João 20

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pwareâŋa ne zo sapâŋa marumbu lâ, aku wurita kilo, lâ sânda mboyo ŋaŋa yo, ŋineŋga Maria i Makdala lawea taine iyoka ilâ pa kuru ŋinde. Andeta mata ilâ imora tu mira ŋalae kinzi muŋga sitambumbua ŋana ipono kuru kawa kâ, ande ikeno piti lâ.
1 No primeiro dia da semana Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora removida do sepulcro.
2 Mine kala Maria ipalilu ilâ panzi Saimon Petero kuku pâri-tamâta ŋinde Yesu ilo ndo keno papa ŋinde. Aku ipainzi tu, “Kinzi sikai Maro Ŋalae karae piti lâ kuru ilo, kala maka kazizâla tu sikai silâ sio ndue lâ nia ndia!”
2 Correu, pois, e foi ter com Simão Pedro, e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Ŋineŋga Petero kuku pâri-tamâta ŋinde rua simandi ku silâ pa kuru nia.
3 Saíram então Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Kinzi rua sipalilu nâ silâ, andeta pâri-tamâta ŋinde ipalilu walele nâ kala imuŋga ilâ ipole Petero, aku ipâŋga muŋga lâ kuru tini.
4 Corriam os dois juntos, mas o outro discípulo correu mais ligeiro do que Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Ŋineŋga itundu ku ipambara mata lâ kuru ilo, aku mata ilâ imora lalava kinzi muŋga silita lâ Yesu karae ŋinde. Andeta i ŋandai ilâ kuru ilo ŋga.
5 e, abaixando-se viu os panos de linho ali deixados, todavia não entrou.
6 Aŋga Saimon Petero nde iyoka muli imâ, ŋineŋga walele nâ iyoka ilâ kuru ilo. Aku mata ilâ imora lalava ŋinde ikeno kuru ilo.
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro e viu os panos de linho ali deixados,
7 Aku imora lalava toŋge tona, ŋinde kinzi muŋga silita lâ Yesu kulu. Ŋinde itogo tamâta toŋge muŋga ilupu lalava ŋinde ku io ndue ikeno piti lâ lalava pinde.
7 e que o lenço, que estivera sobre a cabeça de Jesus, não estava com os panos, mas enrolado num lugar à parte.
8 Ŋineŋga pâri-tamâta ŋinde, ina kala muŋga ipalilu imâ imandi lâ kuru tini laiti, ande i kala ilâ kuru ilo tona. I mata imora kelekele ŋinde lâ, aku i kalo tawana.
8 Então entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu e creu.
9 Pa zo ŋinde, kinzi nenzi ilo-kalo ŋandai ipâŋga ŋana Maro Kindeni kawa ŋgua toŋge ikeno lâ pepa tini mine tu Yesu ma imandi lâ mateŋa nianzi ku ma imo via kilo.
9 Porque ainda não entendiam a escritura, que era necessário que ele ressurgisse dentre os mortos.
10 Ŋineŋga kinzi pâri-tamâta rua ŋinde sitaulo silâ pa nenzi luma kilo.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 Aŋga Maria nde itaulo imâ lâ, kala imandi nia yo lâ kuru tini laiti, aku imo ita nâ. Imo ita mine lee, ŋineŋga itundu ku ipambara mata lâ kuru ilo.
11 Maria, porém, estava em pé, diante do sepulcro, a chorar. Enquanto chorava, abaixou-se a olhar para dentro do sepulcro,
12 Aku mata ilâ imoranzi aŋelo rua, nenzi pasawaŋa pâne ndo. Kinzi rua sisaŋona simo niani ndaina muŋga Yesu karae ikeno ŋinde. Aŋelo toŋge nde isaŋona lâ nia ŋinde muŋga Yesu kulu ikeno, aŋga toŋge nde isaŋona lâ nia ŋinde muŋga Yesu kie ikeno.
12 e viu dois anjos vestidos de branco sentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ŋineŋga kinzi aŋelo rua ŋinde sikasoŋa Maria mine tu, “Taine, noko kuta ŋana sâ kâ.” Maria nde itu lâ kawanzi ku ipainzi tu, “Kinzi sikai naneŋgu Maro Ŋalae karae piti lâ kuru ilo, kala naŋa azizâla tu sikai silâ sio ndue lâ nia ndia.”
13 E perguntaram-lhe eles: Mulher, por que choras? Respondeu-lhes: Porque tiraram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Maria iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga ipulia aku mata ilâ imora Yesu imandi laiti nâ. Andeta Maria isama Yesu kilala tia, aku itu ŋine nde tamâta toŋge.
14 Ao dizer isso, voltou-se para trás, e viu a Jesus ali em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 Ŋineŋga Yesu ikasoŋa mine tu, “Taine, noko kuta ŋana sâ kâ. Noko kuroto ŋana ea.” Maria ilo patea tu tamâta ŋinde nde wurâta tamâta ŋana ikatona tâno ŋinde kâ. Mine kala ipai tu, “Tamâta ŋalae, ambo noko muŋga pwai i karae kulâ ku kuo ndue lâ nia toŋge, ande naŋa ano pano tu kutula nia ŋinde pwataki pana, aku ma alâ akai.”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, julgando que fosse o jardineiro, respondeu-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Ŋineŋga Yesu ipai tu, “Maria”. Aku Maria ipulia lâ aku iporo papa lâ Hibru ŋgua mine tu, “Rabonai!” (Ŋgua ŋinde nde duvi mine tu, “Pananâŋa”.)
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, virando-se, disse-lhe em hebraico: Raboni!-que quer dizer, Mestre.
17 Andeta Yesu ipai tu, “Noko ma kusaŋa naŋa tiniŋgu ndimo, ŋana tu naŋa ŋandai ataulo alâ pa Mama ŋga. Andeta kulâ panzi niŋgu-nambwe wukale, aku kupainzi tu naŋa ma akâki ataulo pa Mama, inani kinzi tamanzi tona. Naŋa ma ataulo pa naneŋgu Maro Kindeni, inani kinzi nenzi Maro Kindeni tona.”
17 Disse-lhe Jesus: Deixa de me tocar, porque ainda não subi ao Pai; mas vai a meus irmãos e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Ŋineŋga Maria, i Makdala lawea taine, ande ilâ ku ipainzi pâri-tamâta mine tu, “Naŋa amora Maro Ŋalae lâ!” Ŋineŋga itapâri panzi ŋana ŋgua ŋinde Yesu iporo papa lâ.
18 E foi Maria Madalena anunciar aos discípulos: Vi o Senhor!-e que ele lhe dissera estas coisas.
19 Aku lâ karini ndaina, kinzi pâri-tamâta simo taitu lâ luma toŋge ilo. Kinzi muŋga sisae luma ŋinde ne nzâla kawa giri lâ, ŋana tu siruru ŋananzi Juda tamâta ŋalaŋala. Kari indue lâ, ŋineŋga Yesu imâ imandi ŋgininzi, aku ipainzi tu, “Maro Kindeni ne nzâmbe imâ pami”.
19 Chegada, pois, a tarde, naquele dia, o primeiro da semana, e estando os discípulos reunidos com as portas cerradas por medo dos judeus, chegou Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga itula nzimba nia ikeno i mbau wa waŋgira ŋinde panzi. Kinzi pâri-tamâta simora lâ, aku ilonzi kalonzi ipâŋga tu Maro Ŋalae tamwata imo kunzi, kala ilonzi ndeka ndo.
20 Dito isto, mostrou-lhes as mãos e o lado. Alegraram-se, pois, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Ŋineŋga Yesu ipainzi kilo tu, “Maro Kindeni ne nzâmbe imâ pami. Mama muŋga isupwa naŋa amâ, aŋga ŋine naŋa kala asupwa miki kalâ mine nâ.”
21 Disse-lhes, então, Jesus segunda vez: Paz seja convosco; assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga imbana ne koroani ilâ panzi ne pâri-tamâta, aku ipainzi tu, “Miki kakai Koroani Sapâŋa imâ pami.
22 E havendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Ambo miki kapile tamâta toŋge ne kiesaka, ande i ne kiesaka ŋinde ma piti lâ tini. Ambo miki kapile tamâta toŋge ne kiesaka tia, ande i ne kiesaka ŋinde ma keno papa yo.”
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; e àqueles a quem os retiverdes, são-lhes retidos.
24 Lâ zo ŋinde Yesu ipâŋga ipatua panzi ne pâri-tamâta, ande tamâta toŋge lâ kinzi saŋao kanaŋonzi rua ŋinde nde imo kunzi tia. Pâri-tamâta ŋinde ŋa tu Tomas, aŋga sipatu i ŋa toŋge tu Didimus.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Mine kala i nuwala pâri-tamâta sitapâri papa ku sipai tu, “Maka kamora Maro Ŋalae lâ”. Andeta Tomas ipainzi tu, “Ambo naŋa warakâŋgu ma amora tutui ne nzimba nia lâ i mbalau tini, ande naŋa ma kaloŋgu tawana miki nemi ŋgua. Ambo ma alumbwa mbauŋgu sili ilâ i waŋgira nzimba nia ilo, ande naŋa ma kaloŋgu tawana. Ambo tia, ande ma kaloŋgu tawana tia.”
25 Diziam-lhe, pois, ou outros discípulos: Vimos o Senhor. Ele, porém, lhes respondeu: Se eu não vir o sinal dos cravos nas mãos, e não meter a mão no seu lado, de maneira nenhuma crerei.
26 Kinzi simo lee aku kari lima kanaŋo rua ilâ lâ, ŋineŋga Yesu ne pâri-tamâta simâ taitu simo luma ŋinde ilo kilo, aku Tomas nde imo kunzi. Kinzi muŋga sisae luma ne nzâla rârâni kawa giri lâ, andeta Yesu imâ ipâŋga ku imandi ŋgininzi, aku ipainzi tu, “Maro Kindeni ne nzâmbe imâ pami”.
26 Oito dias depois estavam os discípulos outra vez ali reunidos, e Tomé com eles. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, pôs-se no meio deles e disse: Paz seja convosco.
27 Ŋineŋga Yesu ipai Tomas tu, “Kumâ kuo mbau sili imâ ŋai, aku kumora mbauŋgu. Aku kumâ kulumbwa mbau sili ilâ waŋgirâŋgu nzimba nia ilo. Opopo, noko ilo rua rua nâ. Kupile ŋinde, aku kalo tawana naŋa!”
27 Depois disse a Tomé: Chega aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; chega a tua mão, e mete-a no meu lado; e não mais sejas incrédulo, mas crente.
28 Aku Tomas iporo taulo tu, “Naneŋgu Maro Ŋalae noko! Naneŋgu Maro Kindeni kala noko!”
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu, e Deus meu!
29 Ŋineŋga Yesu ipai tu, “O, kala ŋine noko mata kumora naŋa naoŋgu lâ, ande kala noko kalo tawana. Aŋga tamâta ea imora naŋa naoŋgu tia, andeta i kalo tawana nâ, ande tamâta ŋinde ma indeka pâta.”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Yesu itula mâsi kaika pinde rârâ lâ ne pâri-tamâta naonzi simora lâ, andeta ŋgua ŋana mâsi wa vetâŋa ŋinde rârâni taitu-taitu ŋandai ikeno lâ pepa ŋine tini ŋga.
30 Jesus, na verdade, operou na presença de seus discípulos ainda muitos outros sinais que não estão escritos neste livro;
31 Taitu ŋgua ŋana mâsi kaika pinde ikeno lâ pepa ŋine tini, aku ŋinde nde duvi mine: ŋinde nde ŋana ipaŋo ilomi kalomi, ŋana miki ma kalomi tawana Yesu tu ina kala Kirisi, Maro Kindeni Natu. Ambo nemi kalo-tawana ma ikeno pa i, ande miki ma kakai via mao.
31 estes, porém, estão escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.