João 13
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NAA
1 Zo imâ ipâŋga laiti ŋana kinzi Juda tamâta ma sika kâpwa ŋalae ŋana kumbwa Pasova kâ. Aku Yesu isama tu i ne zo laiti ŋana ipile tâno ŋine ku itaulo ilâ pa Tama kilo. Yesu ilo ndo ikeno panzi tâno tamâta rârâni uru kalonzi tawana i, aku i ilo ikeno panzi mine lee i ne zo marumbu.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Kari ŋga indue lala pararai lâ, aku Yesu tavanzi ne pâri-tamâta nde sika kâpwa sisaŋona. Andeta Sadana muŋgani isowe Judas ilo kalo tu ma io Yesu lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo. (Judas nde Saimon Iskariot natu.)
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Yesu isama tu i Tama walo kaika ilua i lâ, kala imo Maro Ŋalae. Aku mine nâ, isama tu Maro Kindeni muŋga isupwa i imâ, aku zo laiti ŋana i ma itaulo pa Maro Kindeni kilo.
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 Mine kala Yesu ipile kâpwa ikeno peke kulu, aku imandi. Ŋineŋga ikai ne pasawaŋa luandondo piti lâ tini, aku ikai lalava mota toŋge ku ipu lâ kambwaŋe.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Ŋineŋga ipaliŋi lââ lâ kondo toŋge ilo, aku ikai wurâta ŋana ipua kinzi pâri-tamâta taitu-taitu kenzi kâ. Aku ipu lââ piti lâ lalava mota ŋinde muŋga ipu lâ tamwata kambwaŋe.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Iveta mine imâ lee, ŋineŋga imâ ipâŋga pa Saimon Petero. Aku Petero nde ikasoŋa tu, “Maro Ŋalae, tiambo noko kupâŋga wurâta tamâta kaa nâ kala kutu kupua naŋa keŋgu, a?”
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Ande Yesu itu lâ kawa tu, “Noko kuzizâla ŋana naneŋgu vetâŋa ŋine kilala. Andeta muli ŋga noko ma kusama kilala pwataki.”
7 Jesus respondeu:
8 Andeta Petero ipai tu, “Wa, noko ma kupua keŋgu tia ku tia ndo kanaŋo!” Ande Yesu iporo taulo tu, “Ambo naŋa ma apua noko kie tia, ande noko ma pwura tu kumo taitu kuku naŋa, ande tia.”
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Saimon Petero iloŋo ŋgua ŋine, ŋineŋga ipai Yesu tu, “Maro Ŋalae, ambo mine, ande noko ma kupua keŋgu nâ tia. Noko ma kupua mbauŋgu wa kuluŋgu wa tona.”
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Andeta Yesu isia ŋgua papa tu, “Ambo tamâta toŋge ilili lâ, ande muso keno i tini tia. Mine kala, ambo ipua kie nâ, ande i ma imo tini mbâra-mbâra. Aŋga miki nde kamo mbâra-mbâra lâ. Ambo taitu tamâta toŋge lâ miki ŋginimi nde imo mbâra-mbâra tia.”
10 Jesus respondeu:
11 Yesu isama tu Judas ma muli io i lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo. Mine kala iporo tu, “Tamâta toŋge lâ miki ŋginimi nde imo mbâra-mbâra tia”.
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Yesu ipua kenzi marumbu lâ, ŋineŋga ipasawa tamwata ne pasawaŋa luandondo lâ tini kilo, aku isaŋona peke tini laiti kilo. Ŋineŋga ikasoŋanzi tu, “Kala ŋine naŋa aveta mâsi toŋge pami lâ. Tiambo miki kasama mâsi ŋinde kilala, tiya?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Miki uru kasarawa naŋa tu ‘Pananâŋa’ wa ‘Maro Ŋalae’ wa, aku ŋinde ara, ŋana tu naŋa amo nemi pananâŋa wa Maro Ŋalae wa.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Mao nâ, naŋa nde miki nemi Maro Ŋalae wa nemi pananâŋa wa, andeta kala ŋine naŋa apatawa tiniŋgu ku apua kemi lâ. Mine nde ara ŋana miki kala ma kaveta vetâŋa mineni nâ, aku kapatawa tinimi ku kaveta vetâŋa kie taituni panzi tinimi pinde.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Naŋa atula vetâŋa pwataki pami lâ, ŋana miki ma kamora ku kalâ kaveta vetâŋani ndaina panzi tinimi pinde.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Naŋa aporo ŋgua mao nâ pami; wurâta tamâta ikura tu ipâŋga mbwananâŋa pa i ne tamâta ŋalae, ande tia. Aku mine nâ, ambo tamâta ŋalae toŋge isupwa tamâta toŋge tu ikai i kawa ku ilâ iporo panzi tamâta pinde, ande kuleŋa tamâta ŋinde ŋa ŋandai ipole tamâta ŋalae ŋinde ŋa.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Kala ŋine ŋga miki kasama mâsi kala naŋa muŋga aveta ŋinde kilala pwataki lâ. Ambo miki ma kapaveta sondo kuku mâsi ŋine, ande miki ma kandeka nâ.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 Andeta naŋa ŋandai aporo ŋana miki rârâni taitu-taitu ŋga. Naŋa muŋga apatea miki, aku asama kilalami sondo ndo. Aku naŋa asama tu ŋgua toŋge Maro Kindeni muŋga io lâ timbunda Daviti kawa, ande ma ipâŋga kanaŋo. Ŋgua ŋinde ikeno mine: ‘Aku niŋgu-nambwe sondo, inani muŋga imo ilo taitu kuku naŋa ku ika kuna, ande i kala ikai kazâŋa pa naŋa mine nâ’.
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 Vetâŋa ŋine ipâŋga tia yo, andeta kala ŋine naŋa aporo atula pwataki pami kaloŋo lâ. Mine nde muli, lâ zo ŋana vetâŋa ŋine ma ipâŋga kâ, ŋineŋga miki ma kalomi tawana tu ‘Naŋani Warakâŋgu Kala Ŋine’.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Naŋa aporo ŋgua mao nâ pami; naŋa uru asupwanzi tamâta pinde silâ, aku tamâta ea ilo ara panzi tamâta ŋinde, ande i ilo ara mine nâ pa naŋa tona. Aku tamâta ea ilo ara pa naŋa, ande i ilo ara mine nâ pa Maro Kindeni tona, ina isupwana kala amâ.”
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Yesu iporo ŋgua ŋine marumbu lâ, ŋineŋga i ilo malia ndo. Mine kala iporo pwataki mine tu, “Naŋa aporo ŋgua mao nâ pami; miki nawalami toŋge ma io naŋa lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo.”
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Iporo mine lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta taitu-taitu matanzi sipalea warakanzi. Kinzi nde sizizâla ndo tu iporo ŋana ea.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Aŋga pâri-tamâta toŋge nde isaŋona Yesu tini laiti. Ina kala tamâtani ndaina Yesu ilo ndo keno papa.
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 Mine kala Saimon Petero isuka nao papa pâri-tamâta ŋinde, aku ipai tu, “Noko pwasoŋa i tu iporo ŋana ea.”
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Ŋineŋga pâri-tamâta ŋinde iparuse ilâ Yesu tini laiti ku ikasoŋa tu, “Maro Ŋalae, noko kuporo ŋana ea.”
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Ande Yesu iporo taulo tu, “Naŋa ma akai puroŋa pinde apatuku ndue suu ilo ku alua tamâta toŋge ika. Inani nde tamâta ndaina kala aporo ŋana.” Ŋineŋga ikai puroŋa katiŋe ipatuku ndue suu ilo aku ilua Judas, i Saimon Iskariot natu.
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Judas nde ikai puroŋa lâ, ŋineŋga walele nâ Sadana ilâ i ilo. Aku Yesu ipai Judas tu, “Vetâŋa kala noko kutu kuveta, ande kuveta walele nâ”.
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Kinzi tamâta rârâni sisaŋona peke tini ŋinde nde siloŋo Yesu iporo ŋgua mine pa Judas, andeta sisama ŋgua ŋinde kilala tia.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Ŋana tu Judas uru ikai wurâta ŋana ikatona mbumbu panzi pâri-tamâta kâ. Mine kala kinzi pâri-tamâta pinde ilonzi tu Yesu isupwa Judas tu ilâ iko kâpwa pinde ŋana kumbwa ŋalae ne kâŋa-nuŋa tâku ilâ ŋana kelekele ilanzi sugorai tamâta tâ.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Judas nde ikai puroŋa katiŋe ŋinde lâ, ŋineŋga walele nâ imandi ku iyâti ilâ. Ande mbo lâ.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Judas iyâti ilâ lâ, ŋineŋga Yesu iporo tu, “Kala ŋine zo laiti lâ ŋana naŋa Tamâta Natu ŋâŋgu ma ipâŋga ŋalae. Aku naŋa kala ma aveta Maro Kindeni ŋa ipâŋga ŋalae mine nâ.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Ambo naŋa aveta Maro Kindeni ŋa ipâŋga ŋalae, ande Maro Kindeni tamwata ma walele nâ iveta naŋa Tamâta Natu ŋâŋgu ipâŋga ŋalae mine nâ.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 Niŋgu-nambwe wukale, miki katogo naŋa natuŋgu mine. Andeta zo mbwana-mbwana nâ, ŋineŋga naŋa ma amo kumi kilo tia, aku miki ma karoto ŋanana. Naŋa muŋga aporo ŋgua toŋge panzi Juda tamâta ŋalaŋala, kala ŋine aporo ŋguani ndaina kilo pa miki. Miki kakura tu kalâ pa nia naŋa ma amo ŋinde, ande tia.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 Kala ŋine naŋa atu ŋgua tukuŋa wasaseki pa miki mine: Miki taitu-taitu ma tinimi mwasa nâ panzi tinimi pinde. Naŋa uru tiniŋgu mwasa nâ pa miki, aku iloŋgu tu miki taitu-taitu kala ma kaveta vetâŋa kie taituni mine nâ, ku ma tinimi mwasa nâ panzi tinimi pinde.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Ambo miki taitu-taitu ma tinimi mwasa ndo panzi tinimi pinde, ande vetâŋa ŋinde ma itula pwataki panzi tamâta rârâni tu miki nde kapono muli pa naŋa marumbu lâ.”
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Ŋineŋga Saimon Petero ikasoŋa Yesu mine tu, “Maro Ŋalae, noko ma kulâ mana.” Yesu nde itu lâ kawa tu, “Nia kala naŋa ma alâ ŋinde, ande noko pwura tu pwoka muliŋgu kumâ, ande tia. Mambo muli, ŋineŋga noko ma pwoka muliŋgu kumâ.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 Andeta Petero ikasoŋa kilo tu, “Maro Ŋalae, mana mana ŋga naŋa akura tia ŋana ayoka noko muli alâ nia ŋinde, a? Naŋa apaveta sondo lâ ŋana apayaula warakâŋgu neŋgu via ku amâte ŋana avila noko!”
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Andeta Yesu ipai tu, “Noko kuporo tu ma kupayaula tamwata ne via ku kumâte ŋana kuvila naŋa, a? Naŋa aporo ŋgua mao nâ pano; tatareko ma ita isuŋa kawa tia yo, ande noko ma kuporo kupatimoa naŋa mbwani ŋato mine tu noko kusama naŋa tia.”
38 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.