João 4
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ACF
1 Pa zo ŋinde, kinzi tamâta lâ Parisai ŋgu nde siloŋo pâri tu kinzi tamâta rârâ sipono muli pa Yesu kala ililinzi lâ lââ. Aku siloŋo pâri tu kinzi tamâta ŋinde kambwaŋenzi nde ipole ŋgu ŋinde sipono muli pa Yoane kala ililinzi ŋinde.
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Andeta Yesu tamwata ŋandai uru ililinzi tamâta ŋga. I ne pâri-tamâta nâ uru sililinzi tamâta.
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Yesu isama tu kinzi Parisai tamâta siloŋo pâri ŋinde marumbu lâ. Mine kala ipile Judia tâno, aku itaulo ilâ pa Galilaya tâno kilo.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Aku Maro Kindeni ne pateâŋa ikeno mine tu Yesu ma iyoka nzâla ŋinde ilâ kinzi Samaria ŋgu nenzi tâno ŋgini.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Mine kala Yesu iyoka mine ilâ lee, ipâŋga lâ Samaria nenzi lawea toŋge, i ŋa mine Sikar. Lawea ŋinde ikeno tâno toŋge tini laiti, aku nia ndoyo Juda timbunzi Yakopu tâno ŋinde ilua i natu Yosepe.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Aku lââ ne keve toŋge nde ikeno laweani ŋinde ŋgaŋe. Siŋgani Juda timbunzi Yakopu isale keve ŋinde. Aku Yesu nde kie pââsââ lâ, ŋana tu iyoka nia malawae imâ. Mine kala isaŋona lââ keve ŋinde waŋgira. Kari nde ikâki lâ, aku imâ ŋgini.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 Yesu isaŋona lee, ŋineŋga Samaria taine toŋge imâ ŋana itai lââ kâ. Aku Yesu ipai tu, “Lââ kulana anu ŋga”.
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Muŋga Yesu ne pâri-tamâta rârâni silâ lawea ilo ŋana sipako kâpwa kâ.)
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Aku Samaria taine ŋinde nde iporo taulo tu, “Noko nde Juda tamwata, aŋga naŋa nde Samaria taineŋgu. Mine nde mana mana ŋga noko kuno naŋa tu lââ alano, a?” (I ne ŋgua ŋinde nde duvi mine; Juda nenzi tukuŋa itu kaika panzi tu ma tininzi piti ndo ŋana kinzi Samaria tamâta tava nenzi kelekele.)
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Andeta Yesu itu lâ kawa tu, “Noko kuzizâla ŋana wisi-ara ŋinde Maro Kindeni uru ilanzi tamâta. Aku mine nâ, noko kuzizâla ŋana tamâta ŋine kilala, ina kala ino pano tu lââ kulua inu. Ambo noko kusama ŋine, ande noko ma kuno i, aku i ma lââ ŋana via kâ ilano kunu.”
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Taine nde ipai tu, “Tamâta Ŋalae, noko ne kâmba keno tia, aku lââ keve ŋine nde indue ilâ lâmbu ndo. Mine nde noko ma pwura tu pwai lââ ŋana via kâ ŋinde lâ ndia.
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Tiambo noko kutu noko nde tamâta ŋalae ndo, kupole timbunda Yakopu, tiya? I muŋga lââ keve ŋine ilua maka, aku siŋgani, i tamwata tavanzi natu uru sinu lââ ŋine, aku uru ilanzi ne bulmakao wa lama wa sinu tona.”
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Andeta Yesu iporo lâ kawa tu, “Tamâta ea inu lââ ŋine, ande muli ma irakoŋa kilo;
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 aŋga tamâta ea inu lââ ŋinde kala naŋa ma alua i, ande muli i ma irakoŋa kilo tia ndo. Mao nâ, lââ ŋana via kâ ŋinde ma ipâŋga itogo lââ sâko keve ilo mine. Lââ ŋinde ma imaliŋi mine nâ, aku ma via mao ilua i. Mine kala tamâta ŋinde ma imo via mine ku imo nâ.”
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Aku taine nde ipai tu, “Ayo, tamâta ŋalae, lââ ŋinde kulua naŋa anu ŋga. Aku muli naŋa ma arakoŋa kilo tia, aku naneŋgu wurâta ŋana ataulo pa nia ŋine ŋana atai lââ kâ, ande ma marumbu ndo.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Andeta Yesu iporo taulo tu, “Kulâ kusarâwa pa kaiwa tamâne, aku pwai kataulo kamâ ŋai.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Ande taine ipai tu, “Naŋa kaiwâŋgu tamâne tia”. Ŋineŋga Yesu iporo tu, “Noko kuporo tu noko kaiwa tamâne tia, aku ŋgua ŋinde nde mao nâ.
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Ŋana tu noko kaiwa tamâne muŋgâŋa nde kambwaŋenzi lima. Aŋga tamâne kala zo ŋine noko uru kumo kuku, ande i ŋandai noko kaiwa mao ŋga. Mine kala noko ne ŋgua ŋinde nde mao nâ.”
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Aku taine iloŋo Yesu ne ŋgua ŋine ku ipai tu, “Tamâta ŋalae, kala ŋineŋga naŋa asama tu noko nde Maro Kindeni ne ŋgua-tulâŋa tamâta toŋge.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Nanayoni, maka Samaria ŋgu timbuma uru sipasau lâ tuu ŋine kulu ŋana siwâŋgi kâ. Andeta miki Juda tamâta uru kaporo tu, ‘Jerusalem lawea simbo nâ nde nia sondo ŋana tawâŋgi pa Maro Kindeni kâ’.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Yesu iporo taulo tu, “Taine, ara ŋana noko ma kalo tawana naneŋgu ŋgua ŋine: muli ŋga, zo toŋge ma imâ ipâŋga, aku lâ zo ŋinde kinzi tamâta ma siwâŋgi pa Tama lâ tuu ŋine kulu, ande tia. Aku mine nâ, kinzi ma siwâŋgi lâ Jerusalem lawea, ande tia.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Miki Samaria ŋgu uru kawâŋgi pa Maro Kindeni, andeta miki kasama i kilala sondo tia. Aŋga maka Juda ŋgu nde kasama i kilala sondo ku kawâŋgi sondo papa, ŋana tu nia ndoyo Maro Kindeni ipatea tu Yautâŋa Tamwata ma ipâŋga lâ maka nema ŋgu.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Andeta zo ŋinde ŋga imâ ipâŋga laiti lâ. Mao nâ, zo imâ ipâŋga lâ. Aku lâ zo ŋinde Maro Kindeni ne Koroani Sapâŋa ma walo ilanzi tamâta ŋana sisama i kilala mao nâ. Mine nde kinzi ma ilonzi ndo papa i, ku ma sikura tu siwâŋgi sondo ndo papa, ikura i ilo papa mine.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Ŋana tu Maro Kindeni nde koroani, aku i ne Koroani Sapâŋa nâ uru isukanzi tamâta tu ma sisama i kilala sondo wa siwâŋgi sondo papa i wa.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Yesu iporo ŋgua ŋinde lâ, ŋineŋga taine ŋinde iporo tu, “Naŋa asama tu Mesia (i ŋa toŋge Kirisi) ma muli imâ. Aku lâ zo ŋinde, i ma itula ŋgua rârâni duvi pwataki pa kinda.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Yesu nde itu lâ kawa tu, “Naŋani tamwatâŋgu kala Kirisi, kala amo ŋai aporo ŋgua pano”.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Yesu iporo mine, ŋineŋga ndainani nâ kinzi pâri-tamâta nde simâ sipâŋga. Kinzi matanzi ilâ simora Yesu iporo kuku taine ŋinde, aku wisinzi motutu. Andeta kinzi ŋandai sikasoŋa tu, “Noko ilo pa sâ”, tâku “Ŋana sâ kâ ŋga kuporo kuku taine ŋine.”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Ŋineŋga taine ŋinde nde io ne kâmba ndue keno, aku itaulo ilâ lawea ilo. Aku itapâri panzi tamâta simo ŋinde mine tu,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Wa, miki kamâ kamora tamâta ndai! Kala ŋine itula ŋgua pwataki ŋana vetâŋa paveâŋa rârâni naŋa muŋga aveta ŋinde. Tiambo i nde Kirisi, tiya?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Mine kala kinzi sipile lawea ku siyâti simâ pa Yesu.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Kinzi simâ sipâŋga tia yo yo, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta sipai Yesu tu, “Pananâŋa, maka kano pano tu kuka kâpwa pinde ŋga!”
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Andeta Yesu iporo isia ŋgua panzi tu, “Nakâŋgu kâpwa pinde keno, andeta miki kazizâla ndo ŋana.”
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ŋineŋga kinzi pâri-tamâta sipakasoŋa warakanzi tu, “Tiambo tamâta toŋge muŋga ikai kâpwa imâ ilua i ika tâ, tiya?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Andeta Yesu ipainzi tu, “Kâŋgu kâpwa nde ŋine: naŋa amâ ŋana aveta ikura Maro Kindeni ne pateâŋa mine, ina isupwana kala amâ. Aku wurâta rârâni i muŋga ilua naŋa tu aveta, ande ma aveta marumbu lâ.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 Miki uru kaporo tu, ‘Nzimona ŋapa keno mo ŋai yo. Mambo zo ipâŋga ŋga, ŋineŋga kinda ma takai kaniŋa lâ tâno ilo’. Taitu kala ŋine naŋa apaimi tu matami pareŋge kalea sondo pa tâno ŋga! Zo ŋga ipâŋga lâ, aku kaniŋa nde kanaŋonzi lâ!
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Kala zo ŋine kinzi wurâta tamâta uru sikai mbumbu ŋana nenzi wurâta kâ, aku uru sigona kaniŋa. Aku kaniŋa ŋinde ma imo via ku imo nâ. Mine kala tamâta muŋga ipau vâsa lâ tâno ilo ŋinde ma indeka kuku tamâta igona kaniŋa.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Mine kala ŋgua ŋine nde mao: ‘Tamâta toŋge ipau vâsa lâ tâno ilo, aŋga tamâta toŋge nde igona kaniŋa’.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Naŋa asupwami ŋana kagona kaniŋa lâ tâno ilo, andeta muŋga miki ŋandai kaveta wurâta lâ tâno ŋinde ilo ŋga. Nanayoni kinzi tamâta pinde siveta wurâta kaika papa tâno ŋinde, aŋga miki kakai kulu ŋana nenzi wurâta ŋinde kâ.” Yesu iporo ŋgua tambirâŋa ŋine panzi ne pâri-tamâta.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samaria taine ŋinde muŋga itapâri panzi tamâta lâ lawea ŋinde mine tu, “Tamâta ndai itula ŋgua pwataki ŋana vetâŋa paveâŋa rârâni naŋa muŋga aveta ŋinde”. Aku ŋana taine ne ŋgua ŋinde kâ, ande kinzi tamâta rârâ kalonzi tawana Yesu.
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Mine nde kinzi Samaria tamâta pinde simâ pa Yesu, aku sino tu ma imo ndaina kunzi. Aku Yesu isâu panzi, kala imo lawea ŋinde kunzi ikura kari rua lâ.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Mine kala kinzi ŋgu ŋalae siloŋo Yesu tamwata kawa ŋgua, aku kalonzi tawana i.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Kinzi ŋinde sipai taine ŋinde tu, “Maka muŋga kaloŋo noko taine nâ ne ŋgua, aku kaloma tawana. Andeta ŋineŋga maka warakama kaloŋo i tamwata kawa ŋgua. Mine nde maka kasama tu tamâtani ndaina nde imo Yautâŋa Tamwata pa kinda tamâta ndoni lâ tâno kulu.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Kari rua ŋinde ilâ lâ, ŋineŋga Yesu ipile lawea ŋinde ku ilâ pa Galilaya tâno.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 Yesu tamwata muŋga iporo ŋgua mine: “Ambo ŋgua-tulâŋa tamâta toŋge imo i tamwata ne lawea tina, ande kinzi tamâta lâ lawea ŋinde uru ilonzi ara papa i, ande tia”.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Yesu iyoka ilâ lee, ŋineŋga ipâŋga Galilaya tâno. Aku kinzi tamâta lâ nia ŋinde sindeka nâ ŋana Yesu imâ imo kunzi, ŋana tu kinzi muŋga simo Jerusalem ŋana simora Juda nenzi kumbwa Pasova, ku simora vetâŋa rârâni Yesu iveta lâ Jerusalem lâ zo ŋinde.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Zo pinde ilâ lâ, ŋineŋga Yesu itaulo ilâ pa Kana lawea, lâ Galilaya tâno. I muŋga iveta mâsi kaika lâ laweani ndaina ŋana iveta lââ ipalele ipâŋga waini. Aku koipu toŋge ne wurâta tamâta imo lawea toŋge ikeno laiti, i ŋa tu Kaperneam lawea, andeta i natu tamâne ikai pukoŋa lâ.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Tamâta ŋinde iloŋo pâri tu Yesu ŋga ipile Judia tâno ku imâ ipâŋga Galilaya tâno lâ. Mine kala imâ pa Yesu, aku ino tu ma indue ilâ Kaperneam lawea kuku, tu ma iveta i natu tini ara kilo. Ŋana tu natu ŋinde laiti ŋana imâte kâ.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Andeta Yesu nde ipai tu, “Opopo, ambo miki kamora mâsi kaika kie-kie tia, ande miki tinimi pwâka tu kalomi tawana naŋa”.
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Andeta koipu ne wurâta tamâta ŋinde nde iporo taulo tu, “Tamâta Ŋalae, kumâ walele ŋga! Tia ma naŋa natuŋgu imâte.”
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ŋineŋga Yesu ipai tu, “Ara, kulâ. Noko natu nde tini ara kilo.” Aku tamâta ŋinde kalo tawana Yesu ne ŋgua, kala ilâ.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Tamâta ŋinde ilâ lee, aku wurita kilo, andeta i ŋandai ipâŋga Kaperneam lawea ilo ŋga. Ŋineŋga i ne sukâŋa tamâta pinde simâ sipakâtu kuku lâ nzâla, ku sipai tu, “Noko natu tamâne tini ara lâ!”
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Ŋineŋga ikasoŋanzi tu, “Aŋga i tini ara kilo lâ kari tai ŋapia.” Kinzi siporo taulo tu, “Nola, lala ikura kari tai taitu, ande nâna ipile i tini marumbu lâ”.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Ŋineŋga tamâta ŋinde kalo ŋgere, aku isama tu lâ kari tai ndainani nâ, ande Yesu muŋga iporo ŋgua tu, “Noko natu nde tini ara kilo”. Mine kala i kalo tawana Yesu, aku i see wukale sitavanzi i ne wurâta tamâta kala kalonzi tawana mine nâ.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Muŋga Yesu iyoka pa Judia tâno ku ilâ Galilaya tâno, ŋineŋga iveta mâsi kaika toŋge. Kala ŋine iveta mine nâ kilo.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.