, lââ ŋinde kulua naŋa anu ŋga. Aku muli naŋa ma arakoŋa kilo tia, aku naneŋgu wurâta ŋana ataulo pa nia ŋine ŋana atai lââ kâ, ande ma marumbu ndo.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Andeta Yesu iporo taulo tu, “Kulâ kusarâwa pa kaiwa tamâne, aku pwai kataulo kamâ ŋai.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Ande taine ipai tu, “Naŋa kaiwâŋgu tamâne tia”. Ŋineŋga Yesu iporo tu, “Noko kuporo tu noko kaiwa tamâne tia, aku ŋgua ŋinde nde mao nâ.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Ŋana tu noko kaiwa tamâne muŋgâŋa nde kambwaŋenzi lima. Aŋga tamâne kala zo ŋine noko uru kumo kuku, ande i ŋandai noko kaiwa mao ŋga. Mine kala noko ne ŋgua ŋinde nde mao nâ.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Aku taine iloŋo Yesu ne ŋgua ŋine ku ipai tu, “Tamâta ŋalae, kala ŋineŋga naŋa asama tu noko nde Maro Kindeni ne ŋgua-tulâŋa tamâta toŋge.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Nanayoni, maka Samaria ŋgu timbuma uru sipasau lâ tuu ŋine kulu ŋana siwâŋgi kâ. Andeta miki Juda tamâta uru kaporo tu, ‘Jerusalem lawea simbo nâ nde nia sondo ŋana tawâŋgi pa Maro Kindeni kâ’.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yesu iporo taulo tu, “Taine, ara ŋana noko ma kalo tawana naneŋgu ŋgua ŋine: muli ŋga, zo toŋge ma imâ ipâŋga, aku lâ zo ŋinde kinzi tamâta ma siwâŋgi pa Tama lâ tuu ŋine kulu, ande tia. Aku mine nâ, kinzi ma siwâŋgi lâ Jerusalem lawea, ande tia.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Miki Samaria ŋgu uru kawâŋgi pa Maro Kindeni, andeta miki kasama i kilala sondo tia. Aŋga maka Juda ŋgu nde kasama i kilala sondo ku kawâŋgi sondo papa, ŋana tu nia ndoyo Maro Kindeni ipatea tu Yautâŋa Tamwata ma ipâŋga lâ maka nema ŋgu.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Andeta zo ŋinde ŋga imâ ipâŋga laiti lâ. Mao nâ, zo imâ ipâŋga lâ. Aku lâ zo ŋinde Maro Kindeni ne Koroani Sapâŋa ma walo ilanzi tamâta ŋana sisama i kilala mao nâ. Mine nde kinzi ma ilonzi ndo papa i, ku ma sikura tu siwâŋgi sondo ndo papa, ikura i ilo papa mine.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Ŋana tu Maro Kindeni nde koroani, aku i ne Koroani Sapâŋa nâ uru isukanzi tamâta tu ma sisama i kilala sondo wa siwâŋgi sondo papa i wa.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Yesu iporo ŋgua ŋinde lâ, ŋineŋga taine ŋinde iporo tu, “Naŋa asama tu Mesia (i ŋa toŋge Kirisi) ma muli imâ. Aku lâ zo ŋinde, i ma itula ŋgua rârâni duvi pwataki pa kinda.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yesu nde itu lâ kawa tu, “Naŋani tamwatâŋgu kala Kirisi, kala amo ŋai aporo ŋgua pano”.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Yesu iporo mine, ŋineŋga ndainani nâ kinzi pâri-tamâta nde simâ sipâŋga. Kinzi matanzi ilâ simora Yesu iporo kuku taine ŋinde, aku wisinzi motutu. Andeta kinzi ŋandai sikasoŋa tu, “Noko ilo pa sâ”, tâku “Ŋana sâ kâ ŋga kuporo kuku taine ŋine.”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Ŋineŋga taine ŋinde nde io ne kâmba ndue keno, aku itaulo ilâ lawea ilo. Aku itapâri panzi tamâta simo ŋinde mine tu,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Wa, miki kamâ kamora tamâta ndai! Kala ŋine itula ŋgua pwataki ŋana vetâŋa paveâŋa rârâni naŋa muŋga aveta ŋinde. Tiambo i nde Kirisi, tiya?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Mine kala kinzi sipile lawea ku siyâti simâ pa Yesu.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Kinzi simâ sipâŋga tia yo yo, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta sipai Yesu tu, “Pananâŋa, maka kano pano tu kuka kâpwa pinde ŋga!”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Andeta Yesu iporo isia ŋgua panzi tu, “Nakâŋgu kâpwa pinde keno, andeta miki kazizâla ndo ŋana.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ŋineŋga kinzi pâri-tamâta sipakasoŋa warakanzi tu, “Tiambo tamâta toŋge muŋga ikai kâpwa imâ ilua i ika tâ, tiya?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Andeta Yesu ipainzi tu, “Kâŋgu kâpwa nde ŋine: naŋa amâ ŋana aveta ikura Maro Kindeni ne pateâŋa mine, ina isupwana kala amâ. Aku wurâta rârâni i muŋga ilua naŋa tu aveta, ande ma aveta marumbu lâ.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Miki uru kaporo tu, ‘Nzimona ŋapa keno mo ŋai yo. Mambo zo ipâŋga ŋga, ŋineŋga kinda ma takai kaniŋa lâ tâno ilo’. Taitu kala ŋine naŋa apaimi tu matami pareŋge kalea sondo pa tâno ŋga! Zo ŋga ipâŋga lâ, aku kaniŋa nde kanaŋonzi lâ!
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Kala zo ŋine kinzi wurâta tamâta uru sikai mbumbu ŋana nenzi wurâta kâ, aku uru sigona kaniŋa. Aku kaniŋa ŋinde ma imo via ku imo nâ. Mine kala tamâta muŋga ipau vâsa lâ tâno ilo ŋinde ma indeka kuku tamâta igona kaniŋa.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Mine kala ŋgua ŋine nde mao: ‘Tamâta toŋge ipau vâsa lâ tâno ilo, aŋga tamâta toŋge nde igona kaniŋa’.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Naŋa asupwami ŋana kagona kaniŋa lâ tâno ilo, andeta muŋga miki ŋandai kaveta wurâta lâ tâno ŋinde ilo ŋga. Nanayoni kinzi tamâta pinde siveta wurâta kaika papa tâno ŋinde, aŋga miki kakai kulu ŋana nenzi wurâta ŋinde kâ.” Yesu iporo ŋgua tambirâŋa ŋine panzi ne pâri-tamâta.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samaria taine ŋinde muŋga itapâri panzi tamâta lâ lawea ŋinde mine tu, “Tamâta ndai itula ŋgua pwataki ŋana vetâŋa paveâŋa rârâni naŋa muŋga aveta ŋinde”. Aku ŋana taine ne ŋgua ŋinde kâ, ande kinzi tamâta rârâ kalonzi tawana Yesu.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Mine nde kinzi Samaria tamâta pinde simâ pa Yesu, aku sino tu ma imo ndaina kunzi. Aku Yesu isâu panzi, kala imo lawea ŋinde kunzi ikura kari rua lâ.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Mine kala kinzi ŋgu ŋalae siloŋo Yesu tamwata kawa ŋgua, aku kalonzi tawana i.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Kinzi ŋinde sipai taine ŋinde tu, “Maka muŋga kaloŋo noko taine nâ ne ŋgua, aku kaloma tawana. Andeta ŋineŋga maka warakama kaloŋo i tamwata kawa ŋgua. Mine nde maka kasama tu tamâtani ndaina nde imo Yautâŋa Tamwata pa kinda tamâta ndoni lâ tâno kulu.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Kari rua ŋinde ilâ lâ, ŋineŋga Yesu ipile lawea ŋinde ku ilâ pa Galilaya tâno.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Yesu tamwata muŋga iporo ŋgua mine: “Ambo ŋgua-tulâŋa tamâta toŋge imo i tamwata ne lawea tina, ande kinzi tamâta lâ lawea ŋinde uru ilonzi ara papa i, ande tia”.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Yesu iyoka ilâ lee, ŋineŋga ipâŋga Galilaya tâno. Aku kinzi tamâta lâ nia ŋinde sindeka nâ ŋana Yesu imâ imo kunzi, ŋana tu kinzi muŋga simo Jerusalem ŋana simora Juda nenzi kumbwa Pasova, ku simora vetâŋa rârâni Yesu iveta lâ Jerusalem lâ zo ŋinde.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Zo pinde ilâ lâ, ŋineŋga Yesu itaulo ilâ pa Kana lawea, lâ Galilaya tâno. I muŋga iveta mâsi kaika lâ laweani ndaina ŋana iveta lââ ipalele ipâŋga waini. Aku koipu toŋge ne wurâta tamâta imo lawea toŋge ikeno laiti, i ŋa tu Kaperneam lawea, andeta i natu tamâne ikai pukoŋa lâ.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Tamâta ŋinde iloŋo pâri tu Yesu ŋga ipile Judia tâno ku imâ ipâŋga Galilaya tâno lâ. Mine kala imâ pa Yesu, aku ino tu ma indue ilâ Kaperneam lawea kuku, tu ma iveta i natu tini ara kilo. Ŋana tu natu ŋinde laiti ŋana imâte kâ.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Andeta Yesu nde ipai tu, “Opopo, ambo miki kamora mâsi kaika kie-kie tia, ande miki tinimi pwâka tu kalomi tawana naŋa”.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Andeta koipu ne wurâta tamâta ŋinde nde iporo taulo tu, “Tamâta Ŋalae, kumâ walele ŋga! Tia ma naŋa natuŋgu imâte.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ŋineŋga Yesu ipai tu, “Ara, kulâ. Noko natu nde tini ara kilo.” Aku tamâta ŋinde kalo tawana Yesu ne ŋgua, kala ilâ.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Tamâta ŋinde ilâ lee, aku wurita kilo, andeta i ŋandai ipâŋga Kaperneam lawea ilo ŋga. Ŋineŋga i ne sukâŋa tamâta pinde simâ sipakâtu kuku lâ nzâla, ku sipai tu, “Noko natu tamâne tini ara lâ!”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Ŋineŋga ikasoŋanzi tu, “Aŋga i tini ara kilo lâ kari tai ŋapia.” Kinzi siporo taulo tu, “Nola, lala ikura kari tai taitu, ande nâna ipile i tini marumbu lâ”.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Ŋineŋga tamâta ŋinde kalo ŋgere, aku isama tu lâ kari tai ndainani nâ, ande Yesu muŋga iporo ŋgua tu, “Noko natu nde tini ara kilo”. Mine kala i kalo tawana Yesu, aku i see wukale sitavanzi i ne wurâta tamâta kala kalonzi tawana mine nâ.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Muŋga Yesu iyoka pa Judia tâno ku ilâ Galilaya tâno, ŋineŋga iveta mâsi kaika toŋge. Kala ŋine iveta mine nâ kilo.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.