João 1
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NAA
1 Nia ndoyo, lâ zo ŋinde tâno ipâŋga tia yo, ande toŋge imo, i ŋa tu Ŋgua. I uru imo kuku Maro Kindeni, aku i nde rege-rege kuku Maro Kindeni.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 Ŋgua imo kuku Maro Kindeni mine lâ zo ŋinde lee, kala imo mine ku imo nâ.
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 Maro Kindeni wurâta ilua i ŋana ipulia wa iveta kelekele rârâni. Mine nde kelekele toŋge ipâŋga lâ nzâla toŋge, ande tia.
3 Todas as coisas foram feitas por ele, e, sem ele, nada do que foi feito se fez.
4 Ŋgua ŋinde nde via mao warika, aku viani ŋinde nde kinzi tamâta rârâni nenzi sinâla.
4 A vida estava nele e a vida era a luz dos homens.
5 Sinâla ŋinde uru isinala kondoma, aku kondoma ikura ŋana ipono i kâ, ande tia.
5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.
6 Maro Kindeni isupwa tamâta toŋge imâ, i ŋa mine Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata.
6 Houve um homem enviado por Deus, e o nome dele era João.
7 Tamâta ŋinde imâ ŋana itula ŋgua panzi tamâta ŋana sinâla ŋinde kâ, ŋana kinzi rârâni ma sikura tu siloŋo ŋgua ŋinde ku kalonzi tawana.
7 Este veio como testemunha para testificar a respeito da luz, para que todos viessem a crer por meio dele.
8 I tamwata nde sinâla ŋinde, ande tia. I imâ ŋana itula ŋgua nâ ŋana sinâla ŋinde kâ.
8 Ele não era a luz, mas veio para dar testemunho da luz,
9 Sinâla ŋinde nde sinâla mao, aku indue imâ tâno kulu ŋana isinalanzi tamâta rârâni.
9 a verdadeira luz, que, vinda ao mundo, ilumina toda a humanidade.
10 Sinâla ŋinde nde imo tâno kulu. I tamwata muŋga ipulia tâno ipâŋga lâ, andeta kinzi tamâta simo tâno kulu nde sisama i kilala pwataki, ande tia.
10 O Verbo estava no mundo, o mundo foi feito por meio dele, mas o mundo não o conheceu.
11 I imâ pa tamwata ne tâno, andeta i tamwata ne ŋgu ilonzi papa i, ande tia.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 Aŋga kinzi tamâta pinde nde ilonzi papa i, aku kalonzi tawana. Mine kala isâu panzi tamâta ŋinde tu sipâŋga Maro Kindeni natu wukale.
12 Mas, a todos quantos o receberam, deu-lhes o poder de serem feitos filhos de Deus, a saber, aos que creem no seu nome,
13 Kinzi ŋinde sipâŋga i natu wukale lâ vetâŋa toŋge. Kinzi ŋandai sipâŋga itogo tamâta uru sipulianzi natunzi mine. Aku ŋandai tamâta nenzi pateâŋa ivetanzi sipâŋga mine ŋga. Maro Kindeni tamwata ivetanzi sipâŋga i natu wukale.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas de Deus.
14 Ŋgua ŋinde nde ipâŋga tamâta, kala imâ imo maka ŋginima lâ. Maka kamora i kilala ara ŋinde pwataki tu i nde Tama Maro Kindeni natu taituni mao kanaŋo, aku Tama ne wisi-wisi tava ne ŋgua mao nde keno ŋalae ndo papa i.
14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade, e vimos a sua glória, glória como do unigênito do Pai.
15 Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata nde itula ŋgua pwataki ŋana i kâ, aku isarâwa mine tu, “Ina kala tamâta ŋaina naŋa muŋga aporo tu, ‘I ma iyoka naŋa muliŋgu mwaŋga imâ. I nde tamâta ŋalae ndo, ipole naŋa ndo lâ, ŋana tu lâ zo ŋinde naŋa apâŋga tâno kulu tia yo, ande i imo muŋgani lâ ku imo nâ.’”
15 João dá testemunho a respeito dele e exclama: — Este é aquele de quem eu dizia: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois já existia antes de mim.”
16 I ne wisi-wisi nde ŋalae ndo. Mine kala i uru iveta vetâŋa ara rârâ ŋinde pa kinda rârâni, ma iveta mine ku imo nâ.
16 Porque todos nós temos recebido da sua plenitude e graça sobre graça.
17 Maro Kindeni muŋga itula ŋgua tukuŋa pa Mose, kala ŋgua tukuŋa imâ ipâŋga pa kinda lâ. Andeta Yesu Kirisi tamwata ikai Maro Kindeni ne wisi-wisi tava ne ŋgua mao ikai imâ, kala ŋinde imâ ipâŋga pa kinda lâ.
17 Porque a lei foi dada por meio de Moisés; a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Tamâta toŋge muŋga imora Maro Kindeni nao, ande tia ndo kanaŋo. Andeta i natu taituni ŋinde nde uru imo Tama tini laiti, aku i itula Maro Kindeni kilala pwataki lâ.
18 Ninguém jamais viu Deus; o Deus unigênito, que está junto do Pai, é quem o revelou.
19 Kinzi Juda tamâta ŋalaŋala lâ Jerusalem lawea nde sisupwanzi patarawâŋa tamâta pinde simâ pa Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata, sitavanzi nenzi sukâŋa tamâta pinde lâ kinzi Livai ŋgu. Kinzi simâ ŋana sikasoŋa i tu, “Noko nde ea”.
19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para perguntar: “Quem é você?”
20 Aku Yoane ŋandai ivea ŋgua ŋga. Ipatula pwataki panzi mine tu, “Naŋa ŋandai Kirisi ŋga.”
20 Ele confessou e não negou; confessou: — Eu não sou o Cristo.
21 Ŋineŋga sikasoŋa i kilo tu, “Mana mana, a? Tiambo noko nde Ilia, ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa ŋinde, tiya?” Andeta itu lâ kawanzi tu, “Naŋa nde Ilia tia.” Ŋineŋga sikasoŋa kilo tu, “Tiambo noko nde ŋgua-tulâŋa tamâta ŋinde maka uru kao tinima ŋana, tiya?” Andeta Yoane iporo taulo panzi tu, “Naŋa nde tamâta ŋinde tia.”
21 Diante disso, lhe perguntaram: — Quem é você, então? Você é Elias? Ele disse: — Não sou. Então perguntaram: — Você é o profeta? Ele respondeu: — Não, não sou.
22 Ŋineŋga sikasoŋa kilo tu, “Noko nde tamâta mana. Kupatula ŋgua pwataki ŋana noko tamwata kâ, ŋana maka ma kakura tu kataulo katapâri panzi tamâta ŋinde sisupwama kala kamâ.”
22 Disseram-lhe, então: — Diga quem é você, para podermos dar uma resposta àqueles que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de si mesmo?
23 Ŋineŋga Yoane ilo patea ŋgua pinde ŋgua-tulâŋa tamâta Aisaia muŋga iporo, aku itu lâ kawanzi tu, “Naŋa nde ‘kawa ŋgua ne sarawâŋa toŋge iyoka pa nia bilimu imâ mine tu, “Kaveta nzâla sondo ŋana Maro Ŋalae ma imâ kâ’”.”
23 Então ele respondeu: — Eu sou “a voz do que clama no deserto: Endireitem o caminho do Senhor”, como disse o profeta Isaías.
24 Aku kinzi Juda tamâta ŋalaŋala muŋga sisupwanzi tamâta pinde lâ kinzi Parisai ŋgu simâ pa Yoane tona.
24 Ora, os que haviam sido enviados eram do grupo dos fariseus.
25 Aku kinzi Parisai tamâta ŋinde nde sikasoŋa Yoane tu, “Kala ŋine noko kuporo tu noko nde Kirisi tia, aŋga noko nde Ilia tia, aŋga noko nde ŋgua-tulâŋa tamâta ŋinde tia. Ambo mine, ande ŋana sâ kâ ŋga noko uru kulilinzi tamâta, a?”
25 E perguntaram a João: — Então por que você batiza, se não é o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Ande Yoane iporo lâ kawanzi tu, “Naŋa uru alilinzi tamâta lâ lââ nâ. Aŋga tamâta ŋalae toŋge imandi kala imo ŋginimi, andeta miki kasama i kilala, ande tia.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 Ina kala tamâtani ndaina iyoka naŋa muliŋgu imâ. Naŋa nde tamâta kaa nâ, kala naneŋgu ara ikeno ŋana atundu lâ i kie tini ayaute i kie kâmba ne wâlo piti, ande tia.”
27 Ele vem depois de mim, mas não sou digno de desamarrar as correias das suas sandálias.
28 Vetâŋa ŋinde rârâni ipâŋga lâ Betani lawea, ikeno lâ Jodan Lââ tini pinde pa mbwera kâ. Yoane uru ililinzi tamâta lâ niani ndaina.
28 Essas coisas aconteceram em Betânia, do outro lado do Jordão, onde João estava batizando.
29 Aku wurita kilo, ŋineŋga Yoane mata ilâ imora Yesu iyoka imâ papa, aku iporo tu, “Kamora ndai, Maro Kindeni ne lama kala ŋine! I indue imâ ŋana izavaru kiesaka piti lâ kinzi tamâta tininzi.
29 No dia seguinte, vendo que Jesus vinha em sua direção, João disse: — Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Ina kala tamâtani ŋaina naŋa muŋga aporo atula ŋgua tu ma iyoka naŋa muliŋgu imâ. I nde tamâta ŋalae ndo, ipole naŋa ndo lâ, ŋana tu lâ zo ŋinde naŋa apâŋga tâno kulu tia yo, ande i imo muŋgani lâ ku imo nâ.
30 Este é aquele a respeito de quem eu falava, quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, porque já existia antes de mim.”
31 Naŋa warakâŋgu kala muŋga asama i kilala sondo tia. Andeta naŋa amâ ku alilinzi tamâta lâ lââ ŋana atula i kilala pwataki panzi Isrel ŋgu.”
31 Eu mesmo não o conhecia, mas vim batizando com água a fim de que ele fosse manifestado a Israel.
32 — ausente —
32 E João testemunhou, dizendo: — Vi o Espírito descer do céu como pomba e pousar sobre ele.
33 — ausente —
33 Eu não o conhecia; aquele, porém, que me enviou a batizar com água me disse: “Aquele sobre quem você vir descer e pousar o Espírito, esse é o que batiza com o Espírito Santo.”
34 Naŋa warakâŋgu amora ŋinde lâ, kala atula i parina pwataki tu tamâta ŋine nde Maro Kindeni Natu.”
34 Pois eu mesmo vi e dou testemunho de que ele é o Filho de Deus.
35 Aku wurita kilo, ande Yoane imandi niani ndaina kunzi ne pâri-tamâta rua.
35 No dia seguinte, João estava outra vez na companhia de dois dos seus discípulos
36 Ŋineŋga Yoane mata ilâ imora Yesu iyoka nzâla ilâ, aku ipainzi tu, “Kamora ŋga, Maro Kindeni ne lama kala ŋine!”
36 e, vendo Jesus passar, disse: — Eis o Cordeiro de Deus!
37 Kinzi tamâta rua ŋinde nde siloŋo Yoane ne ŋgua lâ, ŋineŋga sipile i ku soka Yesu muli silâ.
37 Os dois discípulos, ouvindo-o dizer isso, seguiram Jesus.
38 Yesu nde itale, aku mata imora kinzi rua soka i muli simâ. Aku ikasoŋanzi rua tu, “Miki karoto ŋana sâ tâ.” Ande kinzi siporo taulo tu, “Rabai, noko uru kumo luma ndia.” (Lâ nenda ŋgua, “Rabai” nde duvi mine tu, “Pananâŋa”.)
38 E Jesus, voltando-se e vendo que o seguiam, disse-lhes: Eles disseram: — Rabi, onde o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “Mestre”.)
39 Aku Yesu ipainzi tu, “Miki rua kamâ kamora ŋga.” Kari ŋga indue lala lâ. Aku kinzi rua simo kuku Yesu ikura karini ndaina.
39 Jesus respondeu: Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele aquele dia. Eram mais ou menos quatro horas da tarde.
40 Aku Saimon Petero tai, i ŋa tu Andaria, ande i nde toŋge lâ kinzi rua ŋinde muŋga siloŋo Yoane ne ŋgua, ŋineŋga sipono muli pa Yesu.
40 André, o irmão de Simão Pedro, era um dos dois que tinham ouvido o testemunho de João e seguido Jesus.
41 Aku walele nâ, Andaria ilâ isânda tua Saimon kulu, aku ipai tu, “Maka nde kamora Maro Kindeni ne Pateâŋa Tamâta Mesia lâ!” (Mesia nde ŋoa toŋge, aŋga i ŋa toŋge nde Kirisi.)
41 Ele encontrou primeiro o seu próprio irmão, Simão, a quem disse: — Achamos o Messias! (“Messias” quer dizer “Cristo”.)
42 Ŋineŋga Andaria ikai Saimon, aku kinzi rua simâ pa Yesu. Ande Yesu mata ilâ imora Saimon, aku ipai tu, “Noko nde Yoane natu Saimon. Andeta kala ŋine kinzi ma sipatu noko ŋa tu Sifas.” (Kinda talele ŋoa Sifas mine tu “Petero”, aku ŋoa rua ŋinde nde duvi taituni mine tu, “Mira”.)
42 E o levou a Jesus. Jesus olhou para ele e disse:
43 Aku wurita kilo, ŋineŋga Yesu ilo patea tu i ma ilâ pa Galilaya tâno. Aku ilâ pa tamâta toŋge, i ŋa tu Pilip, aku ipai tu, “Kumâ, kupono muli pa naŋa, aku toka.”
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a Galileia e encontrou Filipe, a quem disse:
44 Pilip nde Betsaida lawea warika, itogonzi Andaria ku Petero rua mine.
44 Esse Filipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 Ŋineŋga Pilip ilâ pa tamâta toŋge, i ŋa tu Nataniel, aku ipai tu, “Maka kasânda tamâta toŋge kulu lâ. Ina kala tamâtani ndaina Mose muŋga iŋgere ŋgua ŋana lâ ŋgua tukuŋa ne pepa tini. Aku kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa kala siŋgere ŋgua ŋana i kâ tona. Ina Yesu, i Nasarete tamwata, aku i tama ŋa tu Yosepe.”
45 Filipe encontrou Natanael e lhe disse: — Achamos aquele de quem Moisés escreveu na Lei, e a quem se referiram os profetas: Jesus, o Nazareno, filho de José.
46 Andeta Nataniel iporo taulo tu, “Yoo, sâ toŋge ŋana isukanzi tamâta kâ ikura tu ipâŋga lâ Nasarete lawea tia ndo!” Andeta Pilip nde ipai tu, “Ayo, kumâ kumora ŋga.”
46 Então Natanael perguntou: — De Nazaré pode sair alguma coisa boa? Filipe respondeu: — Venha ver!
47 Kinzi rua silâ, ande Yesu mata ilâ imora Nataniel iyoka imâ papa. Ŋineŋga Yesu iporo itula Nataniel parina pwataki tu, “Kamora ŋga, ŋine nde Isrel tamwata mao kanaŋo! I uru ikai laŋeŋa panzi tamâta tia ndo.”
47 Jesus viu Natanael se aproximar e disse a respeito dele:
48 Nataniel iloŋo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga ikasoŋa Yesu tu, “Mana mana ŋga noko kusama naŋa, a?” Ande Yesu iporo lâ kawa mine tu, “Muŋga, lâ zo ŋinde Pilip isarâwa pa noko tia yo, ande naŋa amorano kusaŋona kâi ‘fik’ kalo.”
48 Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 Ŋineŋga Nataniel iporo tu, “Pananâŋa, noko nde Maro Kindeni Natu! Noko nde kinda Isrel ŋgu nenda Koipu Ŋalae!”
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Andeta Yesu ipai tu, “O, kala ŋine naŋa aporo ŋgua pano tu naŋa muŋga amorano kusaŋona kâi ‘fik’ kalo, aku ŋana duvi ŋinde kâ noko kalo tawana naŋa, a? Naŋa apaino tu muli ŋga, noko ma kumora mâsi kaika pinde, sipole mâsi ŋine ndo.”
50 Ao que Jesus lhe respondeu:
51 Ŋineŋga Yesu iporo tu, “Naŋa aporo ŋgua mao nâ pami; miki ma kamora samba ipwa, aku ma kamoranzi Maro Kindeni ne aŋelo sikâki wa sindue wa pa naŋa Tamâta Natu.”
51 E acrescentou:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.