João 13
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ACF
1 Zo imâ ipâŋga laiti ŋana kinzi Juda tamâta ma sika kâpwa ŋalae ŋana kumbwa Pasova kâ. Aku Yesu isama tu i ne zo laiti ŋana ipile tâno ŋine ku itaulo ilâ pa Tama kilo. Yesu ilo ndo ikeno panzi tâno tamâta rârâni uru kalonzi tawana i, aku i ilo ikeno panzi mine lee i ne zo marumbu.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que já era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, como havia amado os seus, que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Kari ŋga indue lala pararai lâ, aku Yesu tavanzi ne pâri-tamâta nde sika kâpwa sisaŋona. Andeta Sadana muŋgani isowe Judas ilo kalo tu ma io Yesu lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo. (Judas nde Saimon Iskariot natu.)
2 E, acabada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Yesu isama tu i Tama walo kaika ilua i lâ, kala imo Maro Ŋalae. Aku mine nâ, isama tu Maro Kindeni muŋga isupwa i imâ, aku zo laiti ŋana i ma itaulo pa Maro Kindeni kilo.
3 Jesus, sabendo que o Pai tinha depositado nas suas mãos todas as coisas, e que havia saído de Deus e ia para Deus,
4 Mine kala Yesu ipile kâpwa ikeno peke kulu, aku imandi. Ŋineŋga ikai ne pasawaŋa luandondo piti lâ tini, aku ikai lalava mota toŋge ku ipu lâ kambwaŋe.
4 Levantou-se da ceia, tirou as vestes, e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Ŋineŋga ipaliŋi lââ lâ kondo toŋge ilo, aku ikai wurâta ŋana ipua kinzi pâri-tamâta taitu-taitu kenzi kâ. Aku ipu lââ piti lâ lalava mota ŋinde muŋga ipu lâ tamwata kambwaŋe.
5 Depois deitou água numa bacia, e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Iveta mine imâ lee, ŋineŋga imâ ipâŋga pa Saimon Petero. Aku Petero nde ikasoŋa tu, “Maro Ŋalae, tiambo noko kupâŋga wurâta tamâta kaa nâ kala kutu kupua naŋa keŋgu, a?”
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, tu lavas-me os pés a mim?
7 Ande Yesu itu lâ kawa tu, “Noko kuzizâla ŋana naneŋgu vetâŋa ŋine kilala. Andeta muli ŋga noko ma kusama kilala pwataki.”
7 Respondeu Jesus, e disse-lhe: O que eu faço não o sabes tu agora, mas tu o saberás depois.
8 Andeta Petero ipai tu, “Wa, noko ma kupua keŋgu tia ku tia ndo kanaŋo!” Ande Yesu iporo taulo tu, “Ambo naŋa ma apua noko kie tia, ande noko ma pwura tu kumo taitu kuku naŋa, ande tia.”
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu te não lavar, não tens parte comigo.
9 Saimon Petero iloŋo ŋgua ŋine, ŋineŋga ipai Yesu tu, “Maro Ŋalae, ambo mine, ande noko ma kupua keŋgu nâ tia. Noko ma kupua mbauŋgu wa kuluŋgu wa tona.”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Andeta Yesu isia ŋgua papa tu, “Ambo tamâta toŋge ilili lâ, ande muso keno i tini tia. Mine kala, ambo ipua kie nâ, ande i ma imo tini mbâra-mbâra. Aŋga miki nde kamo mbâra-mbâra lâ. Ambo taitu tamâta toŋge lâ miki ŋginimi nde imo mbâra-mbâra tia.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que está lavado não necessita de lavar senão os pés, pois no mais todo está limpo. Ora vós estais limpos, mas não todos.
11 Yesu isama tu Judas ma muli io i lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo. Mine kala iporo tu, “Tamâta toŋge lâ miki ŋginimi nde imo mbâra-mbâra tia”.
11 Porque bem sabia ele quem o havia de trair; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Yesu ipua kenzi marumbu lâ, ŋineŋga ipasawa tamwata ne pasawaŋa luandondo lâ tini kilo, aku isaŋona peke tini laiti kilo. Ŋineŋga ikasoŋanzi tu, “Kala ŋine naŋa aveta mâsi toŋge pami lâ. Tiambo miki kasama mâsi ŋinde kilala, tiya?
12 Depois que lhes lavou os pés, e tomou as suas vestes, e se assentou outra vez à mesa, disse-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Miki uru kasarawa naŋa tu ‘Pananâŋa’ wa ‘Maro Ŋalae’ wa, aku ŋinde ara, ŋana tu naŋa amo nemi pananâŋa wa Maro Ŋalae wa.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Mao nâ, naŋa nde miki nemi Maro Ŋalae wa nemi pananâŋa wa, andeta kala ŋine naŋa apatawa tiniŋgu ku apua kemi lâ. Mine nde ara ŋana miki kala ma kaveta vetâŋa mineni nâ, aku kapatawa tinimi ku kaveta vetâŋa kie taituni panzi tinimi pinde.
14 Ora, se eu, Senhor e Mestre, vos lavei os pés, vós deveis também lavar os pés uns aos outros.
15 Naŋa atula vetâŋa pwataki pami lâ, ŋana miki ma kamora ku kalâ kaveta vetâŋani ndaina panzi tinimi pinde.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Naŋa aporo ŋgua mao nâ pami; wurâta tamâta ikura tu ipâŋga mbwananâŋa pa i ne tamâta ŋalae, ande tia. Aku mine nâ, ambo tamâta ŋalae toŋge isupwa tamâta toŋge tu ikai i kawa ku ilâ iporo panzi tamâta pinde, ande kuleŋa tamâta ŋinde ŋa ŋandai ipole tamâta ŋalae ŋinde ŋa.
16 Na verdade, na verdade vos digo que não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Kala ŋine ŋga miki kasama mâsi kala naŋa muŋga aveta ŋinde kilala pwataki lâ. Ambo miki ma kapaveta sondo kuku mâsi ŋine, ande miki ma kandeka nâ.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as fizerdes.
18 Andeta naŋa ŋandai aporo ŋana miki rârâni taitu-taitu ŋga. Naŋa muŋga apatea miki, aku asama kilalami sondo ndo. Aku naŋa asama tu ŋgua toŋge Maro Kindeni muŋga io lâ timbunda Daviti kawa, ande ma ipâŋga kanaŋo. Ŋgua ŋinde ikeno mine: ‘Aku niŋgu-nambwe sondo, inani muŋga imo ilo taitu kuku naŋa ku ika kuna, ande i kala ikai kazâŋa pa naŋa mine nâ’.
18 Não falo de todos vós; eu bem sei os que tenho escolhido; mas para que se cumpra a Escritura: O que come o pão comigo, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Vetâŋa ŋine ipâŋga tia yo, andeta kala ŋine naŋa aporo atula pwataki pami kaloŋo lâ. Mine nde muli, lâ zo ŋana vetâŋa ŋine ma ipâŋga kâ, ŋineŋga miki ma kalomi tawana tu ‘Naŋani Warakâŋgu Kala Ŋine’.
19 Desde agora vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, acrediteis que eu sou.
20 Naŋa aporo ŋgua mao nâ pami; naŋa uru asupwanzi tamâta pinde silâ, aku tamâta ea ilo ara panzi tamâta ŋinde, ande i ilo ara mine nâ pa naŋa tona. Aku tamâta ea ilo ara pa naŋa, ande i ilo ara mine nâ pa Maro Kindeni tona, ina isupwana kala amâ.”
20 Na verdade, na verdade vos digo: Se alguém receber o que eu enviar, me recebe a mim, e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Yesu iporo ŋgua ŋine marumbu lâ, ŋineŋga i ilo malia ndo. Mine kala iporo pwataki mine tu, “Naŋa aporo ŋgua mao nâ pami; miki nawalami toŋge ma io naŋa lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo.”
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e afirmou, dizendo: Na verdade, na verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Iporo mine lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta taitu-taitu matanzi sipalea warakanzi. Kinzi nde sizizâla ndo tu iporo ŋana ea.
22 Então os discípulos olhavam uns para os outros, duvidando de quem ele falava.
23 Aŋga pâri-tamâta toŋge nde isaŋona Yesu tini laiti. Ina kala tamâtani ndaina Yesu ilo ndo keno papa.
23 Ora, um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava, estava reclinado no seio de Jesus.
24 Mine kala Saimon Petero isuka nao papa pâri-tamâta ŋinde, aku ipai tu, “Noko pwasoŋa i tu iporo ŋana ea.”
24 Então Simão Pedro fez sinal a este, para que perguntasse quem era aquele de quem ele falava.
25 Ŋineŋga pâri-tamâta ŋinde iparuse ilâ Yesu tini laiti ku ikasoŋa tu, “Maro Ŋalae, noko kuporo ŋana ea.”
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é?
26 Ande Yesu iporo taulo tu, “Naŋa ma akai puroŋa pinde apatuku ndue suu ilo ku alua tamâta toŋge ika. Inani nde tamâta ndaina kala aporo ŋana.” Ŋineŋga ikai puroŋa katiŋe ipatuku ndue suu ilo aku ilua Judas, i Saimon Iskariot natu.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o bocado molhado. E, molhando o bocado, o deu a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Judas nde ikai puroŋa lâ, ŋineŋga walele nâ Sadana ilâ i ilo. Aku Yesu ipai Judas tu, “Vetâŋa kala noko kutu kuveta, ande kuveta walele nâ”.
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Disse, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Kinzi tamâta rârâni sisaŋona peke tini ŋinde nde siloŋo Yesu iporo ŋgua mine pa Judas, andeta sisama ŋgua ŋinde kilala tia.
28 E nenhum dos que estavam assentados à mesa compreendeu a que propósito lhe dissera isto.
29 Ŋana tu Judas uru ikai wurâta ŋana ikatona mbumbu panzi pâri-tamâta kâ. Mine kala kinzi pâri-tamâta pinde ilonzi tu Yesu isupwa Judas tu ilâ iko kâpwa pinde ŋana kumbwa ŋalae ne kâŋa-nuŋa tâku ilâ ŋana kelekele ilanzi sugorai tamâta tâ.
29 Porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa; ou que desse alguma coisa aos pobres.
30 Judas nde ikai puroŋa katiŋe ŋinde lâ, ŋineŋga walele nâ imandi ku iyâti ilâ. Ande mbo lâ.
30 E, tendo Judas tomado o bocado, saiu logo. E era já noite.
31 Judas iyâti ilâ lâ, ŋineŋga Yesu iporo tu, “Kala ŋine zo laiti lâ ŋana naŋa Tamâta Natu ŋâŋgu ma ipâŋga ŋalae. Aku naŋa kala ma aveta Maro Kindeni ŋa ipâŋga ŋalae mine nâ.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Ambo naŋa aveta Maro Kindeni ŋa ipâŋga ŋalae, ande Maro Kindeni tamwata ma walele nâ iveta naŋa Tamâta Natu ŋâŋgu ipâŋga ŋalae mine nâ.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Niŋgu-nambwe wukale, miki katogo naŋa natuŋgu mine. Andeta zo mbwana-mbwana nâ, ŋineŋga naŋa ma amo kumi kilo tia, aku miki ma karoto ŋanana. Naŋa muŋga aporo ŋgua toŋge panzi Juda tamâta ŋalaŋala, kala ŋine aporo ŋguani ndaina kilo pa miki. Miki kakura tu kalâ pa nia naŋa ma amo ŋinde, ande tia.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Vós me buscareis, mas, como tenho dito aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu vo-lo digo também agora.
34 Kala ŋine naŋa atu ŋgua tukuŋa wasaseki pa miki mine: Miki taitu-taitu ma tinimi mwasa nâ panzi tinimi pinde. Naŋa uru tiniŋgu mwasa nâ pa miki, aku iloŋgu tu miki taitu-taitu kala ma kaveta vetâŋa kie taituni mine nâ, ku ma tinimi mwasa nâ panzi tinimi pinde.
34 Um novo mandamento vos dou: Que vos ameis uns aos outros; como eu vos amei a vós, que também vós uns aos outros vos ameis.
35 Ambo miki taitu-taitu ma tinimi mwasa ndo panzi tinimi pinde, ande vetâŋa ŋinde ma itula pwataki panzi tamâta rârâni tu miki nde kapono muli pa naŋa marumbu lâ.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Ŋineŋga Saimon Petero ikasoŋa Yesu mine tu, “Maro Ŋalae, noko ma kulâ mana.” Yesu nde itu lâ kawa tu, “Nia kala naŋa ma alâ ŋinde, ande noko pwura tu pwoka muliŋgu kumâ, ande tia. Mambo muli, ŋineŋga noko ma pwoka muliŋgu kumâ.”
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou não podes agora seguir-me, mas depois me seguirás.
37 Andeta Petero ikasoŋa kilo tu, “Maro Ŋalae, mana mana ŋga naŋa akura tia ŋana ayoka noko muli alâ nia ŋinde, a? Naŋa apaveta sondo lâ ŋana apayaula warakâŋgu neŋgu via ku amâte ŋana avila noko!”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Andeta Yesu ipai tu, “Noko kuporo tu ma kupayaula tamwata ne via ku kumâte ŋana kuvila naŋa, a? Naŋa aporo ŋgua mao nâ pano; tatareko ma ita isuŋa kawa tia yo, ande noko ma kuporo kupatimoa naŋa mbwani ŋato mine tu noko kusama naŋa tia.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por mim? Na verdade, na verdade te digo que não cantará o galo enquanto não me tiveres negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.