João 13

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zo imâ ipâŋga laiti ŋana kinzi Juda tamâta ma sika kâpwa ŋalae ŋana kumbwa Pasova kâ. Aku Yesu isama tu i ne zo laiti ŋana ipile tâno ŋine ku itaulo ilâ pa Tama kilo. Yesu ilo ndo ikeno panzi tâno tamâta rârâni uru kalonzi tawana i, aku i ilo ikeno panzi mine lee i ne zo marumbu.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Kari ŋga indue lala pararai lâ, aku Yesu tavanzi ne pâri-tamâta nde sika kâpwa sisaŋona. Andeta Sadana muŋgani isowe Judas ilo kalo tu ma io Yesu lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo. (Judas nde Saimon Iskariot natu.)
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Yesu isama tu i Tama walo kaika ilua i lâ, kala imo Maro Ŋalae. Aku mine nâ, isama tu Maro Kindeni muŋga isupwa i imâ, aku zo laiti ŋana i ma itaulo pa Maro Kindeni kilo.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Mine kala Yesu ipile kâpwa ikeno peke kulu, aku imandi. Ŋineŋga ikai ne pasawaŋa luandondo piti lâ tini, aku ikai lalava mota toŋge ku ipu lâ kambwaŋe.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 Ŋineŋga ipaliŋi lââ lâ kondo toŋge ilo, aku ikai wurâta ŋana ipua kinzi pâri-tamâta taitu-taitu kenzi kâ. Aku ipu lââ piti lâ lalava mota ŋinde muŋga ipu lâ tamwata kambwaŋe.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Iveta mine imâ lee, ŋineŋga imâ ipâŋga pa Saimon Petero. Aku Petero nde ikasoŋa tu, “Maro Ŋalae, tiambo noko kupâŋga wurâta tamâta kaa nâ kala kutu kupua naŋa keŋgu, a?”
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Ande Yesu itu lâ kawa tu, “Noko kuzizâla ŋana naneŋgu vetâŋa ŋine kilala. Andeta muli ŋga noko ma kusama kilala pwataki.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Andeta Petero ipai tu, “Wa, noko ma kupua keŋgu tia ku tia ndo kanaŋo!” Ande Yesu iporo taulo tu, “Ambo naŋa ma apua noko kie tia, ande noko ma pwura tu kumo taitu kuku naŋa, ande tia.”
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Saimon Petero iloŋo ŋgua ŋine, ŋineŋga ipai Yesu tu, “Maro Ŋalae, ambo mine, ande noko ma kupua keŋgu nâ tia. Noko ma kupua mbauŋgu wa kuluŋgu wa tona.”
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Andeta Yesu isia ŋgua papa tu, “Ambo tamâta toŋge ilili lâ, ande muso keno i tini tia. Mine kala, ambo ipua kie nâ, ande i ma imo tini mbâra-mbâra. Aŋga miki nde kamo mbâra-mbâra lâ. Ambo taitu tamâta toŋge lâ miki ŋginimi nde imo mbâra-mbâra tia.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 Yesu isama tu Judas ma muli io i lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo. Mine kala iporo tu, “Tamâta toŋge lâ miki ŋginimi nde imo mbâra-mbâra tia”.
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Yesu ipua kenzi marumbu lâ, ŋineŋga ipasawa tamwata ne pasawaŋa luandondo lâ tini kilo, aku isaŋona peke tini laiti kilo. Ŋineŋga ikasoŋanzi tu, “Kala ŋine naŋa aveta mâsi toŋge pami lâ. Tiambo miki kasama mâsi ŋinde kilala, tiya?
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 Miki uru kasarawa naŋa tu ‘Pananâŋa’ wa ‘Maro Ŋalae’ wa, aku ŋinde ara, ŋana tu naŋa amo nemi pananâŋa wa Maro Ŋalae wa.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Mao nâ, naŋa nde miki nemi Maro Ŋalae wa nemi pananâŋa wa, andeta kala ŋine naŋa apatawa tiniŋgu ku apua kemi lâ. Mine nde ara ŋana miki kala ma kaveta vetâŋa mineni nâ, aku kapatawa tinimi ku kaveta vetâŋa kie taituni panzi tinimi pinde.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 Naŋa atula vetâŋa pwataki pami lâ, ŋana miki ma kamora ku kalâ kaveta vetâŋani ndaina panzi tinimi pinde.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Naŋa aporo ŋgua mao nâ pami; wurâta tamâta ikura tu ipâŋga mbwananâŋa pa i ne tamâta ŋalae, ande tia. Aku mine nâ, ambo tamâta ŋalae toŋge isupwa tamâta toŋge tu ikai i kawa ku ilâ iporo panzi tamâta pinde, ande kuleŋa tamâta ŋinde ŋa ŋandai ipole tamâta ŋalae ŋinde ŋa.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Kala ŋine ŋga miki kasama mâsi kala naŋa muŋga aveta ŋinde kilala pwataki lâ. Ambo miki ma kapaveta sondo kuku mâsi ŋine, ande miki ma kandeka nâ.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 Andeta naŋa ŋandai aporo ŋana miki rârâni taitu-taitu ŋga. Naŋa muŋga apatea miki, aku asama kilalami sondo ndo. Aku naŋa asama tu ŋgua toŋge Maro Kindeni muŋga io lâ timbunda Daviti kawa, ande ma ipâŋga kanaŋo. Ŋgua ŋinde ikeno mine: ‘Aku niŋgu-nambwe sondo, inani muŋga imo ilo taitu kuku naŋa ku ika kuna, ande i kala ikai kazâŋa pa naŋa mine nâ’.
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 Vetâŋa ŋine ipâŋga tia yo, andeta kala ŋine naŋa aporo atula pwataki pami kaloŋo lâ. Mine nde muli, lâ zo ŋana vetâŋa ŋine ma ipâŋga kâ, ŋineŋga miki ma kalomi tawana tu ‘Naŋani Warakâŋgu Kala Ŋine’.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Naŋa aporo ŋgua mao nâ pami; naŋa uru asupwanzi tamâta pinde silâ, aku tamâta ea ilo ara panzi tamâta ŋinde, ande i ilo ara mine nâ pa naŋa tona. Aku tamâta ea ilo ara pa naŋa, ande i ilo ara mine nâ pa Maro Kindeni tona, ina isupwana kala amâ.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Yesu iporo ŋgua ŋine marumbu lâ, ŋineŋga i ilo malia ndo. Mine kala iporo pwataki mine tu, “Naŋa aporo ŋgua mao nâ pami; miki nawalami toŋge ma io naŋa lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo.”
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Iporo mine lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta taitu-taitu matanzi sipalea warakanzi. Kinzi nde sizizâla ndo tu iporo ŋana ea.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Aŋga pâri-tamâta toŋge nde isaŋona Yesu tini laiti. Ina kala tamâtani ndaina Yesu ilo ndo keno papa.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Mine kala Saimon Petero isuka nao papa pâri-tamâta ŋinde, aku ipai tu, “Noko pwasoŋa i tu iporo ŋana ea.”
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Ŋineŋga pâri-tamâta ŋinde iparuse ilâ Yesu tini laiti ku ikasoŋa tu, “Maro Ŋalae, noko kuporo ŋana ea.”
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Ande Yesu iporo taulo tu, “Naŋa ma akai puroŋa pinde apatuku ndue suu ilo ku alua tamâta toŋge ika. Inani nde tamâta ndaina kala aporo ŋana.” Ŋineŋga ikai puroŋa katiŋe ipatuku ndue suu ilo aku ilua Judas, i Saimon Iskariot natu.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Judas nde ikai puroŋa lâ, ŋineŋga walele nâ Sadana ilâ i ilo. Aku Yesu ipai Judas tu, “Vetâŋa kala noko kutu kuveta, ande kuveta walele nâ”.
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Kinzi tamâta rârâni sisaŋona peke tini ŋinde nde siloŋo Yesu iporo ŋgua mine pa Judas, andeta sisama ŋgua ŋinde kilala tia.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Ŋana tu Judas uru ikai wurâta ŋana ikatona mbumbu panzi pâri-tamâta kâ. Mine kala kinzi pâri-tamâta pinde ilonzi tu Yesu isupwa Judas tu ilâ iko kâpwa pinde ŋana kumbwa ŋalae ne kâŋa-nuŋa tâku ilâ ŋana kelekele ilanzi sugorai tamâta tâ.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Judas nde ikai puroŋa katiŋe ŋinde lâ, ŋineŋga walele nâ imandi ku iyâti ilâ. Ande mbo lâ.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Judas iyâti ilâ lâ, ŋineŋga Yesu iporo tu, “Kala ŋine zo laiti lâ ŋana naŋa Tamâta Natu ŋâŋgu ma ipâŋga ŋalae. Aku naŋa kala ma aveta Maro Kindeni ŋa ipâŋga ŋalae mine nâ.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Ambo naŋa aveta Maro Kindeni ŋa ipâŋga ŋalae, ande Maro Kindeni tamwata ma walele nâ iveta naŋa Tamâta Natu ŋâŋgu ipâŋga ŋalae mine nâ.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 Niŋgu-nambwe wukale, miki katogo naŋa natuŋgu mine. Andeta zo mbwana-mbwana nâ, ŋineŋga naŋa ma amo kumi kilo tia, aku miki ma karoto ŋanana. Naŋa muŋga aporo ŋgua toŋge panzi Juda tamâta ŋalaŋala, kala ŋine aporo ŋguani ndaina kilo pa miki. Miki kakura tu kalâ pa nia naŋa ma amo ŋinde, ande tia.
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Kala ŋine naŋa atu ŋgua tukuŋa wasaseki pa miki mine: Miki taitu-taitu ma tinimi mwasa nâ panzi tinimi pinde. Naŋa uru tiniŋgu mwasa nâ pa miki, aku iloŋgu tu miki taitu-taitu kala ma kaveta vetâŋa kie taituni mine nâ, ku ma tinimi mwasa nâ panzi tinimi pinde.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Ambo miki taitu-taitu ma tinimi mwasa ndo panzi tinimi pinde, ande vetâŋa ŋinde ma itula pwataki panzi tamâta rârâni tu miki nde kapono muli pa naŋa marumbu lâ.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Ŋineŋga Saimon Petero ikasoŋa Yesu mine tu, “Maro Ŋalae, noko ma kulâ mana.” Yesu nde itu lâ kawa tu, “Nia kala naŋa ma alâ ŋinde, ande noko pwura tu pwoka muliŋgu kumâ, ande tia. Mambo muli, ŋineŋga noko ma pwoka muliŋgu kumâ.”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Andeta Petero ikasoŋa kilo tu, “Maro Ŋalae, mana mana ŋga naŋa akura tia ŋana ayoka noko muli alâ nia ŋinde, a? Naŋa apaveta sondo lâ ŋana apayaula warakâŋgu neŋgu via ku amâte ŋana avila noko!”
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Andeta Yesu ipai tu, “Noko kuporo tu ma kupayaula tamwata ne via ku kumâte ŋana kuvila naŋa, a? Naŋa aporo ŋgua mao nâ pano; tatareko ma ita isuŋa kawa tia yo, ande noko ma kuporo kupatimoa naŋa mbwani ŋato mine tu noko kusama naŋa tia.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.